Lucas 13
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA
1 Oras naan, anmuiꞌ tuaf natoon neu Naiꞌ Yesus am nak, gubernur Pilatus naꞌmaet atoniꞌ Yahudis fauk ein naꞌkon Galilea oras sin neman neun kota Yerusalem he neikin fuaꞌ-turuꞌ nbi Uim Onen Uuf.
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus nataan am nak, “On mee? Atoin Galileas reꞌ nmaet naan, sin saant ein koꞌun nneis naꞌko biak ein ok-okeꞌ, oo? Es naan ate, sin napenin hukun aꞌmaten, oo?
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 Kaah fa, tua! Mes karu hi ka misaitan fa hi ꞌmonim reꞌ ammaufinun naan, he mtebi mfain mituin Uisneno In romin, hi of amreuꞌ on reꞌ sin.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 Onaim on mee ntein neu tua boꞌes am faun ein reꞌ neon goes ii rame mnanuꞌ Siloam antaikobi ma nmeuk niis sin? Sin saant ein koꞌun neis naꞌkon tuaf bian reꞌ anbin Yerusalem, aa oo?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Kaah fa, tua! Mes karu hi ka misaitan fa hi ꞌmonim reꞌ nmaꞌeokb ok, he mituin Uisneno In romin amneot, hi of amreuꞌ on reꞌ sin amsaꞌ.”
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 Rarit Naiꞌ Yesus anfee uab manporin es am nak, “Anmuiꞌ naan atoin es, reꞌ anmuiꞌ hau roet mafuaꞌ es anbi in poꞌon. In neem piut-piut he nbaiseun hau roet naan he nahiin neu nafua goen aa oo, aiꞌ kaah feꞌ. Mes hau roet naan ka nafua fa feꞌ.
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 Rarit in nreun akninuꞌ poꞌon naan am nak, ‘Toon teun goen, au ꞌuum fani-fani he uhiin hau roet ia in fuan, mes au ka ꞌiit fa saaꞌ-saaꞌ. Onaim amnooꞌ goe he kais naah bare.’
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 Mes akninuꞌ poꞌon naan nataah am nak, ‘Aam, kais mutooꞌ. Amfee mtein maan ee, oras toon es. Anbain he au ꞌkofan ꞌiit afu reꞌ roet ia in uun ii, rarit aꞌtao ne pupuk he namria.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Karu anmaan fani ma nafua te, reko! Mes karu kaah fa te, amnoꞌo.’ ”
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 Neot es, nateef nok atoin Yahudis sin neon onen, Naiꞌ Yesus annao nanoniꞌ nbi uim onen.
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 Anbi naan, anmuiꞌ naan bifee jes reꞌ in nui-ꞌsau-ꞌbook, toon boꞌes am faun goen, natuin niut reuꞌf ee nmoꞌe. In ka bisa nhaek namneo fa.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Naiꞌ Yesus niit bifee naan, rarit anhaamn ee, ma naꞌuab nok ne mnak, “Ain! Oras ia, ho mureok nai.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Onaim Naiꞌ Yesus antao In aꞌniman neu bifee naan. Nok askeken ate, in nui-ꞌsau abokot naan, namneo nain. Onaim in ntoit makasi, ma nboꞌis Uisneno.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Mes uim onen naan in aꞌnaakt ee natooꞌ, natuin Naiꞌ Yesus narekoꞌ amenat nateef nok neon onen. Onaim in naꞌuab neu too mfaun ein am nak, “Krei jes naan ate, neno nee he hit tmeup. Onaim reko nneis ameent ein neman anbi nenon reꞌ naan, he namin tuaf he narekoꞌ sin. Kais neman oras neon onen!”
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 Mes Naiꞌ Yesus nataah ee mnak, “Hoe! Ho kais muꞌuab ate, ꞌtetaꞌ, ma mmoꞌe te, ꞌtetaꞌ. Anbi neon onen amsaꞌ hi mmeup, aiꞌ kaah?! Fin hi mnao mifetin hi bijae ngguin ma hi bikaes keledai ngguin he ninun oe, aiꞌ?!
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 Bifee reꞌ ia, kaꞌo Abraham in sufan, on reꞌ hit. Nitu ꞌnaakf ee nfuut goe toon boꞌes am faun. Onaim karu Au ureokꞌ ee nateef nok neon onen on nai te, ansaan saaꞌ?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus in muusn ein namaeb ok. Mes too mfaun ein anmarinan In meup rekon naan.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 Onaim Naiꞌ Yesus antuta ntein In uaban naan am nak, “Au he utaib apirsait ein ꞌeik saaꞌ?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Un-unuꞌ te, sin fuak fauk aah, mes anna-nao te namfaun. Sin nmurain on reꞌ musiꞌ fua es reꞌ anaꞌ krisiꞌ. Atoniꞌ anseen ee nbi poꞌon. Rarit anmoin, ma njair hau koꞌu. Onaim koorn ein neman ma nakuun ein anbin in taek ein.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab antein am nak, “Au he utaib Uisneno Iin na, ꞌpaek saaꞌ antein?
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 In on reꞌ raur teif reꞌ bifee ngguin nait je ma nsoer goe nok uut saku nua, ankuum goe he nmoꞌen utunuꞌ. Onaim uu kumuꞌ naan ansae, natuin raur teif aanꞌ-anaꞌ naan. Uisneno Iin na anmuꞌin pengaru koꞌu on naan amsaꞌ.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Rarit Naiꞌ Yesus sin anmurai nnaon neun kota Yerusalem. Anbin raan atnanaꞌ, sin neis nokan kota ma kuan he In nanoniꞌ tuaf.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Antean baer jes, anmuiꞌ tuaf es nataan Ee mnak, “Aam Tungguru! Of oniꞌ tuaf fauk aah es reꞌ napenin saok sanat ma ꞌhonis, oo?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 In nataah am nak, “Sonaf neno tunan in enoꞌ ꞌtaams ee, maꞌrenaꞌ. Onaim mibarab hi tuam ein rek-reko he bisa mtaam ampeoꞌn aa. Fin anmuiꞌ tuaf amfaun anromin he nsoob ein antaman npeꞌon naan, mes ka bisa fa.
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 Karu uim tuaf ee naꞌretuꞌ nrair enoꞌ naan ate, hi of amhake mbi moneꞌ, ma mteek enoꞌ naan, ma mhaman am mak, ‘Usiꞌ! Musoin kai eonꞌ ii feꞌ!’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 Onaim hi mak, ‘Onait usiꞌ ho ka muhiin kai fa? Airoo natiꞌ te, hit ttoko ma tbukae tabu-bua. Ho munoniꞌ kai nbi hai kuan ein amsaꞌ, tua.’
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 Onaim In of nataah am nak, ‘Feꞌe na Au ꞌak, au ka uhiin ki fa! Hi reꞌ ia mansian amoeꞌ maufinu. Miꞌroo miꞌko ia!’
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 Rarit karu Uisneno nafeek mansian ein sin rasin sin ok-okeꞌ, hi mkae mpin-pinus ma mek-meuk nisim. Fin hi miit kaꞌo Abraham, kaꞌo Isak, kaꞌo Yakop ma Uisneno In mafefa kniunꞌ ein antokon et sonaf neno tunan in nanan. Mes Uisneno nriuꞌ napoitan ki meu moneꞌ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 Mansian ein of neman naꞌkon pah-pinan ia pani-mpain, naꞌko pasaꞌ neon-saet tar antea pasaꞌ neon-teas, naꞌko pasaꞌ ponain tar antea pasaꞌ haaꞌ-nua, he nbukaen buꞌ-buaꞌ nok Uisneno nbi In sonaf.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 Amtanar mirek-rekoꞌ rasi reꞌ ia: karu Uisneno nafeek anrair mansian ein sin rasin ok-okeꞌ, anmuiꞌ tuaf es, reꞌ unuꞌ te, sin nak aiꞌ aanꞌ-anaꞌ, mes in napein hormaat koꞌu. Ma bian unuꞌ te nak in atoin aꞌnaet, te kaah, Uisneno nak in aꞌbaut aah.”
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Oras naan, anmuiꞌ naan atoin Farisis fauk neman ma nateef nok Naiꞌ Yesus. Rarit sin naꞌuab neu Ne am nak, “Reko nneis Aam Tungguru mnao muꞌroo-ꞌroo meu bare bian, natuin usif Herodes he naꞌmaet Ko, tua.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 — ausente —
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 — ausente —
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Airoo, hi arki abitan Yerusalem! Hi reꞌ ia, es reꞌ biasa miꞌmaet Uisneno In mafefa kniunꞌ ein, ma mpoir miis In haef ein reꞌ neman ma naruruꞌ ki ranan. Fani-fani Au he uꞌbuaꞌ ma ꞌpanat ꞌaan ki he ꞌekaꞌ ꞌaan ki naꞌko rais maufinu, nahuum on reꞌ maun ainaf anpuput naan in aan ein anbin in ninin nanan. Mes hi ka mroim fa.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 Oras ia, Uisneno ka nrae ma mfairoir fa hi uim onen naan. Nokaꞌ-nmeu te, in ruman. Hi of ka miit amtein Kau fa, tar antea hi mmanakuꞌ mmak,
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.