João 9
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Rarit Naiꞌ Yesus sin annaon nkonon. In nkius niit aforot es, reꞌ nfoor nain naꞌko oras nahoins ee.
1 Enquanto caminhava, Jesus viu um homem cego de nascença.
2 Rarit Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein nataan Ee mnak, “Aam Tungguru! Sekau es reꞌ anmoeꞌ sanat, tar antea atoniꞌ ia nfoor on nai? Natuin in kuun aa oo, aiꞌ natuin in ainaf-amaf?”
2 Seus discípulos perguntaram: “Rabi, por que este homem nasceu cego? Foi por causa de seus próprios pecados ou dos pecados de seus pais?”.
3 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Atoin aforot ia, ka nsaan fa. Ma in ainaf-amaf ka nmoꞌen fa sanat amsaꞌ tar antea in nfoor. Nahoins ee te on reꞌ naan, he mansian ii bisa nkius ma nahiin nak Uisneno In nareokꞌ ee.
3 Jesus respondeu: “Nem uma coisa nem outra. Isso aconteceu para que o poder de Deus se manifestasse nele.
4 Uisneno es reꞌ anhaefan Kau. Onaim hit ro tmeup maꞌtaniꞌ he tanaob In mepu oras meꞌu feꞌ. Fin oras meisꞌookn ii neem, atoniꞌ ka bisa nmeup fa goen.
4 Devemos cumprir logo as tarefas que nos foram dadas por aquele que me enviou. A noite se aproxima, quando ninguém pode trabalhar.
5 Oras Au ꞌbi pah-pinan ia feꞌ, Au on reꞌ meꞌu reꞌ ꞌtanaꞌ mansian ii ok-okeꞌ.”
5 Mas, enquanto estou aqui no mundo, eu sou a luz do mundo”.
6 Naiꞌ Yesus naꞌuab anrair on naan ate, In naroon anbi afu. Rarit In ntook ma naꞌruriꞌ, he nseroꞌ hape ma afu njari krofoꞌ. Rarit In nhoseꞌ krofoꞌ naan anbi atoin aforot naan in matan.
6 Depois de dizer isso, Jesus cuspiu no chão, misturou a terra com saliva e aplicou-a nos olhos do cego.
7 Onaim In nrenu mnak, “Amnao meu nifu Siloam, he mumeu ho humam ambi naan.” (Anbi uab Ibrani, Siloam naan in oten nak, ‘soun ee neem’.) Rarit atoin aforot naan annao neu bare naan, ma in nameu in human. Oras in anfain neem, in bisa nkius niit een!
7 Em seguida, disse: “Vá lavar-se no tanque de Siloé” (que significa “enviado”). O homem foi, lavou-se e voltou enxergando.
8 Rarit atoniꞌ naan in aok-bian sin reꞌ sin uimn ein anmatai-ꞌturun reꞌ nkius niit ee, in biasa ntoit saaꞌ-saaꞌ, nmurai nmaktaan ein am nak, “Hoe! Tuaf reꞌ ia, atoin aforot reꞌ feꞌ ia te, ntook ma antot-toit saaꞌ-saaꞌ ii, aiꞌ?”
8 Seus vizinhos e outros que o conheciam como mendigo começaram a perguntar: “Não é este o homem que costumava ficar sentado pedindo esmolas?”.
9 Tuaf bian nak, “Batuur, in es reꞌ ia!”
9 Alguns diziam que sim, e outros diziam: “Não, apenas se parece com ele”. O mendigo, porém, insistia: “Sim, sou eu mesmo!”.
10 Rarit sin nataan ee mnak, “On mee mꞌes ho bisa mkius?”
10 “Quem curou você?”, perguntaram eles. “O que aconteceu?”
11 Onaim in nataah am nak, “On nai! Atoniꞌ reꞌ kaan ee, Naiꞌ Yesus naan, anseroꞌ hape ma afu njari krofoꞌ, rarit In nhoseꞌ nbi au maatk ein. Rarit In nreun kau mnak, ‘Amnao meu nifu Siloam, he mumeu ho humam ambi naan.’ Au ꞌmoeꞌ utuin. Es naan ate, oras ia au bisa ꞌkius ꞌiit een!”
11 Ele respondeu: “O homem chamado Jesus misturou terra com saliva, colocou-a em meus olhos e disse: ‘Vá lavar-se no tanque de Siloé’. Eu fui e me lavei, e agora posso ver!”.
12 Rarit sin nataan ee mnak, “Atoniꞌ naan et mee?”
12 “Onde está esse homem?”, perguntaram. “Não sei”, respondeu ele.
13 — ausente —
13 Então levaram aos fariseus o homem que havia sido cego,
14 — ausente —
14 pois foi no sábado que Jesus misturou terra com saliva e o curou.
15 Rarit atoin Farisis sin nataan ee mnak, “Ho mutoon miit! Nansaaꞌ am es oras ia ho bisa mkius?”
15 Os fariseus encheram o homem de perguntas sobre o que havia acontecido, e ele respondeu: “Ele colocou terra com saliva em meus olhos e, depois que eu me lavei, passei a enxergar!”.
16 Anmuiꞌ atoin Farisis bian nak, “Atoniꞌ reꞌ narekoꞌ ko naan, ka naꞌko fa Uisneno. Hai mihiin, natuin In ntanhai atoran anmatoom nok neno snasat.”
16 Alguns dos fariseus disseram: “Esse homem não é de Deus, pois trabalha no sábado”. Outros disseram: “Mas como um pecador poderia fazer sinais como esse?”. E havia entre eles uma divergência de opiniões.
17 Rarit sin nataan nafaniꞌ atoniꞌ reꞌ unuꞌ te nfoor naan am nak, “Natuin ho, Tuaf reꞌ nfei naan ho maatm ein naan, atoniꞌ human on mee?”
17 Os fariseus voltaram a perguntar ao homem que havia sido cego: “O que você diz desse homem que o curou?”. “Ele deve ser profeta”, respondeu o homem.
18 Mes atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein ka npirsain fa nak, atoniꞌ naan, anfoor niit, rarit oras ia bisa nkius. Onaim sin nreun he nnao npeoꞌ in ainaf-amaf he neman nꞌain sin.
18 Os líderes judeus se recusavam a crer que ele havia sido cego e estava curado, por isso mandaram chamar os pais dele
19 Oras sin neem anrarin, aꞌnaet ein nataan sin im nak, “In reꞌ ia, hi aanh, aa oo? Batuur, aiꞌ kahaf, in nfoor nain naꞌko oras hi mihoins ee? Rarit on mee mꞌes oras ia in bisa nkius.”
19 e perguntaram: “Ele é seu filho? Ele nasceu cego? Se foi, como pode ver agora?”.
20 Atoniꞌ naan in ainaf-amaf natahan am nak, “In reꞌ ia, batuur hai anah. Ma in nfoor nain naꞌko oras hai mihoins ee.
20 Os pais responderam: “Sabemos que ele é nosso filho e que nasceu cego,
21 Mes hai ka mihiin fa, in npaek saaꞌ, es oras ia in bisa nkius. Sekau es anfei in matan, hai msaꞌ ka mihiin fa, tua. In naꞌnae nrair. Mitaan kiim ee, tua, fin in bisa ntoin ma nataah kuun, tua!”
21 mas não sabemos como pode ver agora nem quem o curou. Ele tem idade suficiente para falar por si mesmo. Perguntem a ele”.
22 Sin naꞌuab ein on reꞌ naan, natuin sin namtausan atoin Yahudis sin aꞌnaet ein. Natuin sin nahinin nak, aꞌnaet ein naan anmaꞌakoran am nak, “Karu nmuiꞌ tuaf anmanakuꞌ mnak, Naiꞌ Yesus naan, es reꞌ Kristus, hai ro he mriuꞌ mipoitan tuaf naan naꞌko hit atoin Yahudis hit uim onen.”
22 Seus pais disseram isso por medo dos líderes judeus, pois estes haviam anunciado que, se alguém dissesse que Jesus era o Cristo, seria expulso da sinagoga.
23 Es naan ate, atoniꞌ naan in ainaf-amaf nataah am nak, “In naꞌnae nrair. Mitaan kiim ee, tua.”
23 Por isso disseram: “Ele tem idade suficiente. Perguntem a ele”.
24 Rarit sin nhaman atoniꞌ reꞌ unuꞌ te nfoor naan. Onaim sin nak, “On nai. Ho ro he muꞌuab namneo goah ambi Uisneno In human, he mpanat In kaan foo menin. Fin hai mihiin batuur, Naiꞌ Yesus naan, atoin maufinu.”
24 Então, pela segunda vez, chamaram o homem que havia sido cego e lhe disseram: “Deus é quem deve receber glória por aquilo que aconteceu, pois sabemos que esse Jesus é pecador”.
25 Atoniꞌ reꞌ nfoor niit naan nataah am nak, “Au ꞌbaiseun ki, amaꞌ sin. Reko te kais mitooꞌ, tua! Fin au ka uhiin fa karu In reꞌ naan, atoin maufinu, aiꞌ kaah. Reꞌ au uhiin je batuur-batuur ii, es reꞌ unuꞌ te au ꞌfoor; mes oras ia au bisa ꞌkius kuuk een.”
25 “Não sei se ele é pecador”, respondeu o homem. “Mas uma coisa sei: eu era cego e agora vejo!”
26 Sin nataan ee mnak, “Te In nmoeꞌ saaꞌ neu ko? In anfei ho maatm ein on mee?”
26 “Mas o que ele fez?”, perguntaram. “Como ele o curou?”
27 Onaim In nataah am nak, “Feꞌe na au utoon aꞌrair, mes hi ka mroim fa he mneen. Nansaaꞌ am es hi mroim he au utoon aꞌtein? Oniꞌ amaꞌ ki arki msaꞌ mroim he mjair in atoup noinꞌ ein, aiꞌ?”
27 “Eu já lhes disse!”, exclamou o homem. “Vocês não ouviram? Por que querem ouvir outra vez? Por acaso também querem se tornar discípulos dele?”
28 Rarit sin naseuk ee, onaim sin nak, “Maut he ho es reꞌ mjair In atoup noniꞌ! Fin hai reꞌ ia, kaꞌo Musa in atoup noinꞌ ein.
28 Então eles o insultaram e disseram: “Você é discípulo dele, mas nós somos discípulos de Moisés!
29 Hai mihiin Uisneno naꞌuab nok kaꞌo Musa. Mes hai ka mihiin fa Atoniꞌ naan, In amneemn ii naꞌko ꞌnuꞌuf mee.”
29 Sabemos que Deus falou a Moisés, mas nem sabemos de onde vem esse homem”.
30 Atoniꞌ reꞌ unuꞌ te nfoor naan nataah am nak, “Au ꞌsanmaak kuuk, tua! Hi ka mihiin fa In amneemn ii naꞌko mee. Te kaah, In es reꞌ nfei au maatk ein, es naan ate, oras ia au bisa ꞌkius.
30 “Que coisa mais estranha!”, respondeu o homem. “Ele curou meus olhos e vocês não sabem de onde ele vem?
31 Hit tahiin ok-okeꞌ tak, Uisneno ka nneen ma natniin fa atoin maufinu, aiꞌ? Mes Uisneno nneen ma natniin atoin neek amneot reꞌ nmoin natuin In romin.
31 Sabemos que Deus não atende pecadores, mas está pronto a ouvir aqueles que o adoram e fazem a sua vontade.
32 Anmurai naꞌko Uisneno nmoeꞌ pah-pinan ma neon goe tunan tar antea oras ia, ka nmuiꞌ fa retaꞌ es amsaꞌ, reꞌ anmatoom nok tuaf reꞌ narekoꞌ atoniꞌ reꞌ nfoor naꞌko oras nahoins ee, he in bisa nkius.
32 Desde o princípio do mundo, ninguém foi capaz de abrir os olhos de um cego de nascença.
33 Onaim karu Naiꞌ Yesus ka naꞌko fa Uisneno, In ka bisa nmoeꞌ fa saaꞌ-saaꞌ, aiꞌ?”
33 Se esse homem não fosse de Deus, não teria conseguido fazê-lo.”
34 Onaim sin natahan am nak, “Hoe! Ho reꞌ ia, atoin maufinu naꞌko oras ho ainaꞌ nahonis naan ko! On mee mꞌes ho bisa mutenab mak, ho bisa munoniꞌ mufaniꞌ kai?” Rarit sin nriuꞌ napoitan atoniꞌ naan naꞌko sin uim onen.
34 “Você nasceu inteiramente pecador!”, disseram eles. “E quer ensinar a nós?” Então o expulsaram da sinagoga.
35 Oras Naiꞌ Yesus anneen nak sin nriꞌu nrair atoniꞌ reꞌ nfoor niit aan naꞌko uim onen, In nnao naim atoniꞌ naan, tar napein je. Rarit In nak, “On mee! Ho mpirsai Mansian Batuur-Batuur, aa oo?”
35 Quando Jesus soube do que havia acontecido, procurou o homem e lhe disse: “Você crê no Filho do Homem?”.
36 In nataan am nak, “Te In reꞌ naan, sekau, tua? Mutoon kau feꞌ, maut he au bisa ꞌpirsai Je, tua.”
36 “Quem é ele, senhor?”, perguntou o homem. “Eu quero crer nele.”
37 Naiꞌ Yesus natoon ee mnak, “Ho muteef amrair Je. In reꞌ naan, es reꞌ Au, reꞌ oras ia naꞌuab nok ko.”
37 Jesus respondeu: “Você o viu, e ele está falando com você!”.
38 Rarit atoniꞌ naan nak, “Usiꞌ, au ꞌpirsai, tua!” Onaim In nriꞌtuu he naꞌbesan neu Naiꞌ Yesus.
38 “Sim, Senhor, eu creio!”, declarou o homem. E adorou a Jesus.
39 Rarit Naiꞌ Yesus natoon ee mnak, “Au ꞌuum aꞌbi pah-pinan ia he ururuꞌ ma ukriraꞌ mansian ii sin sanat ma penu sin, maut he aforot bisa nkius, ma maat meuꞌ gui bisa nfoor.”
39 Então Jesus disse: “Eu vim a este mundo para julgar, para dar visão aos cegos e para fazer que os que veem se tornem cegos”.
40 Anbi bare naan, anmuiꞌ atoin Farisis tuaf fauk reꞌ nneen In uab naan. Onaim sin natanan am nak, “On mee es reꞌ ia? Hai maatm ein meraꞌ-meraꞌ. Hai ka mfoor fa, tua!”
40 Alguns fariseus que estavam por perto o ouviram e perguntaram: “Você está dizendo que nós somos cegos?”.
41 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “On nai. Karu batuur hi mfoor, es ka nasaan ki fa. Mes hi mak, hi reꞌ naan, atoin maat aꞌmeraꞌ. Es naan ate, hi misaah ma mroi hi sanat feꞌ.”
41 “Se vocês fossem cegos, não seriam culpados”, respondeu Jesus. “Mas a culpa de vocês permanece, pois afirmam que podem ver.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.