João 9
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Rarit Naiꞌ Yesus sin annaon nkonon. In nkius niit aforot es, reꞌ nfoor nain naꞌko oras nahoins ee.
1 Jesus ia caminhando quando viu um homem que tinha nascido cego.
2 Rarit Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein nataan Ee mnak, “Aam Tungguru! Sekau es reꞌ anmoeꞌ sanat, tar antea atoniꞌ ia nfoor on nai? Natuin in kuun aa oo, aiꞌ natuin in ainaf-amaf?”
2 Os seus discípulos perguntaram: — Mestre, por que este homem nasceu cego? Foi por causa dos pecados dele ou por causa dos pecados dos pais dele?
3 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Atoin aforot ia, ka nsaan fa. Ma in ainaf-amaf ka nmoꞌen fa sanat amsaꞌ tar antea in nfoor. Nahoins ee te on reꞌ naan, he mansian ii bisa nkius ma nahiin nak Uisneno In nareokꞌ ee.
3 Jesus respondeu:
4 Uisneno es reꞌ anhaefan Kau. Onaim hit ro tmeup maꞌtaniꞌ he tanaob In mepu oras meꞌu feꞌ. Fin oras meisꞌookn ii neem, atoniꞌ ka bisa nmeup fa goen.
4 Precisamos trabalhar enquanto é dia, para fazer as obras daquele que me enviou. Pois está chegando a noite, quando ninguém pode trabalhar.
5 Oras Au ꞌbi pah-pinan ia feꞌ, Au on reꞌ meꞌu reꞌ ꞌtanaꞌ mansian ii ok-okeꞌ.”
5 Enquanto estou no mundo, eu sou a luz do mundo.
6 Naiꞌ Yesus naꞌuab anrair on naan ate, In naroon anbi afu. Rarit In ntook ma naꞌruriꞌ, he nseroꞌ hape ma afu njari krofoꞌ. Rarit In nhoseꞌ krofoꞌ naan anbi atoin aforot naan in matan.
6 Depois de dizer isso, Jesus cuspiu no chão, fez um pouco de lama com a saliva, passou a lama nos olhos do cego
7 Onaim In nrenu mnak, “Amnao meu nifu Siloam, he mumeu ho humam ambi naan.” (Anbi uab Ibrani, Siloam naan in oten nak, ‘soun ee neem’.) Rarit atoin aforot naan annao neu bare naan, ma in nameu in human. Oras in anfain neem, in bisa nkius niit een!
7 e disse: O cego foi, lavou o rosto e voltou vendo.
8 Rarit atoniꞌ naan in aok-bian sin reꞌ sin uimn ein anmatai-ꞌturun reꞌ nkius niit ee, in biasa ntoit saaꞌ-saaꞌ, nmurai nmaktaan ein am nak, “Hoe! Tuaf reꞌ ia, atoin aforot reꞌ feꞌ ia te, ntook ma antot-toit saaꞌ-saaꞌ ii, aiꞌ?”
8 Os seus vizinhos e as pessoas que costumavam vê-lo pedindo esmola perguntavam: — Não é este o homem que ficava sentado pedindo esmola?
9 Tuaf bian nak, “Batuur, in es reꞌ ia!”
9 — É! — diziam alguns. — Não, não é. Mas é parecido com ele! — afirmavam outros. Porém ele dizia: — Sou eu mesmo.
10 Rarit sin nataan ee mnak, “On mee mꞌes ho bisa mkius?”
10 — Como é que agora você pode ver? — perguntaram.
11 Onaim in nataah am nak, “On nai! Atoniꞌ reꞌ kaan ee, Naiꞌ Yesus naan, anseroꞌ hape ma afu njari krofoꞌ, rarit In nhoseꞌ nbi au maatk ein. Rarit In nreun kau mnak, ‘Amnao meu nifu Siloam, he mumeu ho humam ambi naan.’ Au ꞌmoeꞌ utuin. Es naan ate, oras ia au bisa ꞌkius ꞌiit een!”
11 Ele respondeu: — O homem chamado Jesus fez um pouco de lama, passou a lama nos meus olhos e disse: “Vá ao tanque de Siloé e lave o rosto.” Então eu fui, lavei o rosto e fiquei vendo.
12 Rarit sin nataan ee mnak, “Atoniꞌ naan et mee?”
12 — Onde está esse homem? — perguntaram. — Não sei! — respondeu ele.
13 — ausente —
13 Então levaram aos fariseus o homem que havia sido cego.
14 — ausente —
14 O dia em que Jesus havia feito lama e curado o homem da cegueira era um sábado.
15 Rarit atoin Farisis sin nataan ee mnak, “Ho mutoon miit! Nansaaꞌ am es oras ia ho bisa mkius?”
15 Aí os fariseus também perguntaram como ele tinha sido curado. — Ele pôs lama nos meus olhos, eu lavei o rosto e agora estou vendo — respondeu o homem.
16 Anmuiꞌ atoin Farisis bian nak, “Atoniꞌ reꞌ narekoꞌ ko naan, ka naꞌko fa Uisneno. Hai mihiin, natuin In ntanhai atoran anmatoom nok neno snasat.”
16 Alguns fariseus disseram: — O homem que fez isso não é de Deus porque não respeita a E outros perguntaram: — Como pode um pecador fazer milagres tão grandes? E por causa disso houve divisão entre eles.
17 Rarit sin nataan nafaniꞌ atoniꞌ reꞌ unuꞌ te nfoor naan am nak, “Natuin ho, Tuaf reꞌ nfei naan ho maatm ein naan, atoniꞌ human on mee?”
17 Então os fariseus tornaram a perguntar ao homem: — Você diz que ele curou você da cegueira. E o que é que você diz dele? — Ele é um
18 Mes atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein ka npirsain fa nak, atoniꞌ naan, anfoor niit, rarit oras ia bisa nkius. Onaim sin nreun he nnao npeoꞌ in ainaf-amaf he neman nꞌain sin.
18 Os líderes judeus não acreditavam que ele tinha sido cego e que agora podia ver. Por isso chamaram os pais dele
19 Oras sin neem anrarin, aꞌnaet ein nataan sin im nak, “In reꞌ ia, hi aanh, aa oo? Batuur, aiꞌ kahaf, in nfoor nain naꞌko oras hi mihoins ee? Rarit on mee mꞌes oras ia in bisa nkius.”
19 e perguntaram: — Esse homem é filho de vocês? Vocês dizem que ele nasceu cego. E como é que agora ele está vendo?
20 Atoniꞌ naan in ainaf-amaf natahan am nak, “In reꞌ ia, batuur hai anah. Ma in nfoor nain naꞌko oras hai mihoins ee.
20 Os pais responderam: — Sabemos que ele é nosso filho e que nasceu cego.
21 Mes hai ka mihiin fa, in npaek saaꞌ, es oras ia in bisa nkius. Sekau es anfei in matan, hai msaꞌ ka mihiin fa, tua. In naꞌnae nrair. Mitaan kiim ee, tua, fin in bisa ntoin ma nataah kuun, tua!”
21 Mas não sabemos como é que ele agora pode ver e não sabemos também quem foi que o curou. Ele é maior de idade; perguntem, e ele mesmo poderá explicar.
22 Sin naꞌuab ein on reꞌ naan, natuin sin namtausan atoin Yahudis sin aꞌnaet ein. Natuin sin nahinin nak, aꞌnaet ein naan anmaꞌakoran am nak, “Karu nmuiꞌ tuaf anmanakuꞌ mnak, Naiꞌ Yesus naan, es reꞌ Kristus, hai ro he mriuꞌ mipoitan tuaf naan naꞌko hit atoin Yahudis hit uim onen.”
22 Os pais disseram isso porque estavam com medo, pois os líderes judeus tinham combinado expulsar da sinagoga quem afirmasse que Jesus era o Messias .
23 Es naan ate, atoniꞌ naan in ainaf-amaf nataah am nak, “In naꞌnae nrair. Mitaan kiim ee, tua.”
23 Foi por isso que os pais disseram: “Ele é maior de idade; perguntem a ele.”
24 Rarit sin nhaman atoniꞌ reꞌ unuꞌ te nfoor naan. Onaim sin nak, “On nai. Ho ro he muꞌuab namneo goah ambi Uisneno In human, he mpanat In kaan foo menin. Fin hai mihiin batuur, Naiꞌ Yesus naan, atoin maufinu.”
24 Então os líderes judeus chamaram pela segunda vez o homem que tinha sido cego e disseram: — Jure por Deus que você vai dizer a verdade. Nós sabemos que esse homem é pecador.
25 Atoniꞌ reꞌ nfoor niit naan nataah am nak, “Au ꞌbaiseun ki, amaꞌ sin. Reko te kais mitooꞌ, tua! Fin au ka uhiin fa karu In reꞌ naan, atoin maufinu, aiꞌ kaah. Reꞌ au uhiin je batuur-batuur ii, es reꞌ unuꞌ te au ꞌfoor; mes oras ia au bisa ꞌkius kuuk een.”
25 Ele respondeu: — Se ele é pecador, eu não sei. De uma coisa eu sei: eu era cego e agora vejo!
26 Sin nataan ee mnak, “Te In nmoeꞌ saaꞌ neu ko? In anfei ho maatm ein on mee?”
26 — O que foi que ele fez a você? Como curou você da cegueira? — tornaram a perguntar.
27 Onaim In nataah am nak, “Feꞌe na au utoon aꞌrair, mes hi ka mroim fa he mneen. Nansaaꞌ am es hi mroim he au utoon aꞌtein? Oniꞌ amaꞌ ki arki msaꞌ mroim he mjair in atoup noinꞌ ein, aiꞌ?”
27 O homem respondeu: — Eu já disse, e vocês não acreditaram. Por que querem ouvir isso outra vez? Por acaso vocês também querem ser seguidores dele?
28 Rarit sin naseuk ee, onaim sin nak, “Maut he ho es reꞌ mjair In atoup noniꞌ! Fin hai reꞌ ia, kaꞌo Musa in atoup noinꞌ ein.
28 Então eles o xingaram e disseram: — Você é que é seguidor dele! Nós somos seguidores de Moisés.
29 Hai mihiin Uisneno naꞌuab nok kaꞌo Musa. Mes hai ka mihiin fa Atoniꞌ naan, In amneemn ii naꞌko ꞌnuꞌuf mee.”
29 Sabemos que Deus falou com Moisés; mas este homem, nós nem mesmo sabemos de onde ele é.
30 Atoniꞌ reꞌ unuꞌ te nfoor naan nataah am nak, “Au ꞌsanmaak kuuk, tua! Hi ka mihiin fa In amneemn ii naꞌko mee. Te kaah, In es reꞌ nfei au maatk ein, es naan ate, oras ia au bisa ꞌkius.
30 Ele respondeu: — Que coisa esquisita! Vocês não sabem de onde ele é, mas ele me curou.
31 Hit tahiin ok-okeꞌ tak, Uisneno ka nneen ma natniin fa atoin maufinu, aiꞌ? Mes Uisneno nneen ma natniin atoin neek amneot reꞌ nmoin natuin In romin.
31 Sabemos que Deus não atende pecadores, mas ele atende os que o respeitam e fazem a sua vontade.
32 Anmurai naꞌko Uisneno nmoeꞌ pah-pinan ma neon goe tunan tar antea oras ia, ka nmuiꞌ fa retaꞌ es amsaꞌ, reꞌ anmatoom nok tuaf reꞌ narekoꞌ atoniꞌ reꞌ nfoor naꞌko oras nahoins ee, he in bisa nkius.
32 Desde que o mundo existe, nunca se ouviu dizer que alguém tivesse curado um cego de nascença.
33 Onaim karu Naiꞌ Yesus ka naꞌko fa Uisneno, In ka bisa nmoeꞌ fa saaꞌ-saaꞌ, aiꞌ?”
33 Se esse homem não fosse enviado por Deus, não teria podido fazer nada.
34 Onaim sin natahan am nak, “Hoe! Ho reꞌ ia, atoin maufinu naꞌko oras ho ainaꞌ nahonis naan ko! On mee mꞌes ho bisa mutenab mak, ho bisa munoniꞌ mufaniꞌ kai?” Rarit sin nriuꞌ napoitan atoniꞌ naan naꞌko sin uim onen.
34 Eles disseram: — Você nasceu cheio de pecado e é você que quer nos ensinar? E o expulsaram da sinagoga.
35 Oras Naiꞌ Yesus anneen nak sin nriꞌu nrair atoniꞌ reꞌ nfoor niit aan naꞌko uim onen, In nnao naim atoniꞌ naan, tar napein je. Rarit In nak, “On mee! Ho mpirsai Mansian Batuur-Batuur, aa oo?”
35 Jesus ficou sabendo que tinham expulsado o homem da sinagoga . Foi procurá-lo e, quando o encontrou, perguntou:
36 In nataan am nak, “Te In reꞌ naan, sekau, tua? Mutoon kau feꞌ, maut he au bisa ꞌpirsai Je, tua.”
36 Ele respondeu: — Senhor, quem é o Filho do Homem para que eu creia nele?
37 Naiꞌ Yesus natoon ee mnak, “Ho muteef amrair Je. In reꞌ naan, es reꞌ Au, reꞌ oras ia naꞌuab nok ko.”
37 Jesus disse:
38 Rarit atoniꞌ naan nak, “Usiꞌ, au ꞌpirsai, tua!” Onaim In nriꞌtuu he naꞌbesan neu Naiꞌ Yesus.
38 — Eu creio, Senhor! — disse o homem. E se ajoelhou diante dele.
39 Rarit Naiꞌ Yesus natoon ee mnak, “Au ꞌuum aꞌbi pah-pinan ia he ururuꞌ ma ukriraꞌ mansian ii sin sanat ma penu sin, maut he aforot bisa nkius, ma maat meuꞌ gui bisa nfoor.”
39 Então Jesus afirmou:
40 Anbi bare naan, anmuiꞌ atoin Farisis tuaf fauk reꞌ nneen In uab naan. Onaim sin natanan am nak, “On mee es reꞌ ia? Hai maatm ein meraꞌ-meraꞌ. Hai ka mfoor fa, tua!”
40 Alguns fariseus que estavam com ele ouviram isso e perguntaram: — Será que isso quer dizer que nós também somos cegos?
41 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “On nai. Karu batuur hi mfoor, es ka nasaan ki fa. Mes hi mak, hi reꞌ naan, atoin maat aꞌmeraꞌ. Es naan ate, hi misaah ma mroi hi sanat feꞌ.”
41 — Se vocês fossem cegos, não teriam culpa! — respondeu Jesus. — Mas, como dizem que podem ver, então continuam tendo culpa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.