João 8

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mes Naiꞌ Yesus ansae neu ꞌtoꞌef Saitun.
1 Porém Jesus foi para o monte das Oliveiras.
2 Nokaꞌ kik-kiku te, In ntaam anbi Uim Onen Uuf ee in kintal. Too mfaun ein neman ma nauban naan Ee. Rarit In ntook ma nmurai nanoniꞌ sin.
2 E, pela manhã cedo, voltou para o templo, e todo o povo vinha ter com ele, e, assentando-se, os ensinava.
3 Oras naan, sin nheek naan bifee jes oras in nmakaek. Onaim tunggur agaam ein ma atoin Farisis tuaf fauk anheer neik je neu Naiꞌ Yesus. Rarit sin naꞌsekeꞌ bifee naan he nhake nbi sin maatk ein ok-okeꞌ.
3 E os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério.
4 Onaim sin natonan Naiꞌ Yesus am nak, “Aam Tungguru. Bifee reꞌ ia, napein je oras anmakaek.
4 E, pondo-a no meio, disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada, no próprio ato, adulterando,
5 Tatuin kaꞌo Musa in Atoorn ein, anmuꞌi prenat reꞌ nak, ‘Tuaf reꞌ anmakaek ro he napein hukun. Hukun naan es reꞌ tpoir je tar antea nmaet.’ Natuin Ho te, on mee, tua?”
5 e, na lei, nos mandou Moisés que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Sin he nakreo Goe, he bisa nasaeb sanat he namouf Goe.
6 Isso diziam eles, tentando-o, para que tivessem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia com o dedo na terra.
7 Sin nataan Ee piut. Rarit In nhaek, onaim natonan sin im nak, “On nai. Karu nmuiꞌ tuaf es naꞌko hi arki reꞌ ia, reꞌ ka mmoꞌe msaan miit fa, ro in es reꞌ anpoir nahuun he nhukun bifee reꞌ ia.”
7 E, como insistissem, perguntando-lhe, endireitou-se e disse-lhes: Aquele que dentre vós está sem pecado seja o primeiro que atire pedra contra ela.
8 Rarit In ntook ma naꞌruriꞌ ntein, onaim antui nteniꞌ nbi afu.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Oras sin nnenan nrair In naꞌuab on reꞌ naan ate, sin namaeb ok. Fin anbi sin neek ein sin nahinin nak, sin nmoeꞌ nitan sanat amsaꞌ. Rarit sin es-es ate nsisaꞌen, nmurai naꞌko mnasif tar antea munif. Namuni te, aar Naiꞌ Yesus nok bifee naan anmesen nbin naan.
9 Quando ouviram isso, saíram um a um, a começar pelos mais velhos até aos últimos; ficaram só Jesus e a mulher, que estava no meio.
10 Rarit Naiꞌ Yesus anhake nfain, onaim nataan am nak, “Sin etan mee? Ka tiit fa tuaf anbi bare ia, reꞌ he nasaan ko, he nhukun ko, oo?”
10 E, endireitando-se Jesus e não vendo ninguém mais do que a mulher, disse-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Onaim in nataah am nak, “Ka tiit fa, tua.”
11 E ela disse: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu também te condeno; vai-te e não peques mais.
12 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab antein nok too mfaun ein am nak, “Au reꞌ ia, on reꞌ meꞌu ꞌeu mansian pah-pinan ia. Tuaf reꞌ natuin Kau ka nmoin fa nbi meisꞌokan, mes in nmoni nbi meꞌu reꞌ neiki ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot.”
12 Falou-lhes, pois, Jesus outra vez, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Anmuiꞌ atoin Farisis tuaf fauk reꞌ anprotesan am nak, “Hoe! Ho he mjair saksii nmatoom nok Ho tuam aan kuum, oo? Ka bisa fa! Fin natuin hit atoran, ro he tuaf bian naꞌ njarin saksii neu tuaf es, ka tuaf naan fa neikn on. Onaim hai ka mtoup reko fa, ma ka mroim fa he mpirsai.”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu testificas de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “On nai. Maski Au ꞌjair saksii ꞌeu Au tuak ii kuuk, mes Au uabak naan, ro batuur. Fin Au kuuk es uhiin batuur Au ꞌuum uꞌko mee, ma he ꞌnao ꞌeu mee. Hi ka mihiin fa Au uꞌko mee, ma hi ka mihiin fa au he ꞌnao ꞌeu mee msaꞌ.
14 Respondeu Jesus e disse-lhes: Ainda que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde vim, nem para onde vou.
15 Hi mruuk ma mꞌukur atoniꞌ mpaek mansian ii in ruku. Mes Au ka ꞌpaek fa mansian ii in ruku he ꞌruuk ma ꞌukur tuaf es amsaꞌ.
15 Vós julgais segundo a carne, eu a ninguém julgo.
16 Karu Au ꞌruuk ma ꞌukur atoniꞌ, Au ruku ma ukur naan, ro batuur. Fin Au ka ꞌruuk ma ꞌukur aꞌmees fa, mes Au ꞌmoeꞌ sin ok-okeꞌ ubu-bua ꞌok Au Amaꞌ reꞌ nhaefan Kau.
16 E, se, na verdade, julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, mas eu e o Pai, que me enviou.
17 Kais amnikan! Fin matuꞌi nbi hi Atoran rais pirsait am nak, “Karu nmuiꞌ saksii tuaf nua reꞌ naꞌuab rasi humaꞌ meseꞌ, naan saah ma batuur!”
17 E na vossa lei está também escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Onaim ka Au ꞌmees fa reꞌ ꞌjair saksii nmatoom nok Au tuak. Fin Au Amaꞌ reꞌ nhaefan Kau njair saksii naꞌuab anmatoom nok Kau msaꞌ.”
18 Eu sou o que testifico de mim mesmo, e de mim testifica
19 Sin natanan am nak, “Te ho Amaꞌ naan, et mee?”
19 Disseram-lhe, pois: Onde está teu Pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Rasin reꞌ ia ok-okeꞌ, Naiꞌ Yesus natoon sin oras In nanoniꞌ tuaf anbi Uim Onen Uuf, anpaumaak anbi bare reꞌ sin anpaek je he nabuab ein roi kolekte. Ka tiit fa tuaf es he nheek Ee, natuin in oors ee ka ntea fa feꞌ.
20 Essas palavras disse Jesus no lugar do tesouro, ensinando no templo, e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Naiꞌ Yesus antuut antein neu sin im nak, “Au of aꞌnao usaitan ki, he ꞌnao ꞌeu bare ꞌtetaꞌ. Hi of mam-maim Kau, mes ka miteef Kau fa, fin hi ka mmuiꞌ fa hak he mnao meu bare naan. Ma oras hi mmaet, hi misaah hi sanat feꞌ.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu retiro-me, e buscar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou não podeis vós ir.
22 Rarit atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein anmaktaan ein es nok es am nak, “In naꞌuab saaꞌ es reꞌ ia? In he nakfirit niis on, aa oo? Fin In nak, ‘Hi ka bisa mnao fa meu bare naan.’ ”
22 Diziam, pois, os judeus: Porventura, quererá matar-se a si mesmo, pois diz: Para onde eu vou não podeis vós ir?
23 Onaim Naiꞌ Yesus naꞌuab neu sin am nak, “Hi miꞌko pah reꞌ et aꞌpinan. Mes Au uꞌko neon goe tnanan. Hi atoniꞌ miꞌko pah-pinan ia. Mes Au ka uꞌko fa pah-pinan ia.
23 E dizia-lhes: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Es naan ate, Au utoon feꞌe na ꞌak, oras hi mmaet, hi mroi ma misaah hi sanat ma penu sin feꞌ. Fin karu hi ka mpirsai fa mak, Au reꞌ ia, es reꞌ Kristus, reꞌ Uisneno nreek Ee neem, oras hi mmaet, hi mroi ma misaah hi sanat ma penu sin feꞌ.”
24 Por isso, vos disse que morrereis em vossos pecados, porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Rarit sin nataan Ee mnak, “Hoe! Te Ho reꞌ ia, sekau?”
25 Disseram-lhe, pois: Quem és tu? Jesus lhes disse: Isso mesmo que já desde o princípio vos disse.
26 Anmuiꞌ rasi mfaun reꞌ Au bisa utoon anmatoom nok ki. Hi saant ein namfaun amsaꞌ. Mes Au ka ururuꞌ ma ukriraꞌ fa rasin naan. Reꞌ nhaef Kau ꞌuum aꞌbi ia gui, oras In naꞌuab, In suma naꞌuab nahiin rasi reꞌ batuur aah. Ma Au suma utoon ꞌeu mansian abit pah-pinan ia, rasin reꞌ Au ꞌneen sin uꞌko Na.”
26 Muito tenho que dizer e julgar de vós, mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele tenho ouvido, isso falo ao mundo.
27 (In sairt ii nak, In Amaf abit sonaf neno tunan. Mes sin ka nheek naan fa In sarit naan.)
27 Mas não entenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab antein am nak, “Oras hi mikfirit amrair Kau, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia, nbi hau nehe te, naꞌ hi mihini mmak, Au reꞌ ia, es reꞌ Kristus. Ma Au ka ꞌmoeꞌ fa saaꞌ-saaꞌ uꞌko Au tuak ii kuuk, mes Au suma unoniꞌ tuaf anmatoom nok rasin reꞌ Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan nanoniꞌ Kau.
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do Homem, então, conhecereis quem eu sou e falo como o Pai me ensinou.
29 Reꞌ anhaef Kau nok Kau piut amsaꞌ. In ka nkonan niit Kau fa ꞌmees, natuin Au ꞌmoeꞌ utuin In romin piut.”
29 E aquele que me enviou está comigo; o Pai não me tem deixado só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Oras Naiꞌ Yesus natoon rasin ia te, anmuiꞌ too mfaun reꞌ anpirsai Je.
30 Dizendo ele essas coisas, muitos creram nele.
31 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab neu atoin Yahudis sin reꞌ npirsai Je mnak, “Karu hi mmoni mmafuut mok Au noinꞌ ein, ma hi minoniꞌ piut miꞌko Au te, hi mjair Au atoup noinꞌ ein reꞌ batuur.
31 Jesus dizia, pois, aos judeus que criam nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente, sereis meus discípulos
32 Rarit hi bisa mihiin rasi humaꞌ-humaꞌ reꞌ batuur. Ma rasin reꞌ batuur naan, esan reꞌ nafetin ki, he hi kais amjair ate mtein.”
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Rarit sin nprotesan am nak, “Hai reꞌ ia, ka mjair fa ate meu tuaf bian! Fin hai reꞌ ia, kaꞌo Abraham in sufan-kaꞌun! Onaim nansaaꞌ am es Ho muꞌuab am mak, hi of mipein fetin?”
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão, e nunca servimos a ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Onaim Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Reꞌ Au uꞌuab naan, ro batuur. Fin mansian ein arsin reꞌ nmonin nbin ꞌmoeꞌ sanat, sin njarin on reꞌ ate, reꞌ suma natun-tuin aah saant ee in romin.
34 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é servo do pecado.
35 Mes natiꞌ te, on nai: atoin ate sin ka biasa natuan nkonon fa nbin uim jes. Fin suma usiꞌ in anah, reꞌ natua nkono nbi naan.
35 Ora, o servo não fica para sempre em casa; o Filho fica para sempre.
36 Onaim karu Au, Uisneno In Anah, Au ꞌnoes ꞌain hi saant am penu sin ite, hi mipeni mrair fetin, ma ka mjair fa ate meu sanat naan antein. Nok ranan naan, hi mipein fetin batuur, ma kais mituin sanat naan in romin antein!
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente, sereis livres.
37 Au uhini ꞌrair ki, hi es reꞌ kaꞌo Abraham in sufan-kaꞌun. Maski on naan, mes hi mam-maim ranan piut he miꞌmaet Kau, natuin hi ka mroim fa he mtoup Au rais noniꞌ. Fin anbi hi neekm ein, ka nmuiꞌ fa bare ntein he mihiik ma mipaan Au Uab ein.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não entra em vós.
38 Au utoon rasin reꞌ Au ꞌkisu ꞌrair sin, reꞌ Au Amaꞌ naruruꞌ ma nakriraꞌ nrair sin neu Kau. Ma hi mmoeꞌ mituin rasin reꞌ sin hi amaꞌ natoon anrair sin neu ki.”
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai, e vós fazeis o que também vistes junto de vosso pai.
39 Sin natahan am nak, “Hai reꞌ ia, kaꞌo Abraham in sufan-kaꞌun!”
39 Responderam e disseram-lhe: Nosso pai é Abraão. Jesus disse-lhes: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Mes kaꞌo Abraham ka nmoeꞌ niit fa maufinu on reꞌ hi! Fin hi mam-maim ranan he miꞌmaet Kau. Te kaah, Au reꞌ ia es reꞌ utoon ꞌeu ki rasin reꞌ batuur, reꞌ Au ꞌneen sin uꞌko Uisneno.
40 Mas, agora, procurais matar-me a mim, homem que vos tem dito a verdade que de Deus tem ouvido; Abraão não fez isso.
41 Hi ꞌmoeꞌm ein, ro tebes, ka naꞌroo fa naꞌko hi amaꞌ in iꞌmoeꞌk ein.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe, pois: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Onaim Naiꞌ Yesus natonan sin im nak, “Mes karu Uisneno batuur-batuur anjair hi Amaꞌ, tebes hi ro he mneek Kau. Fin Au mneemk ii uꞌko Na, ma Au es reꞌ ia. Au ka ꞌuum fa utuin Au roimk ii kuuk. Mes Au ꞌuum, utuin In es anhaefan Kau.
42 Disse-lhes, pois, Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, certamente, me amaríeis, pois que eu saí e vim de Deus; não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Nansaaꞌ am es hi ka mihiin fa Au uab ein aan? Oniꞌ natuin hi ka mroim fa he mneen ate!
43 Por que não entendeis a minha linguagem? Por não poderdes ouvir a minha palavra.
44 Hi reꞌ ia, humaꞌ meseꞌ on reꞌ nitu ꞌnakaf. Fin hi mroim he mmoeꞌ mituin in romin! Naꞌko oras ahun-hunut, in aroor mansian. In nraban rais reko, fin in ntorak nain areꞌ saaꞌ-saaꞌ reꞌ batuur. Karu in nputa-kriu te, naan in monin. Fin in reꞌ naan aputa-kriut, ma apoit ee tuan!
44 Vós tendes por pai ao diabo e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele foi homicida desde o princípio e não se firmou na verdade, porque não há verdade nele; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Au reꞌ ia, es reꞌ utoon rasi reꞌ batuur. Mes hi ka mpirsai Kau fa.
45 Mas porque
46 Neu! Sekau naꞌko ki bisa miruruꞌ ma mikriraꞌ bukti mmak, Au ꞌmoeꞌ sanat? Au ꞌsanmaak! Karu Au uꞌuab batuur, nansaaꞌ am es hi ka mpirsai Kau fa?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? E, se vos digo a verdade, por que não credes?
47 Tuaf reꞌ In amneemn ee naꞌko Uisneno, nneen In Kabin ma Prenat. Mes hi reꞌ ia, hi ka miꞌko fa Uisneno, es naan ate hi ka mroim fa he mneen Kau.”
47 Quem é de Deus escuta as palavras de Deus; por isso, vós não
48 Atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein natahan am nak, “Hoe! Hai miꞌuab batuur. Fin hai miꞌuab amrair mak, Ho reꞌ ia, ka atoin Yahudis batuur-batuur fa, mes Ho reꞌ ia atoin Samarias. Ho mniut sae msaꞌ!”
48 Responderam, pois, os judeus e disseram-lhe: Não dizemos nós bem que és samaritano e que tens demônio?
49 Rarit Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Au ka ꞌniut sae fa, tua. Au ꞌhormaat Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan, mes hi ka mhormaat Kau fa.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes, honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Au ka ꞌaikas fa Au tuak ii he ururuꞌ ma ukriraꞌ Au pinak ma krahak kuuk. Mes anmuiꞌ Tuaf es, reꞌ he naruruꞌ ma nakriraꞌ Au pinak ma krahak. Maut he In kuun es reꞌ nafeek nak, Au uabak batuur, aiꞌ kaah?!
50 Eu não busco a minha glória; há quem
51 Ro tebes, Au Uab ein, batuur! Rarit atoniꞌ reꞌ nneen ma nmoeꞌ natuin Au Uab ein naan, of ka nmaet fa.”
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Annenan on naan ate, atoin Yahudis sin aꞌnaet ein natoon Ee mnak, “Oras ia hai mihiin mak, Ho muꞌuab tafiꞌ-tafiꞌ on reꞌ amaunut, natuin Ho mniut sae mrair. Fin kaꞌo Abraham anmate msaꞌ. Uisneno In mafefa kniunꞌ ein anmaten amsaꞌ. Mes Ho mak, ‘atoniꞌ reꞌ nneen ma nmoeꞌ natuin Au Uab ein naan, of ka nmaet fa.’ Batuur ho mumaun umrair!
52 Disseram-lhe, pois, os judeus: Agora, conhecemos que tens demônio. Morreu Abraão e os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte.
53 Aiꞌ Ho mutenab mak, Ho maꞌtaniꞌ mneis muꞌko asae nenot kaꞌo Abraham? Aiꞌ Ho maꞌtaniꞌ mneis muꞌko Uisneno In mafefa kniunꞌ ein reꞌ nmate nrarin? Ho mutenab mak, Ho reꞌ ia, sekau?!”
53 És tu maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? E também os profetas morreram; quem te fazes tu ser?
54 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Karu Au ꞌaikas Au tuak ii, atoniꞌ ka ntoup reko fa. Te kaah, Au ka ꞌaikas fa Au tuak ii kuuk, mes Au Amaꞌ es reꞌ nait naꞌrat-ratan Kau. In reꞌ naan, reꞌ hi mmanakuꞌ mmak, In anjair hi Uisneno.
54 Jesus respondeu: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, o qual dizeis que é vosso Deus.
55 Mes hi ka mihiin Je fa. Au es reꞌ uhiin Je batuur. Karu Au ꞌak Au ka uhiin Je fa, Au apoit Kau on reꞌ hi. Mes Au uhiin Je batuur, ma Au ꞌmoeꞌ utuin In Kabin ma Prenat amsaꞌ.
55 E vós não o conheceis, mas eu conheço-o; e, se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Hi kaꞌo Abraham in neekn ee nmariin anneis, oras in nhaat ma npao he nkius niit Kau ꞌuum. In niit anrair, rarit in nnaben ate, nanokab ma namtiis inrair.”
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia, e viu-
57 Atoin Yahudis sin aꞌnaet ein naꞌuab neun Ee mnak, “Ho ka mmoin maan fa toon boꞌ niim fa feꞌe msaꞌ! Mes Ho mak, Ho mkius miit amrair kaꞌo Abraham. Batuur, aa oo?”
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Batuur! Fin kaꞌo Abraham ka nmoin fa feꞌ, mes Au ꞌmoin ꞌain.”
58 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que, antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Rarit atoin ein naan naitin fatu he npoir Je, natuin In naikas In tuan ee nahuum on reꞌ Uisneno. Mes In nnao naꞌkor-koroꞌ he npoi naꞌko Uim Onen Uuf ee in kintal.
59 Então, pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo, passando pelo meio deles, e assim se retirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.