João 6
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC
1 — ausente —
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 — ausente —
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 — ausente —
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Oras Naiꞌ Yesus ankius too mfaun ein neman ma nabuan on naan ate, In nataan In atoup noniꞌ tuaf es, kaan ee naiꞌ Felipus, am nak, “Hit bisa tsoos amnahat teu mee he ttuthae too mfaun ein ia?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Batuur Naiꞌ Yesus nahiin anrair In he nmoeꞌ on mee. Mes In naꞌuab on naan, he nsobaꞌ niit naiꞌ Felipus.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Onaim naiꞌ Felipus nataah am nak, “Amoo! Maski tuukn es anmeup neno natun nua msaꞌ, mes in kai je ka nanokab fa feꞌ he nsoos bukaet neu too mfaun ein ia! Maski tuaf es napein bukaet akreꞌo msaꞌ, mes naan ka nanokab fa, tua!”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Rarit Naiꞌ Yesus In atoup noin es antein, kaan ee naiꞌ Anderias, es reꞌ naiꞌ Simon Petrus in orif, natoon neu Naiꞌ Yesus am nak,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Aam! Anmuiꞌ riꞌaan es et ia, neik utunuꞌ fuaꞌ niim, nok ikaꞌ fuaꞌ nua. Mes ka neu fa he nanokab karu he ttuthae too mfaun ein ia, tua!”
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Anbi bare naan huun ee seor mafaun. Rarit Naiꞌ Yesus anreun In atoup noinꞌ ein am nak, “Amꞌator he sin ntokon ok-okeꞌ!” Onaim sin ntokon. Oras naan, too mfaun ii kah een! Atoin ein anmesen kuuk, of oniꞌ tuaf nifu niim.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Rarit Naiꞌ Yesus nait utuun ein naan, onaim In ntoit makasi neu Uisneno. Rarit In nbait neu In atoup noinꞌ ein. Onaim sin nbatin neun too mfaun ein naan. In nmoeꞌ humaꞌ meseꞌ nok iikꞌ ein naan amsaꞌ. Sin ok-okeꞌ nbukaen tar namsenan.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Oras sin nbukaen nrarin tar antea namsenan, Naiꞌ Yesus anreun In atoup noinꞌ ein am nak, “Ambubun maan amnaah neisf ein, he kais namreꞌun ruum am parsuum.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Rarit sin nbubun nafaniꞌ mnaah neisf ein naan naꞌko utunuꞌ fuaꞌ niim, narai sin nahenun nbin aꞌkoraꞌ boꞌes am nua.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Oras too mfaun ein ankius rais sanmakat reꞌ Naiꞌ Yesus anmoeꞌ je naan ate, sin naꞌuab ein am nak, “Amoo! In reꞌ ia mafefa kninuꞌ reꞌ Uisneno nbaꞌan he nreek Ee neem.”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Naiꞌ Yesus nahiin nak, too mfaun ein naan he naꞌseek Ee he njair usif. Rarit In nfeen annao, onaim In ansae naꞌroo nteniꞌ anbi ꞌtoeꞌ aan es, he In bisa nmees kuun anbi naan.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Oras maans ee feꞌe nmouf, Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein annaon neikin nsanun neun nefo.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Naiꞌ Yesus ka neem fa feꞌ, he nabua nok sin. Rarit sin nsaen nbin koof es, onaim anmurain nfoꞌen neun kota Kapernaum et neof goe panin. Oras sin anmurai nfoꞌen on naan ate, anmeisꞌook een.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Onaim okin anbi nefo naan anmurai npesan neu-mneem, natuin ain koꞌu goe nfuu.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Oras Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein anfoꞌen naan, sin oniꞌ nfoꞌen naan kiru niim een, sin nkius niit Ee nnao neem anbi oe je fafon. In neem anpaumak-maak anbi sin kofaꞌ, onaim sin namtaun nmaten.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Mes Naiꞌ Yesus naꞌuab neu sin im nak, “Hoe! Kais mimtau! Au es reꞌ ia.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Nok ranan naan, sin ka namtaun fa goen. Sin nromin he In nsae neu kofaꞌ nabu-bua nok sin. Sin ka nakeo nanan fa te, kofaꞌ naan antea nrair bare reꞌ sin nsari.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 — ausente —
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 — ausente —
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 — ausente —
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Rarit sin nateef Naiꞌ Yesus anbi neof goe panin. Sin nataan Ee mnak, “Aam Tungguru! Ho mtea ia, es reek ii, tua?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Amneon ii, on nai: hi ka maim Kau fa natuin hi mkius rais sanmaakt ein. Mes hi maim Kau, natuin Au ꞌtuthae bukaet ꞌeu ki, tar hi mimseen.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Amneen mirek-rekoꞌ! Kais suma mmeup he mipein amnahat reꞌ of anpai ma npuun. Reko nneis hi mmeup he mipeni mnahat reꞌ ntahan piut, reꞌ neiki ꞌmonit amneot ma amnonot reꞌ ka natfeek niit fa. Fin Au reꞌ ia, Mansian Batuur-Batuur. Au es reꞌ bisa ꞌfee ꞌmonit naan ꞌeu ki. Fin Amaꞌ abit sonaf neno tunan es reꞌ annonaꞌ ma nfee nrair hak naan neu Kau.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Onaim sin nataan am nak, “Karu on naan ate, hai ro he mmoeꞌ on mee, he hai bisa minaob Uisneno In meup gui, tua?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Uisneno In meup goan, on nai: hi ro he mpirsai Kau. Fin Uisneno naan, es reꞌ anreek haefan Kau.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Rarit sin nataan anteinꞌ ein am nak, “Amaꞌ Ho he mururuꞌ rais sanmakat on mee, he hai bisa mkius, ma mpirsai meu Ko, tua? Onaim Ho he mmoeꞌ saaꞌ meu kai ntein?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 On reꞌ hit beꞌi-naꞌi sin anbukaen utunuꞌ manna anbi baer ruman. Naan anjair on reꞌ matuꞌi nbi Suur Akninuꞌ Uisneno mnak, ‘In nfeen sin utunuꞌ reꞌ ansaun naꞌko neon goe tnanan, he sin anbukaen.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Naiꞌ Yesus nak, “Au utoon ꞌeu ki, reꞌ batuurn ii, on nai: unuꞌ te, ka kaꞌo Musa fa es nasanut utunuꞌ naan naꞌko neon goe tnanan neu hi beꞌi-naꞌi sin. Fin Tuaf reꞌ nasanut utunuꞌ naan, Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan. Oras ia In nabarab ki utunuꞌ msaꞌ naꞌko neon goe tnanan. Mes utunuꞌ reꞌ ia, Utunuꞌ reꞌ batuur reꞌ ntahan nabar-baar.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Fin Utunuꞌ reꞌ ia naꞌko Uisneno, es reꞌ, Ansaun naꞌko sonaf neno tunan ma neiki ꞌhonis neu mansian pah-pinan ia.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Rarit sin antotin am nak, “Usiꞌ! Amfee utunuꞌ naan neu kai piut, tua!”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Onaim Naiꞌ Yesus naꞌuab neu sin im nak, “Au reꞌ ia, es reꞌ Utunuꞌ naan. Fin Au es reꞌ ꞌeiki ꞌmonit reꞌ batuur. Onaim tuaf reꞌ ntaam anjair Au ngguin, ka namnaah anteinꞌ ein fa goen! Ma tuaf reꞌ npirsai Kau, ka nmeno nteinꞌ ein fa goen!
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Mes au utoon ꞌiit ki mꞌak, namneo, maski hi miit Kau goen, mes hi ka mpirsai Kau fa msaꞌ.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Te kaah, mansian ein sin arsin reꞌ Au Amaꞌ npiir sin he njarin Au ngguin, sin of neman nꞌain Kau. Ma karu nmuiꞌ tuaf neem anꞌain Kau, ka neu fa he Au ꞌriꞌu ꞌporin sin!
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Fin Au ꞌsaun ꞌuum uꞌko neon goe tnanan. Au ꞌuum he ꞌmeup ma ꞌmoeꞌ utuin Au Amaꞌ In romin, fin In es anreek haefan Kau. Au ka ꞌroim fa he ꞌmeup ma ꞌmoeꞌ utuin Au roimk aa kuuk.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ma In romin on nai: naꞌko mansian ein reꞌ sin arsin reꞌ In npiir sin he njarin Au ngguin, In roim he Au ꞌbubun ꞌaan sin ok-okeꞌ. Ka nabeiꞌ fa he ꞌkonan tuaf es he namneuk. Mes anbi neon amsoput, Au ro he ꞌfeen sin rasi ꞌmonit anfain.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 On reꞌ Au uꞌuab feꞌe na, Au Amaꞌ nroim he mansian ein reꞌ sin arsin reꞌ nahinin ma npirsain neun Kau, es reꞌ In Anah reꞌ ia, sin bisa napenin ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ nabar-baar. Rarit of anbi neon amsoput, Au umonib ufaniꞌ sin.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein anmurai naꞌmuun Ee, natuin In nak, “Utunuꞌ naꞌko Uisneno naan, es reꞌ Au, reꞌ aꞌsaun ꞌuum uꞌko sonaf neno tunan.”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Sin naꞌuab ein am nak, “On mee es reꞌ ia? Atoniꞌ reꞌ ia, es reꞌ Naiꞌ Yesus, naiꞌ Yusuf in aanh aa, aiꞌ? Hai mihiin In ainaf-amaf sin. Onaim on mee mꞌes oras ia In nak, ‘Au ꞌsaun ꞌuum uꞌko sonaf neno tunan’? Tapein je naꞌko mee?”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Naiꞌ Yesus nakain sin im nak, “Hoe! Misnasab hi uab aꞌmunuꞌ naan!
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan es reꞌ anreek haefan Kau ꞌuum ꞌeu ia. Ka nmuiꞌ fa tuaf reꞌ bisa neem neu Kau, karu Au Amaꞌ ka neem naat ee fa. Rarit of anbi neon amsoput, Au umonib ufaniꞌ sin.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Uisneno In mafefa kniunꞌ ein un-unuꞌ sin antui nitan am nak, ‘Uisneno he nanoniꞌ mansian ein ok-okeꞌ.’ Mansian ein arsin reꞌ nneen neu Amaꞌ abit sonaf neno tunan, ma nanoin ein naꞌko Na, sin neman neun Kau he njarin Au ngguin.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Au reꞌ ia, es reꞌ aꞌsaun ꞌuum uꞌko Uisneno. Onaim suma Au kuuk es reꞌ aꞌkius ꞌiit Uisneno. Ka tiit fa tuaf bian reꞌ nkius niit kuun Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Batuur! Au utoon ꞌain ki msaꞌ! Atoniꞌ reꞌ npirsai Kau of napeni ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ ka natfeek niit fa.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Fin Au reꞌ ia, es reꞌ Utunuꞌ reꞌ neiki ꞌmonit naan.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Unuꞌ te, hi beꞌi-naꞌi sin anbukaen utunuꞌ manna oras annaon nfuun am nateef anbin baer ruman. Maski sin nbukaen utunuꞌ naan, mes aꞌroo-ꞌroo te sin nmaten amsaꞌ.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Mes Utunuꞌ reꞌ nsaun naꞌko sonaf neno tunan oras ia, ꞌtetaꞌ! Fin mansian ein arsin bole nbukaen. In sairt ii nak, mansian ein reꞌ sin arsin npirsain neun Kau, ka napasib sin fa naꞌkon Uisneno ntein.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Fin Au reꞌ ia, es reꞌ Utunuꞌ reꞌ neiki ꞌmonit, reꞌ ansaun neem naꞌko sonaf neno tunan. Rarit oras Au ꞌmaet, Au ꞌfee ma ꞌnonaꞌ Au aok ii he mansian ein arsin reꞌ abitan pah-pinan ia bisa nmonin. Onaim tuaf reꞌ nbukae naꞌko Utunuꞌ naan, sin napenin ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ ka natfeek niit fa.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Annenan on naan ate, atoin Yahudis sin aꞌnaet ein anmurain nmatoen es nok es am nak, “In naꞌuab saaꞌ es reꞌ nee? On mee mꞌes Atoniꞌ ia bisa nfee In aon ee he hit teuk goe?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Onaim Naiꞌ Yesus natonan sin im nak, “Au uꞌuab namneo goah. Au ꞌak on nai: Au reꞌ ia, Mansian Batuur-Batuur. Tuaf reꞌ nroim he nmoin namneo ma namnoon, ro he nmafuut nok Kau. Onaim karu hi ka mbukae fa Au aok, ma ka miun fa Au naaꞌ, ka tiit fa ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot neu ki.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Fin tuaf reꞌ nbukae Au aok, ma niun Au naaꞌ, napein inrair ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ nabar-baar. Of anbi neon amsoput, Au umonib ufainꞌ ee.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Fin bukaet reꞌ batuur, es reꞌ Au aok. Ma mninut reꞌ batuur, es reꞌ Au naaꞌ.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Onaim tuaf reꞌ nbukae Au aok, ma niun Au naaꞌ naan, anmoni nmafuut nok Kau. Ma Au ꞌmafuut ꞌok ne msaꞌ.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan reꞌ nreek haefan Kau naan, In nmoin batuur-batuur. Ma Au upein ꞌmonit reꞌ batuur naꞌko Na msaꞌ. Es naan ate, tuaf reꞌ nbukae Au aok, in of napeni ꞌmonit reꞌ batuur amsaꞌ naꞌko Kau.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Unuꞌ te, hi beꞌi-naꞌi sin nbukaen utunuꞌ manna naan reꞌ nsaun neem naꞌko neon goe tnanan. Maski sin nbukaen utunuꞌ naan, mes aꞌroo-ꞌroo te, sin nmaten amsaꞌ. Mes Utunuꞌ reꞌ nsaun neem naꞌko sonaf neno tunan oras ia, ꞌtetaꞌ. Fin tuaf reꞌ nbukae Utunuꞌ reꞌ ia, of napeni ꞌmonit reꞌ batuur.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Naiꞌ Yesus nanoniꞌ rasin reꞌ ia anbi atoin Yahudis sin uim onen es anbi kota Kapernaum.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Anmuiꞌ too mfaun reꞌ natuin Naiꞌ Yesus. Oras sin nnenan In nanoniꞌ on naan ate, anmuiꞌ tuaf reꞌ naꞌuab am nak, “In noniꞌ naan, maꞌfenaꞌ! Sekau es reꞌ bisa ntoup noniꞌ naan?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Mes Naiꞌ Yesus nahiin nak, sin nmatoen on naan, onaim In nataan am nak, “Noniꞌ ia nasusab ki, oo?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Oras hi mkisu mtein Kau, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia, ꞌsae ꞌfain ꞌeu nee, ꞌeu Au barak unuꞌ naan. Hi of mak on mee?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Uisneno In Asmaan ee es reꞌ neiki ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot. Atoniꞌ in aon ee ka bisa fa neiki ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot. Mes Au noinꞌ ein naan naꞌuun ma naꞌbaꞌan anbin Uisneno In Asmanan. Onaim noinꞌ ein naan amsaꞌ neikin aꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot neu sin.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Mes anmuiꞌ tuaf bian naꞌko ki reꞌ ka npirsai Kau fa.”
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Rarit In naꞌuab antein am nak, “Es naan ate, Au utoon aꞌrair ki mꞌak, Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan ro he nfei ranan neu tuaf-tuaf feꞌ, naꞌ sin bisa ntaman njarin Au ngguin.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Anmurai oras naan, anmuiꞌ tuaf amfaun naꞌko In atoup noinꞌ ein antet-kotin naꞌko Na, fin sin ka nromin fa he natuin Ee ntein.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Rarit Naiꞌ Yesus nataan In atoup noinꞌ ein reꞌ tuaf boꞌes am nuaꞌ ein naan am nak, “Hi on mee? Hi he mtet-koit miꞌko Kau msaꞌ, aa oo?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Mes naiꞌ Simon Petrus nataah am nak, “Usiꞌ! Hai he mnao meu sekau mtein? Ka nmuiꞌ fa tuaf bian antein reꞌ bisa natoon kai, on mee he hai bisa mipeni ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ nabar-baar. Suma Ho kuum, tua!
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ma hai mpirsai Ko, tua. Fin hai mihini mrair mak, Ho es reꞌ Uisneno In Tuaf Akninuꞌ naan, tua.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Naiꞌ Yesus natoon neu sin im nak, “Au ꞌpiir ꞌaan ki tuaf boꞌes am nua. Mes mimnau! Anmuiꞌ tuaf es naꞌko ki on reꞌ niut reꞌuf!”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 In sairt ii, es reꞌ naiꞌ Judas, naiꞌ Simon Iskariot in anah. Naiꞌ Judas reꞌ naan, tuaf es naꞌko In atoup noinꞌ ein tuaf boꞌes am nua reꞌ naan. In reꞌ naan, es reꞌ he naꞌsosaꞌ Naiꞌ Yesus.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.