João 6

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 — ausente —
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 — ausente —
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Oras Naiꞌ Yesus ankius too mfaun ein neman ma nabuan on naan ate, In nataan In atoup noniꞌ tuaf es, kaan ee naiꞌ Felipus, am nak, “Hit bisa tsoos amnahat teu mee he ttuthae too mfaun ein ia?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Batuur Naiꞌ Yesus nahiin anrair In he nmoeꞌ on mee. Mes In naꞌuab on naan, he nsobaꞌ niit naiꞌ Felipus.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Onaim naiꞌ Felipus nataah am nak, “Amoo! Maski tuukn es anmeup neno natun nua msaꞌ, mes in kai je ka nanokab fa feꞌ he nsoos bukaet neu too mfaun ein ia! Maski tuaf es napein bukaet akreꞌo msaꞌ, mes naan ka nanokab fa, tua!”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Rarit Naiꞌ Yesus In atoup noin es antein, kaan ee naiꞌ Anderias, es reꞌ naiꞌ Simon Petrus in orif, natoon neu Naiꞌ Yesus am nak,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Aam! Anmuiꞌ riꞌaan es et ia, neik utunuꞌ fuaꞌ niim, nok ikaꞌ fuaꞌ nua. Mes ka neu fa he nanokab karu he ttuthae too mfaun ein ia, tua!”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Anbi bare naan huun ee seor mafaun. Rarit Naiꞌ Yesus anreun In atoup noinꞌ ein am nak, “Amꞌator he sin ntokon ok-okeꞌ!” Onaim sin ntokon. Oras naan, too mfaun ii kah een! Atoin ein anmesen kuuk, of oniꞌ tuaf nifu niim.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Rarit Naiꞌ Yesus nait utuun ein naan, onaim In ntoit makasi neu Uisneno. Rarit In nbait neu In atoup noinꞌ ein. Onaim sin nbatin neun too mfaun ein naan. In nmoeꞌ humaꞌ meseꞌ nok iikꞌ ein naan amsaꞌ. Sin ok-okeꞌ nbukaen tar namsenan.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Oras sin nbukaen nrarin tar antea namsenan, Naiꞌ Yesus anreun In atoup noinꞌ ein am nak, “Ambubun maan amnaah neisf ein, he kais namreꞌun ruum am parsuum.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Rarit sin nbubun nafaniꞌ mnaah neisf ein naan naꞌko utunuꞌ fuaꞌ niim, narai sin nahenun nbin aꞌkoraꞌ boꞌes am nua.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Oras too mfaun ein ankius rais sanmakat reꞌ Naiꞌ Yesus anmoeꞌ je naan ate, sin naꞌuab ein am nak, “Amoo! In reꞌ ia mafefa kninuꞌ reꞌ Uisneno nbaꞌan he nreek Ee neem.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Naiꞌ Yesus nahiin nak, too mfaun ein naan he naꞌseek Ee he njair usif. Rarit In nfeen annao, onaim In ansae naꞌroo nteniꞌ anbi ꞌtoeꞌ aan es, he In bisa nmees kuun anbi naan.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Oras maans ee feꞌe nmouf, Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein annaon neikin nsanun neun nefo.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Naiꞌ Yesus ka neem fa feꞌ, he nabua nok sin. Rarit sin nsaen nbin koof es, onaim anmurain nfoꞌen neun kota Kapernaum et neof goe panin. Oras sin anmurai nfoꞌen on naan ate, anmeisꞌook een.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Onaim okin anbi nefo naan anmurai npesan neu-mneem, natuin ain koꞌu goe nfuu.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Oras Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein anfoꞌen naan, sin oniꞌ nfoꞌen naan kiru niim een, sin nkius niit Ee nnao neem anbi oe je fafon. In neem anpaumak-maak anbi sin kofaꞌ, onaim sin namtaun nmaten.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Mes Naiꞌ Yesus naꞌuab neu sin im nak, “Hoe! Kais mimtau! Au es reꞌ ia.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Nok ranan naan, sin ka namtaun fa goen. Sin nromin he In nsae neu kofaꞌ nabu-bua nok sin. Sin ka nakeo nanan fa te, kofaꞌ naan antea nrair bare reꞌ sin nsari.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 — ausente —
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 — ausente —
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 — ausente —
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Rarit sin nateef Naiꞌ Yesus anbi neof goe panin. Sin nataan Ee mnak, “Aam Tungguru! Ho mtea ia, es reek ii, tua?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Amneon ii, on nai: hi ka maim Kau fa natuin hi mkius rais sanmaakt ein. Mes hi maim Kau, natuin Au ꞌtuthae bukaet ꞌeu ki, tar hi mimseen.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Amneen mirek-rekoꞌ! Kais suma mmeup he mipein amnahat reꞌ of anpai ma npuun. Reko nneis hi mmeup he mipeni mnahat reꞌ ntahan piut, reꞌ neiki ꞌmonit amneot ma amnonot reꞌ ka natfeek niit fa. Fin Au reꞌ ia, Mansian Batuur-Batuur. Au es reꞌ bisa ꞌfee ꞌmonit naan ꞌeu ki. Fin Amaꞌ abit sonaf neno tunan es reꞌ annonaꞌ ma nfee nrair hak naan neu Kau.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Onaim sin nataan am nak, “Karu on naan ate, hai ro he mmoeꞌ on mee, he hai bisa minaob Uisneno In meup gui, tua?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Uisneno In meup goan, on nai: hi ro he mpirsai Kau. Fin Uisneno naan, es reꞌ anreek haefan Kau.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Rarit sin nataan anteinꞌ ein am nak, “Amaꞌ Ho he mururuꞌ rais sanmakat on mee, he hai bisa mkius, ma mpirsai meu Ko, tua? Onaim Ho he mmoeꞌ saaꞌ meu kai ntein?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 On reꞌ hit beꞌi-naꞌi sin anbukaen utunuꞌ manna anbi baer ruman. Naan anjair on reꞌ matuꞌi nbi Suur Akninuꞌ Uisneno mnak, ‘In nfeen sin utunuꞌ reꞌ ansaun naꞌko neon goe tnanan, he sin anbukaen.’ ”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Naiꞌ Yesus nak, “Au utoon ꞌeu ki, reꞌ batuurn ii, on nai: unuꞌ te, ka kaꞌo Musa fa es nasanut utunuꞌ naan naꞌko neon goe tnanan neu hi beꞌi-naꞌi sin. Fin Tuaf reꞌ nasanut utunuꞌ naan, Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan. Oras ia In nabarab ki utunuꞌ msaꞌ naꞌko neon goe tnanan. Mes utunuꞌ reꞌ ia, Utunuꞌ reꞌ batuur reꞌ ntahan nabar-baar.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Fin Utunuꞌ reꞌ ia naꞌko Uisneno, es reꞌ, Ansaun naꞌko sonaf neno tunan ma neiki ꞌhonis neu mansian pah-pinan ia.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Rarit sin antotin am nak, “Usiꞌ! Amfee utunuꞌ naan neu kai piut, tua!”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Onaim Naiꞌ Yesus naꞌuab neu sin im nak, “Au reꞌ ia, es reꞌ Utunuꞌ naan. Fin Au es reꞌ ꞌeiki ꞌmonit reꞌ batuur. Onaim tuaf reꞌ ntaam anjair Au ngguin, ka namnaah anteinꞌ ein fa goen! Ma tuaf reꞌ npirsai Kau, ka nmeno nteinꞌ ein fa goen!
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Mes au utoon ꞌiit ki mꞌak, namneo, maski hi miit Kau goen, mes hi ka mpirsai Kau fa msaꞌ.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Te kaah, mansian ein sin arsin reꞌ Au Amaꞌ npiir sin he njarin Au ngguin, sin of neman nꞌain Kau. Ma karu nmuiꞌ tuaf neem anꞌain Kau, ka neu fa he Au ꞌriꞌu ꞌporin sin!
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Fin Au ꞌsaun ꞌuum uꞌko neon goe tnanan. Au ꞌuum he ꞌmeup ma ꞌmoeꞌ utuin Au Amaꞌ In romin, fin In es anreek haefan Kau. Au ka ꞌroim fa he ꞌmeup ma ꞌmoeꞌ utuin Au roimk aa kuuk.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Ma In romin on nai: naꞌko mansian ein reꞌ sin arsin reꞌ In npiir sin he njarin Au ngguin, In roim he Au ꞌbubun ꞌaan sin ok-okeꞌ. Ka nabeiꞌ fa he ꞌkonan tuaf es he namneuk. Mes anbi neon amsoput, Au ro he ꞌfeen sin rasi ꞌmonit anfain.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 On reꞌ Au uꞌuab feꞌe na, Au Amaꞌ nroim he mansian ein reꞌ sin arsin reꞌ nahinin ma npirsain neun Kau, es reꞌ In Anah reꞌ ia, sin bisa napenin ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ nabar-baar. Rarit of anbi neon amsoput, Au umonib ufaniꞌ sin.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein anmurai naꞌmuun Ee, natuin In nak, “Utunuꞌ naꞌko Uisneno naan, es reꞌ Au, reꞌ aꞌsaun ꞌuum uꞌko sonaf neno tunan.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Sin naꞌuab ein am nak, “On mee es reꞌ ia? Atoniꞌ reꞌ ia, es reꞌ Naiꞌ Yesus, naiꞌ Yusuf in aanh aa, aiꞌ? Hai mihiin In ainaf-amaf sin. Onaim on mee mꞌes oras ia In nak, ‘Au ꞌsaun ꞌuum uꞌko sonaf neno tunan’? Tapein je naꞌko mee?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Naiꞌ Yesus nakain sin im nak, “Hoe! Misnasab hi uab aꞌmunuꞌ naan!
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan es reꞌ anreek haefan Kau ꞌuum ꞌeu ia. Ka nmuiꞌ fa tuaf reꞌ bisa neem neu Kau, karu Au Amaꞌ ka neem naat ee fa. Rarit of anbi neon amsoput, Au umonib ufaniꞌ sin.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Uisneno In mafefa kniunꞌ ein un-unuꞌ sin antui nitan am nak, ‘Uisneno he nanoniꞌ mansian ein ok-okeꞌ.’ Mansian ein arsin reꞌ nneen neu Amaꞌ abit sonaf neno tunan, ma nanoin ein naꞌko Na, sin neman neun Kau he njarin Au ngguin.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Au reꞌ ia, es reꞌ aꞌsaun ꞌuum uꞌko Uisneno. Onaim suma Au kuuk es reꞌ aꞌkius ꞌiit Uisneno. Ka tiit fa tuaf bian reꞌ nkius niit kuun Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Batuur! Au utoon ꞌain ki msaꞌ! Atoniꞌ reꞌ npirsai Kau of napeni ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ ka natfeek niit fa.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Fin Au reꞌ ia, es reꞌ Utunuꞌ reꞌ neiki ꞌmonit naan.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Unuꞌ te, hi beꞌi-naꞌi sin anbukaen utunuꞌ manna oras annaon nfuun am nateef anbin baer ruman. Maski sin nbukaen utunuꞌ naan, mes aꞌroo-ꞌroo te sin nmaten amsaꞌ.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Mes Utunuꞌ reꞌ nsaun naꞌko sonaf neno tunan oras ia, ꞌtetaꞌ! Fin mansian ein arsin bole nbukaen. In sairt ii nak, mansian ein reꞌ sin arsin npirsain neun Kau, ka napasib sin fa naꞌkon Uisneno ntein.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Fin Au reꞌ ia, es reꞌ Utunuꞌ reꞌ neiki ꞌmonit, reꞌ ansaun neem naꞌko sonaf neno tunan. Rarit oras Au ꞌmaet, Au ꞌfee ma ꞌnonaꞌ Au aok ii he mansian ein arsin reꞌ abitan pah-pinan ia bisa nmonin. Onaim tuaf reꞌ nbukae naꞌko Utunuꞌ naan, sin napenin ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ ka natfeek niit fa.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Annenan on naan ate, atoin Yahudis sin aꞌnaet ein anmurain nmatoen es nok es am nak, “In naꞌuab saaꞌ es reꞌ nee? On mee mꞌes Atoniꞌ ia bisa nfee In aon ee he hit teuk goe?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Onaim Naiꞌ Yesus natonan sin im nak, “Au uꞌuab namneo goah. Au ꞌak on nai: Au reꞌ ia, Mansian Batuur-Batuur. Tuaf reꞌ nroim he nmoin namneo ma namnoon, ro he nmafuut nok Kau. Onaim karu hi ka mbukae fa Au aok, ma ka miun fa Au naaꞌ, ka tiit fa ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot neu ki.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Fin tuaf reꞌ nbukae Au aok, ma niun Au naaꞌ, napein inrair ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ nabar-baar. Of anbi neon amsoput, Au umonib ufainꞌ ee.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Fin bukaet reꞌ batuur, es reꞌ Au aok. Ma mninut reꞌ batuur, es reꞌ Au naaꞌ.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Onaim tuaf reꞌ nbukae Au aok, ma niun Au naaꞌ naan, anmoni nmafuut nok Kau. Ma Au ꞌmafuut ꞌok ne msaꞌ.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan reꞌ nreek haefan Kau naan, In nmoin batuur-batuur. Ma Au upein ꞌmonit reꞌ batuur naꞌko Na msaꞌ. Es naan ate, tuaf reꞌ nbukae Au aok, in of napeni ꞌmonit reꞌ batuur amsaꞌ naꞌko Kau.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Unuꞌ te, hi beꞌi-naꞌi sin nbukaen utunuꞌ manna naan reꞌ nsaun neem naꞌko neon goe tnanan. Maski sin nbukaen utunuꞌ naan, mes aꞌroo-ꞌroo te, sin nmaten amsaꞌ. Mes Utunuꞌ reꞌ nsaun neem naꞌko sonaf neno tunan oras ia, ꞌtetaꞌ. Fin tuaf reꞌ nbukae Utunuꞌ reꞌ ia, of napeni ꞌmonit reꞌ batuur.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Naiꞌ Yesus nanoniꞌ rasin reꞌ ia anbi atoin Yahudis sin uim onen es anbi kota Kapernaum.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Anmuiꞌ too mfaun reꞌ natuin Naiꞌ Yesus. Oras sin nnenan In nanoniꞌ on naan ate, anmuiꞌ tuaf reꞌ naꞌuab am nak, “In noniꞌ naan, maꞌfenaꞌ! Sekau es reꞌ bisa ntoup noniꞌ naan?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Mes Naiꞌ Yesus nahiin nak, sin nmatoen on naan, onaim In nataan am nak, “Noniꞌ ia nasusab ki, oo?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Oras hi mkisu mtein Kau, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia, ꞌsae ꞌfain ꞌeu nee, ꞌeu Au barak unuꞌ naan. Hi of mak on mee?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Uisneno In Asmaan ee es reꞌ neiki ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot. Atoniꞌ in aon ee ka bisa fa neiki ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot. Mes Au noinꞌ ein naan naꞌuun ma naꞌbaꞌan anbin Uisneno In Asmanan. Onaim noinꞌ ein naan amsaꞌ neikin aꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot neu sin.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Mes anmuiꞌ tuaf bian naꞌko ki reꞌ ka npirsai Kau fa.”
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Rarit In naꞌuab antein am nak, “Es naan ate, Au utoon aꞌrair ki mꞌak, Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan ro he nfei ranan neu tuaf-tuaf feꞌ, naꞌ sin bisa ntaman njarin Au ngguin.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Anmurai oras naan, anmuiꞌ tuaf amfaun naꞌko In atoup noinꞌ ein antet-kotin naꞌko Na, fin sin ka nromin fa he natuin Ee ntein.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Rarit Naiꞌ Yesus nataan In atoup noinꞌ ein reꞌ tuaf boꞌes am nuaꞌ ein naan am nak, “Hi on mee? Hi he mtet-koit miꞌko Kau msaꞌ, aa oo?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Mes naiꞌ Simon Petrus nataah am nak, “Usiꞌ! Hai he mnao meu sekau mtein? Ka nmuiꞌ fa tuaf bian antein reꞌ bisa natoon kai, on mee he hai bisa mipeni ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ nabar-baar. Suma Ho kuum, tua!
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Ma hai mpirsai Ko, tua. Fin hai mihini mrair mak, Ho es reꞌ Uisneno In Tuaf Akninuꞌ naan, tua.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Naiꞌ Yesus natoon neu sin im nak, “Au ꞌpiir ꞌaan ki tuaf boꞌes am nua. Mes mimnau! Anmuiꞌ tuaf es naꞌko ki on reꞌ niut reꞌuf!”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 In sairt ii, es reꞌ naiꞌ Judas, naiꞌ Simon Iskariot in anah. Naiꞌ Judas reꞌ naan, tuaf es naꞌko In atoup noinꞌ ein tuaf boꞌes am nua reꞌ naan. In reꞌ naan, es reꞌ he naꞌsosaꞌ Naiꞌ Yesus.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.