João 5
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA
1 Rarit anmuiꞌ neon kouꞌ goes anbi pirsait Yahudi. Es naan ate, Naiꞌ Yesus sin annaon neun kota Yerusalem.
1 Passadas estas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu para Jerusalém.
2 Anbi naan, anmuiꞌ niuf goes reꞌ nmuiꞌ teras niim anpaumaak eon es, reꞌ in kaan ee Enoꞌ ꞌBib-kase. Anbi sin uab Aram, nifu naan in kaan ee ‘Betesda’.
2 Ora, existe ali, junto à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pavilhões.
3 Anmuiꞌ amenat amfaun reꞌ biasa npaon nbin teers ein naan. On reꞌ: aforot, abuat, ma atoniꞌ reꞌ ka bisa nakberoꞌ fa. [Sin anpa-paon oras, rekaꞌ te oe naan nakberoꞌ.
3 Nestes, jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 Fin anbi oors es-oors es, Uisneno In ameput naꞌko sonaf neno tunan antaam neu oe naan, he nmoeꞌ oe naan nakberoꞌ. Rarit sekau es antaam nahunu nbi oe naan ate, in es reꞌ arekot naꞌko in menas.]
4 [esperando que se movesse a água. Porquanto um anjo descia em certo tempo, agitando-a; e o primeiro que entrava no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Anbi naan, anmuiꞌ atoin es, reꞌ nameen toon boꞌ tenu mfaun goen (38).
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Naiꞌ Yesus ankius atoniꞌ naan antuup anbi naan. In nahiin atoniꞌ naan nameen aꞌroo goen, rarit In nataan am nak, “On mee, baꞌe! Ho mroim he mureko, oo?”
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim há muito tempo, perguntou-lhe: Queres ser curado?
7 In nataah am nak, “Au ꞌroim, tua. Mes rais jes, es reꞌ: oras oe je nmurai nakberoꞌ, ka nmuiꞌ fa tuaf reꞌ naskau nataam kau ꞌeu oe. Karu au ꞌsobaꞌ he ꞌmees kuuk ate, anmuꞌi nrair tuaf reꞌ ntaam nahunun kau, tua.”
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; pois, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Onaim Naiꞌ Yesus anreun goe mnak, “Amhaek nai! Amnuun ho ꞌnahek naan, he mfain nai.”
8 Então, lhe disse Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Naiꞌ Yesus naꞌuab anrair on naan ate, atoniꞌ naan nareok nain. Rarit in nfeen, nait in aꞌnahek, ma nnao nfain.
9 Imediatamente, o homem se viu curado e, tomando o leito, pôs-se a andar. E aquele dia era sábado.
10 Rarit atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein naꞌuab ein neun atoniꞌ reꞌ feꞌ nareok naan am nak, “Hoe! Ho muhiin, aiꞌ kaah? Neno ia, neno snasat naꞌko mepu. Tatuin hit atoran rais pirsait, ka nabeiꞌ fa atoniꞌ nait neiki ꞌnahek, fin naan in kaan ee, mepu!”
10 Por isso, disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 In nataah am nak, “Airoo, amaꞌ sin! Kais mitooꞌ. Fin Atoniꞌ reꞌ narekoꞌ kau naan, es reꞌ naprenat kau mnak, ‘Amnuun ho ꞌnahek, he mfain nai, tua.’ ”
11 Ao que ele lhes respondeu: O mesmo que me curou me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Rarit sin nataan ee mnak, “Sekau es reꞌ nreun ko he mait aꞌnahek naan, hah?”
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Mes atoniꞌ reꞌ feꞌ nareok naan, ka nahiin fa, nak Naiꞌ Yesus naan, sekau. Fin Naiꞌ Yesus anpoi mninuꞌ-mninuꞌ, natuin anmuiꞌ too mfaun ein anbin naan.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Ka ꞌroo fa te, Naiꞌ Yesus nateef atoniꞌ naan anbi Uim Onen Uuf ee in kintal. Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Amneen! Oras ia, ho mureko mrair. Kais ammoeꞌ sanat amtein, maut he ho kais mupeni mtein rais reꞌuf anneis-neis”.
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: Olha que já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Rarit atoniꞌ naan annao naim atoin Yahudis sin aꞌnaet ein, onaim natoon am nak, “Reꞌ narekoꞌ naan kau gui, kaan ee Naiꞌ Yesus, tua.”
15 O homem retirou-se e disse aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Es naan ate, sin nmurai nasusab ma nhaꞌmuiꞌ Naiꞌ Yesus, natuin In narekoꞌ atoniꞌ nateef nok neon onen.
16 E os judeus perseguiam Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Mes Naiꞌ Yesus naꞌuab neu sin am nak, “On nai. Au Amaꞌ ka nasnaas niit fa naꞌko In mepu. Onaim Au ꞌmeup piut amsaꞌ.”
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Natuin atoin Yahudis sin aꞌnaet ein antanar anrarin am nak, Naiꞌ Yesus antanhai sin atoran oras neno snasat, es naan ate sin he namin ranan maꞌtaniꞌ ntein he naꞌmaet Je. Anneis-neisi ntein In nak, Uisneno naan In Amaf. Nok ranan In naꞌuab on naan, In naiks On ma nanaib On humaꞌ meseꞌ on reꞌ Uisneno.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não somente violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab neu sin im nak, “Batuur! Au utoon ꞌain ki mꞌak, Au ka bisa ꞌmoeꞌ fa saaꞌ-saaꞌ uꞌko Au tuak ii kuuk. Fin Au reꞌ ia, Uisneno In Anah. Es naan ate, Au suma bisa ꞌbiur ma ꞌmoeꞌ utuin saaꞌ reꞌ Au ꞌkius ꞌiit Au Amaꞌ anbiur goe ma nmoeꞌ je. Au ꞌkius ꞌiit Au Amaꞌ anmoeꞌ saaꞌ ate, Au ꞌmoeꞌ utuin on naan amsaꞌ.
19 Então, lhes falou Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho nada pode fazer de si mesmo, senão somente aquilo que vir fazer o Pai; porque tudo o que este fizer, o Filho também semelhantemente o faz.
20 Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan anneek niis Kau, es reꞌ In Anah. In naruruꞌ ma nakriraꞌ neu Kau msaꞌ areꞌ saaꞌ ii ok-okeꞌ reꞌ In nmoeꞌ sin. In of naruruꞌ ma nakriraꞌ Kau areꞌ kanan rasi reꞌ maꞌtani nneis, maut he hi miit ma msanmaak!
20 Porque o Pai ama ao Filho, e lhe mostra tudo o que faz, e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Au Amaꞌ namonib nafaniꞌ amates. On naan amsaꞌ, Au of aꞌfee ꞌmonit reꞌ batuur ꞌeu sekau-sekau goah, utuin Au romik.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Amneon ii on nai: Au Amaꞌ kuun ka nafeek fa hukun neu mansian. Mes In nnonaꞌ ma nfee areꞌ saaꞌ ii ok-okeꞌ neu Kau, fin Au reꞌ ia, In Anah. Rarit Au es reꞌ ufeek ꞌak, atoniꞌ anmoeꞌ reko, aiꞌ kaah?
22 E o Pai a ninguém julga, mas ao Filho confiou todo julgamento,
23 Au Amaꞌ nroim he mansian ein arsin anhormaat Kau, nahuum on reꞌ sin nhormaat Ee. Fin atoniꞌ reꞌ ka nhormaat Kau fa, In Anah reꞌ ia, in ka nhormaat fa Au Amaꞌ reꞌ nreek haefan Kau msaꞌ.
23 a fim de que todos honrem o Filho do modo por que honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 Batuur! Au uꞌuab ꞌain. Atoniꞌ reꞌ nneen Au uabak, ma npirsai neu Uisneno reꞌ nreek haefan Kau, in napeni ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ ka natfeek niit fa. Uisneno ka nhukun anteinꞌ ee fa. Fin atoniꞌ naan ka napein fa hukun aꞌmaten antein, mes in ntaam anjair tuaf reꞌ nmoin nabar-baar nok Uisneno.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Batuur! Au uꞌuab ꞌain. In oors ee npaumaak he neem een, es naan ate nmurai oras ia, amates anneen hanaf naꞌko Kau, es reꞌ Uisneno In Anah. Fin atoniꞌ reꞌ nneen ma ntoup reko neu Au uabak ia, in of napeni ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora e já chegou, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Areꞌ saaꞌ ii reꞌ nmoin, naꞌuun ma naꞌbaꞌan nbin Au Amaꞌ. In nfee Kau ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot amsaꞌ. Fin Au reꞌ ia, In Aanh ate.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Au Amaꞌ anfee Kau hak ma kuasa msaꞌ he ufeek mansian ein arsin sin hukun, natuin Au reꞌ ia, es reꞌ Mansian Batuur-Batuur.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Hi kais amsanmaak, fin ka ꞌroo fa te, areꞌ amates anneen ma natniin Au hanak.
28 Não vos maravilheis disto, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a sua voz e sairão:
29 Rarit sin of anmoni nfanin. Ma sin npoin naꞌkon sin bare ꞌmaetk ein. Tuaf reꞌ unuꞌ nmoeꞌ reko, napein ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ ka natfeek niit fa. Mes tuaf reꞌ unuꞌ te nmoeꞌ maufinu, napein hukun piut.”
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 Naiꞌ Yesus antuut antein am nak, “Au ka bisa ꞌmoeꞌ fa saaꞌ-saaꞌ, karu Au ka ꞌneen fa hanaf fa feꞌ uꞌko Au Amaꞌ. Oras Au ꞌneen aꞌrair, naꞌ Au ufeek atoniꞌ in rasi. Nok ranan naan, saaꞌ reꞌ Au ufeek ee te, ro batuur. Fin Au ka utuin fa Au roimk aa kuuk, mes utuin Au Amaꞌ In romin. Fin In es reꞌ anreek haefan Kau!
30 Eu nada posso fazer de mim mesmo; na forma por que ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 Karu Au kuuk es reꞌ utoon anmatoom nok Au tuak ii kuuk, Au uabak naan, ka saah fa.
31 Se eu testifico a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Mes anmuiꞌ tuaf bian reꞌ njarin saksii anmatoom nok Kau. Ma Au uhiin sin uab ein batuur anmatoom nok Kau.
32 Outro é o que testifica a meu respeito, e sei que é verdadeiro o testemunho que ele dá de mim.
33 Hi mreek haefan miit tuaf he nnao nataan naiꞌ Yohanis Asranit. Onaim In naꞌuab namneo goah anmatoom nok Kau.
33 Mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Te kaah, Au ka ꞌperluu fa mansian ii in uab reꞌ namneob Kau. Mes Au umnaub ꞌeu ki areꞌ rasin reꞌ ia, he hi bisa mipein fetin miꞌko hi sanat ma penu sin.
34 Eu, porém, não aceito humano testemunho; digo-vos, entretanto, estas coisas para que sejais salvos.
35 Naiꞌ Yohanis in uaban naan, on reꞌ pauk apinat. Oras in npiin feꞌ, hi neekm ein anmarinan.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava, e vós quisestes, por algum tempo, alegrar-vos com a sua luz.
36 Te kaah, Au ꞌmuiꞌ Tuaf reꞌ maꞌtaniꞌ nneis naꞌko naiꞌ Yohanis reꞌ naꞌuab namneo anmatoom nok Kau. Tuaf naan es reꞌ Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan, reꞌ nnonaꞌ ma nfee nrair mepu mfaun neu Kau, he Au unaob sin tar antea namsoup. Mepun reꞌ ia, esan reꞌ naruruꞌ ma nakriraꞌ bukti mnak, In es reꞌ anreek haefan Kau.
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Ma In reꞌ anreek haefan Kau, In naꞌuab namneo anmatoom nok Kau. Hi kiim ka mneen-neen miit fa In hanan, aiꞌ ka mkis-kius miit fa In human ma In masan.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Jamais tendes ouvido a sua voz, nem visto a sua forma.
38 Uisneno In Kabin ma Prenat ka nmoin fa nbi hi neekm ein, natuin hi ka mpirsai Kau fa, reꞌ In nreek haefan Kau.
38 Também não tendes a sua palavra permanente em vós, porque não credes naquele a quem ele enviou.
39 Hi mroim he mparikas Uisneno In Suur Akninuꞌ tar antea namnuut, natuin hi mitenab mak anbi naan of hi mipein ranan he mipeni ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ nabar-baar. Te kaah, Surat naan antui anmatoom nok Kau.
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Mes hi ka mroim fa he iim meu Kau, rarit amtaam amjair Au ngguin, he hi bisa mipeni ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ ka natfeek niit fa.
40 Contudo, não quereis vir a mim para terdes vida.
41 Au ka ꞌperluu fa he maikas ma miꞌratan Kau.
41 Eu não aceito glória que vem dos homens;
42 Mes ro tebes, Au uhiin batuur-batuur hi nekam nanan. Es naan ate Au uhiin ꞌak, hi ka mmuiꞌ fa rais manekat meu Uisneno.
42 sei, entretanto, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Au ꞌuum aꞌbi pah-pinan ia, natuin Au Amaꞌ reꞌ nnaaꞌ kuasa es reꞌ anreek haefan Kau. Mes hi ka mtoup Kau fa. Te kaah, karu nmuiꞌ tuaf bian reꞌ neem anpaek in kuaasn aa kuun, hi mtoup goe nok reko.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, certamente, o recebereis.
44 Hi arki es nok es, mroim he mboꞌis hi tuam ein. Mes hi ka mtoe fa karu Uisneno nboꞌis ki, aiꞌ kaah. Te kaah, In reꞌ naan, Uisneno! Ka tiit attein fa goen! Onaim karu hi ka mtoe Je fa, on mee mꞌes hi bisa mpirsai Je?
44 Como podeis crer, vós os que aceitais glória uns dos outros e, contudo, não procurais a glória que vem do Deus único?
45 Kais mitenab mak, Au usaeb sanat ꞌeu ki ꞌbi Au Amaꞌ In human ma In matan. Kaah fa, tua! Tuaf reꞌ nasaeb sanat neu ki naan, es reꞌ kaꞌo Musa. Te kaah, hi mifneek ma mharap meu na, natuin in es reꞌ anfee ki Uisneno In Atoran.
45 Não penseis que eu vos acusarei perante o Pai; quem vos acusa é Moisés, em quem tendes firmado a vossa confiança.
46 Karu hi mpirsai batuur meu kaꞌo Musa, ro mneon ii, hi mpirsai Kau msaꞌ. Fin in ntui nmatoom nok Kau.
46 Porque, se, de fato, crêsseis em Moisés, também creríeis em mim; porquanto ele escreveu a meu respeito.
47 Mes natuin hi ka mpirsai fa batuur meu saaꞌ reꞌ in ntui, on mee mꞌes hi he mpirsai saaꞌ reꞌ Au uꞌuab? Ka neu fa, tua!”
47 Se, porém, não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.