João 19
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Rarit gubernur Pilatus anreun in soraurs ein, he nbeos Naiꞌ Yesus anpaek ꞌkauboe.
1 Então Pilatos mandou açoitar Jesus.
2 — ausente —
2 Os soldados fizeram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça, e depois puseram nele um manto vermelho.
3 — ausente —
3 Zombavam dele, dizendo: “Salve, rei dos judeus!”, e batiam em seu rosto.
4 Rarit gubernur ee anpoi no goes antein, he natoon neu too mfaun ein am nak, “On nai! Au upoin Ee ꞌeu ki. Mes hi ro he mihiin mak, au ꞌparikas aꞌrair Je, mes au ka upein fa In sanat mese msaꞌ.”
4 Pilatos saiu outra vez e disse ao povo: “Agora vou trazê-lo aqui para vocês, mas que fique bem claro: eu o considero inocente”.
5 Oras Naiꞌ Yesus anpoi, In anpake ꞌsoeb maꞌaikaꞌ ma baru mnanuꞌ masnaa umub. Rarit gubernur ee natoon neu too mfaun ein am nak, “Amkius iim feꞌ! In es reꞌ ia!”
5 Então Jesus saiu com a coroa de espinhos e o manto vermelho. “Vejam, aqui está o homem!”, disse Pilatos.
6 Oras aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ma apaot ein ankius Naiꞌ Yesus, sin ankoaꞌ ein ma nhuun ein am nak, “Miꞌmaet Ee! Amkuus miꞌpeit Ee meu hau nehe!”
6 Quando os principais sacerdotes e os guardas do templo o viram, começaram a gritar: “Crucifique-o! Crucifique-o!”. “Levem-no vocês e crucifiquem-no”, disse Pilatos. “Eu o considero inocente.”
7 Atoin Yahudis sin nataah am nak, “Hai mmuiꞌ Atoran reꞌ nsaun neem naꞌko Uisneno. Tatuin Atoran naan, atoniꞌ reꞌ ia ro he nmaet, natuin in naikas in tuan ee njair Uisneno In Anah.”
7 Os líderes judeus responderam: “Pela nossa lei ele deve morrer, pois chamou a si mesmo de Filho de Deus”.
8 Oras gubernur ee anneen sin uab ein on naan ate, in namtau.
8 Quando Pilatos ouviu isso, ficou ainda mais amedrontado.
9 Rarit in antaam anfani nbi soraurs ein sin benteng, onaim nataan Naiꞌ Yesus am nak, “Ho reꞌ ia, atoniꞌ muꞌko mee?” Mes Naiꞌ Yesus ka nataah ee fa.
9 Levou Jesus de volta para dentro do palácio e lhe perguntou: “De onde você vem?”. Jesus, porém, não respondeu.
10 Onaim gubernur ee naskaar Ee mnak, “Hae! Nansaaꞌ am es ho ka muꞌuab mok kau fa? Ho muhini mrair, aiꞌ? Au reꞌ ia, es reꞌ ꞌmuiꞌ kuasa he uꞌmaet ko, aiꞌ ufetin ko.”
10 “Por que você se nega a falar comigo?”, perguntou Pilatos. “Não sabe que tenho autoridade para soltá-lo ou crucificá-lo?”
11 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “On nai, tua. Karu ho mmuiꞌ kuasa on naan, naan natuin ho mupein je muꞌko Uisneno abit sonaf neno tunan. Fin suma In kuun es reꞌ ankonan ko he mmoeꞌ saaꞌ ahaa meu Kau, tua. Mes atoniꞌ reꞌ nnonaꞌ ma nfee Kau neu ko, tua, sin reꞌ naan es reꞌ nasaah sanat maꞌtaniꞌ nneis.”
11 Jesus disse: “Você não teria autoridade alguma sobre mim se esta não lhe fosse dada de cima. Portanto, aquele que me entregou a você tem um pecado maior”.
12 Anmurai naꞌko naan, gubernur ee naim ranan he nafetin Naiꞌ Yesus. Mes atoin Yahudis sin ankoaꞌ ein ok-okeꞌ mnak, “Karu ho mufetin Atoniꞌ reꞌ ia, tebes ho ka uis koꞌu keser in partei ja fa. Fin atoniꞌ reꞌ naikas in tuan anjair usif, anraban uis koꞌu keser.”
12 Então Pilatos tentou libertá-lo, mas os líderes judeus gritavam: “Se o senhor soltar este homem, não é amigo de César! Quem se declara rei se rebela contra César”.
13 Onaim oras gubernur ee nneen sin naꞌuab ein on naan ate, in napoit Naiꞌ Yesus. Rarit in ntoko nbi afeek rasi in aꞌtokoꞌ, anbi baer jes, reꞌ sin nakaanb ee mnak, “Baer Mainuan naꞌko Faut Benaꞌ”. (Anbi uab Aram in kaan ee nak, Gabata.)
13 Ao ouvir isso, Pilatos trouxe Jesus para fora novamente e se sentou no tribunal, na plataforma chamada “Pavimento de Pedras” (em aramaico, Gábata ).
14 Neno naan, Neno Barab Fesat Paska. Oras maans ee naꞌpuup, gubernur ee natoon neu atoin Yahudis sin im nak, “Miit kiim! In reꞌ ia, hi usif!”
14 Era por volta de meio-dia, no dia da preparação para a Páscoa. E Pilatos disse ao povo: “Vejam, aqui está o seu rei!”.
15 Mes sin nkoaꞌ ein ma nhuun ein naheran am nak, “Meik Je npoi naꞌko ia! Miꞌmaet Ee! Amkuus miꞌpeit Ee meu hau nehe!”
15 “Fora com ele!”, gritaram. “Fora com ele! Crucifique-o!” “O quê? Crucificar o seu rei?”, perguntou Pilatos. Em resposta, os principais sacerdotes gritaram: “Não temos outro rei além de César!”.
16 — ausente —
16 Então Pilatos lhes entregou Jesus para ser crucificado. E eles levaram Jesus.
17 Onaim In nasaah naan In hau nehe npoi naꞌko kota. Sin nnaon neun baer jes reꞌ sin nteek ee nak, “Bare ꞌNaak Nuif”. (Anbi sin uab Aram, bare naan in kaan ee, Golgota.)
17 Carregando a própria cruz, Jesus foi ao local chamado Lugar da Caveira (em aramaico, Gólgota ).
18 Antean naan ate, sin nkuus naꞌpetiꞌ Naiꞌ Yesus anbi hau neeh jes. Sin nmoꞌen on naan neu atoniꞌ tuaf nua msaꞌ. Sin nkuus nakfirit es anbi Naiꞌ Yesus in aon-bian aꞌneꞌu, ma es antein anbi In aon-bian aꞌrii, ma Naiꞌ Yesus anbi sin atnaank ein.
18 Ali eles o pregaram na cruz. Outros dois foram crucificados com Jesus, um de cada lado e ele no meio.
19 Onaim gubernur ee nreun in soraurs ein he ntui neu hau piis es, rarit ankuus ee nbi Naiꞌ Yesus In hau neeh je tunan, antoom faof. Anbi hau pisaꞌ naan sin ntuin am nak,
19 Pilatos colocou no alto da cruz uma placa que dizia: “Jesus, o nazareno, Rei dos judeus”.
20 Sin ntui hau pisaꞌ naan anpaek uab humaꞌ teun. Esan reꞌ: uab Aram, uab Yunani, ma uab Latin. Too mfaun ein naꞌkon atoin Yahudis sin anrees hau pisaꞌ naan, natuin Naiꞌ Yesus In bare ꞌmaten naan, anpaumaak kota Yerusalem.
20 O lugar onde Jesus foi crucificado ficava perto da cidade, e a placa estava escrita em aramaico, latim e grego, de modo que muitos judeus podiam ler a inscrição.
21 Mes aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ka ntoupun reko fa nok tuis reꞌ naan. Rarit sin nnaon neun gubernur ee am nak, “Aam! Kais amtui ‘atoin Yahudis sin Usif’! Reko nneis, amtui mak, ‘Atoniꞌ ia nak, in reꞌ naan, atoin Yahudis sin usif.’ ”
21 Os principais sacerdotes disseram a Pilatos: “Mude a inscrição de ‘Rei dos judeus’ para ‘Ele disse: Eu sou o rei dos judeus’”.
22 Mes gubernur ee nataah am nak, “Au es reꞌ ꞌreun sin he ntuin on naan. Onaim anbain on naan nai!”
22 Pilatos respondeu: “O que escrevi, escrevi”.
23 Oras soraurs ein ankuus nakfirit Naiꞌ Yesus anbi hau nehe, sin nbait In paken he ntaon neun bare haa. Piis es neu soraurs es. Ma sin nait In baru mnanuꞌ reꞌ nteun goe ꞌteme-ꞌteme naꞌko faof tar antea ꞌpiin, reꞌ ka masoꞌo fa.
23 Depois que os soldados crucificaram Jesus, repartiram suas roupas em quatro partes, uma para cada um deles. Também pegaram sua túnica, mas ela era sem costura, tecida numa única peça, de alto a baixo.
24 Rarit sin naꞌuab ein am nak, “Hoe! Hit kais atpisu tporin In baru reꞌ ia. Reko nneis, hit theer suur anaꞌ, he hit tahiin sekau es reꞌ napein je.” Naan anmoeꞌ he najarib, saaꞌ reꞌ matuꞌi nain anbi Uisneno In Suur Akninuꞌ mnak,
24 Por isso disseram: “Em vez de rasgá-la, vamos tirar sortes para ver quem ficará com ela”. Isso cumpriu as Escrituras que dizem: “Repartiram minhas roupas entre si e lançaram sortes por minha veste”. E foi o que fizeram.
25 Anbi bare naan, bifee tuaf fauk anhaek nokan amsaꞌ. Sin reꞌ naan, esan reꞌ: Naiꞌ Yesus In ainaf, Naiꞌ Yesus In ain rikof, naiꞌ Klopas in fee bi Maria, ma bi Maria naꞌko kuan Makdala.
25 Perto da cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, esposa de Clopas, e Maria Madalena.
26 Naiꞌ Yesus ankius In ainf ee nhake nbi naan, nabu-bua nok atoup noniꞌ reꞌ In nneek ee, es reꞌ au, naiꞌ Yohanis. Rarit In naꞌuab neu In ainf ee mnak, “Ain. Tuaf reꞌ ia, ho anah.”
26 Quando Jesus viu sua mãe ali, ao lado do discípulo a quem ele amava, disse-lhe: “Mulher, este é seu filho”.
27 Onaim In nak kau mnak, “On nai. Oras ia, ho maan ee neu ho ainaꞌ nai!” Rarit anmurai naꞌko oras naan, Naiꞌ Yesus In ainf ii natua nok kau.
27 E, ao discípulo, disse: “Esta é sua mãe”. Daquele momento em diante, o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Rarit Naiꞌ Yesus nahini nrari mnak, In namtisib anrair In meupn ein ok-okeꞌ. Naan najarib, areꞌ saaꞌ ii ok-okeꞌ reꞌ Uisneno In Suur Akninuꞌ ntui nain sin naꞌkon unuꞌ. Rarit In nak, “Au ꞌmeon oe.”
28 Jesus sabia que sua missão havia terminado e, para cumprir as Escrituras, disse: “Estou com sede”.
29 Anbi bare naan, anmuiꞌ raur maꞌninuꞌ nbi ꞌhuun aan es. Rarit soraurs ein nait aniꞌ-tei metoꞌ he narepaꞌ neu raur maꞌninuꞌ naan. Rarit sin nkaton aniꞌ-tei metoꞌ naan neu hau noon es in panan, onaim sin naramib Naiꞌ Yesus.
29 Havia ali uma vasilha com vinagre, de modo que ensoparam uma esponja no vinagre, a colocaram na ponta de um caniço de hissopo e a ergueram até os lábios de Jesus.
30 Oras Naiꞌ Yesus anmuis raru naan, In naꞌuab am nak, “Areꞌ kanan rasi namtiis inrarin.” Rarit In naꞌruriꞌ, onaim In asnaas ee natfeek een.
30 Depois de prová-la, Jesus disse: “Está consumado”. Então, inclinou a cabeça e entregou o espírito.
31 Neno naan nateef nok neon nimaꞌ. Natuin atoran rais pirsait, atoin Yahudis ro he nabaarb ein neno naan, he nokaꞌ on naan ate sin nseun ma ntoup neon onen. Es naan ate, sin ka nromin fa he atoniꞌ in aon-taꞌun amates nakfirin piut anbin hau nehe nateef nok neon onen. Fin neon onen naan, neon reko. Onaim atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein anbaisenun neun gubernur ee, he in naprenat tuaf he nbeos naꞌiup abitan hau nehe sin haek ein. Nok ranan naan, sin bisa nmaten rabah, maut he tuaf bisa nasanut sin aok-taꞌuk amates nen-nenoꞌ.
31 Era o Dia da Preparação, e os líderes judeus não queriam que os corpos ficassem pendurados ali até o dia seguinte, que seria um sábado muito especial. Por isso pediram a Pilatos que mandasse quebrar as pernas dos crucificados e removê-los.
32 Rarit soraurs ein annaon neun bare naan, onaim sin nbeos naꞌiup tuaf es in haen. Rarit sin nbeos naꞌiup atoin es antein in haen. Sin nua sin reꞌ naan, esan reꞌ tuaf ein reꞌ sin nkuus nakfirit sin nabu-bua nok Naiꞌ Yesus.
32 Assim, os soldados vieram e quebraram as pernas dos dois homens crucificados com Jesus.
33 Mes oras sin ntean Naiꞌ Yesus ate, sin niit Ee nak, In nmaet batuur een. Es naan ate, sin ka nbeos naꞌiup fa In haek ein.
33 Mas, quando chegaram a Jesus, viram que ele já estava morto e, portanto, não quebraram suas pernas.
34 Mes soraurs tuaf es nait in aunu, onaim napaun ee ntaam neu Naiꞌ Yesus In abnapan. Rarit anmuiꞌ naaꞌ npoi, ma anmuiꞌ oe npoi msaꞌ.
34 Um dos soldados, porém, furou seu lado com uma lança e, no mesmo instante, correu sangue com água.
35 (Tuaf es, reꞌ anjair saksii naan, es reꞌ au. Au ꞌkius ꞌiit sin ok-okeꞌ, ma au ꞌtui sin batuur anbin reꞌ ia. Fin au uhiin saaꞌ reꞌ au uretaꞌ naan, ro batuur, maut he hi bisa mpirsai au uab ii.)
35 Essa informação provém de uma testemunha ocular. Ela diz a verdade para que vocês também creiam.
36 Rasin reꞌ ia njarin, natuin Uisneno In Suur Akninuꞌ ntui mnak, “In nuif ein, ka nmuiꞌ fa tuuk es he natꞌiup.”
36 Essas coisas aconteceram para que se cumprissem as Escrituras que dizem: “Nenhum dos seus ossos será quebrado”,
37 Anbi Suur Akninuꞌ naan, matuꞌi nbi bare bian am nak, “Sin of ankius atoniꞌ reꞌ sin napau nrari.”
37 e “Olharão para aquele a quem transpassaram”.
38 Anmuiꞌ atoin es, kaan ee naiꞌ Yusuf, naꞌko kuan Arimatea. In njair Naiꞌ Yesus In atoup noniꞌ msaꞌ. Mes in natuin naꞌkor-koroꞌ neu Naiꞌ Yesus, natuin in namtaus atoin Yahudis sin aꞌnaet ein. In nnao neu gubernur Pilatus, onaim antoit gubernur ee he nfee ne mainuan he neik Naiꞌ Yesus In aon-taꞌun amates. Gubernur ee nroim. Rarit naiꞌ Yusuf annao nasanut Naiꞌ Yesus In aon-taꞌun amates naan, onaim neik Je nnao.
38 Depois disso, José de Arimateia, que tinha sido discípulo secreto de Jesus porque temia os líderes judeus, pediu autorização a Pilatos para tirar da cruz o corpo de Jesus. Quando Pilatos lhe deu permissão, José veio e levou o corpo.
39 Naiꞌ Nikodemus nnao nabu-bua nok naiꞌ Yusuf amsaꞌ. In reꞌ naan, es reꞌ unuꞌ te in nnao nateef nok Naiꞌ Yesus fa-fai. In ansoos bonak reꞌ manutu nrarin amfa-faun, oniꞌ kiru boꞌ tenu mteun, he ntao neu Naiꞌ Yesus In aon-taꞌun amates naan.
39 Estava com ele Nicodemos, o homem que tinha ido conversar com Jesus à noite. Nicodemos trouxe cerca de 35 litros de óleo perfumado feito com mirra e aloés.
40 Onaim sin nꞌaum naan Naiꞌ Yesus In aon-taꞌun amates naan anpaken tai manihas. Sin nꞌaum rapis es, rarit sin ntaon bonak, rarit antaon ntein rapis es, on-on naan, tar antea bonak reꞌ manutuꞌ naan okeꞌ. Sin nmoeꞌ on naan, natuin atoin Yahudis sin harat ansuub amates.
40 Seguindo os costumes judaicos de sepultamento, envolveram o corpo de Jesus em lençóis compridos de linho, junto com essas especiarias.
41 Anpaumaak bare reꞌ Naiꞌ Yesus anmaet naan, anmuiꞌ pooꞌn es. Anbi poꞌon naan, atoniꞌ feꞌe npahat anrair noup faut goes. Sin ka nataam niit fa amates anbi naan.
41 O local da crucificação ficava próximo a um jardim, onde havia um túmulo novo que nunca tinha sido usado.
42 Oras naan, atoin Yahudis sin neno he nabaarb ein he nseun sin neon onen, he noi oekꞌ een. Es naan ate, sin natunuꞌ Naiꞌ Yesus In aon-taꞌun amates naan anbi nopu naan, fin bare naan, ka naꞌroo fa.
42 Como era o Dia da Preparação para a Páscoa judaica, e uma vez que o túmulo ficava perto, colocaram Jesus ali.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.