João 19
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA
1 Rarit gubernur Pilatus anreun in soraurs ein, he nbeos Naiꞌ Yesus anpaek ꞌkauboe.
1 Então, por isso, Pilatos tomou a Jesus e mandou açoitá-lo.
2 — ausente —
2 Os soldados, tendo tecido uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e vestiram-no com um manto de púrpura.
3 — ausente —
3 Chegavam-se a ele e diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Rarit gubernur ee anpoi no goes antein, he natoon neu too mfaun ein am nak, “On nai! Au upoin Ee ꞌeu ki. Mes hi ro he mihiin mak, au ꞌparikas aꞌrair Je, mes au ka upein fa In sanat mese msaꞌ.”
4 Outra vez saiu Pilatos e lhes disse: Eis que eu vo-lo apresento, para que saibais que eu não acho nele crime algum.
5 Oras Naiꞌ Yesus anpoi, In anpake ꞌsoeb maꞌaikaꞌ ma baru mnanuꞌ masnaa umub. Rarit gubernur ee natoon neu too mfaun ein am nak, “Amkius iim feꞌ! In es reꞌ ia!”
5 Saiu, pois, Jesus trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Oras aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ma apaot ein ankius Naiꞌ Yesus, sin ankoaꞌ ein ma nhuun ein am nak, “Miꞌmaet Ee! Amkuus miꞌpeit Ee meu hau nehe!”
6 Ao verem-no, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós outros e crucificai-o; porque eu não acho nele crime algum.
7 Atoin Yahudis sin nataah am nak, “Hai mmuiꞌ Atoran reꞌ nsaun neem naꞌko Uisneno. Tatuin Atoran naan, atoniꞌ reꞌ ia ro he nmaet, natuin in naikas in tuan ee njair Uisneno In Anah.”
7 Responderam-lhe os judeus: Temos uma lei, e, de conformidade com a lei, ele deve morrer, porque a si mesmo se fez Filho de Deus.
8 Oras gubernur ee anneen sin uab ein on naan ate, in namtau.
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ainda mais atemorizado ficou,
9 Rarit in antaam anfani nbi soraurs ein sin benteng, onaim nataan Naiꞌ Yesus am nak, “Ho reꞌ ia, atoniꞌ muꞌko mee?” Mes Naiꞌ Yesus ka nataah ee fa.
9 e, tornando a entrar no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Onaim gubernur ee naskaar Ee mnak, “Hae! Nansaaꞌ am es ho ka muꞌuab mok kau fa? Ho muhini mrair, aiꞌ? Au reꞌ ia, es reꞌ ꞌmuiꞌ kuasa he uꞌmaet ko, aiꞌ ufetin ko.”
10 Então, Pilatos o advertiu: Não me respondes? Não sabes que tenho autoridade para te soltar e autoridade para te crucificar?
11 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “On nai, tua. Karu ho mmuiꞌ kuasa on naan, naan natuin ho mupein je muꞌko Uisneno abit sonaf neno tunan. Fin suma In kuun es reꞌ ankonan ko he mmoeꞌ saaꞌ ahaa meu Kau, tua. Mes atoniꞌ reꞌ nnonaꞌ ma nfee Kau neu ko, tua, sin reꞌ naan es reꞌ nasaah sanat maꞌtaniꞌ nneis.”
11 Respondeu Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fosse dada; por isso, quem me entregou a ti maior pecado tem.
12 Anmurai naꞌko naan, gubernur ee naim ranan he nafetin Naiꞌ Yesus. Mes atoin Yahudis sin ankoaꞌ ein ok-okeꞌ mnak, “Karu ho mufetin Atoniꞌ reꞌ ia, tebes ho ka uis koꞌu keser in partei ja fa. Fin atoniꞌ reꞌ naikas in tuan anjair usif, anraban uis koꞌu keser.”
12 A partir deste momento, Pilatos procurava soltá-lo, mas os judeus clamavam: Se soltas a este, não és amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Onaim oras gubernur ee nneen sin naꞌuab ein on naan ate, in napoit Naiꞌ Yesus. Rarit in ntoko nbi afeek rasi in aꞌtokoꞌ, anbi baer jes, reꞌ sin nakaanb ee mnak, “Baer Mainuan naꞌko Faut Benaꞌ”. (Anbi uab Aram in kaan ee nak, Gabata.)
13 Ouvindo Pilatos estas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, no hebraico Gabatá.
14 Neno naan, Neno Barab Fesat Paska. Oras maans ee naꞌpuup, gubernur ee natoon neu atoin Yahudis sin im nak, “Miit kiim! In reꞌ ia, hi usif!”
14 E era a parasceve pascal, cerca da hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso rei.
15 Mes sin nkoaꞌ ein ma nhuun ein naheran am nak, “Meik Je npoi naꞌko ia! Miꞌmaet Ee! Amkuus miꞌpeit Ee meu hau nehe!”
15 Eles, porém, clamavam: Fora! Fora! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? Responderam os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César!
16 — ausente —
16 Então, Pilatos o entregou para ser crucificado.
17 Onaim In nasaah naan In hau nehe npoi naꞌko kota. Sin nnaon neun baer jes reꞌ sin nteek ee nak, “Bare ꞌNaak Nuif”. (Anbi sin uab Aram, bare naan in kaan ee, Golgota.)
17 Tomaram eles, pois, a Jesus; e ele próprio, carregando a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico,
18 Antean naan ate, sin nkuus naꞌpetiꞌ Naiꞌ Yesus anbi hau neeh jes. Sin nmoꞌen on naan neu atoniꞌ tuaf nua msaꞌ. Sin nkuus nakfirit es anbi Naiꞌ Yesus in aon-bian aꞌneꞌu, ma es antein anbi In aon-bian aꞌrii, ma Naiꞌ Yesus anbi sin atnaank ein.
18 onde o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Onaim gubernur ee nreun in soraurs ein he ntui neu hau piis es, rarit ankuus ee nbi Naiꞌ Yesus In hau neeh je tunan, antoom faof. Anbi hau pisaꞌ naan sin ntuin am nak,
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no cimo da cruz; o que estava escrito era: Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus .
20 Sin ntui hau pisaꞌ naan anpaek uab humaꞌ teun. Esan reꞌ: uab Aram, uab Yunani, ma uab Latin. Too mfaun ein naꞌkon atoin Yahudis sin anrees hau pisaꞌ naan, natuin Naiꞌ Yesus In bare ꞌmaten naan, anpaumaak kota Yerusalem.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus fora crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Mes aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ka ntoupun reko fa nok tuis reꞌ naan. Rarit sin nnaon neun gubernur ee am nak, “Aam! Kais amtui ‘atoin Yahudis sin Usif’! Reko nneis, amtui mak, ‘Atoniꞌ ia nak, in reꞌ naan, atoin Yahudis sin usif.’ ”
21 Os principais sacerdotes diziam a Pilatos: Não escrevas: Rei dos judeus, e sim que ele disse: Sou o rei dos judeus.
22 Mes gubernur ee nataah am nak, “Au es reꞌ ꞌreun sin he ntuin on naan. Onaim anbain on naan nai!”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi escrevi.
23 Oras soraurs ein ankuus nakfirit Naiꞌ Yesus anbi hau nehe, sin nbait In paken he ntaon neun bare haa. Piis es neu soraurs es. Ma sin nait In baru mnanuꞌ reꞌ nteun goe ꞌteme-ꞌteme naꞌko faof tar antea ꞌpiin, reꞌ ka masoꞌo fa.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, tomaram-lhe as vestes e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Rarit sin naꞌuab ein am nak, “Hoe! Hit kais atpisu tporin In baru reꞌ ia. Reko nneis, hit theer suur anaꞌ, he hit tahiin sekau es reꞌ napein je.” Naan anmoeꞌ he najarib, saaꞌ reꞌ matuꞌi nain anbi Uisneno In Suur Akninuꞌ mnak,
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela para ver a quem caberá — para se cumprir a Escritura: Repartiram entre si as minhas vestes e sobre a minha túnica lançaram sortes. Assim, pois, o fizeram os soldados.
25 Anbi bare naan, bifee tuaf fauk anhaek nokan amsaꞌ. Sin reꞌ naan, esan reꞌ: Naiꞌ Yesus In ainaf, Naiꞌ Yesus In ain rikof, naiꞌ Klopas in fee bi Maria, ma bi Maria naꞌko kuan Makdala.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, e a irmã dela, e Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Naiꞌ Yesus ankius In ainf ee nhake nbi naan, nabu-bua nok atoup noniꞌ reꞌ In nneek ee, es reꞌ au, naiꞌ Yohanis. Rarit In naꞌuab neu In ainf ee mnak, “Ain. Tuaf reꞌ ia, ho anah.”
26 Vendo Jesus sua mãe e junto a ela o discípulo amado, disse: Mulher, eis aí teu filho.
27 Onaim In nak kau mnak, “On nai. Oras ia, ho maan ee neu ho ainaꞌ nai!” Rarit anmurai naꞌko oras naan, Naiꞌ Yesus In ainf ii natua nok kau.
27 Depois, disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Rarit Naiꞌ Yesus nahini nrari mnak, In namtisib anrair In meupn ein ok-okeꞌ. Naan najarib, areꞌ saaꞌ ii ok-okeꞌ reꞌ Uisneno In Suur Akninuꞌ ntui nain sin naꞌkon unuꞌ. Rarit In nak, “Au ꞌmeon oe.”
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para se cumprir a Escritura, disse: Tenho sede!
29 Anbi bare naan, anmuiꞌ raur maꞌninuꞌ nbi ꞌhuun aan es. Rarit soraurs ein nait aniꞌ-tei metoꞌ he narepaꞌ neu raur maꞌninuꞌ naan. Rarit sin nkaton aniꞌ-tei metoꞌ naan neu hau noon es in panan, onaim sin naramib Naiꞌ Yesus.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, lha chegaram à boca.
30 Oras Naiꞌ Yesus anmuis raru naan, In naꞌuab am nak, “Areꞌ kanan rasi namtiis inrarin.” Rarit In naꞌruriꞌ, onaim In asnaas ee natfeek een.
30 Quando, pois, Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado! E, inclinando a cabeça, rendeu o espírito.
31 Neno naan nateef nok neon nimaꞌ. Natuin atoran rais pirsait, atoin Yahudis ro he nabaarb ein neno naan, he nokaꞌ on naan ate sin nseun ma ntoup neon onen. Es naan ate, sin ka nromin fa he atoniꞌ in aon-taꞌun amates nakfirin piut anbin hau nehe nateef nok neon onen. Fin neon onen naan, neon reko. Onaim atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein anbaisenun neun gubernur ee, he in naprenat tuaf he nbeos naꞌiup abitan hau nehe sin haek ein. Nok ranan naan, sin bisa nmaten rabah, maut he tuaf bisa nasanut sin aok-taꞌuk amates nen-nenoꞌ.
31 Então, os judeus, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação, pois era grande o dia daquele sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Rarit soraurs ein annaon neun bare naan, onaim sin nbeos naꞌiup tuaf es in haen. Rarit sin nbeos naꞌiup atoin es antein in haen. Sin nua sin reꞌ naan, esan reꞌ tuaf ein reꞌ sin nkuus nakfirit sin nabu-bua nok Naiꞌ Yesus.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele tinham sido crucificados;
33 Mes oras sin ntean Naiꞌ Yesus ate, sin niit Ee nak, In nmaet batuur een. Es naan ate, sin ka nbeos naꞌiup fa In haek ein.
33 chegando-se, porém, a Jesus, como vissem que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Mes soraurs tuaf es nait in aunu, onaim napaun ee ntaam neu Naiꞌ Yesus In abnapan. Rarit anmuiꞌ naaꞌ npoi, ma anmuiꞌ oe npoi msaꞌ.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 (Tuaf es, reꞌ anjair saksii naan, es reꞌ au. Au ꞌkius ꞌiit sin ok-okeꞌ, ma au ꞌtui sin batuur anbin reꞌ ia. Fin au uhiin saaꞌ reꞌ au uretaꞌ naan, ro batuur, maut he hi bisa mpirsai au uab ii.)
35 Aquele que isto viu testificou, sendo verdadeiro o seu testemunho; e ele sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Rasin reꞌ ia njarin, natuin Uisneno In Suur Akninuꞌ ntui mnak, “In nuif ein, ka nmuiꞌ fa tuuk es he natꞌiup.”
36 E isto aconteceu para se cumprir a Escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Anbi Suur Akninuꞌ naan, matuꞌi nbi bare bian am nak, “Sin of ankius atoniꞌ reꞌ sin napau nrari.”
37 E outra vez diz a Escritura: Eles verão aquele a quem traspassaram.
38 Anmuiꞌ atoin es, kaan ee naiꞌ Yusuf, naꞌko kuan Arimatea. In njair Naiꞌ Yesus In atoup noniꞌ msaꞌ. Mes in natuin naꞌkor-koroꞌ neu Naiꞌ Yesus, natuin in namtaus atoin Yahudis sin aꞌnaet ein. In nnao neu gubernur Pilatus, onaim antoit gubernur ee he nfee ne mainuan he neik Naiꞌ Yesus In aon-taꞌun amates. Gubernur ee nroim. Rarit naiꞌ Yusuf annao nasanut Naiꞌ Yesus In aon-taꞌun amates naan, onaim neik Je nnao.
38 Depois disto, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus, ainda que ocultamente pelo receio que tinha dos judeus, rogou a Pilatos lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. Pilatos lho permitiu. Então, foi José de Arimateia e retirou o corpo de Jesus.
39 Naiꞌ Nikodemus nnao nabu-bua nok naiꞌ Yusuf amsaꞌ. In reꞌ naan, es reꞌ unuꞌ te in nnao nateef nok Naiꞌ Yesus fa-fai. In ansoos bonak reꞌ manutu nrarin amfa-faun, oniꞌ kiru boꞌ tenu mteun, he ntao neu Naiꞌ Yesus In aon-taꞌun amates naan.
39 E também Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus à noite, foi, levando cerca de cem libras de um composto de mirra e aloés.
40 Onaim sin nꞌaum naan Naiꞌ Yesus In aon-taꞌun amates naan anpaken tai manihas. Sin nꞌaum rapis es, rarit sin ntaon bonak, rarit antaon ntein rapis es, on-on naan, tar antea bonak reꞌ manutuꞌ naan okeꞌ. Sin nmoeꞌ on naan, natuin atoin Yahudis sin harat ansuub amates.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os aromas, como é de uso entre os judeus na preparação para o sepulcro.
41 Anpaumaak bare reꞌ Naiꞌ Yesus anmaet naan, anmuiꞌ pooꞌn es. Anbi poꞌon naan, atoniꞌ feꞌe npahat anrair noup faut goes. Sin ka nataam niit fa amates anbi naan.
41 No lugar onde Jesus fora crucificado, havia um jardim, e neste, um sepulcro novo, no qual ninguém tinha sido ainda posto.
42 Oras naan, atoin Yahudis sin neno he nabaarb ein he nseun sin neon onen, he noi oekꞌ een. Es naan ate, sin natunuꞌ Naiꞌ Yesus In aon-taꞌun amates naan anbi nopu naan, fin bare naan, ka naꞌroo fa.
42 Ali, pois, por causa da preparação dos judeus e por estar perto o túmulo, depositaram o corpo de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.