João 18
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Oras Naiꞌ Yesus anꞌonen anrair on naan ate, In npoi nabu-bua nok In atoup noinꞌ ein. Sin nnaon neun pooꞌn es anbi noe Kitron in panin. Onaim sin antaam anbin naan.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 — ausente —
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 — ausente —
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Te kaah, Naiꞌ Yesus nahini nrair areꞌ saaꞌ ein ok-okeꞌ reꞌ of anjair neu Ne. Rarit In nnao neu sin, onaim nataan sin im nak, “Hi maim sekau?”
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Onaim sin nataah am nak, “Hai maim tuaf es, kaan ee Naiꞌ Yesus, atoin Nasaretas.”
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Oras Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Es reꞌ Au reꞌ ia.” Onaim atoin ein naan antet-kotin, ma antaikobin.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Onaim Naiꞌ Yesus nataan antein sin im nak, “Hi maim sekau?”
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Au utoon aꞌrair feꞌe na ꞌak, In reꞌ naan, es reꞌ Au reꞌ ia. Onaim karu hi maim Kau, kais amheek reꞌ biak ein. Amkonan sin he sin nnaon.”
8 Jesus disse:
9 (In naꞌuab on naan he najarib saaꞌ reꞌ In naꞌuab niit nak, “Aam Honiꞌ. Mansian ii arsin reꞌ Ho mnonaꞌ ma mfee mrair Kau sin, ka nmuiꞌ fa tuaf es, reꞌ namneuk.”)
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Oras naan, naiꞌ Simon Petrus neik been tuuk es. Rarit in nfaik benas naan, he nꞌoet. Nok askeken, in nsaip namouf atoin es in rukin aꞌneꞌu. (Atoniꞌ naan, kaan ee naiꞌ Malkus. In reꞌ naan, es reꞌ aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu in aan renuꞌ.)
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Onaim Naiꞌ Yesus anreun naiꞌ Petrus am nak, “Hoe, Peꞌu! Mutaap mufaniꞌ ho beens aan neu in tapan. Fin Au Amaꞌ naꞌuab anrair nak, Au ro he upein haꞌmuꞌit human on reꞌ ia. Onaim anbain kuun nai! Naan on reꞌ In nfee Kau kraas es, reꞌ in aafn ee menuꞌ. Maut he Au ꞌiun ꞌani.”
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Rarit soraurs ein nok sin aꞌnakat, ma atoin Yahudis sin apaot ein, anheek naan Naiꞌ Yesus, onaim anfuut Goe.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Rarit sin neik Je nahuun neu naiꞌ Anas feꞌ. Naiꞌ Anas reꞌ naan, es reꞌ naiꞌ Kayafas in aam babaf. Toon naan, naiꞌ Kayafas es reꞌ anjair aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Naiꞌ Kayafas reꞌ ia, es reꞌ nfaineek niit atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein am nak, “Reko nneis neu ki, karu suma tuaf meesꞌ aah, es reꞌ anmaet neu too mfaun ein.”
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Naiꞌ Simon Petrus nnao natuin Naiꞌ Yesus anbi koit, nabu-bua nok Naiꞌ Yesus In atoup noniꞌ tuaf es antein, es reꞌ au, naiꞌ Yohanis. Aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu nahiin kau. Es naan ate, au bisa ꞌtaam ꞌeu in kintal naan, ubu-bua ꞌok Naiꞌ Yesus.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Mes naiꞌ Petrus anhake nbi moneꞌ, npaumaak nok baahk ee enon. Rarit au ꞌpoi, onaim au uꞌuab ꞌok bifee jes reꞌ anpao nbi naan, maut he au bisa ꞌeik naiꞌ Petrus antaam anbi nanan.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Onaim bifee naan nataan naiꞌ Petrus am nak, “Hoe! Ho reꞌ ia, Atoniꞌ naan In atoup noniꞌ tuaf es, aiꞌ?”
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Oras naan, mainikin. Es naan ate, apaot ein ma tua reun ein, sin anhaken he nraran ai. Onaim naiꞌ Petrus anpaumaak, he nraar ai nabu-bua nok sin.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Oras naan amsaꞌ, aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu mnasiꞌ anparikas Naiꞌ Yesus anmatoom nok In nonin, ma nmatoom nok In atoup noinꞌ ein.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Naiꞌ Yesus natoon am nak, “Au uꞌuab maat-maat, maut he too mfaun ein bisa nnenan ma natninan. Au unoniꞌ piut aꞌbi bare reꞌ hit atoin Yahudis biasa tabua, es reꞌ hit uim oen ein, ma Uim Onen Uuf. Au ka uꞌuab ꞌiit fa ꞌbi koti-koti.
20 E Jesus respondeu:
21 Nansaaꞌ am es ho mutaan Kau? Mutaan meu tuaf-tuaf reꞌ nneen Au uab ein naan. Fin sin nahinin batuur saaꞌ reꞌ Au uꞌuab aꞌrair sin naan.”
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Oras sin naꞌuab ein on naan ate, apaot es, reꞌ anhake nbi naan anpaas Naiꞌ Yesus, rarit nak, “Ho kais muꞌuab on naan meu aꞌnaak koꞌu!”
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Onaim Naiꞌ Yesus natoon ee mnak, “Karu Au uꞌuab aꞌsaan, mururuꞌ ma mukriraꞌ sanat naan, es reꞌ mee. Mes karu Au uꞌuab batuur, nansaaꞌ am es ho mpaas Kau?”
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Rarit naiꞌ Anas anreun sin he sin neik Je neu naiꞌ Kayafas, reꞌ njair aꞌnaak pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu. Oras sin nnaon naat Ee naan, In mafutuꞌ feꞌ.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Oras naan, naiꞌ Simon Petrus anhaek feꞌ he nraar ai. Onaim atoniꞌ bian reꞌ nbin naan sin nataan ee mnak, “Ho reꞌ ia, In atoup noniꞌ tuaf es, aiꞌ?”
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Anbi naan amsaꞌ anmuiꞌ ate tuaf es naꞌko pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu. In reꞌ naan, nonot-asar naꞌko atoniꞌ reꞌ naiꞌ Petrus ansaip in rukin. Rarit in nataan am nak, “Hoe! Feꞌe na ho mbi poꞌon naan, aiꞌ? Au ꞌkius ꞌiit ko mbi naan!”
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Mes naiꞌ Petrus nasuan antein, nateef oras naan ate, maun goe nkokreꞌo nrair.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Rarit kik-kiku te, sin neik Naiꞌ Yesus naꞌko naiꞌ Kayafas in umi. Sin nnaon neun gubernur ee in uim jabatan, anbi sorarus Roma sin benteng. Atoin Yahudis sin kuuk ka ntaman fa nbin atoin Romas sin bare naan, natuin rasi naan anꞌoemetab sin tuak ein, he sin ka bisa nbukaen fa fesat Paska.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Rarit gubernur Pilatus anpoi nateef nok atoin Yahudis sin. Onaim in nataan, am nak. “Hi misaeb sanat saaꞌ meu Atoniꞌ reꞌ ia?”
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Onaim sin natahan am nak, “On nai, tua. Karu In reꞌ ia, ka atoin maufinu fa te, hai ka iim he misein ko fa, tua. Saaꞌ antein, hai mnonaꞌ ma mfee Je meu ho ꞌnimam, tua.”
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Rarit gubernur ee naꞌuab neu sin im nak, “On nai. Maut he hi kiim es reꞌ amꞌurus In rasi, mituin hi atoin Yahudis in atoran.”
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 (Oras sin naꞌuab ein on naan, rasi reꞌ Naiꞌ Yesus naꞌuab niit ee, anjari nrair. Fin In natoon anrair Iin na nak, In of anmaet natuin prenat Roma sin cara, es reꞌ nkuus naꞌmaet Je nbi hau nehe.)
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Onaim gubernur ee ntaam anfani nbi soraurs ein sin benteng. Rarit in anhaman naan Naiꞌ Yesus, onaim nataan Ee mnak, “On mee? Ho reꞌ ia, atoin Yahudis sin uisf, aa oo?”
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Onaim Naiꞌ Yesus nataan nafainꞌ ee mnak, “Ho kuum es reꞌ mutaan on naan, aa oo, aiꞌ anmuiꞌ tuaf bian es reꞌ natoon ko nmatoom nok Kau, tua?”
34 Jesus respondeu:
35 Onaim gubernur ee nataah am nak, “Hae! Au reꞌ ia, ka atoin Yahudis fa, joo? Ho ngguin esan reꞌ annonaꞌ naan ko meu ia. Saaꞌ antein aꞌnaak rais pirsait ein sin aꞌnaakt ein. Te ho reꞌ ia, mmoeꞌ saaꞌ? Mutoon miit kau feꞌ!”
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Onaim Naiꞌ Yesus natoon am nak, “Au ka uisf es fa uꞌko pah-pinan ia. Fin karu Au ꞌjair usif on reꞌ naan, Au ngguin ro he ntaisibun he atoin Yahudis sin ka nheek Kau fa. Batuur Au ꞌjair Usif. Mes ka nmuiꞌ fa tuaf es anbi pah-pinan ia, reꞌ naikas Kau on naan.”
36 Jesus respondeu:
37 Rarit gubernur ee nataan nafainꞌ Ee mnak, “Onaim ho reꞌ ia usif, aa oo?”
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 — ausente —
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Mes hi biasa, toon-toon anbi fesat Paska, au ro he ufetin atoin bui es ꞌeu ki. Onaim toon ia, hi mroim he au ufetin atoin Yahudis hi usif, aiꞌ on mee?”
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Sin arsin anhuun ein ok-okeꞌ mnak, “Kais mufetin Tuaf ia! Mufetin meu naiꞌ Barabas, tua!” Te kaah, naiꞌ Barabas naan, atoin maufinu ꞌmaten.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.