João 18
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARIB
1 Oras Naiꞌ Yesus anꞌonen anrair on naan ate, In npoi nabu-bua nok In atoup noinꞌ ein. Sin nnaon neun pooꞌn es anbi noe Kitron in panin. Onaim sin antaam anbin naan.
1 Tendo Jesus dito isto, saiu com seus discípulos para o outro lado do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim, e com eles ali entrou.
2 — ausente —
2 Ora, Judas, que o traía, também conhecia aquele lugar, porque muitas vezes Jesus se reunira ali com os discípulos.
3 — ausente —
3 Tendo, pois, Judas tomado a corte e uns guardas da parte dos principais sacerdotes e fariseus, chegou ali com lanternas archotes e armas.
4 Te kaah, Naiꞌ Yesus nahini nrair areꞌ saaꞌ ein ok-okeꞌ reꞌ of anjair neu Ne. Rarit In nnao neu sin, onaim nataan sin im nak, “Hi maim sekau?”
4 Sabendo, pois, Jesus tudo o que lhe havia de suceder, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Onaim sin nataah am nak, “Hai maim tuaf es, kaan ee Naiꞌ Yesus, atoin Nasaretas.”
5 Responderam-lhe: A Jesus, o nazareno. Disse-lhes Jesus: Sou eu. E Judas, que o traía, também estava com eles.
6 Oras Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Es reꞌ Au reꞌ ia.” Onaim atoin ein naan antet-kotin, ma antaikobin.
6 Quando Jesus lhes disse: Sou eu, recuaram, e caíram por terra.
7 Onaim Naiꞌ Yesus nataan antein sin im nak, “Hi maim sekau?”
7 Tornou-lhes então a perguntar: A quem buscais? e responderam: A Jesus, o nazareno.
8 Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Au utoon aꞌrair feꞌe na ꞌak, In reꞌ naan, es reꞌ Au reꞌ ia. Onaim karu hi maim Kau, kais amheek reꞌ biak ein. Amkonan sin he sin nnaon.”
8 Replicou-lhes Jesus: Já vos disse que sou eu; se, pois, é a mim que buscais, deixai ir estes;
9 (In naꞌuab on naan he najarib saaꞌ reꞌ In naꞌuab niit nak, “Aam Honiꞌ. Mansian ii arsin reꞌ Ho mnonaꞌ ma mfee mrair Kau sin, ka nmuiꞌ fa tuaf es, reꞌ namneuk.”)
9 para que se cumprisse a palavra que dissera: Dos que me tens dado, nenhum deles perdi.
10 Oras naan, naiꞌ Simon Petrus neik been tuuk es. Rarit in nfaik benas naan, he nꞌoet. Nok askeken, in nsaip namouf atoin es in rukin aꞌneꞌu. (Atoniꞌ naan, kaan ee naiꞌ Malkus. In reꞌ naan, es reꞌ aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu in aan renuꞌ.)
10 Então Simão Pedro, que tinha uma espada, desembainhou-a e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. O nome do servo era Malco.
11 Onaim Naiꞌ Yesus anreun naiꞌ Petrus am nak, “Hoe, Peꞌu! Mutaap mufaniꞌ ho beens aan neu in tapan. Fin Au Amaꞌ naꞌuab anrair nak, Au ro he upein haꞌmuꞌit human on reꞌ ia. Onaim anbain kuun nai! Naan on reꞌ In nfee Kau kraas es, reꞌ in aafn ee menuꞌ. Maut he Au ꞌiun ꞌani.”
11 Disse, pois, Jesus a Pedro: Mete a tua espada na bainha; não hei de beber o cálice que o Pai me deu?
12 Rarit soraurs ein nok sin aꞌnakat, ma atoin Yahudis sin apaot ein, anheek naan Naiꞌ Yesus, onaim anfuut Goe.
12 Então a escolta, e o comandante, e os guardas dos judeus prenderam a Jesus, e o maniataram.
13 Rarit sin neik Je nahuun neu naiꞌ Anas feꞌ. Naiꞌ Anas reꞌ naan, es reꞌ naiꞌ Kayafas in aam babaf. Toon naan, naiꞌ Kayafas es reꞌ anjair aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu.
13 E conduziram-no primeiramente a Anás; pois era sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 Naiꞌ Kayafas reꞌ ia, es reꞌ nfaineek niit atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein am nak, “Reko nneis neu ki, karu suma tuaf meesꞌ aah, es reꞌ anmaet neu too mfaun ein.”
14 Ora, Caifás era quem aconselhara aos judeus que convinha morrer um homem pelo povo.
15 Naiꞌ Simon Petrus nnao natuin Naiꞌ Yesus anbi koit, nabu-bua nok Naiꞌ Yesus In atoup noniꞌ tuaf es antein, es reꞌ au, naiꞌ Yohanis. Aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu nahiin kau. Es naan ate, au bisa ꞌtaam ꞌeu in kintal naan, ubu-bua ꞌok Naiꞌ Yesus.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e entrou com Jesus no pátio do sumo sacerdote,
16 Mes naiꞌ Petrus anhake nbi moneꞌ, npaumaak nok baahk ee enon. Rarit au ꞌpoi, onaim au uꞌuab ꞌok bifee jes reꞌ anpao nbi naan, maut he au bisa ꞌeik naiꞌ Petrus antaam anbi nanan.
16 enquanto Pedro ficava da parte de fora, à porta. Saiu, então, o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote, falou à porteira, e levou Pedro para dentro.
17 Onaim bifee naan nataan naiꞌ Petrus am nak, “Hoe! Ho reꞌ ia, Atoniꞌ naan In atoup noniꞌ tuaf es, aiꞌ?”
17 Então a porteira perguntou a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Respondeu ele: Não sou.
18 Oras naan, mainikin. Es naan ate, apaot ein ma tua reun ein, sin anhaken he nraran ai. Onaim naiꞌ Petrus anpaumaak, he nraar ai nabu-bua nok sin.
18 Ora, estavam ali os servos e os guardas, que tinham acendido um braseiro e se aquentavam, porque fazia frio; e também Pedro estava ali em pé no meio deles, aquentando-se.
19 Oras naan amsaꞌ, aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu mnasiꞌ anparikas Naiꞌ Yesus anmatoom nok In nonin, ma nmatoom nok In atoup noinꞌ ein.
19 Então o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Naiꞌ Yesus natoon am nak, “Au uꞌuab maat-maat, maut he too mfaun ein bisa nnenan ma natninan. Au unoniꞌ piut aꞌbi bare reꞌ hit atoin Yahudis biasa tabua, es reꞌ hit uim oen ein, ma Uim Onen Uuf. Au ka uꞌuab ꞌiit fa ꞌbi koti-koti.
20 Respondeu-lhe Jesus: Eu tenho falado abertamente ao mundo; eu sempre ensinei nas sinagogas e no templo, onde todos os judeus se congregam, e nada falei em oculto.
21 Nansaaꞌ am es ho mutaan Kau? Mutaan meu tuaf-tuaf reꞌ nneen Au uab ein naan. Fin sin nahinin batuur saaꞌ reꞌ Au uꞌuab aꞌrair sin naan.”
21 Por que me perguntas a mim? pergunta aos que me ouviram o que é que lhes falei; eis que eles sabem o que eu disse.
22 Oras sin naꞌuab ein on naan ate, apaot es, reꞌ anhake nbi naan anpaas Naiꞌ Yesus, rarit nak, “Ho kais muꞌuab on naan meu aꞌnaak koꞌu!”
22 E, havendo ele dito isso, um dos guardas que ali estavam deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Onaim Naiꞌ Yesus natoon ee mnak, “Karu Au uꞌuab aꞌsaan, mururuꞌ ma mukriraꞌ sanat naan, es reꞌ mee. Mes karu Au uꞌuab batuur, nansaaꞌ am es ho mpaas Kau?”
23 Respondeu-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; mas, se bem, por que me feres?
24 Rarit naiꞌ Anas anreun sin he sin neik Je neu naiꞌ Kayafas, reꞌ njair aꞌnaak pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu. Oras sin nnaon naat Ee naan, In mafutuꞌ feꞌ.
24 Então Anás o enviou, maniatado, a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Oras naan, naiꞌ Simon Petrus anhaek feꞌ he nraar ai. Onaim atoniꞌ bian reꞌ nbin naan sin nataan ee mnak, “Ho reꞌ ia, In atoup noniꞌ tuaf es, aiꞌ?”
25 E Simão Pedro ainda estava ali, aquentando-se. Perguntaram-lhe, pois: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou, e disse: Não sou.
26 Anbi naan amsaꞌ anmuiꞌ ate tuaf es naꞌko pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu. In reꞌ naan, nonot-asar naꞌko atoniꞌ reꞌ naiꞌ Petrus ansaip in rukin. Rarit in nataan am nak, “Hoe! Feꞌe na ho mbi poꞌon naan, aiꞌ? Au ꞌkius ꞌiit ko mbi naan!”
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Não te vi eu no jardim com ele?
27 Mes naiꞌ Petrus nasuan antein, nateef oras naan ate, maun goe nkokreꞌo nrair.
27 Pedro negou outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Rarit kik-kiku te, sin neik Naiꞌ Yesus naꞌko naiꞌ Kayafas in umi. Sin nnaon neun gubernur ee in uim jabatan, anbi sorarus Roma sin benteng. Atoin Yahudis sin kuuk ka ntaman fa nbin atoin Romas sin bare naan, natuin rasi naan anꞌoemetab sin tuak ein, he sin ka bisa nbukaen fa fesat Paska.
28 Depois conduziram Jesus da presença de Caifás para o pretório; era de manhã cedo; e eles não entraram no pretório, para não se contaminarem, mas poderem comer a páscoa.
29 Rarit gubernur Pilatus anpoi nateef nok atoin Yahudis sin. Onaim in nataan, am nak. “Hi misaeb sanat saaꞌ meu Atoniꞌ reꞌ ia?”
29 Então Pilatos saiu a ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Onaim sin natahan am nak, “On nai, tua. Karu In reꞌ ia, ka atoin maufinu fa te, hai ka iim he misein ko fa, tua. Saaꞌ antein, hai mnonaꞌ ma mfee Je meu ho ꞌnimam, tua.”
30 Responderam-lhe: Se ele não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Rarit gubernur ee naꞌuab neu sin im nak, “On nai. Maut he hi kiim es reꞌ amꞌurus In rasi, mituin hi atoin Yahudis in atoran.”
31 Disse-lhes, então, Pilatos: Tomai-o vós, e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe os judeus: A nós não nos é lícito tirar a vida a ninguém.
32 (Oras sin naꞌuab ein on naan, rasi reꞌ Naiꞌ Yesus naꞌuab niit ee, anjari nrair. Fin In natoon anrair Iin na nak, In of anmaet natuin prenat Roma sin cara, es reꞌ nkuus naꞌmaet Je nbi hau nehe.)
32 Isso foi para que se cumprisse a palavra que dissera Jesus, significando de que morte havia de morrer.
33 Onaim gubernur ee ntaam anfani nbi soraurs ein sin benteng. Rarit in anhaman naan Naiꞌ Yesus, onaim nataan Ee mnak, “On mee? Ho reꞌ ia, atoin Yahudis sin uisf, aa oo?”
33 Pilatos, pois, tornou a entrar no pretório, chamou a Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Onaim Naiꞌ Yesus nataan nafainꞌ ee mnak, “Ho kuum es reꞌ mutaan on naan, aa oo, aiꞌ anmuiꞌ tuaf bian es reꞌ natoon ko nmatoom nok Kau, tua?”
34 Respondeu Jesus: Dizes isso de ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Onaim gubernur ee nataah am nak, “Hae! Au reꞌ ia, ka atoin Yahudis fa, joo? Ho ngguin esan reꞌ annonaꞌ naan ko meu ia. Saaꞌ antein aꞌnaak rais pirsait ein sin aꞌnaakt ein. Te ho reꞌ ia, mmoeꞌ saaꞌ? Mutoon miit kau feꞌ!”
35 Replicou Pilatos: Porventura sou eu judeu? O teu povo e os principais sacerdotes entregaram-te a mim; que fizeste?
36 Onaim Naiꞌ Yesus natoon am nak, “Au ka uisf es fa uꞌko pah-pinan ia. Fin karu Au ꞌjair usif on reꞌ naan, Au ngguin ro he ntaisibun he atoin Yahudis sin ka nheek Kau fa. Batuur Au ꞌjair Usif. Mes ka nmuiꞌ fa tuaf es anbi pah-pinan ia, reꞌ naikas Kau on naan.”
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo; se o meu reino fosse deste mundo, pelejariam os meus servos, para que eu não fosse entregue aos judeus; entretanto o meu reino não é daqui.
37 Rarit gubernur ee nataan nafainꞌ Ee mnak, “Onaim ho reꞌ ia usif, aa oo?”
37 Perguntou-lhe, pois, Pilatos: Logo tu és rei? Respondeu Jesus: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 — ausente —
38 Perguntou-lhe Pilatos: Que é a verdade? E dito isto, de novo saiu a ter com os judeus, e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Mes hi biasa, toon-toon anbi fesat Paska, au ro he ufetin atoin bui es ꞌeu ki. Onaim toon ia, hi mroim he au ufetin atoin Yahudis hi usif, aiꞌ on mee?”
39 Tendes, porém, por costume que eu vos solte alguém por ocasião da páscoa; quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Sin arsin anhuun ein ok-okeꞌ mnak, “Kais mufetin Tuaf ia! Mufetin meu naiꞌ Barabas, tua!” Te kaah, naiꞌ Barabas naan, atoin maufinu ꞌmaten.
40 Então todos tornaram a clamar dizendo: Este não, mas Barrabás. Ora, Barrabás era salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.