João 13
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC
1 Oras neon koꞌu Paska ka nmurai fa feꞌ, Naiꞌ Yesus nahini nrair nak, In oors ee ntea nrair, In ro he npoi nasaitan pah-pinan ia, ma nfain neu In Amaf abit sonaf neno tunan. Mes In nneek niis Iin na reꞌ abitan pah-pinan ia, tar antea In nnonaꞌ ma nfee In aꞌmonin aꞌteme-ꞌteme neu sin.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Oras naan, niut reuꞌf ein sin aꞌnakat ankopoꞌ ma nfuriꞌ naiꞌ Judas, es reꞌ naiꞌ Simon Iskariot in anah, he in naꞌsosaꞌ Naiꞌ Yesus. Rarit naiꞌ Judas nafeek anrair he nmoeꞌ on naan, oras Naiꞌ Yesus sin ntokon ma nbukaen fesat Paska naan.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Naiꞌ Yesus nahini nrair nak, Uisneno es anhaef Ee neem anbi pah-pinan ia, ma ka ꞌroo fa ntein, In ro he nfain neu Uisneno. Ma In nahini msaꞌ nak, In Amaf abit sonaf neno tunan annonaꞌ ma nfee areꞌ saaꞌ ii ok-okeꞌ neu In aꞌniman.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Rarit Naiꞌ Yesus anfeen naꞌko mei, onaim anfei In baur kotif. Onaim In nait poꞌuk es, he nꞌabaꞌkenaꞌ nbi In atnanan.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Rarit In nꞌoop oe nbi bokor aan es. Onaim In nmurai nafaun In atoup noinꞌ ein sin haek ein. Nafaun anrair es ate, In annoes nameot goe npaek poꞌuk reꞌ In nꞌabaꞌkeen ee nbi In atnanan.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 In nafaun sin haek ein meseꞌ-meseꞌ. Antea Naiꞌ Simon Petrus on nai te, in nataan am nak, “Usiꞌ! Ho he mufaun au haek ein amsaꞌ, aa oo?”
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Oras ia, ho ka muhiin fa feꞌ anmatoom nok saaꞌ reꞌ Au ꞌmoeꞌ je reꞌ ia. Mes aꞌroo-ꞌroo te, of ho muhiin.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Mes naiꞌ Petrus anprotees am nak, “Kais on naan, tua! Au ka ꞌkonan Ko fa he mufaun Au haek ein, tua.”
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Naiꞌ Simon Petrus nataah am nak, “Usiꞌ, karu on naan ate, Ho kais mufaun au haek ein anmesen. Mes mufaun au ꞌnimak ma mboe au ꞌnakak amsaꞌ, tua!”
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Rarit Naiꞌ Yesus nataah ee mnak, “Atoniꞌ reꞌ naniu nrair, suma nafanu haa in haek ein. Fin in aon ee kninuꞌ nrair. Batuur, hi neekm ein kniunꞌ ein anrarin, mes hi ka kninuꞌ ki fa ok-okeꞌ.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 (Naiꞌ Yesus naꞌuab on naan, natuin In nahini nrair sekau es reꞌ he naꞌsoos Ee. Es naan ate, In naꞌuab am nak, “hi ka kninuꞌ ki fa ok-okeꞌ.”)
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Oras Naiꞌ Yesus nafanu nrair sin haek ein, In anpaek nafaniꞌ In baur kotif, ma nnao ntoko nfain. Rarit In nataan sin im nak, “On mee? Oras Au ufaun hi haem ein hi mihiin Au sairt ii, aiꞌ kaah?
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 Hi mroim he mteek Kau mmak, ‘Aam Tungguru’ ma ‘Usiꞌ’. Naan pantas, natuin Au on reꞌ naan.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Mes karu hi Tungguru ma hi Usiꞌ reꞌ ia, nafanu nrair hi haem ein on reꞌ aan renuꞌ-aan reek es, on mee nok ki? Hi ro he mtuthae es nok es amsaꞌ, on reꞌ: hi ro he mifaun es nok es in haek ein amsaꞌ.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Fin Au ꞌjari ꞌtopeꞌ ꞌeu ki. Au ꞌmoeꞌ on mee te, hi ro he mmoeꞌ mituin on naan amsaꞌ.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Batuur! Au utoon ki. Aan renuꞌ-aan rekaꞌ tuaf es ka koꞌu nneis fa naꞌko in usin. Ma haef es ka koꞌu nneis fa naꞌko tuaf reꞌ anhaefn ee.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Natuin hi mihini mrair rasin ia, hi mipein upan ma paꞌe karu hi mmoeꞌ mituin on naan.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 Au ka uꞌuab fa nmatoom nok ki ok-okeꞌ. Au uhiin batuur-batuur tuaf reꞌ Au ꞌpiri ꞌrair sin. Maski on naan amsaꞌ, mes rasi naan ro he njair, on reꞌ saaꞌ reꞌ matuꞌi nain anbi Uisneno In Suur Akninuꞌ nak, ‘Tuaf reꞌ ntook ma nbukae nabu-bua nok kau, nkoit ma nnao nasaitan kau.’
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 Au utoon ꞌain ki, karu atoniꞌ nnao nasaitan Kau on naan, hi bisa mpirsai mmak, Au reꞌ ia Kristus.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Batuur! Au utoon urari msaꞌ ꞌak, sekau es anfei in nekan he ntoup atoniꞌ reꞌ Au ꞌhaefan sin, in antoup Kau msaꞌ. Ma sekau es antoup Kau nok reko, in ntoup Tuaf reꞌ nhaefan Kau msaꞌ.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Naiꞌ Yesus naꞌuab anrair on naan ate, In neekn ee ka ntaininaꞌ fa. Rarit In natoon am nak, “Reꞌ Au uꞌuab ee ji, ro batuur. Tuaf es naꞌko ki of naꞌsosaꞌ Kau.”
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Annenan on naan ate, In atoup noinꞌ ein anmakisun es nok es, fin sin nkekun. Sin ka nahiin nanan fa nak, In sairt ii neu sekau.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Anbi naan amsaꞌ anmuiꞌ tuaf es naꞌko sin, reꞌ Naiꞌ Yesus anneek (es reꞌ au, naiꞌ Yohanis, atuis surat reꞌ ia). Au ꞌtoko ꞌbi Naiꞌ Yesus in abnapan bian.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Onaim naiꞌ Simon Petrus ansenen nok in aꞌnakan, he au bisa ꞌaim ꞌiit rasi naan he uhiin Naiꞌ Yesus In sairt ii, nak sekau.
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Rarit au ꞌsiriꞌ ꞌpaumaak aꞌtein ꞌeu Naiꞌ Yesus, he utaan ꞌak, “Tuaf reꞌ Ho sairt ii, sekau, tua?”
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “On nai. Au he ꞌait utunuꞌ piis es he urepaꞌ ꞌeu ꞌpik-oef, rarit Au ꞌfee je ꞌeu tuaf reꞌ Au ꞌsari.” In narepaꞌ nrair utunuꞌ naan, In nfee je neu naiꞌ Judas, es reꞌ naiꞌ Simon Iskariot in anah.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Antoupu nrair utunuꞌ naan ate, niut reuꞌf ein sin aꞌnakat antaam anbi naiꞌ Judas in nekan. Rarit Naiꞌ Yesus natoon ee mnak, “Munapaꞌ nai! Ho he mmoeꞌ saaꞌ ate, mmoeꞌ je nai. Kais ampao mtein!”
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Mes naꞌko sin reꞌ ntokon nbin naan, tuaf meseꞌ msaꞌ ka nahiin naan fa nansaaꞌ am es Naiꞌ Yesus naꞌuab on reꞌ naan.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Natuin naiꞌ Judas anjair sin anaaꞌ roit, bian natenab nak, Naiꞌ Yesus In sarit feꞌe na oras in anreun naiꞌ Judas, “Amnao msoos saaꞌ reꞌ hit tperluu he tbukae fesat Paska.” Ma bian nateenb ein nak, In sairt ii, “Amnao mfee roit aꞌkreꞌo meu atoin amaꞌmuiꞌt ein.”
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Oras naiꞌ Judas antoup naan utunuꞌ naan ate, in npoi rabah. Oras in npoi te, anmeisꞌokan anrair.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Oras naiꞌ Judas anpoi nrair, Naiꞌ Yesus natoon am nak, “Au reꞌ ia, Mansian Batuur-Batuur. Oras ia, in oors ee ntea nrair he Uisneno naikas naꞌrat-ratan Kau. Rasi naan of anmoeꞌ mansian ii nkius ma niit Uisneno In pinan ma krahan amsaꞌ.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Natuin Au ꞌmafuut ꞌok Uisneno, ukriraꞌ ma ururuꞌ In pinan ma krahan, es naan ate, In naikas naꞌrat-ratan Kau. Ma In ka npa-pao fa ntein.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 Au anah ki arki! Maski Au ꞌneek ꞌiis ki, mes ka ꞌroo fa te, Au ka ubu-bua ꞌok ki ꞌtein fa goen. Hi of maim Kau, mes ka miit Kau fa. Au utoon ki reꞌ ia, on reꞌ Au utoon ee ꞌeu atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein ꞌak, ‘Au ꞌnao ꞌeu baer jes reꞌ hi ka bisa mituin Kau fa.’
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Au ꞌfee ki prenat feꞌu es, on nai: hi ro he mmaneek es nok es, nahuum on reꞌ Au ꞌneek ki. Onaim hi ro he mmaneek es nok es amsaꞌ.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Karu hi mmaneek on naan ate, mansian ii ok-okeꞌ bisa nahinin nak, hi reꞌ ia Au atoup noinꞌ ein.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Rarit naiꞌ Simon Petrus nataan Ee mnak, “Ho he mnao on mee, tua?”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Naiꞌ Petrus nataan Ee mnak, “Usiꞌ! Nansaaꞌ am es au ka bisa utuin Ko fa oras ia? Fin au ubarab aꞌrair he ꞌmaet utuin Ko, tua!”
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Batuur, aa oo? Ho he mnonaꞌ ma mfee ho ꞌmonim he mmaet meu Kau, oo? Amneon ii, on nai: maun goe ka nkokreoꞌ fa feꞌe te, ho musuan amrair Kau no teun goen.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.