João 13
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Oras neon koꞌu Paska ka nmurai fa feꞌ, Naiꞌ Yesus nahini nrair nak, In oors ee ntea nrair, In ro he npoi nasaitan pah-pinan ia, ma nfain neu In Amaf abit sonaf neno tunan. Mes In nneek niis Iin na reꞌ abitan pah-pinan ia, tar antea In nnonaꞌ ma nfee In aꞌmonin aꞌteme-ꞌteme neu sin.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Oras naan, niut reuꞌf ein sin aꞌnakat ankopoꞌ ma nfuriꞌ naiꞌ Judas, es reꞌ naiꞌ Simon Iskariot in anah, he in naꞌsosaꞌ Naiꞌ Yesus. Rarit naiꞌ Judas nafeek anrair he nmoeꞌ on naan, oras Naiꞌ Yesus sin ntokon ma nbukaen fesat Paska naan.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Naiꞌ Yesus nahini nrair nak, Uisneno es anhaef Ee neem anbi pah-pinan ia, ma ka ꞌroo fa ntein, In ro he nfain neu Uisneno. Ma In nahini msaꞌ nak, In Amaf abit sonaf neno tunan annonaꞌ ma nfee areꞌ saaꞌ ii ok-okeꞌ neu In aꞌniman.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Rarit Naiꞌ Yesus anfeen naꞌko mei, onaim anfei In baur kotif. Onaim In nait poꞌuk es, he nꞌabaꞌkenaꞌ nbi In atnanan.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Rarit In nꞌoop oe nbi bokor aan es. Onaim In nmurai nafaun In atoup noinꞌ ein sin haek ein. Nafaun anrair es ate, In annoes nameot goe npaek poꞌuk reꞌ In nꞌabaꞌkeen ee nbi In atnanan.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 In nafaun sin haek ein meseꞌ-meseꞌ. Antea Naiꞌ Simon Petrus on nai te, in nataan am nak, “Usiꞌ! Ho he mufaun au haek ein amsaꞌ, aa oo?”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Oras ia, ho ka muhiin fa feꞌ anmatoom nok saaꞌ reꞌ Au ꞌmoeꞌ je reꞌ ia. Mes aꞌroo-ꞌroo te, of ho muhiin.”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Mes naiꞌ Petrus anprotees am nak, “Kais on naan, tua! Au ka ꞌkonan Ko fa he mufaun Au haek ein, tua.”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Naiꞌ Simon Petrus nataah am nak, “Usiꞌ, karu on naan ate, Ho kais mufaun au haek ein anmesen. Mes mufaun au ꞌnimak ma mboe au ꞌnakak amsaꞌ, tua!”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Rarit Naiꞌ Yesus nataah ee mnak, “Atoniꞌ reꞌ naniu nrair, suma nafanu haa in haek ein. Fin in aon ee kninuꞌ nrair. Batuur, hi neekm ein kniunꞌ ein anrarin, mes hi ka kninuꞌ ki fa ok-okeꞌ.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 (Naiꞌ Yesus naꞌuab on naan, natuin In nahini nrair sekau es reꞌ he naꞌsoos Ee. Es naan ate, In naꞌuab am nak, “hi ka kninuꞌ ki fa ok-okeꞌ.”)
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Oras Naiꞌ Yesus nafanu nrair sin haek ein, In anpaek nafaniꞌ In baur kotif, ma nnao ntoko nfain. Rarit In nataan sin im nak, “On mee? Oras Au ufaun hi haem ein hi mihiin Au sairt ii, aiꞌ kaah?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Hi mroim he mteek Kau mmak, ‘Aam Tungguru’ ma ‘Usiꞌ’. Naan pantas, natuin Au on reꞌ naan.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Mes karu hi Tungguru ma hi Usiꞌ reꞌ ia, nafanu nrair hi haem ein on reꞌ aan renuꞌ-aan reek es, on mee nok ki? Hi ro he mtuthae es nok es amsaꞌ, on reꞌ: hi ro he mifaun es nok es in haek ein amsaꞌ.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Fin Au ꞌjari ꞌtopeꞌ ꞌeu ki. Au ꞌmoeꞌ on mee te, hi ro he mmoeꞌ mituin on naan amsaꞌ.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Batuur! Au utoon ki. Aan renuꞌ-aan rekaꞌ tuaf es ka koꞌu nneis fa naꞌko in usin. Ma haef es ka koꞌu nneis fa naꞌko tuaf reꞌ anhaefn ee.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Natuin hi mihini mrair rasin ia, hi mipein upan ma paꞌe karu hi mmoeꞌ mituin on naan.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 Au ka uꞌuab fa nmatoom nok ki ok-okeꞌ. Au uhiin batuur-batuur tuaf reꞌ Au ꞌpiri ꞌrair sin. Maski on naan amsaꞌ, mes rasi naan ro he njair, on reꞌ saaꞌ reꞌ matuꞌi nain anbi Uisneno In Suur Akninuꞌ nak, ‘Tuaf reꞌ ntook ma nbukae nabu-bua nok kau, nkoit ma nnao nasaitan kau.’
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Au utoon ꞌain ki, karu atoniꞌ nnao nasaitan Kau on naan, hi bisa mpirsai mmak, Au reꞌ ia Kristus.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Batuur! Au utoon urari msaꞌ ꞌak, sekau es anfei in nekan he ntoup atoniꞌ reꞌ Au ꞌhaefan sin, in antoup Kau msaꞌ. Ma sekau es antoup Kau nok reko, in ntoup Tuaf reꞌ nhaefan Kau msaꞌ.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Naiꞌ Yesus naꞌuab anrair on naan ate, In neekn ee ka ntaininaꞌ fa. Rarit In natoon am nak, “Reꞌ Au uꞌuab ee ji, ro batuur. Tuaf es naꞌko ki of naꞌsosaꞌ Kau.”
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Annenan on naan ate, In atoup noinꞌ ein anmakisun es nok es, fin sin nkekun. Sin ka nahiin nanan fa nak, In sairt ii neu sekau.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Anbi naan amsaꞌ anmuiꞌ tuaf es naꞌko sin, reꞌ Naiꞌ Yesus anneek (es reꞌ au, naiꞌ Yohanis, atuis surat reꞌ ia). Au ꞌtoko ꞌbi Naiꞌ Yesus in abnapan bian.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Onaim naiꞌ Simon Petrus ansenen nok in aꞌnakan, he au bisa ꞌaim ꞌiit rasi naan he uhiin Naiꞌ Yesus In sairt ii, nak sekau.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Rarit au ꞌsiriꞌ ꞌpaumaak aꞌtein ꞌeu Naiꞌ Yesus, he utaan ꞌak, “Tuaf reꞌ Ho sairt ii, sekau, tua?”
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “On nai. Au he ꞌait utunuꞌ piis es he urepaꞌ ꞌeu ꞌpik-oef, rarit Au ꞌfee je ꞌeu tuaf reꞌ Au ꞌsari.” In narepaꞌ nrair utunuꞌ naan, In nfee je neu naiꞌ Judas, es reꞌ naiꞌ Simon Iskariot in anah.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Antoupu nrair utunuꞌ naan ate, niut reuꞌf ein sin aꞌnakat antaam anbi naiꞌ Judas in nekan. Rarit Naiꞌ Yesus natoon ee mnak, “Munapaꞌ nai! Ho he mmoeꞌ saaꞌ ate, mmoeꞌ je nai. Kais ampao mtein!”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Mes naꞌko sin reꞌ ntokon nbin naan, tuaf meseꞌ msaꞌ ka nahiin naan fa nansaaꞌ am es Naiꞌ Yesus naꞌuab on reꞌ naan.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Natuin naiꞌ Judas anjair sin anaaꞌ roit, bian natenab nak, Naiꞌ Yesus In sarit feꞌe na oras in anreun naiꞌ Judas, “Amnao msoos saaꞌ reꞌ hit tperluu he tbukae fesat Paska.” Ma bian nateenb ein nak, In sairt ii, “Amnao mfee roit aꞌkreꞌo meu atoin amaꞌmuiꞌt ein.”
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Oras naiꞌ Judas antoup naan utunuꞌ naan ate, in npoi rabah. Oras in npoi te, anmeisꞌokan anrair.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Oras naiꞌ Judas anpoi nrair, Naiꞌ Yesus natoon am nak, “Au reꞌ ia, Mansian Batuur-Batuur. Oras ia, in oors ee ntea nrair he Uisneno naikas naꞌrat-ratan Kau. Rasi naan of anmoeꞌ mansian ii nkius ma niit Uisneno In pinan ma krahan amsaꞌ.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Natuin Au ꞌmafuut ꞌok Uisneno, ukriraꞌ ma ururuꞌ In pinan ma krahan, es naan ate, In naikas naꞌrat-ratan Kau. Ma In ka npa-pao fa ntein.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Au anah ki arki! Maski Au ꞌneek ꞌiis ki, mes ka ꞌroo fa te, Au ka ubu-bua ꞌok ki ꞌtein fa goen. Hi of maim Kau, mes ka miit Kau fa. Au utoon ki reꞌ ia, on reꞌ Au utoon ee ꞌeu atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein ꞌak, ‘Au ꞌnao ꞌeu baer jes reꞌ hi ka bisa mituin Kau fa.’
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Au ꞌfee ki prenat feꞌu es, on nai: hi ro he mmaneek es nok es, nahuum on reꞌ Au ꞌneek ki. Onaim hi ro he mmaneek es nok es amsaꞌ.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Karu hi mmaneek on naan ate, mansian ii ok-okeꞌ bisa nahinin nak, hi reꞌ ia Au atoup noinꞌ ein.”
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Rarit naiꞌ Simon Petrus nataan Ee mnak, “Ho he mnao on mee, tua?”
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Naiꞌ Petrus nataan Ee mnak, “Usiꞌ! Nansaaꞌ am es au ka bisa utuin Ko fa oras ia? Fin au ubarab aꞌrair he ꞌmaet utuin Ko, tua!”
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Batuur, aa oo? Ho he mnonaꞌ ma mfee ho ꞌmonim he mmaet meu Kau, oo? Amneon ii, on nai: maun goe ka nkokreoꞌ fa feꞌe te, ho musuan amrair Kau no teun goen.”
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.