João 11

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 — ausente —
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Onaim In feotf ein ansoun ein hanaf neu Naiꞌ Yesus am nak, “Ho partei reꞌ naiꞌ Lasarus, nameen maꞌfenaꞌ, tua.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Oras Naiꞌ Yesus anneen hanaf naan ate, In naꞌuab am nak, “Menas naan ka neik je fa he nmaet. Uisneno he npaek rasi ia he naruruꞌ ma nakriraꞌ In pinan ma krahan, maut he mansian ii naikas naꞌrat-ratan Kau, es reꞌ Uisneno In Anah.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Naiꞌ Yesus anneek bi Marta, orif bi Maria, ma sin naof naiꞌ Lasarus.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Oras In anneen nak, naiꞌ Lasarus nameen, In namaikaꞌ neno nua feꞌe nbi noe Yarden in panin.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Rarit In natoon In atoup noinꞌ ein am nak, “Iim he hit tfani ttein teu naiꞌ Lasarus in kuan et propinsi Yudea.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Mes In atoup noinꞌ ein anprotees am nak, “Aam Tungguru. Neon goes ii, atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein he npoir naꞌmaet Ko nbi nee. Mes oras ia, Ho he mfain meu nee mtein, on mee, tua?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Onaim Naiꞌ Yesus nak, “Kais mimtau! Ansuun neno, maans ee ntanaꞌ naꞌko kiku tar antea maans ee nmaeb. Naan jam boꞌes am nua, aiꞌ? Oras amnao mbi meꞌu, atoni ka nastuun fa. Fin meuꞌ gui ntanaꞌ nbi pah-pinan ia he atoniꞌ bisa nkius.
9 Jesus respondeu:
10 Mes karu atoniꞌ nnao nbi meisꞌokan, in nastuun fani-fani, natuin in ka nmuiꞌ fa meꞌu.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Naiꞌ Yesus naꞌuab anrair on naan ate, In natoon am nak, “Hit partei naiꞌ Lasarus antuup anrair. Mes Au of ufenaꞌ.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Rarit In atoup noinꞌ ein nak, “Usiꞌ. Karu in suma ntuup ate, in sairt ii, in of nareko nfain, aiꞌ?”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Sin naꞌuab ein on naan, natuin sin nateenb ein Naiꞌ Yesus naꞌuab anmatoom nok tupas biasa. Te kaah, In naꞌuab anmatoom nok naiꞌ Lasarus in aꞌmaten.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Rarit Naiꞌ Yesus natoon maat-maat am nak, “On nai, naiꞌ Lasarus anmate nrair.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Au ꞌmariin Au ka ꞌbi fa nee, oras in ka nmaet fa feꞌ, maut he hi kais amsuus. Fin saaꞌ reꞌ he njair oras ia, nmoeꞌ ki bisa mpirsai Kau. Iim he tnao teu nee nai!”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Rarit naiꞌ Tomas, reꞌ sin nteek nak, “riꞌaan koen,” nhaman atoup noniꞌ bian sin im nak, “Iim nai! Reko nneis hit arkit tatuin Ee, maut he hit tmate te, tabu-bua tok Ne.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 — ausente —
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Oras bi Marta nneen nak, Naiꞌ Yesus neem anrari te, in npoi ma nnao nateef nok Naiꞌ Yesus. Mes bi Maria nabaar anbi uim je nanan.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Rarit bi Marta naꞌuab neu Naiꞌ Yesus am nak, “Airoo, Usiꞌ! Bait Ho mbi ia te, au naꞌo ka nmaet fa, tua.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Mes au ꞌpirsai msaꞌ, Ho he mtoit saaꞌ es muꞌko Uisneno te, ro tebes Ho of mupein je, tua.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Onaim Naiꞌ Yesus antoin je mnak, “Maꞌa! Ho naꞌo of anmoni nfain.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Bi Marta anmanakuꞌ mnak, “Au uhiin ꞌak, anbi neon amsoput, oras Uisneno namonib nafaniꞌ amaets ein ok-okeꞌ, In namonib nafaniꞌ au naꞌo msaꞌ.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Onaim Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Au es reꞌ umonib ufaniꞌ amaets ein. Ma Au es reꞌ aꞌfee ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot. Onaim tuaf reꞌ anpirsai Kau of napeni ꞌmonit naan, maski in nmaet.
25 Então Jesus afirmou:
26 Onaim tuaf reꞌ napeni ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot naan, ma npirsai Kau, of anmoin nabar-baar. Maꞌa, ho mpirsai Au uab ii, oo?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 In nataah am nak, “Tua! Au ꞌpirsai ꞌak, Ho reꞌ ia, es reꞌ Kristus, Tuaf reꞌ Uisneno nruur nain Je naꞌko unuꞌ. Ma Ho reꞌ ia, Uisneno In Anah, reꞌ In nbaꞌan anrair, he nreek Ee neem neu pah-pinan ia, tua.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Bi Marta naꞌuab anrair on naan ate, in annao nfain. Rarit in nhaman in orif bi Maria, he nua sin anmesen. Onaim natoon ee mnak, “Aam Tungguru neem anrair. In he nateef nok ko.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 — ausente —
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 — ausente —
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 — ausente —
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Oras bi Maria ntea bare naan, in nkius niit Naiꞌ Yesus. Rarit in nriꞌtuu nbi Naiꞌ Yesus In haen. In natoon am nak, “Airoo, Usiꞌ, oo! Bait Ho mbi ia te, au naꞌo ka nmaet fa, tua.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Oras Naiꞌ Yesus ankius goe nkae, ma atoin Yahudis sin reꞌ natuin ee ankaen npin-piuns ein amsaꞌ, rarit In natoꞌo nbi In nekan ma nsuus.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 In nataan am nak, “Hi msuub ee, et mee?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Onaim Naiꞌ Yesus ankae.
35 Jesus chorou.
36 Rarit atoin Yahudis sin naꞌuab ein am nak, “Amkius kiim, In nneek niis naiꞌ Lasarus!”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Mes bian antein naꞌuab ein am nak, “Atoniꞌ reꞌ ia, es reꞌ anfei aforot in matan, he bisa nkius. Nansaaꞌ am es In ka bisa ntahan fa naiꞌ Lasarus he kais anmaet?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Rarit Naiꞌ Yesus neekn Ee nsuus anmaet. Onaim In nnao npaumak-maak anbi nuat reꞌ sin anpaek je he nsuub naiꞌ Lasarus. Sin antoeb naan nuat naan nok faut kouꞌ goes.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Rarit Naiꞌ Yesus anreun tuaf anbin naan am nak, “Amtitar main fatu reꞌ ia, he mfei nuat ii eonꞌ ii feꞌ!”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Naiꞌ Yesus namnaub ee mnak, “Mumnau feꞌe na, oo? Au utoon ꞌain ꞌak, karu ho mpirsai Kau batuur-batuur ate, ho bisa mkius Uisneno In pinan ma krahan.”
40 Jesus respondeu:
41 Rarit tuaf fauk antitar ma nfonat fatu naan naꞌko nuat. Rarit Naiꞌ Yesus anbaisenu nꞌain neon goe tnanan, onaim In nak, “Aam Honiꞌ! Au ꞌtoit makasi, natuin Ho mneen ma mutniin Kau, tua.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Au uhini ꞌrair, uꞌko oras ahunut ꞌak, Ho mneen Kau piut. Mes oras ia Au uꞌuab on naan, maut he atoin ein reꞌ anhaken esan reꞌ ia bisa nahinin nak, Ho es amhaefan Kau, tua.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Oras In naꞌuab anrair on naan ate, In nhaman ma nkoaꞌ neik haan koꞌu mnak, “Lasarus! Ampoi uum nai!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Onaim amates naan anpoi naꞌko nuat naan in nanan. Anmuiꞌ tais reꞌ npaek je he nꞌaum amates in aꞌniman ma in haen. Anmuiꞌ tais reꞌ nkuub naan in human amsaꞌ. Naiꞌ Yesus anreun sin reꞌ nbin naan am nak, “Ampukai main tais ein naan feꞌ, maut he in nnao!”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Oras sin niit Naiꞌ Yesus anmoeꞌ on naan, atoin Yahudis amfaun reꞌ neem ma nbeꞌen nok bi Maria, npirsai neun Naiꞌ Yesus.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Mes anmuiꞌ bian annao nateef nok partei pirsait Farisis sin, he natonan sin Naiꞌ Yesus In aꞌmoeꞌ naan.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Rarit aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, ma atoin Farisis nabuan he namin ranan. Sin natanan am nak, “Atoniꞌ naan anmoeꞌ rais sanmakat humaꞌ-humaꞌ! Onaim hit he tmoeꞌ on mee ttein?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Fin karu hit tkoon Ee, of too mfaun ein nafnekan ma nhaarp Ee on reꞌ In njair sin usif. Nok ranan naan, sorarus Roma of neem nareuꞌ hit Uim Onen Uuf ma hit pah.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Toon naan, naiꞌ Kayafas es anjair aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu. In naꞌuab am nak, “Amonot! Hi ka mihiin fa saaꞌ-saaꞌ!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Fin reko nneis neu ki, karu suma tuaf es anmaet neu too mfaun. Fin karu kahaf, sorarus Roma sin of nareuꞌ nain pah Yahudis aꞌteme-ꞌteme!”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Naiꞌ Kayafas ka naꞌuab fa natuin in romin kuun. Fin Uisneno npaek in fefan, natuin in njair aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu anbi toon naan. Es naan ate, naiꞌ Kayafas natoon nain nak, Naiꞌ Yesus of anmaet neu atoin Yahudis sin ok-okeꞌ.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Te kaah, In ka suma nmaet neu pah Yahudis sin nmesen fa, mes neu Uisneno In aanh ein reꞌ namraur ma nariis naheun pah-pinan ia. In of anmoeꞌ sin anjarin pah meseꞌ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Natuin naiꞌ Kayafas in uab naan, es naan ate, nmurai oras naan, atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein namin ranan he naꞌmaet Naiꞌ Yesus.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Onaim Naiꞌ Yesus ka nnao maat-maat fa nbi atoin Yahudis sin aꞌnaet ein sin atnaank ein. In neik In atoup noinꞌ ein antet-kotin neu kota es, kaan ee Efraim, reꞌ anpaumaak anbi baer ruman. Ma sin natuan ntaahn ein nbin naan.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Oras naan, rais pirsait Yahudi sin neon koꞌu Paska npaumak-maak anrair. Biasa too mfaun naꞌkon bare bian neman ma nabuan nbin kota Yerusalem, he nok anbin fesat Paska naan. Sin ntea nahunun, he nakninuꞌ sin tuak ein natuin rais pirsait ii in atoran.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Too mfaun ein reꞌ neem anbin kota Yerusalem naan, nam-naim Naiꞌ Yesus. Oras sin nhaken nbin Uim Onen Uuf ee in kintal, sin nmaktaan ein am nak, “On mee? Hi peint ein, on mee? Hi mitenab mak, Naiꞌ Yesus he neem nok anbi fesat rais pirsait ia, aiꞌ kaah?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Mes aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, ma atoin Farisis sin anfeen prenat am nak, “Karu nmuiꞌ tuaf reꞌ nahiin Naiꞌ Yesus et mee te, mitoon kai!” Te kaah, sin nmuꞌin sarit he nheek naan Ee.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.