João 11

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Onaim In feotf ein ansoun ein hanaf neu Naiꞌ Yesus am nak, “Ho partei reꞌ naiꞌ Lasarus, nameen maꞌfenaꞌ, tua.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Oras Naiꞌ Yesus anneen hanaf naan ate, In naꞌuab am nak, “Menas naan ka neik je fa he nmaet. Uisneno he npaek rasi ia he naruruꞌ ma nakriraꞌ In pinan ma krahan, maut he mansian ii naikas naꞌrat-ratan Kau, es reꞌ Uisneno In Anah.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Naiꞌ Yesus anneek bi Marta, orif bi Maria, ma sin naof naiꞌ Lasarus.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Oras In anneen nak, naiꞌ Lasarus nameen, In namaikaꞌ neno nua feꞌe nbi noe Yarden in panin.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Rarit In natoon In atoup noinꞌ ein am nak, “Iim he hit tfani ttein teu naiꞌ Lasarus in kuan et propinsi Yudea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Mes In atoup noinꞌ ein anprotees am nak, “Aam Tungguru. Neon goes ii, atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein he npoir naꞌmaet Ko nbi nee. Mes oras ia, Ho he mfain meu nee mtein, on mee, tua?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Onaim Naiꞌ Yesus nak, “Kais mimtau! Ansuun neno, maans ee ntanaꞌ naꞌko kiku tar antea maans ee nmaeb. Naan jam boꞌes am nua, aiꞌ? Oras amnao mbi meꞌu, atoni ka nastuun fa. Fin meuꞌ gui ntanaꞌ nbi pah-pinan ia he atoniꞌ bisa nkius.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Mes karu atoniꞌ nnao nbi meisꞌokan, in nastuun fani-fani, natuin in ka nmuiꞌ fa meꞌu.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Naiꞌ Yesus naꞌuab anrair on naan ate, In natoon am nak, “Hit partei naiꞌ Lasarus antuup anrair. Mes Au of ufenaꞌ.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Rarit In atoup noinꞌ ein nak, “Usiꞌ. Karu in suma ntuup ate, in sairt ii, in of nareko nfain, aiꞌ?”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Sin naꞌuab ein on naan, natuin sin nateenb ein Naiꞌ Yesus naꞌuab anmatoom nok tupas biasa. Te kaah, In naꞌuab anmatoom nok naiꞌ Lasarus in aꞌmaten.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Rarit Naiꞌ Yesus natoon maat-maat am nak, “On nai, naiꞌ Lasarus anmate nrair.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Au ꞌmariin Au ka ꞌbi fa nee, oras in ka nmaet fa feꞌ, maut he hi kais amsuus. Fin saaꞌ reꞌ he njair oras ia, nmoeꞌ ki bisa mpirsai Kau. Iim he tnao teu nee nai!”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Rarit naiꞌ Tomas, reꞌ sin nteek nak, “riꞌaan koen,” nhaman atoup noniꞌ bian sin im nak, “Iim nai! Reko nneis hit arkit tatuin Ee, maut he hit tmate te, tabu-bua tok Ne.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Oras bi Marta nneen nak, Naiꞌ Yesus neem anrari te, in npoi ma nnao nateef nok Naiꞌ Yesus. Mes bi Maria nabaar anbi uim je nanan.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Rarit bi Marta naꞌuab neu Naiꞌ Yesus am nak, “Airoo, Usiꞌ! Bait Ho mbi ia te, au naꞌo ka nmaet fa, tua.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Mes au ꞌpirsai msaꞌ, Ho he mtoit saaꞌ es muꞌko Uisneno te, ro tebes Ho of mupein je, tua.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Onaim Naiꞌ Yesus antoin je mnak, “Maꞌa! Ho naꞌo of anmoni nfain.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Bi Marta anmanakuꞌ mnak, “Au uhiin ꞌak, anbi neon amsoput, oras Uisneno namonib nafaniꞌ amaets ein ok-okeꞌ, In namonib nafaniꞌ au naꞌo msaꞌ.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Onaim Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Au es reꞌ umonib ufaniꞌ amaets ein. Ma Au es reꞌ aꞌfee ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot. Onaim tuaf reꞌ anpirsai Kau of napeni ꞌmonit naan, maski in nmaet.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Onaim tuaf reꞌ napeni ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot naan, ma npirsai Kau, of anmoin nabar-baar. Maꞌa, ho mpirsai Au uab ii, oo?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 In nataah am nak, “Tua! Au ꞌpirsai ꞌak, Ho reꞌ ia, es reꞌ Kristus, Tuaf reꞌ Uisneno nruur nain Je naꞌko unuꞌ. Ma Ho reꞌ ia, Uisneno In Anah, reꞌ In nbaꞌan anrair, he nreek Ee neem neu pah-pinan ia, tua.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Bi Marta naꞌuab anrair on naan ate, in annao nfain. Rarit in nhaman in orif bi Maria, he nua sin anmesen. Onaim natoon ee mnak, “Aam Tungguru neem anrair. In he nateef nok ko.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 — ausente —
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 — ausente —
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 — ausente —
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Oras bi Maria ntea bare naan, in nkius niit Naiꞌ Yesus. Rarit in nriꞌtuu nbi Naiꞌ Yesus In haen. In natoon am nak, “Airoo, Usiꞌ, oo! Bait Ho mbi ia te, au naꞌo ka nmaet fa, tua.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Oras Naiꞌ Yesus ankius goe nkae, ma atoin Yahudis sin reꞌ natuin ee ankaen npin-piuns ein amsaꞌ, rarit In natoꞌo nbi In nekan ma nsuus.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 In nataan am nak, “Hi msuub ee, et mee?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Onaim Naiꞌ Yesus ankae.
35 Jesus chorou.
36 Rarit atoin Yahudis sin naꞌuab ein am nak, “Amkius kiim, In nneek niis naiꞌ Lasarus!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Mes bian antein naꞌuab ein am nak, “Atoniꞌ reꞌ ia, es reꞌ anfei aforot in matan, he bisa nkius. Nansaaꞌ am es In ka bisa ntahan fa naiꞌ Lasarus he kais anmaet?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Rarit Naiꞌ Yesus neekn Ee nsuus anmaet. Onaim In nnao npaumak-maak anbi nuat reꞌ sin anpaek je he nsuub naiꞌ Lasarus. Sin antoeb naan nuat naan nok faut kouꞌ goes.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Rarit Naiꞌ Yesus anreun tuaf anbin naan am nak, “Amtitar main fatu reꞌ ia, he mfei nuat ii eonꞌ ii feꞌ!”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Naiꞌ Yesus namnaub ee mnak, “Mumnau feꞌe na, oo? Au utoon ꞌain ꞌak, karu ho mpirsai Kau batuur-batuur ate, ho bisa mkius Uisneno In pinan ma krahan.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Rarit tuaf fauk antitar ma nfonat fatu naan naꞌko nuat. Rarit Naiꞌ Yesus anbaisenu nꞌain neon goe tnanan, onaim In nak, “Aam Honiꞌ! Au ꞌtoit makasi, natuin Ho mneen ma mutniin Kau, tua.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Au uhini ꞌrair, uꞌko oras ahunut ꞌak, Ho mneen Kau piut. Mes oras ia Au uꞌuab on naan, maut he atoin ein reꞌ anhaken esan reꞌ ia bisa nahinin nak, Ho es amhaefan Kau, tua.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Oras In naꞌuab anrair on naan ate, In nhaman ma nkoaꞌ neik haan koꞌu mnak, “Lasarus! Ampoi uum nai!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Onaim amates naan anpoi naꞌko nuat naan in nanan. Anmuiꞌ tais reꞌ npaek je he nꞌaum amates in aꞌniman ma in haen. Anmuiꞌ tais reꞌ nkuub naan in human amsaꞌ. Naiꞌ Yesus anreun sin reꞌ nbin naan am nak, “Ampukai main tais ein naan feꞌ, maut he in nnao!”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Oras sin niit Naiꞌ Yesus anmoeꞌ on naan, atoin Yahudis amfaun reꞌ neem ma nbeꞌen nok bi Maria, npirsai neun Naiꞌ Yesus.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Mes anmuiꞌ bian annao nateef nok partei pirsait Farisis sin, he natonan sin Naiꞌ Yesus In aꞌmoeꞌ naan.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Rarit aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, ma atoin Farisis nabuan he namin ranan. Sin natanan am nak, “Atoniꞌ naan anmoeꞌ rais sanmakat humaꞌ-humaꞌ! Onaim hit he tmoeꞌ on mee ttein?
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Fin karu hit tkoon Ee, of too mfaun ein nafnekan ma nhaarp Ee on reꞌ In njair sin usif. Nok ranan naan, sorarus Roma of neem nareuꞌ hit Uim Onen Uuf ma hit pah.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Toon naan, naiꞌ Kayafas es anjair aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu. In naꞌuab am nak, “Amonot! Hi ka mihiin fa saaꞌ-saaꞌ!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Fin reko nneis neu ki, karu suma tuaf es anmaet neu too mfaun. Fin karu kahaf, sorarus Roma sin of nareuꞌ nain pah Yahudis aꞌteme-ꞌteme!”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Naiꞌ Kayafas ka naꞌuab fa natuin in romin kuun. Fin Uisneno npaek in fefan, natuin in njair aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu anbi toon naan. Es naan ate, naiꞌ Kayafas natoon nain nak, Naiꞌ Yesus of anmaet neu atoin Yahudis sin ok-okeꞌ.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Te kaah, In ka suma nmaet neu pah Yahudis sin nmesen fa, mes neu Uisneno In aanh ein reꞌ namraur ma nariis naheun pah-pinan ia. In of anmoeꞌ sin anjarin pah meseꞌ.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Natuin naiꞌ Kayafas in uab naan, es naan ate, nmurai oras naan, atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein namin ranan he naꞌmaet Naiꞌ Yesus.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Onaim Naiꞌ Yesus ka nnao maat-maat fa nbi atoin Yahudis sin aꞌnaet ein sin atnaank ein. In neik In atoup noinꞌ ein antet-kotin neu kota es, kaan ee Efraim, reꞌ anpaumaak anbi baer ruman. Ma sin natuan ntaahn ein nbin naan.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Oras naan, rais pirsait Yahudi sin neon koꞌu Paska npaumak-maak anrair. Biasa too mfaun naꞌkon bare bian neman ma nabuan nbin kota Yerusalem, he nok anbin fesat Paska naan. Sin ntea nahunun, he nakninuꞌ sin tuak ein natuin rais pirsait ii in atoran.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Too mfaun ein reꞌ neem anbin kota Yerusalem naan, nam-naim Naiꞌ Yesus. Oras sin nhaken nbin Uim Onen Uuf ee in kintal, sin nmaktaan ein am nak, “On mee? Hi peint ein, on mee? Hi mitenab mak, Naiꞌ Yesus he neem nok anbi fesat rais pirsait ia, aiꞌ kaah?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Mes aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, ma atoin Farisis sin anfeen prenat am nak, “Karu nmuiꞌ tuaf reꞌ nahiin Naiꞌ Yesus et mee te, mitoon kai!” Te kaah, sin nmuꞌin sarit he nheek naan Ee.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.