Hebreus 6

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Onaim hi ro he minoniꞌ mtein noniꞌ reꞌ ankoon ma namtiis, natuin hi minoniꞌ mrair sero ꞌroo goen noin uuf anmatoom nok Kristus. Es naan ate oras ia, ka tperluu fa he minoniꞌ mifan-fain noniꞌ uuf anmatoom nok rasi atoniꞌ ro he nasaitan sin saant am penu sin; noniꞌ anmatoom nok atoniꞌ anpirsai Uisneno;
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 noniꞌ anmatoom nok sraniꞌ, noniꞌ anmatoom nok ttao ꞌnimaf he ttoup Asmaan Akninuꞌ; noniꞌ anmatoom nok Uisneno of namonib nafaniꞌ amates; ma noniꞌ anmatoom nok tuaf-tuaf ro he nbaiseun Uisneno, he ntoup In atfekaꞌ nak, sekau es reꞌ bole nmoin piut nok Ne, ma sekau es reꞌ kahaf.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Mes karu Uisneno nfee mainuan ate, iim he hit tatnani ttein, fin au he unoniꞌ ki rasi reꞌ nkoon ma namtiis intein.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 — ausente —
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 — ausente —
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Tuaf human on reꞌ naan, nahuum on reꞌ etu ma rene reꞌ karu tseen penaꞌ aiꞌ makaꞌ te ka bisa tseik ma ttoun goe fa, fin ka tiit fa makaꞌ ma penaꞌ sin puink ein. Te kaah, karu uurn ii nsaun neem, auf reok gui bisa neik sekit ma mnonut neu atoin tani. Rarit Uisneno nasanut tetus-athoen, he etu ma rene sin bisa neik sekit ma mnonut koꞌu.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Mes tuaf reꞌ ankoit nasaitan Kristus, nahuum on reꞌ etu ma rene reꞌ nmuꞌi haa ꞌaik kisan. Ma ꞌaikaꞌ naan ka neik fa in upan ma osan saaꞌ-saaꞌ. Ka ꞌroo fa te, Uisneno neem ma nfee hukun neu etu ma rene naan. Rarit In nout nakratiꞌ sekit ma mnonut reꞌ ka maꞌupan ma maꞌosaꞌ fa saaꞌ-saaꞌ reꞌ naan.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Aok-bian manekat arki! Maski au uꞌuab ꞌaan ꞌeik haan maꞌtaniꞌ kreꞌo on naan, mes au uhiin amsaꞌ ꞌak, hi ka mkoit misaitan fa Kristus. Fin hi mpirsai mrair Je, ma hi ꞌmoinm ein on reꞌ etu ma rene te, neikin sekit ma mnonut arekot.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Onaim mimnau Uisneno In neekn ee mneꞌo ma namnoon, ma In ka nnikan fa hi maskeet ein. Fin hi mmeup maꞌtaniꞌ he mturun Iin na, ma amneek sin. Naꞌko unuꞌ, hi minaob amrair In mepu. Ma hi ammoꞌe msaꞌ on naan feꞌ.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Mes oras ia, au ꞌroim he hi arki mmeup maꞌtani ntein, he mituin piut-piut on reꞌ naan tar antea namsoup. Nok ranan naan, hi of amtoup areꞌ kanan rais reko reꞌ hi mifnekan ma mharap sin naꞌkon Uisneno.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Asar kais mipeeh. Hi ro he mait iꞌtopeꞌ miꞌko tuaf-tuaf reꞌ anpirsai nrarin neun Uisneno nahunun ki. Fin sin nafnekan ma nhaarp ein piut-piut neu Ne, tar sin ntoup saaꞌ reꞌ In nbaꞌan anrair je.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 — ausente —
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 — ausente —
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 — ausente —
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 — ausente —
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Nok ranan naan, hit tahiin, karu Uisneno nahakeꞌ rais manbaꞌan nok Iin na, In nfuut rais manbaꞌan naan nok supat, he njamin nak, saaꞌ reꞌ In nbaaꞌn ee naan, ro batuur ma ka naꞌbaniꞌ fa.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Anmuiꞌ naan rasi nonoꞌ nua reꞌ ka bisa naꞌbaniꞌ fa. Es, es reꞌ Uisneno In rais manbaꞌan. Ma es antein, es reꞌ In supat reꞌ In npake, he njamin In rais manbaꞌan. Onaim karu Uisneno njamin rasi piis es, ro batuur In nmoeꞌ natuin ee. In ka neu he napoi fa. Es naan ate, hit kais neek ii nabait nok In rais manbaꞌan. Hit taen atrair teu Ne he tapein saok sanat ma ꞌhonis, onaim oras ia, hit tpao ma tafnekan ma tharap piut teu Ne nmees.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Nok ranan naan, hit neek ii ntaininaꞌ ma ka naꞌoniꞌ fa, on reꞌ kofaꞌ reꞌ ntea tais je ninin ma nhake mnasanut bonit. Fin hit tafnekan ma tharap teu Yesus Kristus, reꞌ anjari ꞌnakaf rais pirsait reꞌ aꞌraat reꞌuf neu kit. Unuꞌ te, nateef nok atoin Yahudis sin neon koꞌu, ꞌnakaf rais pirsait reꞌ aꞌraat reꞌuf antaam anpeoꞌ tai mnanuꞌ reꞌ npiirꞌ ee he nbatis Keꞌen Akninuꞌ nneis-neisi, nok keeꞌ too mfaun, he nbaiseun Uisneno nbi naan.
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 Mes oras ia, Naiꞌ Yesus antaam nahuun, he nfei ranan neu kit. Fin In ꞌnakaf rais pirsait reꞌ aꞌraat reꞌuf amsaꞌ, reꞌ humaꞌ meseꞌ on reꞌ naiꞌ Melkisedek afi unuꞌ naan. Mes Naiꞌ Yesus maꞌtaniꞌ nneis naꞌko aꞌnaak rais pirsait amnaaꞌ ein, natuin In ka nasnaas niit fa he nanaob In mepu.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.