Hebreus 6
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Onaim hi ro he minoniꞌ mtein noniꞌ reꞌ ankoon ma namtiis, natuin hi minoniꞌ mrair sero ꞌroo goen noin uuf anmatoom nok Kristus. Es naan ate oras ia, ka tperluu fa he minoniꞌ mifan-fain noniꞌ uuf anmatoom nok rasi atoniꞌ ro he nasaitan sin saant am penu sin; noniꞌ anmatoom nok atoniꞌ anpirsai Uisneno;
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 noniꞌ anmatoom nok sraniꞌ, noniꞌ anmatoom nok ttao ꞌnimaf he ttoup Asmaan Akninuꞌ; noniꞌ anmatoom nok Uisneno of namonib nafaniꞌ amates; ma noniꞌ anmatoom nok tuaf-tuaf ro he nbaiseun Uisneno, he ntoup In atfekaꞌ nak, sekau es reꞌ bole nmoin piut nok Ne, ma sekau es reꞌ kahaf.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Mes karu Uisneno nfee mainuan ate, iim he hit tatnani ttein, fin au he unoniꞌ ki rasi reꞌ nkoon ma namtiis intein.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 — ausente —
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 — ausente —
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 — ausente —
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Tuaf human on reꞌ naan, nahuum on reꞌ etu ma rene reꞌ karu tseen penaꞌ aiꞌ makaꞌ te ka bisa tseik ma ttoun goe fa, fin ka tiit fa makaꞌ ma penaꞌ sin puink ein. Te kaah, karu uurn ii nsaun neem, auf reok gui bisa neik sekit ma mnonut neu atoin tani. Rarit Uisneno nasanut tetus-athoen, he etu ma rene sin bisa neik sekit ma mnonut koꞌu.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Mes tuaf reꞌ ankoit nasaitan Kristus, nahuum on reꞌ etu ma rene reꞌ nmuꞌi haa ꞌaik kisan. Ma ꞌaikaꞌ naan ka neik fa in upan ma osan saaꞌ-saaꞌ. Ka ꞌroo fa te, Uisneno neem ma nfee hukun neu etu ma rene naan. Rarit In nout nakratiꞌ sekit ma mnonut reꞌ ka maꞌupan ma maꞌosaꞌ fa saaꞌ-saaꞌ reꞌ naan.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Aok-bian manekat arki! Maski au uꞌuab ꞌaan ꞌeik haan maꞌtaniꞌ kreꞌo on naan, mes au uhiin amsaꞌ ꞌak, hi ka mkoit misaitan fa Kristus. Fin hi mpirsai mrair Je, ma hi ꞌmoinm ein on reꞌ etu ma rene te, neikin sekit ma mnonut arekot.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Onaim mimnau Uisneno In neekn ee mneꞌo ma namnoon, ma In ka nnikan fa hi maskeet ein. Fin hi mmeup maꞌtaniꞌ he mturun Iin na, ma amneek sin. Naꞌko unuꞌ, hi minaob amrair In mepu. Ma hi ammoꞌe msaꞌ on naan feꞌ.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Mes oras ia, au ꞌroim he hi arki mmeup maꞌtani ntein, he mituin piut-piut on reꞌ naan tar antea namsoup. Nok ranan naan, hi of amtoup areꞌ kanan rais reko reꞌ hi mifnekan ma mharap sin naꞌkon Uisneno.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Asar kais mipeeh. Hi ro he mait iꞌtopeꞌ miꞌko tuaf-tuaf reꞌ anpirsai nrarin neun Uisneno nahunun ki. Fin sin nafnekan ma nhaarp ein piut-piut neu Ne, tar sin ntoup saaꞌ reꞌ In nbaꞌan anrair je.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 — ausente —
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 — ausente —
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 — ausente —
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 — ausente —
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Nok ranan naan, hit tahiin, karu Uisneno nahakeꞌ rais manbaꞌan nok Iin na, In nfuut rais manbaꞌan naan nok supat, he njamin nak, saaꞌ reꞌ In nbaaꞌn ee naan, ro batuur ma ka naꞌbaniꞌ fa.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Anmuiꞌ naan rasi nonoꞌ nua reꞌ ka bisa naꞌbaniꞌ fa. Es, es reꞌ Uisneno In rais manbaꞌan. Ma es antein, es reꞌ In supat reꞌ In npake, he njamin In rais manbaꞌan. Onaim karu Uisneno njamin rasi piis es, ro batuur In nmoeꞌ natuin ee. In ka neu he napoi fa. Es naan ate, hit kais neek ii nabait nok In rais manbaꞌan. Hit taen atrair teu Ne he tapein saok sanat ma ꞌhonis, onaim oras ia, hit tpao ma tafnekan ma tharap piut teu Ne nmees.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Nok ranan naan, hit neek ii ntaininaꞌ ma ka naꞌoniꞌ fa, on reꞌ kofaꞌ reꞌ ntea tais je ninin ma nhake mnasanut bonit. Fin hit tafnekan ma tharap teu Yesus Kristus, reꞌ anjari ꞌnakaf rais pirsait reꞌ aꞌraat reꞌuf neu kit. Unuꞌ te, nateef nok atoin Yahudis sin neon koꞌu, ꞌnakaf rais pirsait reꞌ aꞌraat reꞌuf antaam anpeoꞌ tai mnanuꞌ reꞌ npiirꞌ ee he nbatis Keꞌen Akninuꞌ nneis-neisi, nok keeꞌ too mfaun, he nbaiseun Uisneno nbi naan.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Mes oras ia, Naiꞌ Yesus antaam nahuun, he nfei ranan neu kit. Fin In ꞌnakaf rais pirsait reꞌ aꞌraat reꞌuf amsaꞌ, reꞌ humaꞌ meseꞌ on reꞌ naiꞌ Melkisedek afi unuꞌ naan. Mes Naiꞌ Yesus maꞌtaniꞌ nneis naꞌko aꞌnaak rais pirsait amnaaꞌ ein, natuin In ka nasnaas niit fa he nanaob In mepu.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.