Gênesis 8
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Mes Uisneno ka nnikaꞌ fa naiꞌ Noh ma areꞌ muiꞌt ein anbin abnao naan. Onaim In npaek anin he nfuu nameit oe naan.
1 Então Deus lembrou de Noé e de todos os animais que estavam com ele na barca. Deus fez com que um vento soprasse sobre a terra, e a água começou a baixar.
2 In nkeeh nain oe maat ein, ma nasnasab uran.
2 As fontes do grande mar e as janelas do céu se fecharam. Parou de chover,
3 Onaim oe naan ansaun piut. Neno nautn es boꞌ niim (150) namsoup on nai te, oe naan in asraatn ii nheer on aꞌkreꞌo.
3 e durante cento e cinquenta dias a água foi baixando pouco a pouco.
4 Nateef fuun hiut ii ntaam neno boꞌes am hiut on nai te, bnao naan naꞌraeꞌt on nbi ꞌtoeꞌ aꞌraats es, kaan ee, Ararat.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a barca parou na região montanhosa de Ararate.
5 Oe naan ansaun piut. Oras naan fuun boꞌ ii ntaam neno meseꞌ, aꞌtoeꞌf ein sin aꞌpuupk ein mamniit ein een.
5 A água continuou a baixar, até que no primeiro dia do décimo mês apareceram os picos das montanhas.
6 Ankoon naꞌko neno boꞌ haa on naan ate, naiꞌ Noh nasoit abnao naan in eno sneer.
6 No fim de quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na barca
7 Rarit in nafetin kor-kaaꞌ es. Koro naan natpeen neu-mneem tar antea oe naan ansaun batuur-batuur. Ma in ka nfain fa on abnao naan.
7 e soltou um corvo, que ficou voando de um lado para outro, esperando que a terra secasse.
8 Onaim naiꞌ Noh nafetiꞌ ntein kor-kefi he nriun ma nahiin niit kar-karu aiꞌ oe naan nmeit inrair.
8 Depois Noé soltou uma pomba a fim de ver se a terra já estava seca;
9 Mes oe naan feꞌ nmemun pah-pinan, etun koro naan ka napein fa bare he ntook. Onaim in nfain on abnao. Naiꞌ Noh annonaꞌ in aꞌniman, ma ntoup nataam koro naan anfain neu bnao.
9 mas a pomba não achou lugar para pousar porque a terra ainda estava toda coberta de água. Aí Noé estendeu a mão, pegou a pomba e a pôs dentro da barca.
10 Naiꞌ Noh anpao ntein neno hiut. Onaim in nafetiꞌ ntein kor-kefi naan.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou a pomba de novo.
11 Maans ee nmaeb on naan ate, kor-kefi naan anfain neem. In nteo neik hau noo saitun es. Rarit naiꞌ Noh nahiin nak oe naan ansaun batuur een.
11 Ela voltou à tardinha, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé ficou sabendo que a água havia baixado.
12 In npao ntein neno hiut. In nafetiꞌ ntein kor-kefi naan. Mes neot reꞌ ia, kor-kefi naan ka nfain neem af.
12 E ele esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba, e dessa vez ela não voltou.
13 Fuun mees ii ntaam neno meseꞌ, oras naiꞌ Noh nmoin naan toon natun nee mtoon meseꞌ (601), oe naan anmeit inrair. Naiꞌ Noh nasoit antein eno sneer. In napeen ete, auf gui nmeto nrair.
13 Quando Noé tinha seiscentos e um anos, as águas que estavam sobre a terra secaram. No dia primeiro do primeiro mês, Noé tirou a cobertura da barca e viu que a terra estava secando.
14 Anbi fuun nuaꞌ ii ntaam neno boꞌ nua mhiut, afu naan anmeto nkoon goen.
14 No dia vinte e sete do segundo mês, a terra estava bem seca.
15 Rarit Uisneno nreun naiꞌ Noh am nak,
15 Aí Deus disse a Noé:
16 “Noh! Oras ia, hi msaun nai miꞌko bnao naan.
16 — Saia da barca junto com a sua mulher, os seus filhos e as suas noras.
17 Misanut muiꞌt ein naan ok-okeꞌ! Esan reꞌ: muiꞌ aem, muiꞌ fui, anonok, ma koro. Maut he sin namsaꞌin, he naheun pah-pinan.”
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, isto é, as aves, os animais domésticos, os animais selvagens e os que se arrastam pelo chão. Que eles se espalhem por toda parte e tenham muitas crias para encherem a terra.
18 — ausente —
18 Assim Noé e a sua mulher saíram da barca, junto com os seus filhos e as suas noras.
19 — ausente —
19 Também saíram todos os animais e as aves, em grupos, de acordo com as suas espécies.
20 Rarit naiꞌ Noh nbakin fatu he ntao mei fuat neu UISNENO. Naꞌko muiꞌt ein reꞌ nabeiꞌ he npaek sin anjarin fuaꞌ-turuꞌ, naiꞌ Noh nheek mes-meseꞌ. Rarit in nroor sin ma nout sin anbin mei fuat, he njair tanar nak in nasaeb seun-banit neu UISNENO.
20 Noé construiu um altar para oferecer sacrifícios a Deus, o Senhor . Ele pegou aves e animais puros , um de cada espécie, e os queimou como sacrifício no altar.
21 Oras UISNENO nafoi niit fuaꞌ-tuurꞌ ein naan sin foo meink ein, In nmariin. Onaim In natenab am nak,
21 O cheiro dos sacrifícios agradou ao Senhor , e ele pensou assim: “Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa da raça humana, pois eu sei que desde a sua juventude as pessoas só pensam em coisas más.
22 Anbi oras pah-pinan ia feꞌe nbi naa, oors ein nanaob ok piut, natuin ahaa sin atreek ein. Esan reꞌ: oras senat ma sekit, oras mainikin ma maputuꞌ, oras fauk-nais ma uur napu, fai ma manas.”
22 Também nunca mais destruirei todos os seres vivos, como fiz desta vez. Enquanto o mundo existir, sempre haverá semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.