Gênesis 8

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mes Uisneno ka nnikaꞌ fa naiꞌ Noh ma areꞌ muiꞌt ein anbin abnao naan. Onaim In npaek anin he nfuu nameit oe naan.
1 Lembrou-se Deus de Noé e de todos os animais selváticos e de todos os animais domésticos que com ele estavam na arca; Deus fez soprar um vento sobre a terra, e baixaram as águas.
2 In nkeeh nain oe maat ein, ma nasnasab uran.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a copiosa chuva dos céus se deteve.
3 Onaim oe naan ansaun piut. Neno nautn es boꞌ niim (150) namsoup on nai te, oe naan in asraatn ii nheer on aꞌkreꞌo.
3 As águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra e minguaram ao cabo de cento e cinquenta dias.
4 Nateef fuun hiut ii ntaam neno boꞌes am hiut on nai te, bnao naan naꞌraeꞌt on nbi ꞌtoeꞌ aꞌraats es, kaan ee, Ararat.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Oe naan ansaun piut. Oras naan fuun boꞌ ii ntaam neno meseꞌ, aꞌtoeꞌf ein sin aꞌpuupk ein mamniit ein een.
5 E as águas foram minguando até ao décimo mês, em cujo primeiro dia apareceram os cimos dos montes.
6 Ankoon naꞌko neno boꞌ haa on naan ate, naiꞌ Noh nasoit abnao naan in eno sneer.
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que fizera na arca
7 Rarit in nafetin kor-kaaꞌ es. Koro naan natpeen neu-mneem tar antea oe naan ansaun batuur-batuur. Ma in ka nfain fa on abnao naan.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas de sobre a terra.
8 Onaim naiꞌ Noh nafetiꞌ ntein kor-kefi he nriun ma nahiin niit kar-karu aiꞌ oe naan nmeit inrair.
8 Depois, soltou uma pomba para ver se as águas teriam já minguado da superfície da terra;
9 Mes oe naan feꞌ nmemun pah-pinan, etun koro naan ka napein fa bare he ntook. Onaim in nfain on abnao. Naiꞌ Noh annonaꞌ in aꞌniman, ma ntoup nataam koro naan anfain neu bnao.
9 mas a pomba, não achando onde pousar o pé, tornou a ele para a arca; porque as águas cobriam ainda a terra. Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 Naiꞌ Noh anpao ntein neno hiut. Onaim in nafetiꞌ ntein kor-kefi naan.
10 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Maans ee nmaeb on naan ate, kor-kefi naan anfain neem. In nteo neik hau noo saitun es. Rarit naiꞌ Noh nahiin nak oe naan ansaun batuur een.
11 À tarde, ela voltou a ele; trazia no bico uma folha nova de oliveira; assim entendeu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 In npao ntein neno hiut. In nafetiꞌ ntein kor-kefi naan. Mes neot reꞌ ia, kor-kefi naan ka nfain neem af.
12 Então, esperou ainda mais sete dias e soltou a pomba; ela, porém, já não tornou a ele.
13 Fuun mees ii ntaam neno meseꞌ, oras naiꞌ Noh nmoin naan toon natun nee mtoon meseꞌ (601), oe naan anmeit inrair. Naiꞌ Noh nasoit antein eno sneer. In napeen ete, auf gui nmeto nrair.
13 Sucedeu que, no primeiro dia do primeiro mês, do ano seiscentos e um, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 Anbi fuun nuaꞌ ii ntaam neno boꞌ nua mhiut, afu naan anmeto nkoon goen.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Rarit Uisneno nreun naiꞌ Noh am nak,
15 Então, disse Deus a Noé:
16 “Noh! Oras ia, hi msaun nai miꞌko bnao naan.
16 Sai da arca, e, contigo, tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos.
17 Misanut muiꞌt ein naan ok-okeꞌ! Esan reꞌ: muiꞌ aem, muiꞌ fui, anonok, ma koro. Maut he sin namsaꞌin, he naheun pah-pinan.”
17 Os animais que estão contigo, de toda carne, tanto aves como gado, e todo réptil que rasteja sobre a terra, faze sair a todos, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 — ausente —
18 Saiu, pois, Noé, com seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos.
19 — ausente —
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os répteis, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Rarit naiꞌ Noh nbakin fatu he ntao mei fuat neu UISNENO. Naꞌko muiꞌt ein reꞌ nabeiꞌ he npaek sin anjarin fuaꞌ-turuꞌ, naiꞌ Noh nheek mes-meseꞌ. Rarit in nroor sin ma nout sin anbin mei fuat, he njair tanar nak in nasaeb seun-banit neu UISNENO.
20 Levantou Noé um altar ao Senhor e, tomando de animais limpos e de aves limpas, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Oras UISNENO nafoi niit fuaꞌ-tuurꞌ ein naan sin foo meink ein, In nmariin. Onaim In natenab am nak,
21 E o Senhor aspirou o suave cheiro e disse consigo mesmo: Não tornarei a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque é mau o desígnio íntimo do homem desde a sua mocidade; nem tornarei a ferir todo vivente, como fiz.
22 Anbi oras pah-pinan ia feꞌe nbi naa, oors ein nanaob ok piut, natuin ahaa sin atreek ein. Esan reꞌ: oras senat ma sekit, oras mainikin ma maputuꞌ, oras fauk-nais ma uur napu, fai ma manas.”
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.