Gênesis 50
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Onaim naiꞌ Yusuf anhoo in aamf ee, ma nkae nmeꞌ-meꞌur. Ma in nneek nafan-fainꞌ ee.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Rarit naiꞌ Yusuf naprenat tua aꞌurus uis-minaꞌ he npairoir naiꞌ Yakop in aon-taꞌun he kais anpuun.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Onaim tua aꞌurus uis-miin ein naan, anpairoir naiꞌ Yakop in aon-taꞌun naan neno boꞌ haa, on reꞌ natiꞌ te, sin nmoeꞌ nani. Onaim abitan Masir ankaen amsaꞌ oras naiꞌ Yakop anmaet. Sin nkaenaꞌ naiꞌ Yakop tar antea neno boꞌ hiut (70), on reꞌ sin aꞌnaet es anmaet.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Neno boꞌ hiut namsopu te, naiꞌ Yusuf natoon neu in aꞌnaak meupn ee mnak, “Amneen mirek-rekoꞌ! Au ꞌtoit ki he meik au hanak ia meu uisf ee. Hi mak on nai:
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 ‘Oras au amaꞌ he noi nmate te, in ntoit kau he ꞌnao ꞌsuub in aon-taꞌun ia ꞌeu pah Kanaꞌan. Onaim au ꞌbaiseun ko usiꞌ he mfee kau mainuan, he au ꞌeik au amaꞌ in aon-taꞌun ma ꞌnao ꞌsuub ee ꞌeu pah Kanaꞌan. Rarit, naꞌ au ꞌfain ꞌuum.’ ”
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Oras uisf ee nneen hanaf naan ate, in nataah am nak, “Karu ho msuup amrair meu ho amaꞌ on naan ate, maut he mnao ma msuub ee.”
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Onaim naiꞌ Yusuf annao he nsuub in amaf. Too mfaun ein nokan amsaꞌ. Sin esan reꞌ uisf ee in aꞌnaak meupn ein ok-okeꞌ, ma kaes koꞌun naꞌkon pah Masir.
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 Naiꞌ Yusuf in orif-tataf sin, ma sin ameupt ein ok-okeꞌ msaꞌ nokan nbin subat naan. Amaikaꞌ nbi Gosen, arahaa sin feek ein, riꞌaan ein, ma muiꞌt ein.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Soraurs ein nokan namfa-faun. Bian ansaen akreet bikaseꞌ, bian ansaen bikaseꞌ. Natuin amnokat sin namfaun, es naꞌ pukan anaot neu subat naan, naraor gok pirore mnanuꞌ.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Rarit sin arsin nnaon ma nraak noe Yarden, nbi baer jes in kaan ee, Atat. Natiꞌ te, abitan naan neman ma nterin makaꞌ nbin bare naan. Anbi naan, naiꞌ Yusuf sin nkaenaꞌ sin amaf. Sin nbeꞌen nteinꞌ ein fai hiut.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Oras abitan Kanaꞌan niit sin nsusan on naan ate, sin naꞌuab ein am nak, “Hae! Hi mkius miit. Atoin Masiras sin nbeꞌen amates ate, nuuꞌ gui ka aanꞌ-anaꞌ fa. Sin ankaen ate, on reꞌ ne joo!” Etun sin nakanab bare naan Abel-Misraim. In aꞌmoufn ii, nak ‘atoin Masiras sin nukat’.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Rarit naiꞌ Yakop in aanh ein nmoeꞌ natuin saaꞌ reꞌ sin nbaꞌan anrari.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 Onaim sin nroi neik naiꞌ Yakop in aon-taꞌun naan, ma nnaon nsuub ee nbi nuat reꞌ npaumaak kuan Makpera ma kuan Mamre. Naiꞌ Abraham ansoos nafeek bare naan naꞌko atoin es naꞌko uuf Hetes, kaan ee naiꞌ Efron; he nmoeꞌ je njair sin baer subat.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Oras ansuub anrair sin amaf naiꞌ Yakop ate, naiꞌ Yusuf nok in orif-tataf sin, annaon nfanin neun pah Masir. Too mfaun reꞌ nokan nbin subat naan amsaꞌ on naan.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Oras sin ntean pah Masir ate, naiꞌ Yusuf in taatf ein nmurai namtaun, natuin sin aamf ee nmate nrair. Onaim sin naꞌuab ein es nok es am nak, “Hae! Hit tatenab tarek-rekoꞌ tiit feꞌ! Kais-kaisaꞌ naiꞌ Yusuf natenab kit feꞌ. Karu in he nmoeꞌ rais reꞌuf neu kit ate, on mee?”
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Rarit sin nꞌakoran ma nsoun ein hanaf neu naiꞌ Yusuf am nak, “Usiꞌ. Hai mimnau feꞌ, oras hit amaꞌ anmoin feꞌ, in nreun kai
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 he mitoon ko, tua, mak, ‘Naiꞌ Usu ro he nnikan nain in taatf ein sin saant ein. Natuin sin nmoꞌe nrarin rais reꞌuf neu ne.’ Hai mimnau msaꞌ am mak, hit amaꞌ in naꞌruriꞌ ma naꞌbees neu Uisneno naꞌko afi unuꞌ. Hai mfain Uisneno naan In aten amsaꞌ. Onaim oras ia hai iim amtoit saok sanat, natuin hai mmoꞌe mrair sanat meu ko, tua.”
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Rarit in taatf ein neikn ok neman ma nriꞌtuun nbin in matan, ma naꞌuab ein am nak, “Mait kai mjair ho aten, tua.”
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Mes naiꞌ Yusuf nak neu sin am nak, “Sin au tataꞌ arki! Hi kais mimtau mtein! Uisneno nmees kuun es reꞌ anmuiꞌ hak he nhukun tuaf. Mes au reꞌ ia, ka ꞌmuiꞌ fa hak, tua.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Unuꞌ te, batuur hi mꞌakoor he mmoeꞌ reꞌuf meu kau. Mes Uisneno nabanit hi sair amreꞌut naan, he nmoeꞌ je njair reko. Etun In nait kau ꞌjair aꞌnaet aꞌbi pah ia, henatiꞌ too mfaun ein napenin aꞌhonis.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Onaim oras ia, au utoon ki, he kais mimtau mten-teniꞌ. Au ufeek kuuk am ꞌak, au of aꞌkius ki, ma hi aanh ein ok-okeꞌ.”
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Rarit naiꞌ Yusuf natua nabaar anbi pah Masir nok in orif-tataf sin ok-okeꞌ. In nmoin naan toon nautn es toon boꞌes.
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 In niit naiꞌ Efraim in anah-upuf sin feꞌ. Ma in nkauh naiꞌ Manase in upuf, es reꞌ naiꞌ Makir in aanh ein.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Naiꞌ Yusuf naꞌuab neu in taatf ein am nak, “Sin au tataꞌ arki! Au ꞌnaben ate, au neno ꞌmaet ki he ntea goen. Mes au ꞌpirsai ꞌak Uisneno of anpairoir ki. In of neik ki mpoi miꞌko pah reꞌ ia. In of naꞌnaak neu ki he mfain meu pah reꞌ In nfee je neu hit naiꞌ-kaꞌo Abraham, naꞌi naiꞌ Isak, ma hit amaꞌ naiꞌ Yakop. In nfee bare naan neik rais supat.”
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Onaim naiꞌ Yusuf antoit in orif-tataf sin he nsupan am nak, “Hi ro he mbaꞌan meu kau. Karu ntea oras reꞌ Uisneno neik ki mfain on hit pah ee te, hi ro he meik au aok-taꞌuk ia.”
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Rarit naiꞌ Yusuf anmate nbi pah Masir, ma in nmoin naan toon nautn es toon boꞌes (110). Rarit sin npairoir in aon-taꞌun. Onaim sin natunuꞌ in aon-taꞌun naan nbi in noup paran.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.