Gênesis 50
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs BKJ
1 Onaim naiꞌ Yusuf anhoo in aamf ee, ma nkae nmeꞌ-meꞌur. Ma in nneek nafan-fainꞌ ee.
1 E José caiu sobre a face de seu pai, e chorou sobre ele, e o beijou.
2 Rarit naiꞌ Yusuf naprenat tua aꞌurus uis-minaꞌ he npairoir naiꞌ Yakop in aon-taꞌun he kais anpuun.
2 E José ordenou a seus servos, os médicos, que embalsamassem seu pai. E os médicos embalsamaram Israel.
3 Onaim tua aꞌurus uis-miin ein naan, anpairoir naiꞌ Yakop in aon-taꞌun naan neno boꞌ haa, on reꞌ natiꞌ te, sin nmoeꞌ nani. Onaim abitan Masir ankaen amsaꞌ oras naiꞌ Yakop anmaet. Sin nkaenaꞌ naiꞌ Yakop tar antea neno boꞌ hiut (70), on reꞌ sin aꞌnaet es anmaet.
3 E quarenta dias foram cumpridos para ele, porque assim são cumpridos os dias daqueles que são embalsamados. E os egípcios choraram por ele setenta dias.
4 Neno boꞌ hiut namsopu te, naiꞌ Yusuf natoon neu in aꞌnaak meupn ee mnak, “Amneen mirek-rekoꞌ! Au ꞌtoit ki he meik au hanak ia meu uisf ee. Hi mak on nai:
4 E quando haviam passados os dias do seu luto, José falou à casa de Faraó, dizendo: Se agora eu encontrei graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 ‘Oras au amaꞌ he noi nmate te, in ntoit kau he ꞌnao ꞌsuub in aon-taꞌun ia ꞌeu pah Kanaꞌan. Onaim au ꞌbaiseun ko usiꞌ he mfee kau mainuan, he au ꞌeik au amaꞌ in aon-taꞌun ma ꞌnao ꞌsuub ee ꞌeu pah Kanaꞌan. Rarit, naꞌ au ꞌfain ꞌuum.’ ”
5 Meu pai me fez jurar: Eis que morrerei. No meu túmulo que eu cavei para mim na terra de Canaã, ali tu me sepultarás. Por isso, permita-me que eu suba, rogo-te, e sepulte meu pai, e retornarei.
6 Oras uisf ee nneen hanaf naan ate, in nataah am nak, “Karu ho msuup amrair meu ho amaꞌ on naan ate, maut he mnao ma msuub ee.”
6 E Faraó disse: Sobe, e sepulta teu pai, de acordo com o que ele te fez jurar.
7 Onaim naiꞌ Yusuf annao he nsuub in amaf. Too mfaun ein nokan amsaꞌ. Sin esan reꞌ uisf ee in aꞌnaak meupn ein ok-okeꞌ, ma kaes koꞌun naꞌkon pah Masir.
7 E José subiu para sepultar seu pai, e com ele subiram todos os servos de Faraó, os anciãos de sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito,
8 Naiꞌ Yusuf in orif-tataf sin, ma sin ameupt ein ok-okeꞌ msaꞌ nokan nbin subat naan. Amaikaꞌ nbi Gosen, arahaa sin feek ein, riꞌaan ein, ma muiꞌt ein.
8 e toda a casa de José, seus irmãos, e a casa de seu pai. Somente os seus pequenos, seus rebanhos e seu gado eles deixaram na terra de Gósen.
9 Soraurs ein nokan namfa-faun. Bian ansaen akreet bikaseꞌ, bian ansaen bikaseꞌ. Natuin amnokat sin namfaun, es naꞌ pukan anaot neu subat naan, naraor gok pirore mnanuꞌ.
9 E subiram com ele tanto carruagens quanto cavaleiros; e era muito grande a comitiva.
10 Rarit sin arsin nnaon ma nraak noe Yarden, nbi baer jes in kaan ee, Atat. Natiꞌ te, abitan naan neman ma nterin makaꞌ nbin bare naan. Anbi naan, naiꞌ Yusuf sin nkaenaꞌ sin amaf. Sin nbeꞌen nteinꞌ ein fai hiut.
10 E eles chegaram à eira de Atade, que está além do Jordão, e ali eles choraram com grande e triste pranto, e ele pranteou por seu pai durante sete dias.
11 Oras abitan Kanaꞌan niit sin nsusan on naan ate, sin naꞌuab ein am nak, “Hae! Hi mkius miit. Atoin Masiras sin nbeꞌen amates ate, nuuꞌ gui ka aanꞌ-anaꞌ fa. Sin ankaen ate, on reꞌ ne joo!” Etun sin nakanab bare naan Abel-Misraim. In aꞌmoufn ii, nak ‘atoin Masiras sin nukat’.
11 E quando os habitantes da terra, os cananeus, viram o pranto na eira de Atade, eles disseram: Este é um pranto gravíssimo para os egípcios, pelo que o nome foi chamado Abel-Mizraim, que está além do Jordão.
12 Rarit naiꞌ Yakop in aanh ein nmoeꞌ natuin saaꞌ reꞌ sin nbaꞌan anrari.
12 E seus filhos lhe fizeram conforme ele lhes ordenara,
13 Onaim sin nroi neik naiꞌ Yakop in aon-taꞌun naan, ma nnaon nsuub ee nbi nuat reꞌ npaumaak kuan Makpera ma kuan Mamre. Naiꞌ Abraham ansoos nafeek bare naan naꞌko atoin es naꞌko uuf Hetes, kaan ee naiꞌ Efron; he nmoeꞌ je njair sin baer subat.
13 pois seus filhos o levaram à terra de Canaã, e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que Abraão comprou com o campo para possessão de um lugar de sepultamento de Efrom, o heteu, diante de Manre.
14 Oras ansuub anrair sin amaf naiꞌ Yakop ate, naiꞌ Yusuf nok in orif-tataf sin, annaon nfanin neun pah Masir. Too mfaun reꞌ nokan nbin subat naan amsaꞌ on naan.
14 E José retornou ao Egito, ele, e seus irmãos, e todos que subiram com ele para sepultar seu pai, após ele ter sepultado seu pai.
15 Oras sin ntean pah Masir ate, naiꞌ Yusuf in taatf ein nmurai namtaun, natuin sin aamf ee nmate nrair. Onaim sin naꞌuab ein es nok es am nak, “Hae! Hit tatenab tarek-rekoꞌ tiit feꞌ! Kais-kaisaꞌ naiꞌ Yusuf natenab kit feꞌ. Karu in he nmoeꞌ rais reꞌuf neu kit ate, on mee?”
15 E quando os irmãos de José viram que seu pai estava morto, eles disseram: José talvez nos odeie, e certamente exigirá de nós todo mal que lhe fizemos.
16 Rarit sin nꞌakoran ma nsoun ein hanaf neu naiꞌ Yusuf am nak, “Usiꞌ. Hai mimnau feꞌ, oras hit amaꞌ anmoin feꞌ, in nreun kai
16 E eles enviaram um mensageiro a José dizendo: Teu pai ordenou antes de morrer, dizendo:
17 he mitoon ko, tua, mak, ‘Naiꞌ Usu ro he nnikan nain in taatf ein sin saant ein. Natuin sin nmoꞌe nrarin rais reꞌuf neu ne.’ Hai mimnau msaꞌ am mak, hit amaꞌ in naꞌruriꞌ ma naꞌbees neu Uisneno naꞌko afi unuꞌ. Hai mfain Uisneno naan In aten amsaꞌ. Onaim oras ia hai iim amtoit saok sanat, natuin hai mmoꞌe mrair sanat meu ko, tua.”
17 Assim direis a José: Perdoa, rogo-te agora, a transgressão de teus irmãos, e o pecado deles, pois eles te fizeram mal, e agora, rogamos-te, perdoa a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando falaram com ele.
18 Rarit in taatf ein neikn ok neman ma nriꞌtuun nbin in matan, ma naꞌuab ein am nak, “Mait kai mjair ho aten, tua.”
18 E seus irmãos também foram e caíram diante da face dele, e disseram: Eis que somos teus servos.
19 Mes naiꞌ Yusuf nak neu sin am nak, “Sin au tataꞌ arki! Hi kais mimtau mtein! Uisneno nmees kuun es reꞌ anmuiꞌ hak he nhukun tuaf. Mes au reꞌ ia, ka ꞌmuiꞌ fa hak, tua.
19 E José lhes disse: Não temais, pois estaria eu no lugar de Deus?
20 Unuꞌ te, batuur hi mꞌakoor he mmoeꞌ reꞌuf meu kau. Mes Uisneno nabanit hi sair amreꞌut naan, he nmoeꞌ je njair reko. Etun In nait kau ꞌjair aꞌnaet aꞌbi pah ia, henatiꞌ too mfaun ein napenin aꞌhonis.
20 Mas quanto a vós, intentastes o mal contra mim, mas Deus intentou para o bem, para fazer como é neste dia, para salvar muitas pessoas com vida.
21 Onaim oras ia, au utoon ki, he kais mimtau mten-teniꞌ. Au ufeek kuuk am ꞌak, au of aꞌkius ki, ma hi aanh ein ok-okeꞌ.”
21 Por isso, não temais. Eu vos sustentarei, e a vossos pequenos. E ele os confortou, e falou com eles bondosamente.
22 Rarit naiꞌ Yusuf natua nabaar anbi pah Masir nok in orif-tataf sin ok-okeꞌ. In nmoin naan toon nautn es toon boꞌes.
22 E José habitou no Egito, ele, e a casa de seu pai. E José viveu cento e dez anos.
23 In niit naiꞌ Efraim in anah-upuf sin feꞌ. Ma in nkauh naiꞌ Manase in upuf, es reꞌ naiꞌ Makir in aanh ein.
23 E José viu os filhos de Efraim da terceira geração. Também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 Naiꞌ Yusuf naꞌuab neu in taatf ein am nak, “Sin au tataꞌ arki! Au ꞌnaben ate, au neno ꞌmaet ki he ntea goen. Mes au ꞌpirsai ꞌak Uisneno of anpairoir ki. In of neik ki mpoi miꞌko pah reꞌ ia. In of naꞌnaak neu ki he mfain meu pah reꞌ In nfee je neu hit naiꞌ-kaꞌo Abraham, naꞌi naiꞌ Isak, ma hit amaꞌ naiꞌ Yakop. In nfee bare naan neik rais supat.”
24 E José disse a seus irmãos: Eu morrerei, e Deus certamente vos visitará, e vos tirará desta terra para a terra que ele jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Onaim naiꞌ Yusuf antoit in orif-tataf sin he nsupan am nak, “Hi ro he mbaꞌan meu kau. Karu ntea oras reꞌ Uisneno neik ki mfain on hit pah ee te, hi ro he meik au aok-taꞌuk ia.”
25 E José tomou um juramento dos filhos de Israel, dizendo: Deus certamente vos visitará, e vós levareis os meus ossos daqui.
26 Rarit naiꞌ Yusuf anmate nbi pah Masir, ma in nmoin naan toon nautn es toon boꞌes (110). Rarit sin npairoir in aon-taꞌun. Onaim sin natunuꞌ in aon-taꞌun naan nbi in noup paran.
26 Assim José morreu, tendo cento e dez anos de idade, e eles o embalsamaram, e ele foi posto em um caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.