Gênesis 4

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Neot es, naiꞌ Adam antuup nok in fee bi Hawa. Onaim bifee naan naꞌapuꞌ. Rarit in nahoniꞌ riꞌaan moen jes. Ma in nak, “Au uhoniꞌ upoitan aan riꞌaan moen jes, natuin UISNENO nturun kau.” Onaim in nakanab riꞌaan mone naan, naiꞌ Kain, (reꞌ in aꞌmoufn ii, ‘napoitan’).
1 Coabitou o homem com Eva, sua mulher. Esta concebeu e deu à luz a Caim; então, disse: Adquiri um varão com o auxílio do Senhor .
2 Rarit bi Hawa nahoniꞌ ntein riꞌaan moen jes. Onaim in nakaanb ee, naiꞌ Habel.
2 Depois, deu à luz a Abel, seu irmão. Abel foi pastor de ovelhas, e Caim, lavrador.
3 Oors es ate, naiꞌ Kain neik in reen ee sin aafk ein bian, ma nafuataꞌ sin neun UISNENO.
3 Aconteceu que no fim de uns tempos trouxe Caim do fruto da terra uma oferta ao Senhor .
4 Naiꞌ Habel neik in aꞌbib-kaes ainf ein sin aan uun ein amsaꞌ. In nroro ꞌbib-kasen naan, rarit in natnaat neik sisi ꞌtuur arekot neu Uisneno. Ankius niit on naan ate, UISNENO nmarinan naiꞌ Habel in fuaꞌ-tuurꞌ ein naan.
4 Abel, por sua vez, trouxe das primícias do seu rebanho e da gordura deste. Agradou-se o Senhor de Abel e de sua oferta;
5 Mes In ka nroim fa naiꞌ Kain in fuaꞌ-tuurꞌ ein naan. Onaim naiꞌ Kain natoꞌo nmaet, tar antea in huum puut batuur-batuur.
5 ao passo que de Caim e de sua oferta não se agradou. Irou-se, pois, sobremaneira, Caim, e descaiu-lhe o semblante.
6 Onaim UISNENO naꞌuab nok naiꞌ Kain am nak, “Hoe, Kain! Nansaaꞌ am es ho mutooꞌ on naan? On mee mꞌes ho mhuum mpuut on naan?
6 Então, lhe disse o Senhor : Por que andas irado, e por que descaiu o teu semblante?
7 Bait ho mmoeꞌ reko te, Au ꞌtoup ko nok reko. Mes mumnau, goo! Karu ho mmoeꞌ reꞌuf ate, ꞌmoꞌet naan of naah nafaniꞌ ko, on reꞌ meo goan nnuuꞌ he nheke knafo. Onaim karu ho mutenab he mmoeꞌ reꞌuf ate, reko nneis ho mporiꞌ main tenab naan!”
7 Se procederes bem, não é certo que serás aceito? Se, todavia, procederes mal, eis que o pecado jaz à porta; o seu desejo será contra ti, mas a ti cumpre dominá-lo.
8 Neot es, naiꞌ Kain anfuriꞌ naiꞌ Habel am nak, “Habel! Uum he nua kit atnao on rene.” Oras sin ntean ate, nok askeken naiꞌ Kain anbeos niis in orif.
8 Disse Caim a Abel, seu irmão: Vamos ao campo. Estando eles no campo, sucedeu que se levantou Caim contra Abel, seu irmão, e o matou.
9 Rarit UISNENO nataan naiꞌ Kain am nak, “Hoe, Kain! Ho oriꞌ et mee?”
9 Disse o Senhor a Caim: Onde está Abel, teu irmão? Ele respondeu: Não sei; acaso, sou eu tutor de meu irmão?
10 Onaim Uisneno naꞌuab am nak, “Nansaaꞌ am es ho mmoeꞌ rais maufinu on naan? Ho kais mutenab mak ho oriꞌ in naaꞌ ee nmeti nrari nbi auf gui ꞌpinan. Au ꞌiit urair saaꞌ reꞌ ho mmoeꞌ je meu ho oriꞌ!
10 E disse Deus: Que fizeste? A voz do sangue de teu irmão clama da terra a mim.
11 Oras ia, naaꞌ ee nsaenaꞌ ko. Oras ho mroor miis ho oriꞌ, auf gui nmuis in naaꞌ. Es naan ate, auf gui ka nfee nteniꞌ ko fa in afan he ho mmoin.
11 És agora, pois, maldito por sobre a terra, cuja boca se abriu para receber de tuas mãos o sangue de teu irmão.
12 Karu ho mureen, auf gui of ka nfee ko fa afaꞌ saaꞌ-saaꞌ. Anmurai oras ia, ho of amfain atoes reꞌ mpaisuun om tafiꞌ-tafiꞌ mbi pah-pinan ia.”
12 Quando lavrares o solo, não te dará ele a sua força; serás fugitivo e errante pela terra.
13 Mes naiꞌ Kain naꞌuab neik haan maꞌfenaꞌ neu UISNENO mnak, “Hae, Usiꞌ! Nansaaꞌ am es Ho mfee maan kau kasat maꞌtan-taniꞌ naan? Au ka usaah ubeiꞌ je fa!
13 Então, disse Caim ao Senhor : É tamanho o meu castigo, que já não posso suportá-lo.
14 Natuin Ho mriꞌu mrair kau uꞌko bare ia, au of uꞌroo Ko, tua. Au of aꞌtoe ꞌbi mee-mee on reꞌ anao-amnemat. Rarit sekau-sekau reꞌ nateef nok kau te, of anroor niis kau, tua.”
14 Eis que hoje me lanças da face da terra, e da tua presença hei de esconder-me; serei fugitivo e errante pela terra; quem comigo se encontrar me matará.
15 Mes UISNENO nataah ee mnak, “Ka on naan fa! Sekau es anroor ko, Au ꞌhuukn ee maꞌfenaꞌ nneis no hiut!” Rarit UISNENO ntao tanar nbi naiꞌ Kain, henatiꞌ tuaf sekau-sekau reꞌ nateef nok ne te, nahinin nak sin ka nabeiꞌ fa he nroor niis ne.
15 O Senhor , porém, lhe disse: Assim, qualquer que matar a Caim será vingado sete vezes. E pôs o Senhor um sinal em Caim para que o não ferisse de morte quem quer que o encontrasse.
16 Rarit naiꞌ Kain nnao nasaitan bare naan, naꞌroo naꞌko UISNENO. In nnao ntea baar jes, nbi poꞌon Eden in pasaꞌ neon-saet. Bare naan in kaan ee, Not, reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘npaisuun’. In natua nbi naan.
16 Retirou-se Caim da presença do Senhor e habitou na terra de Node, ao oriente do Éden.
17 Rarit naiꞌ Kain anmatsao. In fee je naꞌapu. In nahoniꞌ riꞌaan moen jes, ma sin nakaanb ee, naiꞌ Henok. Ma naiꞌ Kain nafenaꞌ kuan es. Rarit in nakaanb ee, Henok, on reꞌ in aanh ee kanan.
17 E coabitou Caim com sua mulher; ela concebeu e deu à luz a Enoque. Caim edificou uma cidade e lhe chamou Enoque, o nome de seu filho.
18 Naiꞌ Henok in aanh ee, es reꞌ naiꞌ Irat. Naiꞌ Irat in aanh ee, es reꞌ naiꞌ Mehujaer. Naiꞌ Mehujaer in aanh ee, es reꞌ naiꞌ Metusael. Ma naiꞌ Metusael in aanh ee, es reꞌ naiꞌ Lamek.
18 A Enoque nasceu-lhe Irade; Irade gerou a Meujael, Meujael, a Metusael, e Metusael, a Lameque.
19 Naiꞌ Lamek ansao bifee nua. Es kaan ee bi Ada; es anteniꞌ in kaan ee bi Sila.
19 Lameque tomou para si duas esposas: o nome de uma era Ada, a outra se chamava Zilá.
20 Ain Ada nahoniꞌ naiꞌ Jabar. In suufk ein anjarin atuuk muꞌit. Sin aꞌmoink ein natnan-nain naah, he namin huun neu sin muiꞌt ein. Sin naꞌumin nbin haa tenas.
20 Ada deu à luz a Jabal; este foi o pai dos que habitam em tendas e possuem gado.
21 Naiꞌ Jabar in oirf ee, naiꞌ Jubar. Naiꞌ Jubar in suufk ein anjarin atoin arekut, nfuun bobe, ma ꞌrekuꞌ humaꞌ bian antein.
21 O nome de seu irmão era Jubal; este foi o pai de todos os que tocam harpa e flauta.
22 Naiꞌ Lamek in fee bi Sila nahoniꞌ naiꞌ Tubal Kain. In suufk ein anjarin atuut besi. Sin nmoꞌen bareꞌ humaꞌ-humaꞌ naꞌko besi ma noin moroꞌ. Naiꞌ Tubal Kain in feotf ee, bi Naꞌama.
22 Zilá, por sua vez, deu à luz a Tubalcaim, artífice de todo instrumento cortante, de bronze e de ferro; a irmã de Tubalcaim foi Naamá.
23 Neot es, naiꞌ Lamek anboiꞌs on anbi in fee ngguin nua sin. In nak, “Hi mneen rek-reko! Feꞌ ena riꞌ moen muinf es anbaan kau, mes au ꞌbaan uꞌmaet ee.
23 E disse Lameque às suas esposas: Ada e Zilá, ouvi-me; vós, mulheres de Lameque, escutai o que passo a dizer-vos: Matei um homem porque ele me feriu; e um rapaz porque me pisou.
24 Tuaf reꞌ nroor niis naiꞌ Kain, napein hukun no hiut. Mes karu nmuiꞌ tuaf reꞌ he nbaras in neek tenab amreꞌut neu kau, sin of napenin hukun no boꞌ hitu mhiut (77).”
24 Sete vezes se tomará vingança de Caim, de Lameque, porém, setenta vezes sete.
25 Naiꞌ Adam in fee bi Hawa nahoniꞌ naan riꞌaan moen jes anteniꞌ. Sin nakaanb ee, naiꞌ Set (reꞌ in aꞌmoufn ii nak, ‘anfee’) natuin ain Hawa nak, “Uisneno nfee riꞌanaꞌ ia neu kau he nsenuꞌ naiꞌ Habel, reꞌ naiꞌ Kain anroor niis ne naan.”
25 Tornou Adão a coabitar com sua mulher; e ela deu à luz um filho, a quem pôs o nome de Sete; porque, disse ela, Deus me concedeu outro descendente em lugar de Abel, que Caim matou.
26 Nok-noki te, naiꞌ Set ansao. In napein riꞌaan moen jes, ma in nakaanb ee, naiꞌ Enos.
26 A Sete nasceu-lhe também um filho, ao qual pôs o nome de Enos; daí se começou a invocar o nome do Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.