Gênesis 4
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARIB
1 Neot es, naiꞌ Adam antuup nok in fee bi Hawa. Onaim bifee naan naꞌapuꞌ. Rarit in nahoniꞌ riꞌaan moen jes. Ma in nak, “Au uhoniꞌ upoitan aan riꞌaan moen jes, natuin UISNENO nturun kau.” Onaim in nakanab riꞌaan mone naan, naiꞌ Kain, (reꞌ in aꞌmoufn ii, ‘napoitan’).
1 Conheceu Adão a Eva, sua mulher; ela concebeu e, tendo dado à luz a Caim, disse: Alcancei do Senhor um varão.
2 Rarit bi Hawa nahoniꞌ ntein riꞌaan moen jes. Onaim in nakaanb ee, naiꞌ Habel.
2 Tornou a dar à luz a um filho-a seu irmão Abel. Abel foi pastor de ovelhas, e Caim foi lavrador da terra.
3 Oors es ate, naiꞌ Kain neik in reen ee sin aafk ein bian, ma nafuataꞌ sin neun UISNENO.
3 Ao cabo de dias trouxe Caim do fruto da terra uma oferta ao Senhor.
4 Naiꞌ Habel neik in aꞌbib-kaes ainf ein sin aan uun ein amsaꞌ. In nroro ꞌbib-kasen naan, rarit in natnaat neik sisi ꞌtuur arekot neu Uisneno. Ankius niit on naan ate, UISNENO nmarinan naiꞌ Habel in fuaꞌ-tuurꞌ ein naan.
4 Abel também trouxe dos primogênitos das suas ovelhas, e da sua gordura. Ora, atentou o Senhor para Abel e para a sua oferta,
5 Mes In ka nroim fa naiꞌ Kain in fuaꞌ-tuurꞌ ein naan. Onaim naiꞌ Kain natoꞌo nmaet, tar antea in huum puut batuur-batuur.
5 mas para Caim e para a sua oferta não atentou. Pelo que irou-se Caim fortemente, e descaiu-lhe o semblante.
6 Onaim UISNENO naꞌuab nok naiꞌ Kain am nak, “Hoe, Kain! Nansaaꞌ am es ho mutooꞌ on naan? On mee mꞌes ho mhuum mpuut on naan?
6 Então o Senhor perguntou a Caim: Por que te iraste? e por que está descaído o teu semblante?
7 Bait ho mmoeꞌ reko te, Au ꞌtoup ko nok reko. Mes mumnau, goo! Karu ho mmoeꞌ reꞌuf ate, ꞌmoꞌet naan of naah nafaniꞌ ko, on reꞌ meo goan nnuuꞌ he nheke knafo. Onaim karu ho mutenab he mmoeꞌ reꞌuf ate, reko nneis ho mporiꞌ main tenab naan!”
7 Porventura se procederes bem, não se há de levantar o teu semblante? e se não procederes bem, o pecado jaz à porta, e sobre ti será o seu desejo; mas sobre ele tu deves dominar.
8 Neot es, naiꞌ Kain anfuriꞌ naiꞌ Habel am nak, “Habel! Uum he nua kit atnao on rene.” Oras sin ntean ate, nok askeken naiꞌ Kain anbeos niis in orif.
8 Falou Caim com o seu irmão Abel. E, estando eles no campo, Caim se levantou contra o seu irmão Abel, e o matou.
9 Rarit UISNENO nataan naiꞌ Kain am nak, “Hoe, Kain! Ho oriꞌ et mee?”
9 Perguntou, pois, o Senhor a Caim: Onde está Abel, teu irmão? Respondeu ele: Não sei; sou eu o guarda do meu irmão?
10 Onaim Uisneno naꞌuab am nak, “Nansaaꞌ am es ho mmoeꞌ rais maufinu on naan? Ho kais mutenab mak ho oriꞌ in naaꞌ ee nmeti nrari nbi auf gui ꞌpinan. Au ꞌiit urair saaꞌ reꞌ ho mmoeꞌ je meu ho oriꞌ!
10 E disse Deus: Que fizeste? A voz do sangue de teu irmão está clamando a mim desde a terra.
11 Oras ia, naaꞌ ee nsaenaꞌ ko. Oras ho mroor miis ho oriꞌ, auf gui nmuis in naaꞌ. Es naan ate, auf gui ka nfee nteniꞌ ko fa in afan he ho mmoin.
11 Agora maldito és tu desde a terra, que abriu a sua boca para da tua mão receber o sangue de teu irmão.
12 Karu ho mureen, auf gui of ka nfee ko fa afaꞌ saaꞌ-saaꞌ. Anmurai oras ia, ho of amfain atoes reꞌ mpaisuun om tafiꞌ-tafiꞌ mbi pah-pinan ia.”
12 Quando lavrares a terra, não te dará mais a sua força; fugitivo e vagabundo serás na terra.
13 Mes naiꞌ Kain naꞌuab neik haan maꞌfenaꞌ neu UISNENO mnak, “Hae, Usiꞌ! Nansaaꞌ am es Ho mfee maan kau kasat maꞌtan-taniꞌ naan? Au ka usaah ubeiꞌ je fa!
13 Então disse Caim ao Senhor: É maior a minha punição do que a que eu possa suportar.
14 Natuin Ho mriꞌu mrair kau uꞌko bare ia, au of uꞌroo Ko, tua. Au of aꞌtoe ꞌbi mee-mee on reꞌ anao-amnemat. Rarit sekau-sekau reꞌ nateef nok kau te, of anroor niis kau, tua.”
14 Eis que hoje me lanças da face da terra; também da tua presença ficarei escondido; serei fugitivo e vagabundo na terra; e qualquer que me encontrar matar-me-á.
15 Mes UISNENO nataah ee mnak, “Ka on naan fa! Sekau es anroor ko, Au ꞌhuukn ee maꞌfenaꞌ nneis no hiut!” Rarit UISNENO ntao tanar nbi naiꞌ Kain, henatiꞌ tuaf sekau-sekau reꞌ nateef nok ne te, nahinin nak sin ka nabeiꞌ fa he nroor niis ne.
15 O Senhor, porém, lhe disse: Portanto quem matar a Caim, sete vezes sobre ele cairá a vingança. E pôs o Senhor um sinal em Caim, para que não o ferisse quem quer que o encontrasse.
16 Rarit naiꞌ Kain nnao nasaitan bare naan, naꞌroo naꞌko UISNENO. In nnao ntea baar jes, nbi poꞌon Eden in pasaꞌ neon-saet. Bare naan in kaan ee, Not, reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘npaisuun’. In natua nbi naan.
16 Então saiu Caim da presença do Senhor, e habitou na terra de Node, ao oriente do Éden.
17 Rarit naiꞌ Kain anmatsao. In fee je naꞌapu. In nahoniꞌ riꞌaan moen jes, ma sin nakaanb ee, naiꞌ Henok. Ma naiꞌ Kain nafenaꞌ kuan es. Rarit in nakaanb ee, Henok, on reꞌ in aanh ee kanan.
17 Conheceu Caim a sua mulher, a qual concebeu, e deu à luz a Enoque. Caim edificou uma cidade, e lhe deu o nome do filho, Enoque.
18 Naiꞌ Henok in aanh ee, es reꞌ naiꞌ Irat. Naiꞌ Irat in aanh ee, es reꞌ naiꞌ Mehujaer. Naiꞌ Mehujaer in aanh ee, es reꞌ naiꞌ Metusael. Ma naiꞌ Metusael in aanh ee, es reꞌ naiꞌ Lamek.
18 A Enoque nasceu Irade, e Irade gerou a Meujael, e Meujael gerou a Metusael, e Metusael gerou a Lameque.
19 Naiꞌ Lamek ansao bifee nua. Es kaan ee bi Ada; es anteniꞌ in kaan ee bi Sila.
19 Lameque tomou para si duas mulheres: o nome duma era Ada, e o nome da outra Zila.
20 Ain Ada nahoniꞌ naiꞌ Jabar. In suufk ein anjarin atuuk muꞌit. Sin aꞌmoink ein natnan-nain naah, he namin huun neu sin muiꞌt ein. Sin naꞌumin nbin haa tenas.
20 E Ada deu à luz a Jabal; este foi o pai dos que habitam em tendas e possuem gado.
21 Naiꞌ Jabar in oirf ee, naiꞌ Jubar. Naiꞌ Jubar in suufk ein anjarin atoin arekut, nfuun bobe, ma ꞌrekuꞌ humaꞌ bian antein.
21 O nome do seu irmão era Jubal; este foi o pai de todos os que tocam harpa e flauta.
22 Naiꞌ Lamek in fee bi Sila nahoniꞌ naiꞌ Tubal Kain. In suufk ein anjarin atuut besi. Sin nmoꞌen bareꞌ humaꞌ-humaꞌ naꞌko besi ma noin moroꞌ. Naiꞌ Tubal Kain in feotf ee, bi Naꞌama.
22 A Zila também nasceu um filho, Tubal-Caim, fabricante de todo instrumento cortante de cobre e de ferro; e a irmã de Tubal-Caim foi Naamá.
23 Neot es, naiꞌ Lamek anboiꞌs on anbi in fee ngguin nua sin. In nak, “Hi mneen rek-reko! Feꞌ ena riꞌ moen muinf es anbaan kau, mes au ꞌbaan uꞌmaet ee.
23 Disse Lameque a suas mulheres: Ada e Zila, ouvi a minha voz; escutai, mulheres de Lameque, as minhas palavras; pois matei um homem por me ferir, e um mancebo por me pisar.
24 Tuaf reꞌ nroor niis naiꞌ Kain, napein hukun no hiut. Mes karu nmuiꞌ tuaf reꞌ he nbaras in neek tenab amreꞌut neu kau, sin of napenin hukun no boꞌ hitu mhiut (77).”
24 Se Caim há de ser vingado sete vezes, com certeza Lameque o será setenta e sete vezes.
25 Naiꞌ Adam in fee bi Hawa nahoniꞌ naan riꞌaan moen jes anteniꞌ. Sin nakaanb ee, naiꞌ Set (reꞌ in aꞌmoufn ii nak, ‘anfee’) natuin ain Hawa nak, “Uisneno nfee riꞌanaꞌ ia neu kau he nsenuꞌ naiꞌ Habel, reꞌ naiꞌ Kain anroor niis ne naan.”
25 Tornou Adão a conhecer sua mulher, e ela deu à luz um filho, a quem pôs o nome de Sete; porque, disse ela, Deus me deu outro filho em lugar de Abel; porquanto Caim o matou.
26 Nok-noki te, naiꞌ Set ansao. In napein riꞌaan moen jes, ma in nakaanb ee, naiꞌ Enos.
26 A Sete também nasceu um filho, a quem pôs o nome de Enos. Foi nesse tempo, que os homens começaram a invocar o nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.