Gênesis 48

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka ꞌroo fa naꞌko oras naan ate, naiꞌ Yusuf napein hanaf nak, in aamf ee nameen maꞌfenaꞌ. Onaim in nok in aan moen nuaꞌ ein naan, esan reꞌ naiꞌ Manase ma naiꞌ Efraim, ma sin nnaon nkius sin naꞌif naiꞌ Yakop.
1 Certo dia, não muito tempo depois, avisaram José: “Seu pai está bastante doente”. José foi visitá-lo e levou consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Oras naiꞌ Yakop nahiin nak naiꞌ Yusuf neem anrari te, in nareen on he ntoko nbi haraꞌ tupaꞌ.
2 Quando José chegou, anunciaram a Jacó: “Seu filho José está aqui para vê-lo”. Com as forças que lhe restavam, Jacó se sentou na cama.
3 Onaim in naꞌuab neu naiꞌ Yusuf am nak, “Usu! Neon goes ii, Uisneno reꞌ Akuaas Maꞌtaniꞌ naan, nakriir On neu kau nbi kuan Lus, et pah Kanaꞌan. Anbi naan, In nbaꞌan neu kau,
3 Jacó disse a José: “O Deus Todo-poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou.
4 mnak, ‘Au of umfaubaꞌ ho anah-upuf sin he njarin too mfau-rutu. Au of aꞌfeen sin bare reꞌ ia msaꞌ, he njair sin auf pusaak tar antea nabar-baar.’
4 Ele me disse: ‘Eu o tornarei fértil e multiplicarei seus descendentes. Farei de você muitas nações e darei esta terra de Canaã a seus descendentes como propriedade permanente’.
5 Onaim oras ia ho anah naiꞌ Efraim ma naiꞌ Manase, sin sapaak ein es reꞌ ia: au ꞌuum ꞌeu pah Masir ia te, sin nua sin anbi nanin ia. Maski on naan amsaꞌ, oras ia, au ꞌaan sin on reꞌ au aanh ein goa kuuk, on reꞌ naiꞌ Ruben ma naiꞌ Simeon.
5 “Agora, tomo para mim, como meus próprios filhos, seus dois rapazes, Efraim e Manassés, nascidos aqui na terra do Egito antes de minha chegada. Eles serão meus filhos, como são Rúben e Simeão.
6 Mes karu ho muhoniꞌ mteniꞌ te, naꞌ ho anah. Au ka ꞌaan sin fa neu au aanh ein nu. Onaim maut he sin ntoup sin pusaak ein naꞌkon sin taatf ein, naiꞌ Efraim ma naiꞌ Manase.
6 Os filhos que você tiver depois deles, porém, serão seus e herdarão propriedades dentro do território dos irmãos deles, Efraim e Manassés.
7 Au ꞌmoeꞌ on reꞌ naan, he umnau ho ainaꞌ bi Rahel. Oras hit tfain teem taꞌko pah Mesopotamia he teu pah Kanaꞌan ate, ho ainaꞌ nmate nbi raan atnanaꞌ nbi ranan reꞌ npaumaak kuan Efrata et pah Kanaꞌan. Oras naan, au ꞌsuus aꞌmaet! Onaim au ꞌsuub ee et raan ee ninen reꞌ he ttaam teu kuan Efrata naan.” (Oras ia, kuan reꞌ naan, sin nakaanb ee Betlehem.)
7 “Muito tempo atrás, quando eu voltava de Padã-Arã, Raquel morreu na terra de Canaã. Ainda estávamos viajando, a certa distância de Efrata (ou seja, Belém). Com grande tristeza, sepultei-a ali mesmo, junto ao caminho para Efrata”.
8 Naiꞌ Yakop naꞌuab anrair on naan ate, in nait matan ma nkius niit naiꞌ Yusuf in aan monen naan. Onaim in nataan naiꞌ Yusuf am nak, “Hoe, sekau aanh ein esan reꞌ ia?”
8 Em seguida, Jacó olhou para os dois rapazes e perguntou: “Quem são estes?”.
9 Onaim naiꞌ Yusuf nataah am nak, “Riꞌaan ein reꞌ ia, Uisneno es anfee sin neu kau nbi pah Masir ia.”
9 José respondeu: “Estes são os filhos que Deus me deu aqui no Egito”. Jacó disse: “Traga-os mais perto, para que eu os abençoe”.
10 Naiꞌ Yakop namnasi nrair. In maatk ein ankupun. Etun in ka niit fa reko. Onaim naiꞌ Yusuf nok in aanh ein naan anpaumaak naiꞌ Yakop. Onaim naiꞌ Yakop anhoo ma nneek sin.
10 Os olhos de Jacó estavam enfraquecidos por causa da idade, e ele quase não conseguia enxergar. José levou os rapazes para perto dele, e Jacó os beijou e abraçou.
11 Rarit in naꞌuab neu naiꞌ Yusuf am nak, “Aꞌroo-ꞌroo reꞌ ia, au uten-teenb aah, ꞌak au ka neu he uteef ꞌok ko fa heen. Mes oras ia, Uisneno nmoꞌe nneisi ntein, tar antea au ubeiꞌ feꞌ he ꞌiit ho aanh ein.”
11 Então Jacó disse a José: “Nunca imaginei que voltaria a ver seu rosto, mas agora Deus me permitiu ver também seus filhos!”.
12 Rarit naiꞌ Yusuf naꞌrobaꞌ in aanh ein naꞌko naiꞌ Yakop. In nriꞌtuu ma in naꞌruriꞌ tar antea in nneek afu nbi in aamf ee in human ma in matan.
12 José tirou os rapazes de junto dos joelhos do avô e se curvou com o rosto no chão.
13 Rarit naiꞌ Yusuf anfeen. Onaim in nahakeꞌ in aanh ein anpaumak-maak in amaf. In nahakeꞌ in aan moen unu nbi naiꞌ Yakop in aꞌniman aꞌneꞌu. On nai te, aan moen muin je nbi naiꞌ Yakop in aꞌniman aꞌrii.
13 Em seguida, colocou os rapazes na frente de Jacó. Com a mão direita, colocou Efraim diante da mão esquerda de Jacó e, com a mão esquerda, colocou Manassés sob a mão direita de Jacó.
14 Mes oras naiꞌ Yakop he ntao in aꞌniimk ein he ntoit Uisneno he nfeen sin tetus-athoen neu sin nua sin, in nkaisurib in aꞌniimk ein. In ntao in aꞌniman aꞌneuꞌ goe neu aan muni naiꞌ Efraim in aꞌnakan, ma in ntao in aꞌniman aꞌrii je neu aan unu naiꞌ Manase in aꞌnakan.
14 Mas, ao estender as mãos para colocá-las sobre a cabeça dos rapazes, Jacó cruzou os braços. Pôs a mão direita sobre a cabeça de Efraim, embora fosse o mais novo, e a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, embora fosse o mais velho.
15 Rarit in nꞌonen ma ntoit Uisneno he nfeen naiꞌ Yusuf tetus-athoen am nak,
15 Em seguida, abençoou José, dizendo: “Que o Deus diante do qual andaram meu avô, Abraão, e meu pai, Isaque, o Deus que tem sido meu pastor toda a minha vida, até o dia de hoje,
16 In kuun es reꞌ nsoi naan kau naꞌko siraak humaꞌ-humaꞌ.
16 o Anjo que me resgatou de todo o mal, abençoe estes rapazes. Que eles preservem meu nome e o nome de Abraão e Isaque, e seus descendentes se multipliquem grandemente na terra”.
17 Mes oras naiꞌ Yusuf niit in aamf ee ntao in aꞌniman aꞌneuꞌ goe nbi aan muni naiꞌ Efraim in aꞌnakan naan ate, in nait nananiꞌ in aamf ee ꞌniman naan, ma ntao goe neu aan unu naiꞌ Manase in aꞌnakan.
17 José, porém, não se agradou quando viu o pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim. Por isso, levantou-a para passá-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 In naꞌuab neu in aamf ee mnak, “Aam honiꞌ, kais on naan. Naiꞌ Efraim in aan moen muni. In ka atoin kouꞌ goa fa. Ho ro he mtao ho ꞌnimam naan meu aan unu naiꞌ Manase in aꞌnakan. Natuin atoin kouꞌ goe in sapaa naan, es reꞌ naan.”
18 “Não, meu pai”, disse ele. “Este é o mais velho; coloque a mão direita sobre a cabeça dele.”
19 Mes amaf naiꞌ Yakop ka nroim fa. In nak, “Usu. Au uhiin ꞌain. Naiꞌ Manase of anjair atoin maꞌtaniꞌ, ma in suufk ein amsaꞌ of anjarin too pah kouꞌ goes. Mes in orif naiꞌ Efraim naan, of maꞌtaniꞌ nneis naꞌko na. In suufk ein of amfau reꞌuf, tar antea sin njarin too pah amfaun reꞌ maꞌtain besi.”
19 Mas seu pai se recusou e disse: “Eu sei, meu filho; eu sei. Manassés também se tornará um grande povo, mas seu irmão mais novo será ainda maior. E seus descendentes se tornarão muitas nações”.
20 Rarit in natoon neu riꞌaan nuaꞌ ein naan am nak, “Of karu atoin Israelas sin antotin neun Uisneno he nfeen sin tetus neu tuaf-tuaf ate, sin of anteek hi nua ki hi kaanm ein naan. Sin of antotin am nak, ‘Karu reko te, Uisneno nfee tetus neu ko, nahuum on reꞌ In nfee tetus neu naiꞌ Efraim ma naiꞌ Manase.’ ”
20 Assim, Jacó abençoou os rapazes naquele dia com a seguinte bênção: “O povo de Israel usará seus nomes quando pronunciarem uma bênção. Dirão: ‘Deus os faça prosperar como Efraim e Manassés!’”. Desse modo, Jacó pôs Efraim adiante de Manassés.
21 Rarit naiꞌ Yakop naꞌuab neu naiꞌ Yusuf am nak, “Usu! Ka ꞌroo fa te, au he ꞌmaet jen. Mes Uisneno of anturun ma nbaab ki, onaim In ro he neik ki mfain meu hi beꞌi-naꞌi sin pah.
21 Então Jacó disse a José: “Morrerei em breve, mas Deus estará com vocês e os levará de volta a Canaã, a terra de seus antepassados.
22 Mes oras ia, au ꞌfee ko mneis muꞌko sin ho benuꞌ. Au ꞌfee uꞌbabaꞌ ko ꞌtoꞌef et pah Kanaꞌan reꞌ unuꞌ te au usiik ꞌaan ee ꞌeik au suniꞌ-kenat uꞌko atoin Amoris sin.”
22 Em razão de sua autoridade sobre seus irmãos, eu lhe dou uma porção a mais da terra, que tomei dos amorreus com a minha espada e o meu arco”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.