Gênesis 48

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ka ꞌroo fa naꞌko oras naan ate, naiꞌ Yusuf napein hanaf nak, in aamf ee nameen maꞌfenaꞌ. Onaim in nok in aan moen nuaꞌ ein naan, esan reꞌ naiꞌ Manase ma naiꞌ Efraim, ma sin nnaon nkius sin naꞌif naiꞌ Yakop.
1 Algum tempo depois disseram a José que o seu pai estava doente. Então José foi visitá-lo, levando consigo os seus dois filhos, Efraim e Manassés.
2 Oras naiꞌ Yakop nahiin nak naiꞌ Yusuf neem anrari te, in nareen on he ntoko nbi haraꞌ tupaꞌ.
2 Alguém foi dizer a Jacó: — O seu filho José veio visitá-lo. Jacó fez um esforço e se sentou na cama.
3 Onaim in naꞌuab neu naiꞌ Yusuf am nak, “Usu! Neon goes ii, Uisneno reꞌ Akuaas Maꞌtaniꞌ naan, nakriir On neu kau nbi kuan Lus, et pah Kanaꞌan. Anbi naan, In nbaꞌan neu kau,
3 Aí disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz , lá na terra de Canaã, e me abençoou.
4 mnak, ‘Au of umfaubaꞌ ho anah-upuf sin he njarin too mfau-rutu. Au of aꞌfeen sin bare reꞌ ia msaꞌ, he njair sin auf pusaak tar antea nabar-baar.’
4 Ele me disse: “Eu farei com que você tenha muitos filhos, e os seus descendentes formarão muitas nações. Eu darei esta terra aos seus descendentes para ser propriedade deles para sempre.”
5 Onaim oras ia ho anah naiꞌ Efraim ma naiꞌ Manase, sin sapaak ein es reꞌ ia: au ꞌuum ꞌeu pah Masir ia te, sin nua sin anbi nanin ia. Maski on naan amsaꞌ, oras ia, au ꞌaan sin on reꞌ au aanh ein goa kuuk, on reꞌ naiꞌ Ruben ma naiꞌ Simeon.
5 E Jacó continuou dizendo a José: — Agora, os seus filhos Efraim e Manassés, que nasceram aqui no Egito antes de eu vir para cá, esses dois me pertencem. Efraim e Manassés são meus tanto como Rúben e Simeão.
6 Mes karu ho muhoniꞌ mteniꞌ te, naꞌ ho anah. Au ka ꞌaan sin fa neu au aanh ein nu. Onaim maut he sin ntoup sin pusaak ein naꞌkon sin taatf ein, naiꞌ Efraim ma naiꞌ Manase.
6 Se você tiver outros filhos, eles serão seus e, por serem irmãos de Efraim e de Manassés, terão parte na herança deles.
7 Au ꞌmoeꞌ on reꞌ naan, he umnau ho ainaꞌ bi Rahel. Oras hit tfain teem taꞌko pah Mesopotamia he teu pah Kanaꞌan ate, ho ainaꞌ nmate nbi raan atnanaꞌ nbi ranan reꞌ npaumaak kuan Efrata et pah Kanaꞌan. Oras naan, au ꞌsuus aꞌmaet! Onaim au ꞌsuub ee et raan ee ninen reꞌ he ttaam teu kuan Efrata naan.” (Oras ia, kuan reꞌ naan, sin nakaanb ee Betlehem.)
7 Estou fazendo isso por causa de Raquel, a sua mãe. Nós estávamos voltando da Mesopotâmia, quando, para minha infelicidade, ela morreu no país de Canaã, pouco antes de chegarmos a Efrata. Eu a sepultei ali, na beira do caminho (Efrata é agora conhecida como Belém.).
8 Naiꞌ Yakop naꞌuab anrair on naan ate, in nait matan ma nkius niit naiꞌ Yusuf in aan monen naan. Onaim in nataan naiꞌ Yusuf am nak, “Hoe, sekau aanh ein esan reꞌ ia?”
8 Quando Jacó viu os filhos de José, perguntou: — E esses, quem são?
9 Onaim naiꞌ Yusuf nataah am nak, “Riꞌaan ein reꞌ ia, Uisneno es anfee sin neu kau nbi pah Masir ia.”
9 — São os filhos que Deus me deu aqui no Egito — respondeu José. Jacó disse: — Ponha-os perto de mim para que eu lhes dê a minha bênção.
10 Naiꞌ Yakop namnasi nrair. In maatk ein ankupun. Etun in ka niit fa reko. Onaim naiꞌ Yusuf nok in aanh ein naan anpaumaak naiꞌ Yakop. Onaim naiꞌ Yakop anhoo ma nneek sin.
10 Por causa da velhice a vista de Jacó estava fraca, e ele não podia ver bem. José levou os rapazes para perto dele, e ele os abraçou e beijou.
11 Rarit in naꞌuab neu naiꞌ Yusuf am nak, “Aꞌroo-ꞌroo reꞌ ia, au uten-teenb aah, ꞌak au ka neu he uteef ꞌok ko fa heen. Mes oras ia, Uisneno nmoꞌe nneisi ntein, tar antea au ubeiꞌ feꞌ he ꞌiit ho aanh ein.”
11 Jacó disse a José: — Eu pensei que nunca mais ia ver você, e agora Deus me deixou ver até os seus filhos.
12 Rarit naiꞌ Yusuf naꞌrobaꞌ in aanh ein naꞌko naiꞌ Yakop. In nriꞌtuu ma in naꞌruriꞌ tar antea in nneek afu nbi in aamf ee in human ma in matan.
12 Então José tirou os dois do colo do seu pai, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão.
13 Rarit naiꞌ Yusuf anfeen. Onaim in nahakeꞌ in aanh ein anpaumak-maak in amaf. In nahakeꞌ in aan moen unu nbi naiꞌ Yakop in aꞌniman aꞌneꞌu. On nai te, aan moen muin je nbi naiꞌ Yakop in aꞌniman aꞌrii.
13 Em seguida pegou Efraim com a mão direita e Manassés com a mão esquerda e fez com que ficassem perto de Jacó. Dessa maneira Efraim ficou do lado esquerdo de Jacó, e Manassés, do seu lado direito.
14 Mes oras naiꞌ Yakop he ntao in aꞌniimk ein he ntoit Uisneno he nfeen sin tetus-athoen neu sin nua sin, in nkaisurib in aꞌniimk ein. In ntao in aꞌniman aꞌneuꞌ goe neu aan muni naiꞌ Efraim in aꞌnakan, ma in ntao in aꞌniman aꞌrii je neu aan unu naiꞌ Manase in aꞌnakan.
14 Jacó estendeu os braços e cruzou-os, pondo a mão direita sobre a cabeça de Efraim, embora fosse o mais moço, e a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, que era o mais velho.
15 Rarit in nꞌonen ma ntoit Uisneno he nfeen naiꞌ Yusuf tetus-athoen am nak,
15 Em seguida deu a sua bênção a José, dizendo assim: “Ó Deus, a quem os meus pais Abraão e Isaque serviram, abençoa estes rapazes. Abençoa-os, ó Deus, tu que me tens guiado como um pastor durante toda a minha vida até hoje.
16 In kuun es reꞌ nsoi naan kau naꞌko siraak humaꞌ-humaꞌ.
16 Que os abençoe o Anjo que me tem livrado de todo mal! Que o meu nome seja lembrado por meio deles e também o nome dos meus pais Abraão e Isaque! Que eles tenham muitos filhos e muitos descendentes neste mundo!”
17 Mes oras naiꞌ Yusuf niit in aamf ee ntao in aꞌniman aꞌneuꞌ goe nbi aan muni naiꞌ Efraim in aꞌnakan naan ate, in nait nananiꞌ in aamf ee ꞌniman naan, ma ntao goe neu aan unu naiꞌ Manase in aꞌnakan.
17 José não gostou quando viu o seu pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim; por isso pegou a mão dele para tirá-la da cabeça de Efraim e colocá-la sobre a de Manassés.
18 In naꞌuab neu in aamf ee mnak, “Aam honiꞌ, kais on naan. Naiꞌ Efraim in aan moen muni. In ka atoin kouꞌ goa fa. Ho ro he mtao ho ꞌnimam naan meu aan unu naiꞌ Manase in aꞌnakan. Natuin atoin kouꞌ goe in sapaa naan, es reꞌ naan.”
18 E explicou: — Não, pai; assim não. Este aqui é o filho mais velho; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.
19 Mes amaf naiꞌ Yakop ka nroim fa. In nak, “Usu. Au uhiin ꞌain. Naiꞌ Manase of anjair atoin maꞌtaniꞌ, ma in suufk ein amsaꞌ of anjarin too pah kouꞌ goes. Mes in orif naiꞌ Efraim naan, of maꞌtaniꞌ nneis naꞌko na. In suufk ein of amfau reꞌuf, tar antea sin njarin too pah amfaun reꞌ maꞌtain besi.”
19 Mas Jacó não quis e disse: — Eu sei, filho, eu sei. Os descendentes de Manassés também serão um grande povo. Mas o irmão mais moço será mais importante do que ele, e os seus descendentes formarão muitas nações.
20 Rarit in natoon neu riꞌaan nuaꞌ ein naan am nak, “Of karu atoin Israelas sin antotin neun Uisneno he nfeen sin tetus neu tuaf-tuaf ate, sin of anteek hi nua ki hi kaanm ein naan. Sin of antotin am nak, ‘Karu reko te, Uisneno nfee tetus neu ko, nahuum on reꞌ In nfee tetus neu naiꞌ Efraim ma naiꞌ Manase.’ ”
20 Desse modo Jacó os abençoou naquele dia, dizendo: — Os israelitas usarão os nomes de vocês para dar a bênção. Eles vão dizer assim: “Que Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” Dessa maneira Jacó pôs Efraim antes de Manassés.
21 Rarit naiꞌ Yakop naꞌuab neu naiꞌ Yusuf am nak, “Usu! Ka ꞌroo fa te, au he ꞌmaet jen. Mes Uisneno of anturun ma nbaab ki, onaim In ro he neik ki mfain meu hi beꞌi-naꞌi sin pah.
21 Aí disse a José: — Como você está vendo, eu vou morrer. Mas Deus estará com vocês e os levará de volta para a terra dos seus antepassados.
22 Mes oras ia, au ꞌfee ko mneis muꞌko sin ho benuꞌ. Au ꞌfee uꞌbabaꞌ ko ꞌtoꞌef et pah Kanaꞌan reꞌ unuꞌ te au usiik ꞌaan ee ꞌeik au suniꞌ-kenat uꞌko atoin Amoris sin.”
22 Eu dou Siquém a você e não aos seus irmãos. Siquém é aquela região que tomei dos amorreus, lutando com a minha espada e o meu arco.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.