Gênesis 45
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC
1 Anneen on naan ate, naiꞌ Yusuf in neekn ee kratiꞌ-kratiꞌ, tar antea in ka ntahan naan fa in tuan ii ntein nbi in ameupt ein sin maatk ein. Etun in nreun sin he npoin, he in bisa nmees nok in orif-tataf sin. Nok ranan naan ate, in bisa natoon in tuan ee neu sin.
1 Então José, já não se podendo conter diante de todos os assistentes, exclamou: "Fazei sair todo o mundo." Desse modo, ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer aos seus irmãos.
2 Rarit ameupt ein npoin okeꞌ. Onaim naiꞌ Yusuf ankae nmeꞌ-meꞌur ma npin-pinus. In ameupt ein, atoin Masir, reꞌ nhaken nbin moen ee, anneen amsaꞌ. Ma abitan uisf ee in soonf ee nnenan amsaꞌ.
2 Pôs-se a chorar tão alto que os egípcios da casa do faraó o ouviram.
3 Rarit naiꞌ Yusuf natoon namneo goah neu in orif-tataf sin am nak, “Airoo, tua. Au reꞌ ia, naiꞌ Usu kau. Hi oriꞌ. Hit arkit atmaꞌori-tatan. Hit amaꞌ feꞌ nmoni, oo?”
3 E disse aos seus irmãos: "Eu sou José! Meu pai vive ainda?" Mas não lhe puderam responder, porque estavam pasmados de se encontrar diante dele.
4 Rarit naiꞌ Yusuf nak sin am nak, “Hae! Amsiriꞌ iim he mpaumaak kau feꞌ!”
4 "Aproximai-vos", disse-lhes ele; e eles aproximaram-se. E ele disse-lhes: "Eu sou José, vosso irmão, que vendestes para o Egito.
5 Amneon ii, hi miꞌsosaꞌ kau goen. Mes kais mimtau, ma kais ammatoe ma mmasanan es nok es. Natuin Uisneno es neik kau ꞌuum aꞌtea ia, he ꞌjair ahunut ꞌeu ki. Nok ranan naan, In npaek kau he In nafetin naan too mfaun ii, he sin kaisaꞌ namnaah anmaten.
5 Mas agora não vos entristeçais, nem tenhais remorsos de me ter vendido para ser conduzido aqui. É para vos conservar a vida que Deus me enviou adiante de vós.
6 Oras ia, amnaahs ii feꞌ nnao naan toon nua. Aar toon niim feꞌ. Oras naan, ka tiit tain fa tuaf es he ntoof aiꞌ nkaun, nseen, ma ka tiit fa reen jes reꞌ he nmuiꞌ penaꞌ-makaꞌ.
6 Porque eis já dois anos que a fome assola a terra, e haverá ainda cinco anos sem amanho nem colheita.
7 Nok ranan reꞌ hit ka tahiin tain je fa reꞌ ia, Uisneno neik kau ꞌuum uhuun uꞌko ki. Henatiꞌ naꞌko hi arki, ma hi anah-upuf sin napenin aꞌhonis.
7 Deus enviou-me adiante de vós para que subsista um resto de vossa raça na terra, e para vos conservar a vida por uma grande libertação.
8 Onaim in batuurn ii, ka hi es ammoeꞌ kau fa he au ꞌuum aꞌtea ia, mes Uisneno In aꞌmoꞌen. In es nait kau ꞌjair uisf ee in tua pirsaꞌi ꞌbi pah Masir ia. Onaim au ꞌjair aꞌnakat aꞌbi uisf ee in sonaf. Ka tiit tain fa es he nneis naꞌko kau.
8 Não sois vós, pois, que me haveis mandado para aqui, mas Deus mesmo. Ele tornou-me como o pai do faraó, chefe de toda a sua casa e governador de todo o Egito.
9 Onaim oras ia, hi mfain rabah nai, he mitoon au uabak reꞌ ia meu hit amaꞌ, mak on nai: ‘Aam honiꞌ, ho anah naiꞌ Yusuf anmoin feꞌ! In njair kaes koꞌu et pah Masir. In naskau ko aam honiꞌ, he mnao meu pah Masir rabah nai, tua.
9 Apressai-vos em voltar para junto de meu pai e dizei-lhe: Eis o que diz o teu filho José: Deus elevou-me ao cargo de chefe de todo o Egito. Vem para junto de mim sem demora.
10 Aam honiꞌ of ho mupein mainuan he mutua mbi pah Gosen mpaumaak ee. Bare naan mainuan. Onaim hi bisa mituuk ma miꞌekuꞌ hi ꞌbib-kasen, aꞌbibin, ma bijae ngguin ok-okeꞌ. In ntoit ko msaꞌ, he uum meik ho anah-upuf sin, nok nain sin uim je naan ee, ma sin baer pusaak ein ok-okeꞌ he mitua mibaar ambi nee, tua.
10 Habitarás na terra de Gessém, bem perto de mim, com teus filhos, teus netos, tuas ovelhas, teus bois e tudo o que te pertence.
11 Karu aam honiꞌ mutua mbi Gosen ate, in bisa npairoir ko nbi nee. Natuin amnaahs ii aar toon niim antein feꞌ. Onaim in of anꞌator he aam honiꞌ mok ho nonot-asar sin, ma ho muiꞌt ein ok-okeꞌ ka nkuran ma nrabuꞌ fa saaꞌ-saaꞌ, tua.’ ”
11 Eu te sustentarei, pois haverá ainda cinco anos de fome; e assim não cairás na miséria, nem tu, nem tua casa, nem nada do que te pertence.
12 Naiꞌ Yusuf natoon anrair on naan ate, in naꞌuab antein am nak, “Oras ia, hi miit meik hi matam, aa oo? Ho msaꞌ, Min. Au reꞌ ia, ho tataꞌ naiꞌ Yusuf teb-tebe.
12 Vereis com vossos olhos, e meu irmão Benjamim também, que sou bem eu quem vos fala.
13 Onaim mitoon meu hit amaꞌ mak, au kuasat aꞌbi pah Masir reꞌ ia, kouꞌ reꞌuf. Ma miretaꞌ meu hit amaꞌ saaꞌ-saaꞌ reꞌ hi miit sin. Rarit hi meik je neem rabah nai meu ia!”
13 Contai ao meu pai as honras que recebo no Egito, e tudo o que vistes, e depois apressai-o para que venha para cá."
14 Rarit in nhoo ma nneek in orif naiꞌ Benjamin, ma sin nua sin ankaen.
14 Então ele jogou-se ao pescoço de seu irmão Benjamim e pôs-se a chorar; Benjamim também chorou sobre os seus ombros.
15 In anhoo ma nneek in taatf ein meseꞌ-meseꞌ msaꞌ. Rarit naꞌ sin nmurai naꞌuab ein nok ne.
15 Beijou em seguida a todos os seus irmãos, chorando sobre eles, e puseram-se todos a conversar com ele.
16 Rarit, oras uisf ee nok in aꞌnaak meupn ein annenan nak naiꞌ Yusuf in orif-tataf sin neman, sin nmariin anmaten.
16 A notícia da chegada dos irmãos de José espalhou-se logo na casa do faraó, e foi bem acolhida pelo faraó e por todo o seu pessoal.
17 Onaim uisf ee naꞌuab neu naiꞌ Yusuf am nak, “Yusuf! Mutoon meu sin ho benuꞌ, he sin nasaeb ein penaꞌ-makaꞌ neu sin bikaes keledai ngguin, he neikin nnaon neun pah Kanaꞌan.
17 Ele disse a José: "Dize a teus irmãos: Eis o que ides fazer: carregai vossos animais e voltai à terra de Canaã.
18 Rarit amreun sin he neik ho amaꞌ ma nonot-asar sin neman okeꞌ, he sin nfooꞌ neman neun ia nai. Au of aꞌfeen sin afu ma bare reꞌ reko nneis nbi pah Masir ia, he sin natuan ma nmonin nbin naan, ma sin napenin amnahat naꞌko bare naan.
18 Tomai vosso pai e vossas famílias e vinde para junto de mim. Dar-vos-ei o que há de melhor no Egito e vos alimentarei com a gordura da terra.
19 Amreun sin he sin neik nanin akreet bikaseꞌ fauk naꞌko ia, he sin nasaeb riꞌaan ein, ma ho amaꞌ.
19 Encarrego-te de dizer-lhes: Eis o que ides fazer: Tomai carros no Egito para vossos filhos e vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde!
20 Kais sin natenab baer pusaak ein reꞌ sin ka bisa neik sin fa. Natuin pah Masir ia, naheun nok bareꞌ reꞌ arekot. Sin of anpaar sin.”
20 Não façais caso do que tereis de deixar, porque o que há de melhor em todo o Egito é vosso."
21 Anneen on naan ate, naiꞌ Yusuf anfee kreet bikaseꞌ fauk, ma betiꞌ nbi ranan, natuin uisf ee in kabin. Ma in orif-tataf sin nabaarb ein he nfanin natuin uisf ee in kabin.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. Seguindo a ordem do faraó, José deu-lhes carros e provisões para o caminho.
22 Naiꞌ Yusuf anfeen sin tai feꞌu msaꞌ, es ate paasn es. Mes in nfeen naiꞌ Benjamin roi mutiꞌ fuaꞌ natun teun, ma tai feꞌu pasan niim.
22 Deu-lhes também a todos mudas de roupas; a Benjamim, porém, deu trezentas moedas de prata e cinco mudas de roupas.
23 In nsonuꞌ neu in aam hoin fe baer saaꞌ-saaꞌ reꞌ nareok naꞌko pah Masir, ma nasaeb sin nbi bikaes keledai mone boꞌes. In nfee naꞌbabaꞌ ntein penaꞌ-makaꞌ, utunuꞌ, ma mnahat humaꞌ-humaꞌ, nasaeb sin neun bikaes keledai ainaf boꞌes. In nꞌook-beit sin neu oras sin ntebi nfain neman neun pah Masir.
23 Mandou, igualmente, ao seu pai dez jumentos carregados dos melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisões para sua viagem.
24 Rarit in nnao naseonaꞌ sin, ma namnaub sin am nak, “Natiꞌ hi kaisaꞌ mmatoe mbi raan ee, joo!”
24 E, despedindo seus irmãos que partiam, disse-lhes: "Não alterqueis pelo caminho."
25 Rarit sin nnaon nfanin neun sin aamf ee et pah Kanaꞌan.
25 Partiram do Egito e chegaram junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã.
26 Antean ne te, sin natonan sin aamf ee mnak, “Aam honiꞌ! Ho anah naiꞌ Yusuf anmoin feꞌ. In kaes koꞌu et pah Masir! In nnaaꞌ aprenat.”
26 E anunciaram-lhe a boa nova: "José vive ainda, disseram-lhe eles; e é mesmo ele quem governa todo o Egito." Mas o coração de Jacó permaneceu frio, porque não acreditava no que ouvia.
27 Mes oras sin natonan nrair naiꞌ Yusuf in uab ein naan, ma in niit akreet bikaseꞌ reꞌ naiꞌ Yusuf ansoun ee he nasaeb neik je neu pah Masir te, naꞌ in npirsai.
27 Entretanto, quando lhe disseram todas as palavras que José lhes havia dito, e viu os carros que José tinha enviado para o transportar, seu espírito se reanimou.
28 Onaim in naꞌuab am nak, “Airoo! Au aanh ee nmoin feꞌ! On reꞌ naan ate, naꞌ au ꞌmariin. Au ro he ꞌnao ꞌkius ꞌaan ee feꞌ, naꞌ au ꞌmate msaꞌ, reko.”
28 "Basta! disse ele; José, meu filho, vive ainda. Irei e o verei antes de morrer."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.