Gênesis 44
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVI
1 Sin nbukaen nrarin ate, naiꞌ Yusuf naꞌseꞌ-seꞌo aꞌnaak mepu nbi in uim je mnak, “Hoe! Ho mnao murai penaꞌ-makaꞌ meu atoin ein ia sin aꞌkaor ein naan, nahen-henun. Rarit ho mtao mufaniꞌ sin roit ein es-es ate meu sin aꞌkaor ein naan.
1 José deu as seguintes ordens ao administrador de sua casa: "Encha as bagagens desses homens com todo o mantimento que puderem carregar e coloque a prata de cada um na boca de sua bagagem.
2 Rarit ho mait au ꞌkoom noin muit ee, ma mtao goe meu aheit suus goe in aꞌkaor aan.” Onaim in nmoeꞌ natuin naiꞌ Yusuf in aprenat.
2 Depois coloque a minha taça, a taça de prata, na boca da bagagem do caçula, juntamente com a prata paga pelo trigo". E ele fez tudo conforme as ordens de José.
3 Maan reꞌ snaat ee nsae te, naiꞌ Yusuf nafetin sin nok sin bikaes keledai ngguin he nnaon nfanin ma neikin amnahat.
3 Assim que despontou a manhã, despediram os homens com os seus jumentos.
4 Sin nnaon ka ꞌroo fa feꞌ naꞌkon kota naan ate, naiꞌ Yusuf natoon neu aꞌnakat naan am nak, “Ho mnao mriuꞌ mutuin atoin ein naan rabah. Karu mupein sin ite, ho mak sin am mak, ‘Nansaaꞌ am es hi mmoeꞌ maufinu meu ꞌnaef ee? Hi mbaras in neek reok goe nok moeꞌ reꞌuf on naan!
4 Ainda não tinham se afastado da cidade, quando José disse ao administrador de sua casa: "Vá atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga-lhes: Por que retribuíram o bem com o mal?
5 On mee mꞌes hi mibaak meik hai aꞌnaak te in aꞌkoom noin muit ee? Hi ka mihiin fa, oo? Naan ka npaek je fa he nbukae oe nmees jah. Anpaek je he naim atoniꞌ in uan, natuin aꞌkomaꞌ naan matuaꞌ ate! Hi moeꞌm ein ia, ro reuꞌ besi!’ ”
5 Não é esta a taça que o meu senhor usa para beber e para fazer adivinhações? Vocês cometeram grande maldade! "
6 Rarit aꞌnakat naan nriuꞌ natuin sin tar antea napein sin. Onaim in natoon neu sin natuin ahaa naiꞌ Yusuf in uaban feꞌe na.
6 Quando ele os alcançou, repetiu-lhes essas palavras.
7 Rarit sin npenan mates am nak, “Aam, ho sairt ii, on mee? Hai msuup. Hai ka neu he mibeiꞌ fa he mmoeꞌ reꞌuf on naan!
7 Mas eles lhe responderam: "Por que o meu senhor diz isso? Longe dos seus servos fazer tal coisa!
8 Ho muhiim kuum. Roit ein reꞌ neon goes ii nbin hai ꞌkaor ein naan, hai mfee sin nfanin neu ko. Onaim hai ka mibeiꞌ fa he mibaak hi aꞌnaak te in aꞌkomaꞌ naan naꞌko in umi. Hai ka neu he mibaak fa, tua!
8 Nós lhe trouxemos de volta, da terra de Canaã, a prata que encontramos na boca de nossa bagagem. Como roubaríamos prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Aam, ho mpukai ma mtae kuum. Mupein aꞌkomaꞌ naan anbi sekau in aꞌkaor ate, amhukun misan! Maut he hai bian ii, mjair ate meu ko.”
9 Se algum dos seus servos for encontrado com ela, morrerá; e nós, os demais, seremos escravos do meu senhor".
10 Rarit aꞌnakat naan naꞌuab am nak, “Kahaf! On nai. Karu au ꞌiit ee nbi sekau te, in reꞌ naan anjair au ate. Hi bian ii, mnao mkoon.”
10 E disse ele: "Concordo. Somente quem for encontrado com ela será meu escravo; os demais estarão livres".
11 Onaim sin nasanut aꞌkaor ein naan, rabah. Rarit sin npukai nain sin.
11 Cada um deles descarregou depressa a sua bagagem e abriu-a.
12 Onaim aꞌnakat naan anparikas aꞌkaor ein naan barisi, nmurai naꞌko atoin kouꞌ goe iin je, ntea aheit suus goe iin je. Onaim in niit aꞌkoom noin mutiꞌ naan, anbi naiꞌ Benjamin in aꞌkaroꞌ.
12 O administrador começou então a busca, desde a bagagem do mais velho até a do mais novo. E a taça foi encontrada na bagagem de Benjamim.
13 Ankius nitan on naan ate, naiꞌ Benjamin in taatf ein sin neek ein akratiꞌ-krait ein. Rarit sin nasaeb nafaniꞌ sin aꞌkaor ein neun sin bikaes keledai ngguin, he ntaman nfanin neun kota.
13 Diante disso, eles rasgaram as suas vestes. Em seguida, todos puseram a carga de novo em seus jumentos e retornaram à cidade.
14 Oras sin ntean naiꞌ Yusuf in uim je te, in nbi naan feꞌ. Onaim sin nriꞌtuun anbin naiꞌ Yusuf in human ma in matan.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava lá. Então eles se lançaram ao chão perante ele.
15 Rarit naiꞌ Yusuf naskarak sin am nak, “Hoe! Nansaaꞌ am es hi mmoeꞌ kau on reꞌ ia? Hi ka mihiin fa? Aꞌnaet on reꞌ au, anpaek reꞌu reꞌ he naim atoniꞌ in uan.”
15 E José lhes perguntou: "Que foi que vocês fizeram? Vocês não sabem que um homem como eu tem poder para adivinhar? "
16 Rarit naiꞌ Yahuda nataah am nak, “Airoo! Uisneno npukai napoitan hit saant ein. Rarit hai he mak saaꞌ ntein, tua? Hai he mimneob hai tuam ein on mee, tua! Karu ho mtahan hai oriꞌ te, reko nneis ho mtahan kai okeꞌ. Mait kai mjair ho aten.”
16 Respondeu Judá: "O que diremos a meu senhor? Que podemos falar? Como podemos provar nossa inocência? Deus trouxe à luz a culpa dos teus servos. Agora somos escravos do meu senhor, como também aquele que foi encontrado com a taça".
17 Mes naiꞌ Yusuf nataah am nak, “Kahaf! Niit aꞌkomaꞌ naan anbi sekau te, in es reꞌ he njair au ate! Hi bian ii, mifrei. Amfain nai meu hi amaꞌ!”
17 Disse, porém, José: "Longe de mim fazer tal coisa! Somente aquele que foi encontrado com a taça será meu escravo. Os demais podem voltar em paz para a casa do seu pai".
18 Rarit naiꞌ Yahuda nnao npaumak-maak naiꞌ Yusuf, ma naꞌuab am nak, “Au ꞌbaiseun, tua. Au uhiin ꞌak ho kuasam naan natai nok uisf ee in kuasan kuun. Natuin rasi naan, kais mutoꞌon kau, tua. Au ꞌtoit mainuan he au uꞌsitiꞌ aan aꞌkreꞌo, tua.
18 Então Judá dirigiu-se a ele, dizendo: "Por favor, meu senhor, permite-me dizer-te uma palavra. Não se acenda a tua ira contra o teu servo, embora sejas igual ao próprio faraó.
19 Neon goes ii, ho mutaan kai mmak, ‘Hi amaꞌ nok hi oriꞌ tuaf es etan naa feꞌe, oo?’
19 Meu senhor perguntou a estes seus servos se ainda tínhamos pai e algum outro irmão.
20 Rarit hai mitaah am mak, ‘Hai amaꞌ namnasi nrair. Hai oriꞌ aheit suus goe meseꞌ. Oras nahoins ee te, hai amaꞌ namnais jen. Aheet suus goe in taatf ee, nmate nrair, tua. Sin nua sin, sin ainf ee nmate nrair. Onaim oras ia, hai oriꞌ aheit susu naan, in nmees. Es naꞌ hai amaꞌ nneek niis ne.’
20 E nós respondemos: Temos um pai já idoso, cujo filho caçula nasceu-lhe em sua velhice. O irmão deste já morreu, e ele é o único filho da mesma mãe que restou, e seu pai o ama muito.
21 Rarit ho mreun kai he hai meik hai oriꞌ, he ho miit ee.
21 "Então disseste a teus servos que o trouxessem a ti para que os teus olhos pudessem vê-lo.
22 Onaim hai mitaah am mak, ‘Riꞌanaꞌ reꞌ ne, ka neu he nnao nporiꞌ fa hai amaꞌ. Karu in nnao npoirn ee te, hai amaꞌ ro he nmaet kuun nai, es reꞌ naan.’
22 E nós respondemos a meu senhor que o jovem não poderia deixar seu pai, pois, caso o fizesse, seu pai morreria.
23 On nai te, ho mutaah am mak, ‘Karu hi ka meik fa hi oriꞌ naan ate, hi ka neu he miit amtein kau fa heen.’
23 Todavia disseste a teus servos que se o nosso irmão caçula não viesse conosco, nunca mais veríamos a tua face.
24 Rarit hai mfain. Hai mtean hai amaꞌ ne te, hai mitoon main rasin reꞌ ho muꞌuab sin meu kai.
24 Quando voltamos a teu servo, a meu pai, contamos-lhe o que o meu senhor tinha dito.
25 Aꞌroo-ꞌroo te, hai mnaaht ein oekꞌ ein. Rarit hai amaꞌ anreek kai he mfain iim amtein meu pah Masir he msoos amnahat.
25 "Quando o nosso pai nos mandou voltar para comprar um pouco mais de comida,
26 Mes hai mitaah am mak, ‘Aam honiꞌ! Hai ka neu he mnao fa meu ne ntein. Natuin uisf ee in tua pirsaiꞌ je, naꞌuab nain nak, karu hai ka mok fa hai oriꞌ te, hai ka neu he miit amtein fa in human. Onaim hai ro he meik hai oriꞌ aheit susu naan feꞌ, henaꞌ hai mnao.’
26 nós lhe dissemos: Só poderemos voltar para lá, se o nosso irmão caçula for conosco. Pois não poderemos ver a face daquele homem, a não ser que o nosso irmão caçula esteja conosco.
27 Rarit hai amaꞌ naꞌuab am nak, ‘Hi mihiin main. Au fee bi Rahel in aanh ein, tuaf nua goah.
27 "Teu servo, meu pai, nos disse então: ‘Vocês sabem que minha mulher me deu apenas dois filhos.
28 Ahuunt ee nnao namneuk. Oniꞌ muiꞌ fui ngguin npius goe ma neku nrair je. Es naꞌ ntea oras ia, au ka ꞌiit aꞌteinꞌ ee fa.
28 Um deles se foi, e eu disse: Com certeza foi despedaçado. E até hoje, nunca mais o vi.
29 Karu hi mait meik aheit suus gui ntein miꞌko kau, ma in napein siraak ate, hi mtao mtein kau susat meu au atoni mnasiꞌ kau gui, he ꞌmaet nai.’
29 Se agora vocês também levarem este de mim, e algum mal lhe acontecer, a tristeza que me causarão fará com que os meus cabelos brancos desçam à sepultura’.
30 — ausente —
30 "Agora, pois, se eu voltar a teu servo, a meu pai, sem levar o jovem conosco, logo que meu pai, que é tão apegado a ele,
31 — ausente —
31 perceber que o jovem não está conosco, morrerá. Teus servos farão seu velho pai descer seus cabelos brancos à sepultura com tristeza.
32 Saaꞌ antein, au ꞌbaꞌan urair ꞌeu au amaꞌ ꞌak, au utaah riꞌanaꞌ ia. Au ꞌbaꞌan ꞌeu au amaꞌ, karu au ka ꞌeik ufaniꞌ fa riꞌanaꞌ ia ꞌeu ne, maut he au utaah kuuk sanat naan, tar antea au ꞌmaet.
32 "Além disso, teu servo garantiu a segurança do jovem a seu pai, dizendo-lhe: Se eu não o trouxer de volta, suportarei essa culpa diante de ti pelo resto da minha vida!
33 Onaim au ꞌbaiseun, tua. Maut he au umaik aꞌbi ia he ꞌseun ee, henatiꞌ au es reꞌ aꞌjair ho ate. Maut he in nfain nok in taatf ein.
33 "Por isso agora te peço, por favor, deixa o teu servo ficar como escravo do meu senhor no lugar do jovem e permite que ele volte com os seus irmãos.
34 Karu riꞌanaꞌ ia ka nok fa te, au ka neu he ꞌfain fa. Au ka neu he ꞌtahan aan fa au tuak, karu au ꞌiit au amaꞌ ansuus tar anmaet.”
34 Como poderei eu voltar a meu pai sem levar o jovem comigo? Não! Não posso ver o mal que sobreviria a meu pai".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.