Gênesis 43

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Oras naan, amnahas anbi pah Kanaꞌan maꞌtain besi ntein.
1 A fome continuava rigorosa na terra.
2 Naiꞌ Yakop in uim je naan ee, nararin nrair amnaaht ein reꞌ neon goes ii, in aanh ein annaon nsoos sin naꞌkon pah Masir. Rarit in nak sin am nak, “Riꞌaan ein! Reko nneis hi mfain meu pah Masir, he msoos amtein kit amnahat feꞌ!”
2 Assim, quando acabou todo o trigo que os filhos de Jacó tinham trazido do Egito, seu pai lhes disse: "Voltem e comprem um pouco mais de comida para nós".
3 Mes naiꞌ Yahuda nataah am nak, “Aam honiꞌ! Neon goes ii, usif pah Masir in tua pirsaiꞌ je namnaub kai maꞌtaniꞌ nak, hai ka mibeiꞌ fa he mikriraꞌ hai huum ein meu ne, karu hai ka mok fa ho aan aheit susu naiꞌ Min!
3 Mas Judá lhe disse: "O homem nos advertiu severamente: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’.
4 Onaim aam honiꞌ. Ho ro he mkonan kai naiꞌ Min, he nok kai, henaꞌ hai mfain he msoos kit amnahat.
4 Se enviares o nosso irmão conosco, desceremos e compraremos comida para ti.
5 Mes karu ho ka mkonan kai fa naiꞌ Min ate, hai ka neu he mnao fa. Atoin Masir naan naꞌuab anrair on naan ate.”
5 Mas se não o enviares conosco, não iremos, porque foi assim que o homem falou: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’ ".
6 On nai te naiꞌ Yakop nakain sin am nak, “Nansaaꞌ am es hi mitonan atoniꞌ naan mak hi feꞌ ammuiꞌ oir muni es antein! Hi mami haa kau susat antein!”
6 Israel perguntou: "Por que me causaram esse mal, contando àquele homem que tinham outro irmão? "
7 Rarit sin nfuriꞌ naiꞌ Yakop am nak, “Aam honiꞌ! Atoniꞌ ne nataan piut, he nahiin kit nok nain hit uim je naan ee ok-okeꞌ. In nataan am nak, ‘On mee? Hi amaꞌ nmoin feꞌe, oo? Hi mmuiꞌ orif et hi umiꞌ feꞌe, oo?’ Onaim hai he mak saaꞌ antein! Onaim ro hai mitoon namneo goah. On nai te, sekau nahiin nain nak, in he nreun kai he hai mok naiꞌ Min on nee?”
7 E lhe responderam: "Ele nos interrogou sobre nós e sobre nossa família. E também nos perguntou: ‘O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm outro irmão? ’ Nós simplesmente respondemos ao que ele nos perguntou. Como poderíamos saber que ele exigiria que levássemos o nosso irmão? "
8 — ausente —
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: "Deixa o jovem ir comigo e partiremos imediatamente, a fim de que tu, nós e nossas crianças sobrevivamos e não venhamos a morrer.
9 — ausente —
9 Eu me comprometo pessoalmente pela segurança dele; podes me considerar responsável por ele. Se eu não o trouxer de volta e não o colocar bem aqui na tua presença, serei culpado diante de ti pelo resto da minha vida.
10 Bait hai kais ampao ꞌroo-ꞌroo te, hai mnao ma mfain iim no nua goen.”
10 Como se vê, se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes".
11 Rarit sin aamf ee nak, “Karu on naan ate, hi mmoeꞌ on nai: hi mnao mait meik hau fuaꞌ ma fuboon reko naꞌko hit pah. Esan reꞌ: bumbu sin, hau oef reꞌ foo meniꞌ, reꞌu he ttuis, oin hau, kanari, ma knaaꞌ bian. Rarit meik sin meu usif pah Masir in tua pirsaꞌi naan, ma mitoon am mak hai baerꞌ ein reꞌ ia njarin ook-sonun neu ko.
11 Então Israel, seu pai, lhes disse: "Se tem que ser assim, que seja! Coloquem alguns dos melhores produtos da nossa terra na bagagem e levem-nos como presente ao tal homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, algumas especiarias e mirra, algumas nozes de pistache e amêndoas.
12 Hi msaꞌ meiki mtein roit amsaꞌ anfain no nua naꞌko oras neon goes ii hi mnao. Natuin hi ro he mnonaꞌ mifaniꞌ roit ein reꞌ hi miit sin anbin hi ꞌkaor ein neon goes ii. Kais-kaisaꞌ sin es reꞌ antaon nsaan sin.
12 Levem prata em dobro, e devolvam a prata que foi colocada de volta na boca da bagagem de vocês. Talvez isso tenha acontecido por engano.
13 Hi mok hi oriꞌ, mes natiꞌ mfain iim rabah, oo!
13 Peguem também o seu irmão e voltem àquele homem.
14 Au ꞌon-ꞌonen, karu Uisneno reꞌ Akuasat Maꞌtaniꞌ, nabanit usif pah Masir in tua pirsaꞌi naan he nkasian ki. He karu reko te, in nnonaꞌ nafaniꞌ ki au anah naiꞌ Min am naiꞌ Meon, he hi mfain iim buꞌ-buaꞌ. Mes karu au aanh ein namnekun okeꞌ te, maut he au usaah susat ia nkoon piut.”
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia diante daquele homem, para que ele permita que o seu outro irmão e Benjamim voltem com vocês. Quanto a mim, se ficar sem filhos, sem filhos ficarei".
15 Rarit sin nnaon ma nakbuaꞌ ein baer ook-soun ein am roit, he neikin nnaon neun pah Masir. Sin nok naiꞌ Benjamin amsaꞌ. Antean nee te, sin nnaon nbaiseun naiꞌ Yusuf.
15 Então os homens desceram ao Egito, levando o presente, prata em dobro e Benjamim, e foram à presença de José.
16 Oras naiꞌ Yusuf niit naiꞌ Benjamin nok in taatf ein ate, in nreek aꞌnaak mepu nbi in umi mnak, “Hoe! Meik atoin ein reꞌ ia ntaman neun au umi! Rarit amroor bijae jes, mihaan ee rek-reko. Sin ro he nbukaen nok kau oras maans ee naꞌpuup.”
16 Quando José viu Benjamim junto com eles, disse ao administrador de sua casa: "Leve estes homens à minha casa, mate um animal e prepare-o; eles almoçarão comigo ao meio-dia".
17 Rarit aꞌnakat naan nmoeꞌ natuin naiꞌ Yusuf in aprenat. Onaim in nnao naat sin neu naiꞌ Yusuf in umi.
17 Ele fez o que lhe fora ordenado e levou-os à casa de José.
18 Oras sin nnaon neun naiꞌ Yusuf in umi, in taatf ein namtaun nmaten. Anbin raan ee te, sin naꞌuab ein am nak, “Amoo! Nansaaꞌ am es in nreun he neik kit teu ia? Kais-kaisaꞌ in he nasusab kit, natuin roit ein reꞌ sin nfee nafaniꞌ kit sin anbin hit iꞌkaor ein neon goes ii. Sin nmoeꞌ napo-poi kit he neem naat kit teu ia, he nok askeken ate, sin nheek kit, ma nmoeꞌ kit atjair sin aten. Rarit sin nasiik naan hit bikaes keledai ngguin okeꞌ.”
18 Eles ficaram com medo quando foram levados à casa de José, e pensaram: "Trouxeram-nos aqui por causa da prata que foi devolvida às nossas bagagens na primeira vez. Ele quer atacar-nos, subjugar-nos, tornar-nos escravos e tomar de nós os nossos jumentos".
19 Etun oras sin npaumaak naiꞌ Yusuf in uim je te, sin nataan aꞌnakat naan am nak,
19 Por isso, dirigiram-se ao administrador da casa de José e lhe disseram à entrada da casa:
20 “Aam, kais mutoꞌ-toꞌon kai. Neon goes ii, hai iim amsoos miit amnahat ambi ia.
20 "Ouça, senhor! A primeira vez que viemos aqui foi realmente para comprar comida.
21 — ausente —
21 Mas no lugar em que paramos para pernoitar, abrimos nossas bagagens e cada um de nós encontrou sua prata, na quantia exata. Por isso a trouxemos de volta conosco,
22 — ausente —
22 além de mais prata, para comprar comida. Não sabemos quem pôs a prata em nossa bagagem".
23 Rarit aꞌnakat naan nataah sin am nak, “Hi mtaꞌ-taaꞌ kiim. Kais mimtau! Of oniꞌ hi Uisneon nggoe es anfee tetus neu ki nbi hi ꞌkaor ein naan. Neon goes ii, au ꞌtoup urair hi roit ein naan okeꞌ. Hi ka mmuiꞌ fa tusaꞌ!” Rarit in napoit naiꞌ Simeon naꞌko bui je he nabua nok sin.
23 "Fiquem tranqüilos", disse o administrador. "Não tenham medo. O seu Deus, o Deus de seu pai, foi quem lhes deu um tesouro em suas bagagens, porque a prata de vocês eu recebi. " Então soltou Simeão e o levou à presença deles.
24 Onaim sin ntaman okeꞌ neu naiꞌ Yusuf in umi. Rarit aꞌnakat naan anfeen sin oe ma nafaun sin haek ein. In naꞌekuꞌ sin bikaes keledai ngguin amsaꞌ.
24 Em seguida os levou à casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Rarit in natoon am nak, “Hi of ambukae mok hai aam usiꞌ oras maans ii naꞌpuup.” Oras sin npao naiꞌ Yusuf he neem nateef nok sin ite, sin nꞌator ook-soun ein naan.
25 Eles então prepararam o presente para a chegada de José ao meio-dia, porque ficaram sabendo que iriam almoçar ali.
26 Oras naiꞌ Yusuf neem antea te, sin nriꞌtuun ok-okeꞌ nbin in human ma in matan. Rarit sin nnonaꞌ ook-soun ein neu na.
26 Quando José chegou, eles o presentearam com o que tinham trazido e curvaram-se diante dele até o chão.
27 Rarit naiꞌ Yusuf nataan sin am nak, “On mee? Hi arki mꞌao-minaꞌ, oo? Hi ama mnasiꞌ on mee? In nꞌao-minaꞌ msaꞌ, aa oo?”
27 Ele então lhes perguntou como passavam e disse em seguida: "Como vai o pai de vocês, o homem idoso de quem me falaram? Ainda está vivo? "
28 Sin natahan am nak, “Ho ate mnais ee, reꞌ hai aam honiꞌ, et reꞌ nee. In nꞌao-miin, tua.” Onaim sin naꞌruir ein ma nhormaat anteinꞌ ee.
28 Eles responderam: "Teu servo, nosso pai, ainda vive e passa bem". E se curvaram para prestar-lhe honra.
29 Rarit naiꞌ Yusuf nait matan am ankius niit in orif naiꞌ Benjamin. Sin nua sin, ainaf ma amaf meseꞌ. Onaim in nak, “Ooo! Hi oriꞌ aheit susu reꞌ neon goes ii hi miton-toon ee ji, es reꞌ ia!”
29 Olhando ao redor e vendo seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, José perguntou: "É este o irmão caçula de quem me falaram? " E acrescentou: "Deus lhe conceda graça, meu filho".
30 Ankius naiꞌ Benjamin on naan ate, naiꞌ Yusuf in rasi mnaut neu in oirf ee he noi npeꞌ-peeꞌ jah een. Natuin in nneek niis in orif naiꞌ Benjamin. In ka bisa ntahan naan fa in nekan naan antein. Onaim in nnao ntaam neu in keeꞌn ee rabah. Rarit in nkae nmeꞌ-meꞌur anbi naan.
30 Profundamente emocionado por causa de seu irmão, José apressou-se em sair à procura de um lugar para chorar, e entrando em seu quarto, chorou.
31 Ankae nrari te, in nnao nameu in human. In nafaniꞌ in nekan, rait in nnao nateef nok sin. Onaim in nreun in ameupt ein uim je naan ee, he nabaarb ein bukaet neun mei.
31 Depois de lavar o rosto, saiu e, controlando-se, disse: "Sirvam a comida".
32 Sin nabarab bukaet neu naiꞌ Yusuf anbi mei jes in nmees kuun. In orif-tataf sin nbukaen nbin mei jes aꞌtetaꞌ. In ameupt ein, nbukaen nbin mei jes kuuk. Natuin atoin Masir sin nnaben ate sin nhaiꞌniis sin tuak ein karu sin nbukaen buꞌ-buaꞌ nok atoin Ibranis sin.
32 Serviram a ele em separado dos seus irmãos e também dos egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso era sacrilégio para eles.
33 Aꞌnakat naan anꞌator anrair he naiꞌ Yusuf in orif-tataf sin antokon nmabain ein nok naiꞌ Yusuf. In nꞌator sin he ntokon nmaktun-tuin ein nmurai naꞌko atoin kouꞌ goe ntea aheit susu. Oras sin ankius niit reꞌ moꞌet reꞌ ia te, sin nsanmakan.
33 Seus irmãos foram colocados à mesa perante ele por ordem de idade, do mais velho ao mais moço, e olhavam perplexos uns para os outros.
34 Rarit naiꞌ Yusuf anꞌator he in ameupt ein naan naitin bukaet naꞌkon in mei je neun in orif-tataf sin. Sin ntoupun humaꞌ meseꞌ. Mes naiꞌ Benjamin antoupu mfaun anneis no niim naꞌko in taatf ein naan. Rarit sin nbukaen tar antea sin namsenan batuur-batuur.
34 Então lhes serviram da comida da mesa de José, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior que a dos outros. E eles festejaram e beberam à vontade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.