Gênesis 39
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 — ausente —
1 Quando José foi levado para o Egito pelos negociantes ismaelitas, eles o venderam a Potifar, um oficial egípcio. Potifar era capitão da guarda do faraó, o rei do Egito.
2 — ausente —
2 O S enhor estava com José, por isso ele era bem-sucedido em tudo que fazia no serviço da casa de seu senhor egípcio.
3 In aam uisf ee nkius naiꞌ Yusuf in meupn ein naan ro reko, in nahiin batuur-batuur nak UISNENO nturun ma nbaab naiꞌ Yusuf.
3 Potifar percebeu que o S enhor estava com José e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
4 Es naan ate, aam usiꞌ naan anromi haa naiꞌ Yusuf, ma npirsai je. Onaim in nait naiꞌ Yusuf anjair mandoor neu in umi. In nnonaꞌ in uim je he naiꞌ Yusuf anꞌurus. In baer pusaak ein, naiꞌ Yusuf es anꞌurus sin amsaꞌ.
4 Satisfeito com isso, nomeou José seu assistente pessoal e o encarregou de toda a sua casa e de todos os seus bens.
5 Natuin naiꞌ Yusuf natua nbi naan, es naꞌ Uisneno nfee tetus neu in aam usif, atoin Masir naan. In uim je nanan, in pusaak ein, in rene-poꞌon, ma in mepun naan nanaob ok nok reko.
5 A partir do dia em que José foi encarregado de toda a casa e de todas as propriedades de Potifar, o S enhor começou a abençoar a casa do egípcio por causa de José. Tudo corria bem na casa, e as plantações e os animais prosperavam.
6 Oras naiꞌ Potifar niit naiꞌ Yusuf in meupn ein reko ok-okeꞌ, in ka natenab fa saaꞌ-saaꞌ antein. In nahini haa he naah.
6 Assim, Potifar entregou tudo que possuía aos cuidados de José e, tendo-o como administrador, não se preocupava com nada, exceto com o que iria comer. José era um rapaz muito bonito, de bela aparência,
7 In natua nbi nee feꞌ ka ꞌroo fa, mes naiꞌ Potifar in fee je, ntaam neek neu ne. Onaim in naꞌokiꞌ naiꞌ Yusuf he karu reko te sin nua sin antupan.
7 e logo a esposa de Potifar começou a olhar para ele com desejo. “Venha e deite-se comigo”, ordenou ela.
8 Mes naiꞌ Yusuf ka nroim fa. In nataah am nak, “Kais on naan, tua! Au aam usiꞌ Potifar anfee kau kuasa he ꞌurus in umi-moneꞌ.
8 José recusou e disse: “Meu senhor me confiou todos os bens de sua casa e não precisa se preocupar com nada.
9 Anbi umi ia, ka tiit fa tuaf reꞌ nnaaꞌ aprenat anneis kau. Aam usiꞌ nanaꞌat kau areꞌ saaꞌ-saaꞌ he ꞌurus sin. Mes in ka nanaꞌat ko fa neu kau. Nok ranan mee, au he ꞌmoeꞌ rais tafiꞌ reꞌ ia? Rasi naan, nasuir nok Uisneno In romin amsaꞌ!”
9 Ninguém aqui tem mais autoridade que eu. Ele não me negou coisa alguma, exceto a senhora, pois é mulher dele. Como poderia eu cometer tamanha maldade? Estaria pecando contra Deus!”.
10 Maski on naan amsaꞌ, mes naiꞌ Potifar in fee je naꞌokiꞌ naiꞌ Yusuf piut. Mes naiꞌ Yusuf ka ntoe natuin ee fa.
10 A mulher continuava a assediar José diariamente, mas ele se recusava a deitar-se com ela.
11 Neot es, naiꞌ Yusuf antaam neu uim je he nkius mepu. Neno naan, ka tiit fa tuaf es anbi naan.
11 Certo dia, porém, quando José entrou para fazer seu trabalho, não havia mais ninguém na casa.
12 Onaim bifee naan neem ma nnaaꞌ naiꞌ Yusuf in baru, ma nheer ee mnak, “Uum nai! Hit nua kit atmes-mees. Uum he hit ttuup nai.”
12 Ela se aproximou, agarrou-o pelo manto e exigiu: “Venha, deite-se comigo!”. José se desvencilhou e fugiu da casa, mas o manto ficou na mão da mulher.
13 Oras naiꞌ Potifar in fee je niit naiꞌ Yusuf naen nasaitan in baur goe te,
13 Quando ela viu que José tinha fugido, mas que o manto havia ficado na mão dela,
14 — ausente —
14 chamou seus servos. “Vejam!”, disse ela. “Meu marido trouxe esse escravo hebreu para nos fazer de bobos! Ele entrou no meu quarto para me violentar, mas eu gritei.
15 — ausente —
15 Quando ele me ouviu gritar, saiu correndo e escapou, mas largou seu manto comigo.”
16 Onaim naiꞌ Potifar in fee je, nnaaꞌ baru naan, tar antea in moen je nfain neem.
16 Ela guardou o manto até o marido voltar para casa.
17 Oras in moen je nfain neem ate, in natoon ee mnak, “Amneen! Atoin Ibrani reꞌ ho mait meik je neem nok kit naan, feꞌe na in ntaam neu nbi au keꞌen. In he nkoin kau nok aꞌsekeꞌ!
17 Então, contou-lhe sua versão da história. “O escravo hebreu que você trouxe para nossa casa tentou aproveitar-se de mim”, disse ela.
18 Mes au ꞌkoaꞌ uher-heer ma ꞌoꞌen ameupt ein. Onaim in naen namneuk, namaikaꞌ nain in baru ia.”
18 “Mas, quando eu gritei, ele saiu correndo e largou seu manto comigo!”
19 Anneen in fee je natoon on naan ate, naiꞌ Potifar natooꞌ reꞌuf.
19 Ao ouvir a mulher contar como José a havia tratado, Potifar se enfureceu.
20 Onaim in nreek tuaf ma nnaon nheek naiꞌ Yusuf. Onaim sin nataam ee nbi uisf ee in bui.
20 Pegou José e o lançou na prisão onde ficavam os prisioneiros do rei, e ali José permaneceu.
21 Mes UISNENO ka nnikaꞌ fa naiꞌ Yusuf. Etun In ntuurn ee piut, tar antea aꞌnaak bui naan anneek aah ee.
21 Mas o S enhor estava com ele na prisão e o tratou com bondade. Fez José conquistar a simpatia do carcereiro, que,
22 Rarit in npirsai naiꞌ Yusuf. Onaim in nfee ne kuasa he nꞌurus atoin bui ngguin ma areꞌ kanan mepu nbi bui je nanan.
22 em pouco tempo, encarregou José de todos os outros presos e de todas as tarefas da prisão.
23 Es naan ate, aꞌnaak bui naan in ka natenab fa meup saaꞌ-saaꞌ nbi bui. UISNENO nturun ma nbaab naiꞌ Yusuf piut-piut, es naꞌ in mepun nbi bui je nanaob ok nok reko.
23 O carcereiro não precisava mais se preocupar com nada, pois José cuidava de tudo. O S enhor estava com ele e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.