Gênesis 39
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVI
1 — ausente —
1 José havia sido levado para o Egito, onde o egípcio Potifar, oficial do faraó e capitão da guarda, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 — ausente —
2 O Senhor estava com José, de modo que este prosperou e passou a morar na casa do seu senhor egípcio.
3 In aam uisf ee nkius naiꞌ Yusuf in meupn ein naan ro reko, in nahiin batuur-batuur nak UISNENO nturun ma nbaab naiꞌ Yusuf.
3 Quando este percebeu que o Senhor estava com ele e que o fazia prosperar em tudo o que realizava,
4 Es naan ate, aam usiꞌ naan anromi haa naiꞌ Yusuf, ma npirsai je. Onaim in nait naiꞌ Yusuf anjair mandoor neu in umi. In nnonaꞌ in uim je he naiꞌ Yusuf anꞌurus. In baer pusaak ein, naiꞌ Yusuf es anꞌurus sin amsaꞌ.
4 agradou-se de José e tornou-o administrador de seus bens. Potifar deixou a seu cuidado a sua casa e lhe confiou tudo o que possuía.
5 Natuin naiꞌ Yusuf natua nbi naan, es naꞌ Uisneno nfee tetus neu in aam usif, atoin Masir naan. In uim je nanan, in pusaak ein, in rene-poꞌon, ma in mepun naan nanaob ok nok reko.
5 Desde que o deixou cuidando de sua casa e de todos os seus bens, o Senhor abençoou a casa do egípcio por causa de José. A bênção do Senhor estava sobre tudo o que Potifar possuía, tanto em casa como no campo.
6 Oras naiꞌ Potifar niit naiꞌ Yusuf in meupn ein reko ok-okeꞌ, in ka natenab fa saaꞌ-saaꞌ antein. In nahini haa he naah.
6 Assim, deixou ele aos cuidados de José tudo o que tinha, e não se preocupava com coisa alguma, exceto com sua própria comida. José era atraente e de boa aparência,
7 In natua nbi nee feꞌ ka ꞌroo fa, mes naiꞌ Potifar in fee je, ntaam neek neu ne. Onaim in naꞌokiꞌ naiꞌ Yusuf he karu reko te sin nua sin antupan.
7 e, depois de certo tempo, a mulher do seu senhor começou a cobiçá-lo e o convidou: "Venha, deite-se comigo! "
8 Mes naiꞌ Yusuf ka nroim fa. In nataah am nak, “Kais on naan, tua! Au aam usiꞌ Potifar anfee kau kuasa he ꞌurus in umi-moneꞌ.
8 Mas ele se recusou e lhe disse: "Meu senhor não se preocupa com coisa alguma de sua casa, e tudo o que tem deixou aos meus cuidados.
9 Anbi umi ia, ka tiit fa tuaf reꞌ nnaaꞌ aprenat anneis kau. Aam usiꞌ nanaꞌat kau areꞌ saaꞌ-saaꞌ he ꞌurus sin. Mes in ka nanaꞌat ko fa neu kau. Nok ranan mee, au he ꞌmoeꞌ rais tafiꞌ reꞌ ia? Rasi naan, nasuir nok Uisneno In romin amsaꞌ!”
9 Ninguém desta casa está acima de mim. Ele nada me negou, a não ser a senhora, porque é a mulher dele. Como poderia eu, então, cometer algo tão perverso e pecar contra Deus? "
10 Maski on naan amsaꞌ, mes naiꞌ Potifar in fee je naꞌokiꞌ naiꞌ Yusuf piut. Mes naiꞌ Yusuf ka ntoe natuin ee fa.
10 Assim, embora ela insistisse com José dia após dia, ele se recusava a deitar-se com ela e evitava ficar perto dela.
11 Neot es, naiꞌ Yusuf antaam neu uim je he nkius mepu. Neno naan, ka tiit fa tuaf es anbi naan.
11 Um dia ele entrou na casa para fazer suas tarefas, e nenhum dos empregados ali se encontrava.
12 Onaim bifee naan neem ma nnaaꞌ naiꞌ Yusuf in baru, ma nheer ee mnak, “Uum nai! Hit nua kit atmes-mees. Uum he hit ttuup nai.”
12 Ela o agarrou pelo manto e voltou a convidá-lo: "Vamos, deite-se comigo! " Mas ele fugiu da casa, deixando o manto na mão dela.
13 Oras naiꞌ Potifar in fee je niit naiꞌ Yusuf naen nasaitan in baur goe te,
13 Quando ela viu que, ao fugir, ele tinha deixado o manto em sua mão,
14 — ausente —
14 chamou os empregados e lhes disse: "Vejam, este hebreu nos foi trazido para nos insultar! Ele entrou aqui e tentou abusar de mim, mas eu gritei.
15 — ausente —
15 Quando me ouviu gritar por socorro, largou seu manto ao meu lado e fugiu da casa".
16 Onaim naiꞌ Potifar in fee je, nnaaꞌ baru naan, tar antea in moen je nfain neem.
16 Ela conservou o manto consigo até que o senhor de José chegasse em casa.
17 Oras in moen je nfain neem ate, in natoon ee mnak, “Amneen! Atoin Ibrani reꞌ ho mait meik je neem nok kit naan, feꞌe na in ntaam neu nbi au keꞌen. In he nkoin kau nok aꞌsekeꞌ!
17 Então repetiu-lhe a história: "Aquele escravo hebreu que você nos trouxe aproximou-se de mim para me insultar.
18 Mes au ꞌkoaꞌ uher-heer ma ꞌoꞌen ameupt ein. Onaim in naen namneuk, namaikaꞌ nain in baru ia.”
18 Mas, quando gritei por socorro, ele largou seu manto ao meu lado e fugiu".
19 Anneen in fee je natoon on naan ate, naiꞌ Potifar natooꞌ reꞌuf.
19 Quando o seu senhor ouviu o que a sua mulher lhe disse: "Foi assim que o seu escravo me tratou", ficou indignado.
20 Onaim in nreek tuaf ma nnaon nheek naiꞌ Yusuf. Onaim sin nataam ee nbi uisf ee in bui.
20 Mandou buscar José e lançou-o na prisão em que eram postos os prisioneiros do rei. José ficou na prisão,
21 Mes UISNENO ka nnikaꞌ fa naiꞌ Yusuf. Etun In ntuurn ee piut, tar antea aꞌnaak bui naan anneek aah ee.
21 mas o Senhor estava com ele e o tratou com bondade, concedendo-lhe a simpatia do carcereiro.
22 Rarit in npirsai naiꞌ Yusuf. Onaim in nfee ne kuasa he nꞌurus atoin bui ngguin ma areꞌ kanan mepu nbi bui je nanan.
22 Por isso o carcereiro encarregou José de todos os que estavam na prisão, e ele se tornou responsável por tudo o que lá sucedia.
23 Es naan ate, aꞌnaak bui naan in ka natenab fa meup saaꞌ-saaꞌ nbi bui. UISNENO nturun ma nbaab naiꞌ Yusuf piut-piut, es naꞌ in mepun nbi bui je nanaob ok nok reko.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava a cargo de José, porque o Senhor estava com José e lhe concedia bom êxito em tudo o que realizava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.