Gênesis 38

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Rarit naiꞌ Yahuda nnao nasaitan in orif-tataf sin, ma natua nok in soob reko naiꞌ Hira anbi kuan Aduram.
1 Por esse tempo Judá se separou dos seus irmãos e foi morar na casa de um homem chamado Hira, que era da cidade de Adulã.
2 Anbi naan, anmuiꞌ aꞌnaef es, atoin Kananas, in kaan ee naiꞌ Sua. Naiꞌ Yahuda anroim in aan feot goes. Rarit in nsao goe. Onaim in nahoniꞌ riꞌaan mone nmaktun-tuin ein.
2 Ali Judá ficou conhecendo a filha de um cananeu chamado Sua. Judá casou com ela,
3 Aan moen unu, sin nakaanb ee naiꞌ Er.
3 e ela lhe deu um filho, a quem ele chamou de Er.
4 Aan mone tnanaꞌ, sin nakaanb ee naiꞌ Onan.
4 Ela ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem ela deu o nome de Onã.
5 Rarit aheit suus goe, kaan ee naiꞌ Sera. Oras nahoniꞌ naiꞌ Sera, sin nfoꞌon neu kuan es, in kaan ee, Kesip.
5 Depois ela teve mais um filho, em quem ela pôs o nome de Selá. Judá estava em Quezibe quando esse menino nasceu.
6 Oras aan moen unu naiꞌ Er naꞌnae te, naiꞌ Yahuda nnao neik ripaꞌ-okoꞌ ma ntoitn ee riꞌ feot munif es, in kaan ee bi Tamar. Rarit naiꞌ Er ansao bi Tamar.
6 Judá casou Er, o seu filho mais velho, com uma mulher chamada Tamar.
7 Mes naiꞌ Er naan atoin maufinu. Es naan ate, Uisneno nhukun naꞌmate. Onaim naiꞌ Er nmaet, mes ka nmuiꞌ fa anah.
7 O Senhor Deus não gostava da vida perversa que Er levava e por isso o matou.
8 Rarit naiꞌ Yahuda nreun aan mone tnaan ee mnak, “Onan! Ho tataꞌ nmate nrair, mes in ka nmuiꞌ fa anah. Onaim oras ia, tatuin atoni mnais ein sin haart ii te, ho ro he msenuꞌ ho tataꞌ he msao in fee. Nok ranan naan ate, maut he ho muhoniꞌ riꞌanaꞌ neu ho tataꞌ in sapaan.”
8 Então Judá disse a Onã: — Vá e tenha relações com a viúva do seu irmão. Assim, você cumprirá o seu dever de cunhado para que o seu irmão tenha descendentes por meio de você .
9 Naiꞌ Onan nahiin harat naan. Mes in ka nroim fa he nahoniꞌ neu in tataf naiꞌ Er. Onaim karu in ntuup nok bi Tamar ate, in akmii oen ee nꞌoop ee npoi henatiꞌ bi Tamar kais naꞌapuꞌ he nahoniꞌ.
9 Ora, Onã sabia que o filho que nascesse não seria considerado como seu. Por isso, cada vez que tinha relações com a viúva do seu irmão, ele deixava que o esperma caísse no chão para que o seu irmão não tivesse descendentes por meio dele.
10 Naiꞌ Onan anmoeꞌ on naan, onaim natoꞌob niis Uisneno. Etun Uisneno nhukun niis ne msaꞌ.
10 O Senhor ficou desgostoso com o que Onã estava fazendo e o matou também.
11 Oras naiꞌ Yahuda nkisu te in aan moen nuaꞌ ein reꞌ ansao bi Tamar naan anmaten ate, in natiun gon. In natenab, kais-kaisaꞌ in aan moen aheit susu naiꞌ Sera nsao bi Tamar ate, of in nmate msaꞌ. Onaim in nnao natonan in nanef bi Tamar am nak, “Tamar! Reko nneis ho mfain meu ho mahoin ein. Karu au anah naiꞌ Sera naꞌnae te, naꞌ ho mfain uum he msao.” Rarit bi Tamar anfain.
11 Então Judá disse a Tamar, a sua nora: — Volte para a casa do seu pai e continue viúva até que o meu filho Selá fique adulto. Ele disse isso porque tinha medo que Selá fosse morto, como havia acontecido com os seus irmãos. Assim, Tamar foi morar na casa do pai dela.
12 Ka ꞌroo fa te, naiꞌ Yahuda in fee je nmaet. Onaim in nkae ma nsuus tar antea neon nuukt ein namsopun ate, in noꞌen in partei naiꞌ Hira, he sin nua sin annaon neun kuan Timna. Anbi naan, atoin ein ankateer aꞌbib-kaesn ein sin fuunk ein, he naꞌsosaꞌ sin. Akateers ein namfa-faun ma sin feest ein amsaꞌ.
12 Passado algum tempo, a mulher de Judá morreu. Quando acabou o luto, Judá foi até Timnate, onde estavam cortando a lã das suas ovelhas. E o seu amigo Hira, de Adulã, foi com ele.
13 Onaim biak ein natonan bi Tamar am nak, “Ho aam babaꞌ annao et Timna, he nꞌurus tua akateer funu neu in aꞌbib-kaesn ein.”
13 Alguém contou a Tamar que o seu sogro ia a Timnate a fim de cortar a lã das suas ovelhas.
14 Oras naan, naiꞌ Yahuda in aan moen aheit suus goe naꞌnae nrair. Mes bi Tamar nahini nrair nak in aam baabf ee ka nroim fa he naiꞌ Sera nsao goe. Onaim bi Tamar naim raan aꞌpoꞌi he naꞌtuiꞌ in sapaan. Onaim in nsenuꞌ nain in tai-baun ein, rarit in npaek tai-paek reko. In npaek poꞌuk ma nsakruub naan in human. Rarit in nnao ntoko nbi enoꞌ he ttaam teu kuan Enaim, nbi haa reꞌ ranan he tnao teu Timna.
14 Então ela trocou de roupa, deixando de lado as suas roupas de viúva, cobriu o rosto com um véu e se disfarçou. Em seguida foi e se sentou perto da entrada da cidade de Enaim, que fica no caminho para Timnate. Ela fez isso porque sabia muito bem que Selá já era homem feito, mas Judá não havia mandado que ele casasse com ela.
15 Oras naiꞌ Yahuda nnao npeoꞌ kuan naan in rana ꞌtamas, in niit bifee jes. In natenab nak oniꞌ bifee aꞌhakeꞌ, natuin bi Tamar in paekn ee on reꞌ bifee aꞌhaek ein. Anneis-neis in nkuub naan in human.
15 Quando Judá a viu, pensou que era uma prostituta, pois ela estava com o rosto coberto.
16 Naiꞌ Yahuda ka nahiin naan fa nak, bifee naan in aan nanef. Onaim in nnao npaumaak bifee naan, ma nataan ee mnak, “Hae! Karu ho mromi te, au ꞌtuup ꞌok ko. Ho mtoit fauk?”
16 Ele foi falar com ela na beira do caminho, sem saber que era a sua nora. Ele disse: — Você quer ir para a cama comigo? Ela perguntou: — Quanto é que você me paga?
17 Naiꞌ Yahuda ntaabr ee mnak, “On mee karu au ꞌfee ko ꞌbib jes ate, ho mromi, oo?”
17 Ele respondeu: — Eu lhe mando um cabrito do meu rebanho. — Está bem — disse ela. — Mas deixe alguma coisa comigo como garantia de que você vai mandar o cabrito.
18 — ausente —
18 Judá perguntou: — O que você quer que eu deixe? Ela respondeu: — O seu Então Judá entregou os objetos. Ele teve relações com ela, e ela ficou grávida.
19 — ausente —
19 Tamar voltou para casa, tirou o véu e vestiu as suas roupas de viúva.
20 Ka ꞌroo fa nteniꞌ te, naiꞌ Yahuda ntoit babat naꞌko in soob reko naiꞌ Hira mnak, “Ho meiki ꞌbibi ia meu bifee aꞌhakeꞌ reꞌ et Enaim, he mtoup maan kau au baerꞌ ein reꞌ in nnaaꞌ sin.” Naiꞌ Hira nnao ntea Enaim. In nataan neu-mneem, mes ka niit aiꞌ nateef fa bifee naan.
20 Mais tarde Judá mandou o seu amigo Hira levar o cabrito e trazer de volta os objetos que havia deixado com ela, mas Hira não a encontrou.
21 Onaim in nataan abitan bare naan am nak, “Au he utaan ꞌaan, tua. Hi miit bifee aꞌhakeꞌ es, reꞌ natiꞌ te antok-toko nbi kuan ee in enoꞌ ꞌtaamn ee, oo? In et mee?”
21 Ele perguntou aos homens de Enaim se sabiam onde estava a prostituta que costumava ficar na beira da estrada. — Aqui não esteve nenhuma prostituta — foi a resposta deles.
22 Onaim naiꞌ Hira nfain neem neu naiꞌ Yahuda. In natoon am nak, “Au ka uteef ꞌok ꞌaan fa bifee naan. Au ꞌaim ma ꞌhae ꞌmaet, mes abitan nee nak, ka tiit fa bifee aꞌhakeꞌ nbi naan.”
22 Hira voltou e disse a Judá: — Não encontrei a mulher. E os homens do lugar disseram que ali nunca havia estado nenhuma prostituta.
23 Naiꞌ Yahuda nataah am nak, “Maut he in paar baerꞌ ein naan! Asar biak ein kais namaebaꞌ kit. Natuin au he ꞌbaen, mes hit ka tateef fa bifee naan ate.”
23 Então Judá disse: — Pois ela que fique com as minhas coisas. Assim, ninguém vai zombar de nós. Eu mandei o cabrito, mas você não encontrou a mulher.
24 Ankoon funan teun on naan ate, tuaf bian annaon ma natonan naiꞌ Yahuda mnak, “Ho aan nanef bi Tamar naan, anmoeꞌ jon on reꞌ bifee aꞌhakeꞌ. Oras ia in naꞌapuꞌ.”
24 Passados uns três meses, foram dizer a Judá: — A sua nora agiu como prostituta e agora está grávida. Aí Judá disse: — Tragam essa mulher para fora a fim de ser queimada!
25 Rarit sin nnaon ma nheer neik bi Tamar. Mes in nait napoin baer mamarak ma teas naan. Onaim in nreek tuaf he nnao natoon neu in aam baabf ee mnak, “Aam. Amtae murek-rekoꞌ baerꞌ ein reꞌ ia feꞌ. Tuaf reꞌ nmuiꞌ baer mamarak ma teas reꞌ ia, in es reꞌ naꞌapub kau.”
25 Quando a estavam tirando da sua casa, ela mandou dizer ao seu sogro: “Quem me engravidou foi o dono destas coisas. Examine e veja de quem são o sinete com o cordão e o bastão.”
26 Ankius niit baerꞌ ein naan ate, naiꞌ Yahuda nahiin nain nak baerꞌ ein naan, ro iin na. Rarit in naꞌuab am nak, “Batuur! Bifee naan ka nsaan fa. Au es reꞌ asanat. In ntoom. Amneon ii, au ro he usaob ee nok au anah naiꞌ Sera, mes au es reꞌ ka ꞌromif. Amnao mifeitn ee nai!” Rarit naiꞌ Yahuda ka ntuup nabua ntein fa nok bi Tamar.
26 Judá reconheceu as coisas e disse: — Ela tem mais razão do que eu; pois prometi casá-la com o meu filho Selá, mas não cumpri a promessa. E nunca mais teve relações com ela.
27 Bi Tamar in oras he nahoin ii ntea goen. Onaim in nahoniꞌ riꞌaan koen.
27 Na hora de Tamar dar à luz, descobriram que ia ter gêmeos.
28 Oras in nahoniꞌ, riꞌaan es napoit nahunun in aꞌniman. Bifee atuis mahoin ee nfutuꞌ aab meꞌe nbi in aꞌniman. In nak, “Reꞌ ia, es reꞌ ahunut.”
28 Quando ela estava no trabalho de parto, um dos gêmeos pôs uma das mãos para fora. A parteira pegou uma fita vermelha e amarrou na mão dele. E disse: — Este saiu primeiro.
29 Mes riꞌanaꞌ naan anheer nataam in aꞌniimn ee nfain. Rarit akoet ee npoi nahuun. Onaim bifee atusis naan nak, “Hoe. Ho ro maꞌtain, oo! Etun ho muꞌsetiꞌ ma mpoi muhuun!” Rarit sin nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Peres (reꞌ in oetn ii nak, ‘naꞌsetiꞌ npoi’).
29 Mas ele puxou a mão, e o irmão gêmeo nasceu primeiro. Então a parteira disse: — Como você abriu caminho! E puseram nele o nome de Peres .
30 Rarit naꞌ in orif reꞌ mafuut aab meꞌe naan anpoi. Sin nakaanb ee naiꞌ Sera (in oetn ii nak ‘meeꞌ rare’).
30 Depois nasceu o outro, o que estava com a fita vermelha amarrada na mão, e ele recebeu o nome de Zera .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 38, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.