Gênesis 38

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Rarit naiꞌ Yahuda nnao nasaitan in orif-tataf sin, ma natua nok in soob reko naiꞌ Hira anbi kuan Aduram.
1 E aconteceu, no mesmo tempo, que Judá desceu de entre seus irmãos e entrou na casa de um varão de Adulão, cujo nome era Hira.
2 Anbi naan, anmuiꞌ aꞌnaef es, atoin Kananas, in kaan ee naiꞌ Sua. Naiꞌ Yahuda anroim in aan feot goes. Rarit in nsao goe. Onaim in nahoniꞌ riꞌaan mone nmaktun-tuin ein.
2 E viu Judá ali a filha de um varão cananeu, cujo nome era Sua; e tomou-a e entrou a ela.
3 Aan moen unu, sin nakaanb ee naiꞌ Er.
3 E ela concebeu e teve um filho; e chamou o seu nome Er.
4 Aan mone tnanaꞌ, sin nakaanb ee naiꞌ Onan.
4 E tornou a conceber, e teve um filho, e chamou o seu nome Onã.
5 Rarit aheit suus goe, kaan ee naiꞌ Sera. Oras nahoniꞌ naiꞌ Sera, sin nfoꞌon neu kuan es, in kaan ee, Kesip.
5 E continuou ainda, e teve um filho, e chamou o seu nome Selá; e ele estava em Quezibe quando ela o teve.
6 Oras aan moen unu naiꞌ Er naꞌnae te, naiꞌ Yahuda nnao neik ripaꞌ-okoꞌ ma ntoitn ee riꞌ feot munif es, in kaan ee bi Tamar. Rarit naiꞌ Er ansao bi Tamar.
6 Judá, pois, tomou uma mulher para Er, o seu primogênito; e o seu nome era Tamar.
7 Mes naiꞌ Er naan atoin maufinu. Es naan ate, Uisneno nhukun naꞌmate. Onaim naiꞌ Er nmaet, mes ka nmuiꞌ fa anah.
7 Er, porém, o primogênito de Judá, era mau aos olhos do Senhor , pelo que o Senhor o matou.
8 Rarit naiꞌ Yahuda nreun aan mone tnaan ee mnak, “Onan! Ho tataꞌ nmate nrair, mes in ka nmuiꞌ fa anah. Onaim oras ia, tatuin atoni mnais ein sin haart ii te, ho ro he msenuꞌ ho tataꞌ he msao in fee. Nok ranan naan ate, maut he ho muhoniꞌ riꞌanaꞌ neu ho tataꞌ in sapaan.”
8 Então, disse Judá a Onã: Entra à mulher do teu irmão, e casa-te com ela, e suscita semente a teu irmão.
9 Naiꞌ Onan nahiin harat naan. Mes in ka nroim fa he nahoniꞌ neu in tataf naiꞌ Er. Onaim karu in ntuup nok bi Tamar ate, in akmii oen ee nꞌoop ee npoi henatiꞌ bi Tamar kais naꞌapuꞌ he nahoniꞌ.
9 Onã, porém, soube que essa semente não havia de ser para ele; e aconteceu que, quando entrava à mulher de seu irmão, derramava- a na terra, para não dar semente a seu irmão.
10 Naiꞌ Onan anmoeꞌ on naan, onaim natoꞌob niis Uisneno. Etun Uisneno nhukun niis ne msaꞌ.
10 E o que fazia era mau aos olhos do Senhor , pelo que também o matou.
11 Oras naiꞌ Yahuda nkisu te in aan moen nuaꞌ ein reꞌ ansao bi Tamar naan anmaten ate, in natiun gon. In natenab, kais-kaisaꞌ in aan moen aheit susu naiꞌ Sera nsao bi Tamar ate, of in nmate msaꞌ. Onaim in nnao natonan in nanef bi Tamar am nak, “Tamar! Reko nneis ho mfain meu ho mahoin ein. Karu au anah naiꞌ Sera naꞌnae te, naꞌ ho mfain uum he msao.” Rarit bi Tamar anfain.
11 Então, disse Judá a Tamar, sua nora: Fica-te viúva na casa de teu pai, até que Selá, meu filho, seja grande. Porquanto disse: Para que, porventura, não morra também este, como seus irmãos. Assim, foi-se Tamar e ficou-se na casa de seu pai.
12 Ka ꞌroo fa te, naiꞌ Yahuda in fee je nmaet. Onaim in nkae ma nsuus tar antea neon nuukt ein namsopun ate, in noꞌen in partei naiꞌ Hira, he sin nua sin annaon neun kuan Timna. Anbi naan, atoin ein ankateer aꞌbib-kaesn ein sin fuunk ein, he naꞌsosaꞌ sin. Akateers ein namfa-faun ma sin feest ein amsaꞌ.
12 Passando-se, pois, muitos dias, morreu a filha de Sua, mulher de Judá; e, depois, se consolou Judá e subiu aos tosquiadores das suas ovelhas, em Timna, ele e Hira, seu amigo, o adulamita.
13 Onaim biak ein natonan bi Tamar am nak, “Ho aam babaꞌ annao et Timna, he nꞌurus tua akateer funu neu in aꞌbib-kaesn ein.”
13 E deram aviso a Tamar, dizendo: Eis que teu sogro sobe a Timna, a tosquiar as suas ovelhas.
14 Oras naan, naiꞌ Yahuda in aan moen aheit suus goe naꞌnae nrair. Mes bi Tamar nahini nrair nak in aam baabf ee ka nroim fa he naiꞌ Sera nsao goe. Onaim bi Tamar naim raan aꞌpoꞌi he naꞌtuiꞌ in sapaan. Onaim in nsenuꞌ nain in tai-baun ein, rarit in npaek tai-paek reko. In npaek poꞌuk ma nsakruub naan in human. Rarit in nnao ntoko nbi enoꞌ he ttaam teu kuan Enaim, nbi haa reꞌ ranan he tnao teu Timna.
14 Então, ela tirou de sobre si as vestes da sua viuvez, e cobriu-se com o véu, e disfarçou-se, e assentou-se à entrada das duas fontes que estão no caminho de Timna; porque via que Selá já era grande, e ela lhe não fora dada por mulher.
15 Oras naiꞌ Yahuda nnao npeoꞌ kuan naan in rana ꞌtamas, in niit bifee jes. In natenab nak oniꞌ bifee aꞌhakeꞌ, natuin bi Tamar in paekn ee on reꞌ bifee aꞌhaek ein. Anneis-neis in nkuub naan in human.
15 E, vendo-a Judá, teve-a por uma prostituta; porque ela havia coberto o seu rosto.
16 Naiꞌ Yahuda ka nahiin naan fa nak, bifee naan in aan nanef. Onaim in nnao npaumaak bifee naan, ma nataan ee mnak, “Hae! Karu ho mromi te, au ꞌtuup ꞌok ko. Ho mtoit fauk?”
16 E dirigiu-se para ela no caminho e disse: Vem, peço-te, deixa-me entrar a ti. Porquanto não sabia que era sua nora; e ela disse: Que darás, para que entres a mim?
17 Naiꞌ Yahuda ntaabr ee mnak, “On mee karu au ꞌfee ko ꞌbib jes ate, ho mromi, oo?”
17 E ele disse: Eu te enviarei um cabrito do rebanho. E ela disse: Dás-me penhor até que o envies?
18 — ausente —
18 Então, ele disse: Que penhor é que te darei? E ela disse: O teu selo, e o teu lenço, e o cajado que está em tua mão. O que ele lhe deu, e entrou a ela; e ela concebeu dele.
19 — ausente —
19 E ela levantou-se, e foi-se, e tirou de sobre si o seu véu, e vestiu as vestes da sua viuvez.
20 Ka ꞌroo fa nteniꞌ te, naiꞌ Yahuda ntoit babat naꞌko in soob reko naiꞌ Hira mnak, “Ho meiki ꞌbibi ia meu bifee aꞌhakeꞌ reꞌ et Enaim, he mtoup maan kau au baerꞌ ein reꞌ in nnaaꞌ sin.” Naiꞌ Hira nnao ntea Enaim. In nataan neu-mneem, mes ka niit aiꞌ nateef fa bifee naan.
20 E Judá enviou o cabrito por mão do seu amigo, o adulamita, para tomar o penhor da mão da mulher; porém não a achou.
21 Onaim in nataan abitan bare naan am nak, “Au he utaan ꞌaan, tua. Hi miit bifee aꞌhakeꞌ es, reꞌ natiꞌ te antok-toko nbi kuan ee in enoꞌ ꞌtaamn ee, oo? In et mee?”
21 E perguntou aos homens daquele lugar, dizendo: Onde está a prostituta que estava no caminho junto às duas fontes? E disseram: Aqui não esteve prostituta alguma.
22 Onaim naiꞌ Hira nfain neem neu naiꞌ Yahuda. In natoon am nak, “Au ka uteef ꞌok ꞌaan fa bifee naan. Au ꞌaim ma ꞌhae ꞌmaet, mes abitan nee nak, ka tiit fa bifee aꞌhakeꞌ nbi naan.”
22 E voltou a Judá e disse: Não a achei; e também disseram os homens daquele lugar: Aqui não esteve prostituta.
23 Naiꞌ Yahuda nataah am nak, “Maut he in paar baerꞌ ein naan! Asar biak ein kais namaebaꞌ kit. Natuin au he ꞌbaen, mes hit ka tateef fa bifee naan ate.”
23 Então, disse Judá: Tome- o ela, para que porventura não venhamos a cair em desprezo; eis que tenho enviado este cabrito, mas tu não a achaste.
24 Ankoon funan teun on naan ate, tuaf bian annaon ma natonan naiꞌ Yahuda mnak, “Ho aan nanef bi Tamar naan, anmoeꞌ jon on reꞌ bifee aꞌhakeꞌ. Oras ia in naꞌapuꞌ.”
24 E aconteceu que, quase três meses depois, deram aviso a Judá, dizendo: Tamar, tua nora, adulterou e eis que está pejada do adultério. Então, disse Judá: Tirai-a fora para que seja queimada.
25 Rarit sin nnaon ma nheer neik bi Tamar. Mes in nait napoin baer mamarak ma teas naan. Onaim in nreek tuaf he nnao natoon neu in aam baabf ee mnak, “Aam. Amtae murek-rekoꞌ baerꞌ ein reꞌ ia feꞌ. Tuaf reꞌ nmuiꞌ baer mamarak ma teas reꞌ ia, in es reꞌ naꞌapub kau.”
25 E, tirando-a fora, ela mandou dizer a seu sogro: Do varão de quem são estas coisas eu concebi. E ela disse mais: Conhece, peço-te, de quem é este selo, e estes lenços, e este cajado.
26 Ankius niit baerꞌ ein naan ate, naiꞌ Yahuda nahiin nain nak baerꞌ ein naan, ro iin na. Rarit in naꞌuab am nak, “Batuur! Bifee naan ka nsaan fa. Au es reꞌ asanat. In ntoom. Amneon ii, au ro he usaob ee nok au anah naiꞌ Sera, mes au es reꞌ ka ꞌromif. Amnao mifeitn ee nai!” Rarit naiꞌ Yahuda ka ntuup nabua ntein fa nok bi Tamar.
26 E conheceu-os Judá e disse: Mais justa é ela do que eu, porquanto não a tenho dado a Selá, meu filho. E nunca mais a conheceu.
27 Bi Tamar in oras he nahoin ii ntea goen. Onaim in nahoniꞌ riꞌaan koen.
27 E aconteceu, ao tempo de dar à luz, que havia gêmeos em seu ventre.
28 Oras in nahoniꞌ, riꞌaan es napoit nahunun in aꞌniman. Bifee atuis mahoin ee nfutuꞌ aab meꞌe nbi in aꞌniman. In nak, “Reꞌ ia, es reꞌ ahunut.”
28 E aconteceu, dando à luz, que um pôs fora a mão, e a parteira tomou-a e atou em sua mão um fio roxo, dizendo: Este saiu primeiro.
29 Mes riꞌanaꞌ naan anheer nataam in aꞌniimn ee nfain. Rarit akoet ee npoi nahuun. Onaim bifee atusis naan nak, “Hoe. Ho ro maꞌtain, oo! Etun ho muꞌsetiꞌ ma mpoi muhuun!” Rarit sin nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Peres (reꞌ in oetn ii nak, ‘naꞌsetiꞌ npoi’).
29 Mas aconteceu que, tornando ele a recolher a sua mão, eis que saiu o seu irmão; e ela disse: Como tens tu rompido? Sobre ti é a rotura. E chamaram o seu nome Perez.
30 Rarit naꞌ in orif reꞌ mafuut aab meꞌe naan anpoi. Sin nakaanb ee naiꞌ Sera (in oetn ii nak ‘meeꞌ rare’).
30 E depois saiu o seu irmão, em cuja mão estava o fio roxo; e chamaram o seu nome Zerá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 38, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.