Gênesis 35

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Rarit Uisneno naꞌuab nok naiꞌ Yakop am nak, “Au reꞌ ia, Uisneno reꞌ nakriir On neu ko, oras ho maen muꞌko ho tataꞌ naiꞌ Esau. Oras ia, ho mfooꞌ nai muꞌko bare ia meu Betel. Amtea nee te, ambaik mei fuat ma mfee fuaꞌ-turuꞌ meu Kau. Rarit ho mutua mubaar ambi naan nai.”
1 Deus disse a Jacó: “Apronte-se, mude-se para Betel e estabeleça-se ali. Ao chegar, construa um altar para o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo de seu irmão, Esaú”.
2 — ausente —
2 Jacó disse à sua família e a todos que estavam com ele: “Joguem fora todos os seus ídolos pagãos, purifiquem-se e vistam roupas limpas.
3 — ausente —
3 Vamos a Betel, onde construirei um altar para o Deus que respondeu às minhas orações quando eu estava angustiado. Ele tem estado comigo por onde ando”.
4 Onaim sin nnonaꞌ sin faut-fuat reꞌ maruun ein ma sin faorn ein amsaꞌ. Rarit naiꞌ Yakop antoup sin ma nsuub sin nbi hau kouꞌ goes in uun, anpaumaak kuan Sikem.
4 Então entregaram a Jacó todos os ídolos pagãos e as argolas que usavam nas orelhas, e ele os enterrou ao pé da grande árvore perto de Siquém.
5 Oras naiꞌ Yakop sin nnaon nasaitan Sikem, Uisneno nfee rasi mtaus neu too pah anfuun am nateef, tar antea sin ka nabranin fa he ntaon rais reꞌuf neu naiꞌ Yakop sin.
5 Quando partiram, o terror de Deus se espalhou de tal forma entre os moradores das cidades próximas que ninguém atacou a família de Jacó.
6 Onaim naiꞌ Yakop nok in too pukan naan, antean nok mamut anbin Betel et pah Kanaꞌan. (Betel naan, unuꞌ feꞌe te, in kaan ee, Lus.)
6 Por fim, Jacó e todos que estavam com ele chegaram a Luz (também chamada Betel), em Canaã.
7 Anbi naan, naiꞌ Yakop anbaik fatu njair mei fuat. Rarit in nakanab bare naan nak El Betel (reꞌ in oetn ii nak, ‘Betel in Uisneno’), natuin unuꞌ te Uisneno nakriir On neu naiꞌ Yakop anbi naan, oras in naen nasaitan in tataf.
7 Jacó construiu um altar ali e chamou o lugar de El-Betel, pois Deus lhe havia aparecido em Betel quando ele estava fugindo de seu irmão.
8 Anpaumaak kuan Betel, anmuiꞌ hau uuꞌ kouꞌ goes reꞌ atoniꞌ nakaanb ee, Aron Bakut. In aꞌmoufn ii nak, ‘hau meꞌ-meꞌur’. In napein kanaf naan, natuin oras bi Ripka in bifee atitus, es reꞌ bi Debora nmaet, sin nsuub ee nbi hau naan in uun.
8 Pouco tempo depois, Débora, a serva que havia amamentado Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé do carvalho no vale perto de Betel. Desde então, a árvore é chamada de Alom-Bacute.
9 Neon goes ii, oras naiꞌ Yakop anfain neem naꞌko Padan Aram, Uisneno nakriir On antein, ma nfee ne tetus-athoen.
9 Agora que Jacó havia regressado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez em Betel e o abençoou:
10 Uisneno naꞌuab am nak, “Anmurai oras ia, ho kaan maan ka naiꞌ Yakop antein fa goen. Mes Au ukanab ko ꞌeik kaan feꞌu es, es reꞌ Israꞌel.
10 “Seu nome é Jacó, mas você não se chamará mais Jacó. De agora em diante, seu nome será Israel”. Assim, Deus deu a ele o nome de Israel.
11 Au reꞌ ia, Uisneno reꞌ Akuaas Reꞌuf. Onaim ho muhoniꞌ ma musuuf amfa-faun. Uuf-uuf ma pah-pah of anpoin ma nboran naꞌkon ho sufam ma ho kaꞌum sin. Ma ho of muhoniꞌ maan usif-usif amsaꞌ.
11 Deus também lhe disse: “Eu sou o Deus Todo-poderoso. Seja fértil e multiplique-se. Você se tornará uma grande nação, até mesmo muitas nações. Haverá reis entre seus descendentes.
12 Pah reꞌ nahunu te Au ꞌfee je ꞌeu ho naꞌi naiꞌ Abraham ma ho amaꞌ naiꞌ Isak naan, oras ia Au ꞌfee ko goe, ma ho sufam-kaꞌum sin.”
12 Eu lhe darei a terra que dei a Abraão e Isaque. Sim, eu a darei a você e a seus descendentes”.
13 — ausente —
13 Em seguida, Deus se elevou do lugar onde havia falado a Jacó.
14 — ausente —
14 Jacó levantou uma coluna de pedra para marcar o lugar onde Deus lhe havia falado. Depois, derramou vinho sobre a coluna, como oferta a Deus, e a ungiu com azeite de oliva.
15 In nakanab bare naan, Betel.
15 Chamou o lugar de Betel, pois ali Deus lhe havia falado.
16 Rarit naiꞌ Yakop sin annaon nasaitan Betel. Oras sin he noi nhaumaak kuan Efrata (es reꞌ Betlehem), antea in oors aa goen he bi Rahel nahoniꞌ. Mes in nahoniꞌ nok susat.
16 Depois que partiram de Betel, rumaram para Efrata. Raquel, porém, sentiu fortes dores e entrou em trabalho de parto quando ainda estavam a certa distância da cidade.
17 Oras in nakes-kees feꞌ, bifee atuis ee natoon ee mnak, “Ain Rahel! Amhaꞌtain ho neek maan. Ho aanh ii mone!”
17 As dores de parto aumentaram, e a parteira lhe disse: “Não tenha medo! Você terá outro menino!”.
18 Oras bi Rahel he noi natfeek, in nakanab riꞌanaꞌ naan, naiꞌ Ben-Oni (reꞌ in aꞌmoufn ii, ‘riꞌanaꞌ naꞌko au susat-nanaꞌrenat’). Rarit in natfeek. Mes naiꞌ Yakop nakanab riꞌanaꞌ naan, naiꞌ Benjamin (reꞌ in oetn ii nak, ‘riꞌanaꞌ nbi au ꞌnimak aꞌneꞌu’).
18 Raquel estava quase morrendo, mas, com seu último suspiro, chamou o menino de Benoni. O pai do bebê, no entanto, o chamou de Benjamim.
19 Rarit sin nsuub bi Rahel nbi ranan reꞌ he tnao teu Efrata in ninin, (reꞌ oras ia in kaan ee, Betlehem).
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada junto ao caminho para Efrata (ou seja, Belém).
20 Rarit naiꞌ Yakop nahakeꞌ faut natef es anbi naan. Bi Rahel in faut natef naan, et na feꞌ, tar antea oras ia.
20 Sobre o túmulo de Raquel, Jacó levantou um monumento de pedra, que está lá até hoje.
21 Rarit naiꞌ Yakop nananiꞌ bare piut-piut. Neot es, in nahakeꞌ tenas anbi tobe baik maꞌnopoꞌ Eder in aon bian.
21 Então Jacó seguiu viagem e acampou além de Migdal-Éder.
22 Oras sin nbin naan ate, naiꞌ Ruben antuup nok in aamf ee in fee panaꞌ bi Bilha. Naiꞌ Yakop nahiin rasi naan.
22 Enquanto moravam ali, Rúben teve relações com Bila, concubina de seu pai, e Jacó ficou sabendo disso. Estes são os nomes dos doze filhos de Jacó:
23 Bi Lea in aanh ein esan reꞌ: naiꞌ Ruben (naiꞌ Yakop in aan moen unu), naiꞌ Simeon, naiꞌ Lewi, naiꞌ Yahuda, naiꞌ Isaskar, ma naiꞌ Sebulon.
23 Os filhos de Lia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Bi Rahel in aanh ein esan reꞌ: naiꞌ Yusuf ma naiꞌ Benjamin.
24 Os filhos de Raquel foram José e Benjamim.
25 Bi Rahel in ate bi Bilha in aanh ein esan reꞌ: naiꞌ Dan ma naiꞌ Naftali.
25 Os filhos de Bila, serva de Raquel, foram Dã e Naftali.
26 Rarit bi Lea in ate bi Silpa in aanh ein esan reꞌ: naiꞌ Gat ma naiꞌ Aser.
26 Os filhos de Zilpa, serva de Lia, foram Gade e Aser. Esses são os filhos que nasceram a Jacó em Padã-Arã.
27 Rarit naiꞌ Yakop nnao nmakius in amaf naiꞌ Isak anbi Mamre anpaumaak kuan Kiryat-Arba (kuan naan, oras ia, in kaan ee, Hebron). Unuꞌ te, in naꞌif naiꞌ Abraham natua nbi bare naan amsaꞌ.
27 Então Jacó voltou à casa de seu pai, Isaque, em Manre, perto de Quiriate-Arba (hoje chamada Hebrom), onde Abraão e Isaque viveram como estrangeiros.
28 — ausente —
28 Isaque viveu 180 anos.
29 — ausente —
29 Deu o último suspiro e, ao morrer em boa velhice, reuniu-se a seus antepassados. Seus filhos, Esaú e Jacó, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.