Gênesis 35
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARIB
1 Rarit Uisneno naꞌuab nok naiꞌ Yakop am nak, “Au reꞌ ia, Uisneno reꞌ nakriir On neu ko, oras ho maen muꞌko ho tataꞌ naiꞌ Esau. Oras ia, ho mfooꞌ nai muꞌko bare ia meu Betel. Amtea nee te, ambaik mei fuat ma mfee fuaꞌ-turuꞌ meu Kau. Rarit ho mutua mubaar ambi naan nai.”
1 Depois disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; e faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da face de Esaú, teu irmão.
2 — ausente —
2 Então disse Jacó à sua família, e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no meio de vós, e purificai-vos e mudai as vossas vestes.
3 — ausente —
3 Levantemo-nos, e subamos a Betel; ali farei um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia, e que foi comigo no caminho por onde andei.
4 Onaim sin nnonaꞌ sin faut-fuat reꞌ maruun ein ma sin faorn ein amsaꞌ. Rarit naiꞌ Yakop antoup sin ma nsuub sin nbi hau kouꞌ goes in uun, anpaumaak kuan Sikem.
4 Entregaram, pois, a Jacó todos os deuses estranhos, que tinham nas mãos, e as arrecadas que pendiam das suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Oras naiꞌ Yakop sin nnaon nasaitan Sikem, Uisneno nfee rasi mtaus neu too pah anfuun am nateef, tar antea sin ka nabranin fa he ntaon rais reꞌuf neu naiꞌ Yakop sin.
5 Então partiram; e o terror de Deus sobreveio às cidades que lhes estavam ao redor, de modo que não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Onaim naiꞌ Yakop nok in too pukan naan, antean nok mamut anbin Betel et pah Kanaꞌan. (Betel naan, unuꞌ feꞌe te, in kaan ee, Lus.)
6 Assim chegou Jacó à Luz, que está na terra de Canaã {esta é Betel}, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Anbi naan, naiꞌ Yakop anbaik fatu njair mei fuat. Rarit in nakanab bare naan nak El Betel (reꞌ in oetn ii nak, ‘Betel in Uisneno’), natuin unuꞌ te Uisneno nakriir On neu naiꞌ Yakop anbi naan, oras in naen nasaitan in tataf.
7 Edificou ali um altar, e chamou ao lugar El-Betel; porque ali Deus se lhe tinha manifestado quando fugia da face de seu irmão.
8 Anpaumaak kuan Betel, anmuiꞌ hau uuꞌ kouꞌ goes reꞌ atoniꞌ nakaanb ee, Aron Bakut. In aꞌmoufn ii nak, ‘hau meꞌ-meꞌur’. In napein kanaf naan, natuin oras bi Ripka in bifee atitus, es reꞌ bi Debora nmaet, sin nsuub ee nbi hau naan in uun.
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho, ao qual se chamou Alom-Bacute.
9 Neon goes ii, oras naiꞌ Yakop anfain neem naꞌko Padan Aram, Uisneno nakriir On antein, ma nfee ne tetus-athoen.
9 Apareceu Deus outra vez a Jacó, quando ele voltou de Padã-Arã, e o abençoou.
10 Uisneno naꞌuab am nak, “Anmurai oras ia, ho kaan maan ka naiꞌ Yakop antein fa goen. Mes Au ukanab ko ꞌeik kaan feꞌu es, es reꞌ Israꞌel.
10 E disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó; não te chamarás mais Jacó, mas Israel será o teu nome. Chamou-lhe Israel.
11 Au reꞌ ia, Uisneno reꞌ Akuaas Reꞌuf. Onaim ho muhoniꞌ ma musuuf amfa-faun. Uuf-uuf ma pah-pah of anpoin ma nboran naꞌkon ho sufam ma ho kaꞌum sin. Ma ho of muhoniꞌ maan usif-usif amsaꞌ.
11 Disse-lhe mais: Eu sou Deus Todo-Poderoso; frutifica e multiplica-te; uma nação, sim, uma multidão de nações sairá de ti, e reis procederão dos teus lombos;
12 Pah reꞌ nahunu te Au ꞌfee je ꞌeu ho naꞌi naiꞌ Abraham ma ho amaꞌ naiꞌ Isak naan, oras ia Au ꞌfee ko goe, ma ho sufam-kaꞌum sin.”
12 a terra que dei a Abraão e a Isaque, a ti a darei; também à tua descendência depois de ti a darei.
13 — ausente —
13 E Deus subiu dele, do lugar onde lhe falara.
14 — ausente —
14 Então Jacó erigiu uma coluna no lugar onde Deus lhe falara, uma coluna de pedra; e sobre ela derramou uma libação e deitou-lhe também azeite;
15 In nakanab bare naan, Betel.
15 e Jacó chamou Betel ao lugar onde Deus lhe falara.
16 Rarit naiꞌ Yakop sin annaon nasaitan Betel. Oras sin he noi nhaumaak kuan Efrata (es reꞌ Betlehem), antea in oors aa goen he bi Rahel nahoniꞌ. Mes in nahoniꞌ nok susat.
16 Depois partiram de Betel; e, faltando ainda um trecho pequeno para chegar a Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto, e custou-lhe o dar à luz.
17 Oras in nakes-kees feꞌ, bifee atuis ee natoon ee mnak, “Ain Rahel! Amhaꞌtain ho neek maan. Ho aanh ii mone!”
17 Quando ela estava nas dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Oras bi Rahel he noi natfeek, in nakanab riꞌanaꞌ naan, naiꞌ Ben-Oni (reꞌ in aꞌmoufn ii, ‘riꞌanaꞌ naꞌko au susat-nanaꞌrenat’). Rarit in natfeek. Mes naiꞌ Yakop nakanab riꞌanaꞌ naan, naiꞌ Benjamin (reꞌ in oetn ii nak, ‘riꞌanaꞌ nbi au ꞌnimak aꞌneꞌu’).
18 Então Raquel, ao sair-lhe a alma {porque morreu}, chamou ao filho Benôni; mas seu pai chamou-lhe Benjamim.
19 Rarit sin nsuub bi Rahel nbi ranan reꞌ he tnao teu Efrata in ninin, (reꞌ oras ia in kaan ee, Betlehem).
19 Assim morreu Raquel, e foi sepultada no caminho de Efrata {esta é Bete-Leém}.
20 Rarit naiꞌ Yakop nahakeꞌ faut natef es anbi naan. Bi Rahel in faut natef naan, et na feꞌ, tar antea oras ia.
20 E Jacó erigiu uma coluna sobre a sua sepultura; esta é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Rarit naiꞌ Yakop nananiꞌ bare piut-piut. Neot es, in nahakeꞌ tenas anbi tobe baik maꞌnopoꞌ Eder in aon bian.
21 Então partiu Israel, e armou a sua tenda além de Migdal-Eder.
22 Oras sin nbin naan ate, naiꞌ Ruben antuup nok in aamf ee in fee panaꞌ bi Bilha. Naiꞌ Yakop nahiin rasi naan.
22 Quando Israel habitava naquela terra, foi Rúben e deitou-se com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Jacó:
23 Bi Lea in aanh ein esan reꞌ: naiꞌ Ruben (naiꞌ Yakop in aan moen unu), naiꞌ Simeon, naiꞌ Lewi, naiꞌ Yahuda, naiꞌ Isaskar, ma naiꞌ Sebulon.
23 Os filhos de Léia: Rúben o primogênito de Jacó, depois Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom;
24 Bi Rahel in aanh ein esan reꞌ: naiꞌ Yusuf ma naiꞌ Benjamin.
24 os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Bi Rahel in ate bi Bilha in aanh ein esan reꞌ: naiꞌ Dan ma naiꞌ Naftali.
25 os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Rarit bi Lea in ate bi Silpa in aanh ein esan reꞌ: naiꞌ Gat ma naiꞌ Aser.
26 os filhos de Zilpa, serva de Léia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Rarit naiꞌ Yakop nnao nmakius in amaf naiꞌ Isak anbi Mamre anpaumaak kuan Kiryat-Arba (kuan naan, oras ia, in kaan ee, Hebron). Unuꞌ te, in naꞌif naiꞌ Abraham natua nbi bare naan amsaꞌ.
27 Jacó veio a seu pai Isaque, a Manre, a Quiriate-Arba {esta é Hebrom}, onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos;
29 — ausente —
29 e, exalando o espírito, morreu e foi congregado ao seu povo, velho e cheio de dias; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.