Gênesis 34

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Neot es, bi Dina, reꞌ naiꞌ Yakop ma in fee bi Lea sin aan feto, annao nmakius nok riꞌ feot muinf ein bare naan.
1 Ora, Diná, a filha que Lia teve com Jacó, saiu para ver as filhas da terra.
2 Anbi pah naan, in uisf ee, kaan ee naiꞌ Hemor, naꞌko uuf Hebis. In aan moen je, kaan ee naiꞌ Sikem. Neot es, naiꞌ Sikem niit bi Dina. Onaim in nheek je, rarit in nkoin je nok aꞌsekeꞌ.
2 Quem a viu foi Siquém, filho do heveu Hamor, que era príncipe daquela terra. Tomando-a, ele teve relações com ela e assim a humilhou.
3 Naiꞌ Sikem antaam nekan bi Dina. Onaim naiꞌ Sikem ankopoꞌ bi Dina, he karu reko te, bi Dina nroim natuin.
3 Siquém se apegou a Diná, filha de Jacó, amou a jovem e lhe falou ao coração.
4 Rarit naiꞌ Sikem naꞌuab neu in aamf ee mnak, “Aam! Reko te, ho mtaman mtoit bi Dina, he au ꞌsao.”
4 Então Siquém disse a seu pai Hamor: — Consiga-me esta jovem para que seja a minha esposa.
5 Oras Naiꞌ Yakop anneen nak anmuiꞌ atoin es ankoin in aan feto nok aꞌsekeꞌ, in ntaaꞌ-taaꞌ kuun, ma ka nmoeꞌ fa saaꞌ-saaꞌ. Natuin oras naan, in aan moen ein natukun muꞌit anbin amneraꞌ huun. Onaim in npao sin tar sin nfain neman ok-okeꞌ.
5 Quando Jacó ficou sabendo que Diná, sua filha, havia sido desonrada por Siquém, os seus filhos estavam no campo com o gado. Por isso, calou-se e esperou até que eles voltassem.
6 Oras naan, naiꞌ Sikem in amaf naiꞌ Hemor, neem neu naiꞌ Yakop, he ntaam antoit bi Dina.
6 Então Hamor, o pai de Siquém, saiu para falar com Jacó.
7 Oras sin nua sin naꞌuab ein ate, naiꞌ Yakop in aan moen ein, anfain neman naꞌkon amneraꞌ huun. Onaim oras sin nnenan nak naiꞌ Sikem ankoin sin feotf ee nok aꞌsekeꞌ te, sin neek ein namenan, ma sin natoꞌon mates. Rarit sin naꞌuab ein am nak, “Rasi on reꞌ naan, ka nabeiꞌ fa he njari nbi pah Israꞌel! Onaim ka nabeiꞌ fa he hit tkonan moeꞌ reꞌuf on reꞌ naan.”
7 Quando os filhos de Jacó vieram do campo e ouviram o que havia acontecido, indignaram-se e ficaram muito irados, pois Siquém havia praticado uma afronta em Israel, violentando a filha de Jacó, que era algo que não se devia fazer.
8 Onaim naiꞌ Hemor nfuriꞌ naiꞌ Yakop am nak, “Aam Ako! Batuur, au anah naiꞌ Sikem antaam nekan ho aan feto bi Dina. In nroim he nsao. Onaim au ꞌtoit ko henatiꞌ karu reko te, mfee kai ho anah bi Dina he au anah naiꞌ Sikem ansao.
8 Mas Hamor falou com eles, dizendo: — Meu filho Siquém está profundamente apaixonado pela filha de vocês. Peço que ela lhe seja dada por esposa.
9 Karu reko te, hit aanh ein anmatsaon. Hi aan moen ii, ansao hai aan feton. Ma hai aan moen ein, ansao hi aan feton.
9 Tornem-se nossos parentes; deem as filhas de vocês para nós e vocês tomem as nossas filhas.
10 Maut he hi mitua mibua mok kai msaꞌ ambi reꞌ ia. Hi mroim kiim he mitua mbi mee-mee jah. Rarit hi mrakan, ma mipeni ꞌmuꞌif ambi ia.”
10 Vocês habitarão em nosso meio, a terra estará ao seu dispor. Morem nela, negociem e adquiram propriedades.
11 — ausente —
11 E o próprio Siquém disse ao pai e aos irmãos de Diná: — Que eu obtenha este favor diante de vocês e lhes darei o que me pedirem.
12 — ausente —
12 Aumentem em muito o dote de casamento e as dádivas, e darei o que me pedirem; deem-me, porém, a moça por esposa.
13 Mes naiꞌ Yakop in aan moen ein nahini nrarin nak naiꞌ Sikem nkoin bi Dina nok aꞌsekeꞌ. Onaim sin naꞌuab anroroꞌ naiꞌ Sikem ma in amaf naiꞌ Hemor.
13 Então os filhos de Jacó, por haver Siquém desonrado Diná, a irmã deles, responderam com astúcia a Siquém e a seu pai Hamor e lhes disseram:
14 Sin natahan am nak, “Ka nabeiꞌ fa he hai misaob hai fetoꞌ nok atoniꞌ reꞌ ka maꞌheriꞌ fa! Rasi naan, antao namaeb kai!
14 — Não podemos fazer isso, dar a nossa irmã a um homem que ainda não foi circuncidado, porque isso seria uma vergonha para nós.
15 Mes in raan aꞌpoiꞌ ji on nai. Hi atoniꞌ bare ia, et anaꞌ-koꞌu, ro he miꞌheriꞌ on reꞌ hai.
15 Sob uma única condição permitiremos: que vocês se tornem como nós, circuncidando todos os do sexo masculino.
16 Karu hi mmoeꞌ on naan ate, naꞌ hit matsao bian am bian. Ma hai of mitua mibua mok ki msaꞌ ambi ia, he hit arkit atjair on reꞌ pah meseꞌ.
16 Então lhes daremos as nossas filhas, tomaremos para nós as filhas de vocês, habitaremos no meio de vocês e seremos um só povo.
17 Mes karu hi ka mmoeꞌ mituin fa hai roim ein, ma ka mroim fa he miꞌheriꞌ te, hai mtoup mifaniꞌ hai fetoꞌ, rarit hai mnao misaitan bare ia.”
17 Se, porém, não ouvirem e não quiserem ser circuncidados, tomaremos a nossa filha e iremos embora.
18 Naiꞌ Hemor ma naiꞌ Sikem antoup sin uabk ein naan nok reko.
18 Tais palavras agradaram Hamor e Siquém, seu filho.
19 Mes naiꞌ Sikem ka nsabaar naan fa in tuan, natuin in ntaam nekan bi Dina. Amneon ii, abitan pah naan anhormaat naiꞌ Sikem.
19 O jovem não tardou em fazer o que foi solicitado, porque amava a filha de Jacó e era o mais honrado de toda a casa de seu pai.
20 Onaim naiꞌ Hemor ma naiꞌ Sikem annaon neun bare feek rasi kuan naan, et enoꞌ he ttaam teu kuan, ma nabuan am naꞌuab ein nok abitan pah naan. Sin naꞌuab ein am nak,
20 Assim, Hamor e Siquém, seu filho, vieram ao portão da sua cidade e falaram aos homens da cidade:
21 “Aok-bian arki! Atoin Israelas sin reꞌ ia anromin he nmonin nabu-buan nok kit anbin mamut. Onaim maut he sin natuan nok kit nbin hit pah reꞌ ia. Hit pah reꞌ ia seor mainuan neu kit ok-okeꞌ. Hit aan moen ein bisa nsao sin aan feton. Ma sin aan moen ein msaꞌ bisa nsao hit aan feton.
21 — Esses homens são pacíficos em relação a nós. Portanto, deixem que morem na terra e negociem nela. A terra é bastante espaçosa para contê-los. Vamos tomar as filhas deles por esposas e dar também as nossas filhas a eles.
22 Sin suma ntotin rais aanꞌ-aanꞌ es naꞌko kit. Rasi naan es reꞌ, hit ar-arkit atoniꞌ et anaꞌ-koꞌu, mnasif-mainukiꞌ ro he taꞌheriꞌ on reꞌ sin.
22 Mas eles só concordarão em morar conosco, tornando-nos um só povo, se todos os homens em nosso meio se deixarem circuncidar, como eles são circuncidados.
23 Karu hit tmoin tabu-bua tok sin, sin muiꞌt ein, ma sin aꞌmuiꞌk ein ok-okeꞌ anjarin hit pusaak ein amsaꞌ, aiꞌ? Onaim reko nneis hit ttoup sin haan totis naan. Iim he ar-arkit taꞌheriꞌ ok-okeꞌ! On mee? Hi mromi, oo?”
23 Não é verdade que o gado, os bens e todos os animais deles serão nossos? Portanto, vamos concordar e eles ficarão morando entre nós.
24 Rarit atoin ein reꞌ nabuan nbin naan, nroim natuin naiꞌ Hemor ma naiꞌ Sikem sin uabk ein naan. Onaim atoin ein bare reꞌ naan, sin naꞌheir ein ok-okeꞌ.
24 E todos os que saíam do portão da cidade deram ouvidos a Hamor e a Siquém, seu filho. E todos os do sexo masculino foram circuncidados, todos os que saíam pelo portão da cidade.
25 Neno tenu te, oras sin npaap ein feꞌ namenan, bi Dina in naof naiꞌ Simeon ma naiꞌ Lewi, nait neik sin suin ein ma ntaman amninuꞌ-mninuꞌ neu kuan naan. Onaim sin nroor niis atoin ein naan okeꞌ.
25 No terceiro dia, quando os homens sentiam mais forte a dor, dois filhos de Jacó, Simeão e Levi, irmãos de Diná, pegaram cada um a sua espada, entraram inesperadamente na cidade e mataram todos os homens.
26 Naiꞌ Hemor ma naiꞌ Sikem amsaꞌ, sin nroor sin. Rarit sin nok nafaniꞌ sin fetof bi Dina naꞌko naiꞌ Sikem in umi, ma nfanin neun sin umi.
26 Passaram também ao fio da espada Hamor e seu filho Siquém; tiraram Diná da casa de Siquém e saíram.
27 Rarit naiꞌ Yakop in anah bian sin, antaman neun pah naan, ma nasiik neik pah naan in afan. Sin natoꞌon, natuin anmuiꞌ tuaf ankoin sin feotf ee nok aꞌsekeꞌ nbi bare naan.
27 Os filhos de Jacó vieram, passaram por cima dos cadáveres, e saquearam a cidade, porque a irmã deles havia sido desonrada.
28 Sin nasiik neik biak ein sin baerꞌ ein okeꞌ naꞌkon sin uimn ein naank ein. Ma sin napooꞌ neik biak ein sin muiꞌt ein amsaꞌ naꞌkon amneraꞌ huun.
28 Levaram deles os rebanhos, os bois, os jumentos e o que havia na cidade e no campo.
29 Sin nheek neik bifee ngguin, riꞌaan ein, ma nasiik pah naan in baer maꞌoos ein ok-okeꞌ.
29 Pegaram todos os bens, levaram cativas as mulheres e todas as crianças, e saquearam tudo o que havia nas casas.
30 Oras naiꞌ Yakop nahiin rasi naan ate, in naꞌuab neu naiꞌ Simeon am naiꞌ Lewi mnak, “Nansaaꞌ am es hi mtao maan kit rais reꞌuf ia? Hi misusab kau! Of abitan Kanaꞌan, abitan Peris, ma areꞌ abitan pah reꞌ ia, natoꞌon niis kau. Sin nmuꞌin tuaf amfaun. Hit suma fuaꞌ fauk aah. Karu sin neman nbaan kit ate, hit treꞌu tkoon.”
30 Então Jacó disse a Simeão e a Levi: — Vocês me criaram um problema e me fizeram odioso entre os moradores desta terra, entre os cananeus e os ferezeus. Como somos pouca gente, eles se reunirão contra mim, e serei destruído, eu e a minha casa.
31 Mes sin natahan nok haan toꞌos am nak, “Aam! Ho mutenab ate, mak aiꞌ hai he mkonan sin he nmoeꞌ hai fetoꞌ on reꞌ bifee aꞌhakeꞌ, aa oo?”
31 Eles responderam: — E que direito ele tinha de tratar a nossa irmã como se fosse prostituta?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.