Gênesis 34
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs BKJ
1 Neot es, bi Dina, reꞌ naiꞌ Yakop ma in fee bi Lea sin aan feto, annao nmakius nok riꞌ feot muinf ein bare naan.
1 E Diná, filha de Lia, que ela gerou a Jacó, saiu para ver as filhas da terra.
2 Anbi pah naan, in uisf ee, kaan ee naiꞌ Hemor, naꞌko uuf Hebis. In aan moen je, kaan ee naiꞌ Sikem. Neot es, naiꞌ Sikem niit bi Dina. Onaim in nheek je, rarit in nkoin je nok aꞌsekeꞌ.
2 E quando Siquém, filho de Hamor, o heveu, príncipe da terra, a viu, tomou-a e deitou-se com ela, e a desonrou.
3 Naiꞌ Sikem antaam nekan bi Dina. Onaim naiꞌ Sikem ankopoꞌ bi Dina, he karu reko te, bi Dina nroim natuin.
3 E sua alma se apegou a Diná, filha de Jacó, e ele amou a donzela, e falou amorosamente à moça.
4 Rarit naiꞌ Sikem naꞌuab neu in aamf ee mnak, “Aam! Reko te, ho mtaman mtoit bi Dina, he au ꞌsao.”
4 E Siquém falou com seu pai, Hamor, dizendo: Toma-me esta donzela por mulher.
5 Oras Naiꞌ Yakop anneen nak anmuiꞌ atoin es ankoin in aan feto nok aꞌsekeꞌ, in ntaaꞌ-taaꞌ kuun, ma ka nmoeꞌ fa saaꞌ-saaꞌ. Natuin oras naan, in aan moen ein natukun muꞌit anbin amneraꞌ huun. Onaim in npao sin tar sin nfain neman ok-okeꞌ.
5 E Jacó ouviu que ele havia desonrado Diná, sua filha; ora, seus filhos estavam com seu gado no campo, e Jacó manteve-se quieto até eles chegarem.
6 Oras naan, naiꞌ Sikem in amaf naiꞌ Hemor, neem neu naiꞌ Yakop, he ntaam antoit bi Dina.
6 E Hamor, pai de Siquém, saiu para ter com Jacó, para conversar com ele.
7 Oras sin nua sin naꞌuab ein ate, naiꞌ Yakop in aan moen ein, anfain neman naꞌkon amneraꞌ huun. Onaim oras sin nnenan nak naiꞌ Sikem ankoin sin feotf ee nok aꞌsekeꞌ te, sin neek ein namenan, ma sin natoꞌon mates. Rarit sin naꞌuab ein am nak, “Rasi on reꞌ naan, ka nabeiꞌ fa he njari nbi pah Israꞌel! Onaim ka nabeiꞌ fa he hit tkonan moeꞌ reꞌuf on reꞌ naan.”
7 E os filhos de Jacó vieram do campo quando ouviram sobre isso. E os homens se entristeceram e se iraram muito, pois ele havia feito loucura em Israel ao deitar com a filha de Jacó, coisa que não deveria ter sido feita.
8 Onaim naiꞌ Hemor nfuriꞌ naiꞌ Yakop am nak, “Aam Ako! Batuur, au anah naiꞌ Sikem antaam nekan ho aan feto bi Dina. In nroim he nsao. Onaim au ꞌtoit ko henatiꞌ karu reko te, mfee kai ho anah bi Dina he au anah naiꞌ Sikem ansao.
8 E Hamor conversou com eles, dizendo: A alma de meu filho Siquém anseia por tua filha; suplico-te que lha dês por mulher.
9 Karu reko te, hit aanh ein anmatsaon. Hi aan moen ii, ansao hai aan feton. Ma hai aan moen ein, ansao hi aan feton.
9 E fazei vós casamentos conosco, e dai vossas filhas a nós, e tomai nossas filhas para vós.
10 Maut he hi mitua mibua mok kai msaꞌ ambi reꞌ ia. Hi mroim kiim he mitua mbi mee-mee jah. Rarit hi mrakan, ma mipeni ꞌmuꞌif ambi ia.”
10 E habitareis conosco, e a terra estará diante de vós; habitai e negociai nela, e adquiri possessão nela.
11 — ausente —
11 E Siquém disse ao pai e aos irmãos dela: Ache eu graça aos vossos olhos, e o que me disserdes eu o darei.
12 — ausente —
12 Pedi-me o quanto mais quiserdes de dote e dádiva, e eu darei de acordo com o que me disserdes, mas dai-me a donzela por mulher.
13 Mes naiꞌ Yakop in aan moen ein nahini nrarin nak naiꞌ Sikem nkoin bi Dina nok aꞌsekeꞌ. Onaim sin naꞌuab anroroꞌ naiꞌ Sikem ma in amaf naiꞌ Hemor.
13 E os filhos de Jacó responderam a Siquém e a Hamor, seu pai, enganosamente; e disseram, porque ele havia desonrado Diná, sua irmã,
14 Sin natahan am nak, “Ka nabeiꞌ fa he hai misaob hai fetoꞌ nok atoniꞌ reꞌ ka maꞌheriꞌ fa! Rasi naan, antao namaeb kai!
14 e disseram-lhes: Não podemos fazer isso, dar a nossa irmã a alguém incircunciso, pois isso seria uma vergonha para nós.
15 Mes in raan aꞌpoiꞌ ji on nai. Hi atoniꞌ bare ia, et anaꞌ-koꞌu, ro he miꞌheriꞌ on reꞌ hai.
15 Mas nisto consentiremos convosco: Se fordes como nós somos, que todo homem entre vós seja circuncidado,
16 Karu hi mmoeꞌ on naan ate, naꞌ hit matsao bian am bian. Ma hai of mitua mibua mok ki msaꞌ ambi ia, he hit arkit atjair on reꞌ pah meseꞌ.
16 então daremos nossas filhas a vós, e nós tomaremos vossas filhas para nós, e habitaremos convosco, e nos tornaremos um povo.
17 Mes karu hi ka mmoeꞌ mituin fa hai roim ein, ma ka mroim fa he miꞌheriꞌ te, hai mtoup mifaniꞌ hai fetoꞌ, rarit hai mnao misaitan bare ia.”
17 Mas se não nos ouvirdes, para serdes circuncidados, então tomaremos nossa filha, e nós iremos embora.
18 Naiꞌ Hemor ma naiꞌ Sikem antoup sin uabk ein naan nok reko.
18 E as suas palavras agradaram a Hamor, e a Siquém, filho de Hamor.
19 Mes naiꞌ Sikem ka nsabaar naan fa in tuan, natuin in ntaam nekan bi Dina. Amneon ii, abitan pah naan anhormaat naiꞌ Sikem.
19 E o jovem não tardou em fazer isto, pois ele tinha prazer na filha de Jacó, e ele era o mais honrável em toda a casa de seu pai.
20 Onaim naiꞌ Hemor ma naiꞌ Sikem annaon neun bare feek rasi kuan naan, et enoꞌ he ttaam teu kuan, ma nabuan am naꞌuab ein nok abitan pah naan. Sin naꞌuab ein am nak,
20 E Hamor e Siquém, seu filho, vieram ao portão da sua cidade, e conversaram com os homens da sua cidade, dizendo:
21 “Aok-bian arki! Atoin Israelas sin reꞌ ia anromin he nmonin nabu-buan nok kit anbin mamut. Onaim maut he sin natuan nok kit nbin hit pah reꞌ ia. Hit pah reꞌ ia seor mainuan neu kit ok-okeꞌ. Hit aan moen ein bisa nsao sin aan feton. Ma sin aan moen ein msaꞌ bisa nsao hit aan feton.
21 Estes homens são pacíficos conosco; por isso, deixai-os habitar na terra e negociar nela, pois a terra, eis que é grande o suficiente para eles; tomaremos as suas filhas para nós por mulheres, e daremos as nossas filhas a eles.
22 Sin suma ntotin rais aanꞌ-aanꞌ es naꞌko kit. Rasi naan es reꞌ, hit ar-arkit atoniꞌ et anaꞌ-koꞌu, mnasif-mainukiꞌ ro he taꞌheriꞌ on reꞌ sin.
22 Somente nisto consentirão os homens conosco para habitar entre nós, para sermos um povo: se todo homem entre nós for circuncidado, assim como eles são circuncidados.
23 Karu hit tmoin tabu-bua tok sin, sin muiꞌt ein, ma sin aꞌmuiꞌk ein ok-okeꞌ anjarin hit pusaak ein amsaꞌ, aiꞌ? Onaim reko nneis hit ttoup sin haan totis naan. Iim he ar-arkit taꞌheriꞌ ok-okeꞌ! On mee? Hi mromi, oo?”
23 Não serão nossos o seu gado, suas posses e todos os seus animais? Somente consintamos com eles, e habitarão conosco.
24 Rarit atoin ein reꞌ nabuan nbin naan, nroim natuin naiꞌ Hemor ma naiꞌ Sikem sin uabk ein naan. Onaim atoin ein bare reꞌ naan, sin naꞌheir ein ok-okeꞌ.
24 E a Hamor e a Siquém, seu filho, ouviram com atenção todos os que saíam do portão da sua cidade. E todo homem foi circuncidado, todos os que saíram do portão da sua cidade.
25 Neno tenu te, oras sin npaap ein feꞌ namenan, bi Dina in naof naiꞌ Simeon ma naiꞌ Lewi, nait neik sin suin ein ma ntaman amninuꞌ-mninuꞌ neu kuan naan. Onaim sin nroor niis atoin ein naan okeꞌ.
25 E aconteceu no terceiro dia que, quando eles estavam doloridos, dois dos filhos de Jacó, Simeão e Levi, irmãos de Diná, tomaram cada homem a sua espada, e vieram contra a cidade corajosamente, e mataram todos os homens.
26 Naiꞌ Hemor ma naiꞌ Sikem amsaꞌ, sin nroor sin. Rarit sin nok nafaniꞌ sin fetof bi Dina naꞌko naiꞌ Sikem in umi, ma nfanin neun sin umi.
26 E eles mataram Hamor e Siquém, seu filho, ao fio da espada, e tomaram Diná da casa de Siquém, e saíram.
27 Rarit naiꞌ Yakop in anah bian sin, antaman neun pah naan, ma nasiik neik pah naan in afan. Sin natoꞌon, natuin anmuiꞌ tuaf ankoin sin feotf ee nok aꞌsekeꞌ nbi bare naan.
27 Os filhos de Jacó vieram aos mortos e saquearam a cidade, porque eles haviam desonrado a sua irmã.
28 Sin nasiik neik biak ein sin baerꞌ ein okeꞌ naꞌkon sin uimn ein naank ein. Ma sin napooꞌ neik biak ein sin muiꞌt ein amsaꞌ naꞌkon amneraꞌ huun.
28 Tomaram as ovelhas deles, e os bois, e os jumentos, e o que estava na cidade, e o que estava no campo,
29 Sin nheek neik bifee ngguin, riꞌaan ein, ma nasiik pah naan in baer maꞌoos ein ok-okeꞌ.
29 e toda a sua riqueza, e todos os seus pequenos, e suas mulheres eles tomaram cativas, e saquearam tudo o que havia na casa.
30 Oras naiꞌ Yakop nahiin rasi naan ate, in naꞌuab neu naiꞌ Simeon am naiꞌ Lewi mnak, “Nansaaꞌ am es hi mtao maan kit rais reꞌuf ia? Hi misusab kau! Of abitan Kanaꞌan, abitan Peris, ma areꞌ abitan pah reꞌ ia, natoꞌon niis kau. Sin nmuꞌin tuaf amfaun. Hit suma fuaꞌ fauk aah. Karu sin neman nbaan kit ate, hit treꞌu tkoon.”
30 E Jacó disse a Simeão e a Levi: Tendes me perturbado para me fazer cheirar mal entre os habitantes da terra, entre os cananeus e ferezeus. Sendo eu pequeno em número, eles se unirão contra mim, e me matarão; e serei destruído, eu e a minha casa.
31 Mes sin natahan nok haan toꞌos am nak, “Aam! Ho mutenab ate, mak aiꞌ hai he mkonan sin he nmoeꞌ hai fetoꞌ on reꞌ bifee aꞌhakeꞌ, aa oo?”
31 E eles disseram: Deveria ele tratar a nossa irmã como a uma prostituta?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.