Gênesis 33
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA
1 Neno naan, naiꞌ Yakop niit naiꞌ Esau neem neik atoniꞌ tuaf natun haa. Rarit in nbait in aanh ein es-es ate nok sin ainaf.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 In nahunub in aten reꞌ in panaꞌ sin naan nok sin aanh ein antoman maat. Rarit bi Lea nok in aanh ein, naꞌ nbi muin ii te, bi Rahel nok in anah naiꞌ Yusuf.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 Mes naiꞌ Yakop annao nahun-hunu nbi maat. Oras he noi npaumaak in taatf ee te, in nriꞌtuu ma naꞌbees nafan-fain no hiut.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Mes oras naiꞌ Esau niit in orif naiꞌ Yakop, in nan-naen aah he nateef ee. Rarit in nhoo ma nneek ee suuk aꞌroo. Ma sin nua sin ankaen npin-piuns ein.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 Oras naiꞌ Esau niit bifeen naan ma riꞌaan ein naan ate, in nataan am nak, “Tuaf amfa-faun ia, sekau ngguin aa?”
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 Rarit in fee paan ein naan, ma sin aanh ein neman ma naꞌbesan neun naiꞌ Esau.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Rarit bi Lea nok in aanh ein neman ma naꞌbesan neun naiꞌ Esau. Namuni te, naiꞌ Yusuf nok in ainaf bi Rahel neman ma naꞌbesan neun naiꞌ Esau.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Rarit naiꞌ Esau nataan am nak, “Pukan ahuunt ein reꞌ ho mreek sin neun nahuun am neikin muꞌit naan, ho sairt ii saaꞌ?”
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Mes naiꞌ Esau nataah ee mnak, “Ako! Au ꞌmuiꞌk ein amfaun amsaꞌ. Onaim kais amfee kau saaꞌ-saaꞌ.”
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Rarit naiꞌ Yakop nataah am nak, “Taat honiꞌ, kais mutenab on naan. Ho ro he mtoup sin, he njair tanar nak, ho mtoup kau nok ꞌnimaꞌ nua. Natuin oras au ꞌiit ko mkumain feꞌe na, on reꞌ au ꞌiit Uisneno nkumain.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Onaim au ꞌtoit ko taat honiꞌ, maut he ho mtoup au ꞌook-soun ein naan, natuin baerꞌ ein naan sin ka maꞌoos ein fa. Uisneno nneek niis kau, es naꞌ In nfee kau areꞌ saaꞌ-saaꞌ, natuin au ꞌperluut ein.” Naiꞌ Yakop anfuriꞌ in tataf naiꞌ Esau, tar antea in nroim. Onaim naiꞌ Esau ntoup ook-soun ein naan.
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 Rarit naiꞌ Esau naꞌuab am nak, “Karu on naan ate, hi mibarab he tnao nai! Au of aꞌnao ꞌaat ki.”
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 Mes naiꞌ Yakop nataah am nak, “Anbain kuun, taat. Amkius kuum. Riꞌaan ein feꞌ ba-baun ein. Onaim sin ka neu he nnaon fa rab-raab. Muꞌit bian feꞌ nahoin ein. Karu hit taksekeꞌ sin he nnaon rab-raab neno mees ahaa te, muiꞌt ein ia of anmaten okeꞌ.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Onaim reko nneis, ho muhuun. Hai mnao kreꞌo-kreꞌo ma mituin ki ambi hi kotim. Au of ꞌuum he ꞌmakius ko on Seir.”
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Rarit naiꞌ Esau naꞌuab antein am nak, “Karu on naan ate, au umaikaꞌ au ameput bian he nok ko, he sin njarin maat ranan neu ki.”
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 Anneen on naan ate, naiꞌ Esau nnao nasaitan sin, he nfain neu Seir.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 Mes naꞌko bare naan ate, naiꞌ Yakop annao neu Sukot. Anbi naan, in nmoeꞌ umi, ma nmoeꞌ oꞌof neu in muiꞌt ein ok-okeꞌ. Etun sin nakanab bare naan, Sukot (reꞌ in oetn ii nak, ‘umi reꞌ he natuan ntaah ein’).
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Onaim naiꞌ Yakop sin ntean nok ao-minaꞌ neun kuan Sikem et pah Kanaꞌan, naꞌkon Padan Aram. Rarit sin paasn ein tenas, ma natuan npaumak-maak kuan naan.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Afu reꞌ sin natuan reꞌ naan, naiꞌ Yakop ansoos nafeek ee naꞌko naiꞌ Hemor, naiꞌ Sikem in amaf. In nbaen ee neik roi mutiꞌ fuaꞌ nautn es.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Anbi naan, in nbaik fatu he nmoeꞌ mei fuat. Rarit in nakanab bare naan, El-Elohe-Israꞌel (reꞌ in aꞌmoufn ii, ‘Uisneno naan, Israꞌel in Uisneno’).
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.