Gênesis 33
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARIB
1 Neno naan, naiꞌ Yakop niit naiꞌ Esau neem neik atoniꞌ tuaf natun haa. Rarit in nbait in aanh ein es-es ate nok sin ainaf.
1 Levantou Jacó os olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Léia, e Raquel, e as duas servas.
2 In nahunub in aten reꞌ in panaꞌ sin naan nok sin aanh ein antoman maat. Rarit bi Lea nok in aanh ein, naꞌ nbi muin ii te, bi Rahel nok in anah naiꞌ Yusuf.
2 Pôs as servas e seus filhos na frente, Léia e seus filhos atrás destes, e Raquel e José por últimos.
3 Mes naiꞌ Yakop annao nahun-hunu nbi maat. Oras he noi npaumaak in taatf ee te, in nriꞌtuu ma naꞌbees nafan-fain no hiut.
3 Mas ele mesmo passou adiante deles, e inclinou-se em terra sete vezes, até chegar perto de seu irmão.
4 Mes oras naiꞌ Esau niit in orif naiꞌ Yakop, in nan-naen aah he nateef ee. Rarit in nhoo ma nneek ee suuk aꞌroo. Ma sin nua sin ankaen npin-piuns ein.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, abraçou-o, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou; e eles choraram.
5 Oras naiꞌ Esau niit bifeen naan ma riꞌaan ein naan ate, in nataan am nak, “Tuaf amfa-faun ia, sekau ngguin aa?”
5 E levantando Esaú os olhos, viu as mulheres e os meninos, e perguntou: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos que Deus bondosamente tem dado a teu servo.
6 Rarit in fee paan ein naan, ma sin aanh ein neman ma naꞌbesan neun naiꞌ Esau.
6 Então chegaram-se as servas, elas e seus filhos, e inclinaram-se.
7 Rarit bi Lea nok in aanh ein neman ma naꞌbesan neun naiꞌ Esau. Namuni te, naiꞌ Yusuf nok in ainaf bi Rahel neman ma naꞌbesan neun naiꞌ Esau.
7 Chegaram-se também Léia e seus filhos, e inclinaram-se; depois chegaram-se José e Raquel e se inclinaram.
8 Rarit naiꞌ Esau nataan am nak, “Pukan ahuunt ein reꞌ ho mreek sin neun nahuun am neikin muꞌit naan, ho sairt ii saaꞌ?”
8 Perguntou Esaú: Que queres dizer com todo este bando que tenho encontrado? Respondeu Jacó: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Mes naiꞌ Esau nataah ee mnak, “Ako! Au ꞌmuiꞌk ein amfaun amsaꞌ. Onaim kais amfee kau saaꞌ-saaꞌ.”
9 Mas Esaú disse: Tenho bastante, meu irmão; seja teu o que tens.
10 Rarit naiꞌ Yakop nataah am nak, “Taat honiꞌ, kais mutenab on naan. Ho ro he mtoup sin, he njair tanar nak, ho mtoup kau nok ꞌnimaꞌ nua. Natuin oras au ꞌiit ko mkumain feꞌe na, on reꞌ au ꞌiit Uisneno nkumain.
10 Replicou-lhe Jacó: Não, mas se agora tenho achado graça aos teus olhos, aceita o presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tu te agradaste de mim.
11 Onaim au ꞌtoit ko taat honiꞌ, maut he ho mtoup au ꞌook-soun ein naan, natuin baerꞌ ein naan sin ka maꞌoos ein fa. Uisneno nneek niis kau, es naꞌ In nfee kau areꞌ saaꞌ-saaꞌ, natuin au ꞌperluut ein.” Naiꞌ Yakop anfuriꞌ in tataf naiꞌ Esau, tar antea in nroim. Onaim naiꞌ Esau ntoup ook-soun ein naan.
11 Aceita, peço-te, o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido bondoso para comigo, e porque tenho de tudo. E insistiu com ele, e ele o aceitou.
12 Rarit naiꞌ Esau naꞌuab am nak, “Karu on naan ate, hi mibarab he tnao nai! Au of aꞌnao ꞌaat ki.”
12 Então Esaú disse: Ponhamo-nos a caminho e vamos; eu irei adiante de ti.
13 Mes naiꞌ Yakop nataah am nak, “Anbain kuun, taat. Amkius kuum. Riꞌaan ein feꞌ ba-baun ein. Onaim sin ka neu he nnaon fa rab-raab. Muꞌit bian feꞌ nahoin ein. Karu hit taksekeꞌ sin he nnaon rab-raab neno mees ahaa te, muiꞌt ein ia of anmaten okeꞌ.
13 Respondeu-lhe Jacó: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forem obrigadas a caminhar demais por um só dia, todo o rebanho morrerá.
14 Onaim reko nneis, ho muhuun. Hai mnao kreꞌo-kreꞌo ma mituin ki ambi hi kotim. Au of ꞌuum he ꞌmakius ko on Seir.”
14 Passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu seguirei, conduzindo-os calmamente, conforme o passo do gado que está diante de mim, e conforme o passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Rarit naiꞌ Esau naꞌuab antein am nak, “Karu on naan ate, au umaikaꞌ au ameput bian he nok ko, he sin njarin maat ranan neu ki.”
15 Ao que disse Esaú: Permite ao menos que eu deixe contigo alguns da minha gente. Replicou Jacó: Para que? Basta que eu ache graça aos olhos de meu senhor.
16 Anneen on naan ate, naiꞌ Esau nnao nasaitan sin, he nfain neu Seir.
16 Assim tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho em direção a Seir.
17 Mes naꞌko bare naan ate, naiꞌ Yakop annao neu Sukot. Anbi naan, in nmoeꞌ umi, ma nmoeꞌ oꞌof neu in muiꞌt ein ok-okeꞌ. Etun sin nakanab bare naan, Sukot (reꞌ in oetn ii nak, ‘umi reꞌ he natuan ntaah ein’).
17 Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez barracas para o seu gado; por isso o lugar se chama Sucote.
18 Onaim naiꞌ Yakop sin ntean nok ao-minaꞌ neun kuan Sikem et pah Kanaꞌan, naꞌkon Padan Aram. Rarit sin paasn ein tenas, ma natuan npaumak-maak kuan naan.
18 Depois chegou Jacó em paz à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 Afu reꞌ sin natuan reꞌ naan, naiꞌ Yakop ansoos nafeek ee naꞌko naiꞌ Hemor, naiꞌ Sikem in amaf. In nbaen ee neik roi mutiꞌ fuaꞌ nautn es.
19 E comprou a parte do campo, em que estendera a sua tenda, dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Anbi naan, in nbaik fatu he nmoeꞌ mei fuat. Rarit in nakanab bare naan, El-Elohe-Israꞌel (reꞌ in aꞌmoufn ii, ‘Uisneno naan, Israꞌel in Uisneno’).
20 Então levantou ali um altar, e chamou-lhe o El-Eloé-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.