Gênesis 32
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NAA
1 Rarit naiꞌ Yakop sin nnaon nkonon. Onaim Uisneno In ameupt ein naꞌkon neno tunan neman ma nateef nok ne.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Oras niit sin on naan ate, in naꞌuab am nak, “Reꞌ bare ia, Uisneno In soraurs ein bare snasat!” Etun sin nakanab bare naan, Mahanaim, (reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘bare snasat manaꞌ nua’).
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Rarit naiꞌ Yakop anreun in ameput tuaf fauk nnaon nahunun neun pah Edom (es reꞌ Seir), he nfee hanaf neu in tataf naiꞌ Esau, nak in he neem.
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Naiꞌ Yakop naꞌuab neu in ameupt ein naan am nak, “Hi mnao meik hanaf meu au tataꞌ naiꞌ Esau mmak, ‘Aam Esau! Ho ate naiꞌ Yakop kau aꞌsonuꞌ haan buseet ma hormaat ꞌeu ko, tua. Naꞌko afi unuꞌ tar antea oras ia, ho ate kau, utua ꞌbi hit baab mone naiꞌ Laban in umi.
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Oras ia, ho ate kau gui, aꞌmuiꞌ bijae, bikaes keledai, ꞌbibi, ma ꞌbib-kase. Au ꞌmuiꞌ ate msaꞌ, et atoniꞌ ma bifee. Au ꞌreek tuaf ein reꞌ ia, he neik ko hanaf, nak au he ꞌuum. Au ufnekan aꞌbi au nekak, henatiꞌ ho mtoup kau ꞌnimaꞌ nua, tua.’ ” Onaim tuaf ein naan annaon.
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 Oras sin nfain neman neun naiꞌ Yakop, sin neikin hanaf am nak, “Hai mnao miteef amrair mok ho tataꞌ naiꞌ Esau. Oras ia in neem ma nok tuaf natun haa, he nateef nok ko, tua.”
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 Anneen on naan ate, naiꞌ Yakop in ansaon ee tepo-tepo, ma in namtau nmaet. Rarit in nbait in ameupt ein ma muiꞌt ein ok-okeꞌ, anjarin pukan nua.
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 In natenab am nak, “Karu naiꞌ Esau neem ma nbaan pukan ahuunt ee, pukan amuint ee naenan he napenin fetin.”
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 Rarit naiꞌ Yakop anꞌonen am nak, “Koi, Uisneno! Usiꞌ reꞌ au naꞌi naiꞌ Abraham ma au amaꞌ naiꞌ Isak naꞌruriꞌ ma naꞌbees neu Ko! Amneen maan kau feꞌ, tua. Uisneno, neon goes ii, Ho es reꞌ amreek kau he ꞌfain ꞌuum ꞌeu au umi ma au nonot-asar, ꞌbi pah reꞌ ia. Ho es reꞌ ambaꞌan kau mmak, Ho of amꞌator he murekoꞌ sin ok-okeꞌ.
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 Au reꞌ ia, atoin ka masoꞌik fa, mes Ho manekam meu kau nabar-baar. Unuꞌ te, oras au ꞌraak noe Yarden reꞌ ia, au ꞌeiki haa teas. Mes oras ia, au ꞌfain ꞌuum ꞌeik tuaf pukan nua ma muꞌit amsaꞌ.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 Au umtau, kais-kaisaꞌ au tataꞌ naiꞌ Esau neem ma nbaan niis kai. Onaim au ꞌtoit Ko Usiꞌ he mufetin maan kai naꞌko naiꞌ Esau in aꞌniman. Hai arkai es reꞌ: au, ma au fee-anah sin, ma au ate sin ok-okeꞌ.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 Usiꞌ, Ho es ambaꞌan mak, Ho es reꞌ mfee kau tetus anho-hoen, ma mfee kau sufaꞌ-kaꞌuf on reꞌ snaen ein et tais je ninin, reꞌ biak ein ka nsoik nabeiꞌ sin fa, tua.”
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 Rarit naiꞌ Yakop antuup anbi bare naan. Nokaꞌ on naan ate, in nabarab muꞌit he nꞌook-soun sin neun in tataf.
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 In npiir naan aꞌbib ainaf natun nua, ꞌbib keso boꞌ nua, ꞌbib-kaes ainaf natun nua, ꞌbib-kaes keso boꞌ nua,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 bikaes unta ainaf boꞌ teun reꞌ nasuus ein feꞌ, bijae ainaf boꞌ haa, bijae keso boꞌes, bikaes keledai ainaf boꞌ nua, ma bikaes keledai mone boꞌes.
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Rarit, in nbait muiꞌt ein naan, huum es ate neu puukn es. In nfee pukan es ate nok in atukus. In natonan sin am nak, “Hi mnao mihuun. Au utuin ki ꞌbi hi kotim. Hi mnao, mes pukan es nok pukan es ate sero mmakaꞌroon.”
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 Rarit naiꞌ Yakop naprenat aꞌnakat neu pukan ahuunt ee mnak, “Karu au tataꞌ naiꞌ Esau nateef nok ko, ma in nataan am nak, ‘Ho he mnao on mee? Sekau in ameupt ee, es reꞌ ho? Muiꞌt ein reꞌ ia, sekau iin na?’
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 Ho mutaah am mak, ‘Muiꞌt ein reꞌ ia, ho ate naiꞌ Yakop iin na, tua. In nsonuꞌ sin neu in tataf, aam usiꞌ naiꞌ Esau. In et reꞌ munin.’ ”
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 — ausente —
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 — ausente —
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 Onaim in nsonuꞌ muiꞌt ein naan nahunun. Mes mabeꞌ naan, in ntuup nabaar anbi naan.
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Mabeꞌ naan, naiꞌ Yakop anfeen ma nꞌator in fee ngguin nua sin, in aten reꞌ in npanaꞌ sin, ma in aanh ein boꞌes am meseꞌ, he sin nnaon nrakan neun noe Yabok in panin.
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 Oras sin arsin antean noe naan in panin, in nsonuꞌ in pusaak ein ok-okeꞌ neun ne.
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 Mes naiꞌ Yakop namaik anmees anbi noe je panin. Rarit atoin es neem. Atoniꞌ naan nok naiꞌ Yakop anmaboon ein anbi naan, tar antea neis noi nmeu.
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 Oras atoniꞌ naan annaben nak, naiꞌ Yakop he niis ee jen ate, in ntuuf naiꞌ Yakop in aꞌbokon, tar antea in nuin pusun uun ne natposiꞌ npoi naꞌko in tarun.
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 Onaim atoniꞌ naan naꞌuab am nak, “Mufetiꞌ kau. Kreoꞌ goes te maans ee he npeeꞌ jen.”
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 Onaim atoniꞌ naan, nataan ee mnak, “Ho kaan maan sekau?”
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 Rarit atoniꞌ naan naꞌuab am nak, “Ho kanam naan, ka naiꞌ Yakop fa heen. Mes anmurai oras ia, atoniꞌ anteek ko nak, naiꞌ Israꞌel (reꞌ in aꞌmoufn ii, ‘nmabonan nok Uisneno’), natuin ho mmabonan maꞌtaniꞌ mok mansian ma mok Uisneno, tar antea ho miis.”
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 Onaim naiꞌ Yakop nataan am nak, “Ho kaan maan sekau?”
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Onaim naiꞌ Yakop naꞌuab am nak, “Au ꞌiit aꞌrair Uisneno humaf nok humaf, mes au ꞌmoin feꞌ.” Natuin rasi naan ate, in nakanab bare naan, Peniꞌel (reꞌ in oetn ii, ‘Uisneno In human’).
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 Oras maans ee nsae nrari te, naiꞌ Yakop annao nkoon, nasaitan bare naan. Mes in nsereꞌ, natuin in pusun uun ee nasuir.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 Etun antea oras ia, atoin Israelas sin ka nekun fa sisi naꞌko muiꞌt ein sin pusuk uuk ein, natuin Uisneno ntuuf nasurib sin aam uuf naiꞌ Yakop in nuin pusun uun.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.