Gênesis 32
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARC
1 Rarit naiꞌ Yakop sin nnaon nkonon. Onaim Uisneno In ameupt ein naꞌkon neno tunan neman ma nateef nok ne.
1 E foi também Jacó o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Oras niit sin on naan ate, in naꞌuab am nak, “Reꞌ bare ia, Uisneno In soraurs ein bare snasat!” Etun sin nakanab bare naan, Mahanaim, (reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘bare snasat manaꞌ nua’).
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou o nome daquele lugar Maanaim.
3 Rarit naiꞌ Yakop anreun in ameput tuaf fauk nnaon nahunun neun pah Edom (es reꞌ Seir), he nfee hanaf neu in tataf naiꞌ Esau, nak in he neem.
3 E enviou Jacó mensageiros diante da sua face a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Naiꞌ Yakop naꞌuab neu in ameupt ein naan am nak, “Hi mnao meik hanaf meu au tataꞌ naiꞌ Esau mmak, ‘Aam Esau! Ho ate naiꞌ Yakop kau aꞌsonuꞌ haan buseet ma hormaat ꞌeu ko, tua. Naꞌko afi unuꞌ tar antea oras ia, ho ate kau, utua ꞌbi hit baab mone naiꞌ Laban in umi.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão e me detive lá até agora.
5 Oras ia, ho ate kau gui, aꞌmuiꞌ bijae, bikaes keledai, ꞌbibi, ma ꞌbib-kase. Au ꞌmuiꞌ ate msaꞌ, et atoniꞌ ma bifee. Au ꞌreek tuaf ein reꞌ ia, he neik ko hanaf, nak au he ꞌuum. Au ufnekan aꞌbi au nekak, henatiꞌ ho mtoup kau ꞌnimaꞌ nua, tua.’ ” Onaim tuaf ein naan annaon.
5 E tenho bois, e jumentos, e ovelhas, e servos, e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça a teus olhos.
6 Oras sin nfain neman neun naiꞌ Yakop, sin neikin hanaf am nak, “Hai mnao miteef amrair mok ho tataꞌ naiꞌ Esau. Oras ia in neem ma nok tuaf natun haa, he nateef nok ko, tua.”
6 E os mensageiros tornaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem a encontrar-te, e quatrocentos varões com ele.
7 Anneen on naan ate, naiꞌ Yakop in ansaon ee tepo-tepo, ma in namtau nmaet. Rarit in nbait in ameupt ein ma muiꞌt ein ok-okeꞌ, anjarin pukan nua.
7 Então, Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu em dois bandos o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos.
8 In natenab am nak, “Karu naiꞌ Esau neem ma nbaan pukan ahuunt ee, pukan amuint ee naenan he napenin fetin.”
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Rarit naiꞌ Yakop anꞌonen am nak, “Koi, Uisneno! Usiꞌ reꞌ au naꞌi naiꞌ Abraham ma au amaꞌ naiꞌ Isak naꞌruriꞌ ma naꞌbees neu Ko! Amneen maan kau feꞌ, tua. Uisneno, neon goes ii, Ho es reꞌ amreek kau he ꞌfain ꞌuum ꞌeu au umi ma au nonot-asar, ꞌbi pah reꞌ ia. Ho es reꞌ ambaꞌan kau mmak, Ho of amꞌator he murekoꞌ sin ok-okeꞌ.
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Au reꞌ ia, atoin ka masoꞌik fa, mes Ho manekam meu kau nabar-baar. Unuꞌ te, oras au ꞌraak noe Yarden reꞌ ia, au ꞌeiki haa teas. Mes oras ia, au ꞌfain ꞌuum ꞌeik tuaf pukan nua ma muꞌit amsaꞌ.
10 menor sou eu que todas as beneficências e que toda a fidelidade que tiveste com teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão e, agora, me tornei em dois bandos.
11 Au umtau, kais-kaisaꞌ au tataꞌ naiꞌ Esau neem ma nbaan niis kai. Onaim au ꞌtoit Ko Usiꞌ he mufetin maan kai naꞌko naiꞌ Esau in aꞌniman. Hai arkai es reꞌ: au, ma au fee-anah sin, ma au ate sin ok-okeꞌ.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque o temo, para que porventura não venha e me fira e a mãe com os filhos.
12 Usiꞌ, Ho es ambaꞌan mak, Ho es reꞌ mfee kau tetus anho-hoen, ma mfee kau sufaꞌ-kaꞌuf on reꞌ snaen ein et tais je ninin, reꞌ biak ein ka nsoik nabeiꞌ sin fa, tua.”
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem e farei a tua semente como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Rarit naiꞌ Yakop antuup anbi bare naan. Nokaꞌ on naan ate, in nabarab muꞌit he nꞌook-soun sin neun in tataf.
13 E passou ali aquela noite; e tomou, do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 In npiir naan aꞌbib ainaf natun nua, ꞌbib keso boꞌ nua, ꞌbib-kaes ainaf natun nua, ꞌbib-kaes keso boꞌ nua,
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 bikaes unta ainaf boꞌ teun reꞌ nasuus ein feꞌ, bijae ainaf boꞌ haa, bijae keso boꞌes, bikaes keledai ainaf boꞌ nua, ma bikaes keledai mone boꞌes.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Rarit, in nbait muiꞌt ein naan, huum es ate neu puukn es. In nfee pukan es ate nok in atukus. In natonan sin am nak, “Hi mnao mihuun. Au utuin ki ꞌbi hi kotim. Hi mnao, mes pukan es nok pukan es ate sero mmakaꞌroon.”
16 E deu-o na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante da minha face e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Rarit naiꞌ Yakop naprenat aꞌnakat neu pukan ahuunt ee mnak, “Karu au tataꞌ naiꞌ Esau nateef nok ko, ma in nataan am nak, ‘Ho he mnao on mee? Sekau in ameupt ee, es reꞌ ho? Muiꞌt ein reꞌ ia, sekau iin na?’
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante da tua face?
18 Ho mutaah am mak, ‘Muiꞌt ein reꞌ ia, ho ate naiꞌ Yakop iin na, tua. In nsonuꞌ sin neu in tataf, aam usiꞌ naiꞌ Esau. In et reꞌ munin.’ ”
18 Então, dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 — ausente —
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme esta mesma palavra, falareis a Esaú, quando o achardes.
20 — ausente —
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente que vai diante de mim e, depois, verei a sua face; porventura aceitará a minha face.
21 Onaim in nsonuꞌ muiꞌt ein naan nahunun. Mes mabeꞌ naan, in ntuup nabaar anbi naan.
21 Assim, passou o presente diante da sua face; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Mabeꞌ naan, naiꞌ Yakop anfeen ma nꞌator in fee ngguin nua sin, in aten reꞌ in npanaꞌ sin, ma in aanh ein boꞌes am meseꞌ, he sin nnaon nrakan neun noe Yabok in panin.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Oras sin arsin antean noe naan in panin, in nsonuꞌ in pusaak ein ok-okeꞌ neun ne.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Mes naiꞌ Yakop namaik anmees anbi noe je panin. Rarit atoin es neem. Atoniꞌ naan nok naiꞌ Yakop anmaboon ein anbi naan, tar antea neis noi nmeu.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um varão, até que a alva subia.
25 Oras atoniꞌ naan annaben nak, naiꞌ Yakop he niis ee jen ate, in ntuuf naiꞌ Yakop in aꞌbokon, tar antea in nuin pusun uun ne natposiꞌ npoi naꞌko in tarun.
25 E, vendo que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa; e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Onaim atoniꞌ naan naꞌuab am nak, “Mufetiꞌ kau. Kreoꞌ goes te maans ee he npeeꞌ jen.”
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Onaim atoniꞌ naan, nataan ee mnak, “Ho kaan maan sekau?”
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Rarit atoniꞌ naan naꞌuab am nak, “Ho kanam naan, ka naiꞌ Yakop fa heen. Mes anmurai oras ia, atoniꞌ anteek ko nak, naiꞌ Israꞌel (reꞌ in aꞌmoufn ii, ‘nmabonan nok Uisneno’), natuin ho mmabonan maꞌtaniꞌ mok mansian ma mok Uisneno, tar antea ho miis.”
28 Então, disse: Não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel, pois, como príncipe, lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Onaim naiꞌ Yakop nataan am nak, “Ho kaan maan sekau?”
29 E Jacó lhe perguntou e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Onaim naiꞌ Yakop naꞌuab am nak, “Au ꞌiit aꞌrair Uisneno humaf nok humaf, mes au ꞌmoin feꞌ.” Natuin rasi naan ate, in nakanab bare naan, Peniꞌel (reꞌ in oetn ii, ‘Uisneno In human’).
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Oras maans ee nsae nrari te, naiꞌ Yakop annao nkoon, nasaitan bare naan. Mes in nsereꞌ, natuin in pusun uun ee nasuir.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Etun antea oras ia, atoin Israelas sin ka nekun fa sisi naꞌko muiꞌt ein sin pusuk uuk ein, natuin Uisneno ntuuf nasurib sin aam uuf naiꞌ Yakop in nuin pusun uun.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje, porquanto ele tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.