Gênesis 30
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVI
1 Mes bi Rahel ka nahoniꞌ fa feꞌ. Etun in sero nmuiꞌ tenab neu in tataf. Onaim in naꞌuab neu in moen je mnak, “Aam! On mee mꞌes au ka uhoniꞌ fa? Karu ka mfee kau fa anah ate, reko nneis au ꞌmaet nai.”
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã. Por isso disse a Jacó: "Dê-me filhos ou morrerei! "
2 Onaim naiꞌ Yakop naskaar ee mnak, “Ho mak au Uisneno kau? Au ka ꞌmoeꞌ uhiin fa riꞌanaꞌ he ꞌfee ko.”
2 Jacó ficou irritado e disse: "Por acaso estou no lugar de Deus, que a impediu de ter filhos? "
3 Rarit bi Rahel naꞌuab am nak, “On nai! Reko nneis ho mtuup mok au ate bi Bilha. Maut he on mee te, in nahoniꞌ riꞌanaꞌ nfee kau.”
3 Então ela respondeu: "Aqui está Bila, minha serva. Deite-se com ela, para que tenha filhos em meu lugar e por meio dela eu também possa formar família".
4 Rarit in nnonaꞌ bi Bilha neu in mone. Onaim naiꞌ Yakop antuup nokan.
4 Por isso ela deu a Jacó sua serva Bila por mulher. Ele deitou-se com ela,
5 Rarit bi Bilha naꞌapuꞌ, ma in nahoniꞌ riꞌaan moen jes.
5 Bila engravidou e deu-lhe um filho.
6 Onaim bi Rahel naꞌuab am nak, “Uisneno nneen au onen. Etun In nfee kau riꞌaan moen jes. Uisneno nafeek nataib ahaa au rasi.” Onaim in nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Dan (reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘afeek rasi’).
6 Então Raquel disse: "Deus me fez justiça, ouviu o meu clamor e deu-me um filho". Por isso deu-lhe o nome de Dã.
7 Rarit bi Bilha naꞌapu ntein, ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes.
7 Bila, serva de Raquel, engravidou novamente e deu a Jacó o segundo filho.
8 Onaim bi Rahel naꞌuab am nak, “Au ꞌok au tataꞌ mmariꞌun mahoint ii. Onaim au ꞌiis ꞌaan ee.” Etun in nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Naftali (reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘anmariꞌun’).
8 Então disse Raquel: "Tive grande luta com minha irmã e venci". Pelo que o chamou Naftali.
9 Oras bi Lea nnaben nahiin neu in ka nahoniꞌ fa heen, in nnonaꞌ bi Silpa he naiꞌ Yakop ansao.
9 Quando Lia viu que tinha parado de ter filhos, tomou sua serva Zilpa e a deu a Jacó por mulher.
10 Rarit bi Silpa nahoniꞌ riꞌaan moen jes.
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 Rarit bi Lea naꞌuab am nak, “Au ua reko kau.” Onaim in nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Gat (reꞌ in aꞌmoufn ii, nak ‘ua reko’).
11 Então disse Lia: "Que grande sorte! " Por isso o chamou Gade.
12 Rarit bi Silpa nahoniꞌ ntein riꞌaan moen jes.
12 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó mais um filho.
13 Onaim bi Lea naꞌuab am nak, “Hoe! Oras ia, naꞌ au ꞌmariin! Amkius kiim, of bifeen guin naꞌuab ein am nak, au ꞌiis mainenuꞌ.” Etun in nakanab riꞌanaꞌ naan, naiꞌ Aser (reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘marinet’).
13 Então Lia exclamou: "Como sou feliz! As mulheres dirão que sou feliz". Por isso lhe deu o nome de Aser.
14 Neot es, nateef oras amnonut, naiꞌ Ruben annao nbi nasi. In napein hau reꞌu reꞌ nturun tuaf he karu reko te nahoniꞌ. Rarit in neik je neu in ainaf bi Lea. Ankius niit on naan ate, bi Rahel antoit bi Lea mnak, “Airoo, taat! Amfee maan kau reꞌu kreꞌo reꞌ naiꞌ Ruben neik je naan.”
14 Durante a colheita do trigo, Rúben saiu ao campo, encontrou algumas mandrágoras e as trouxe a Lia, sua mãe. Então Raquel disse a Lia: "Dê-me algumas mandrágoras do seu filho".
15 Mes bi Lea nataah am nak, “Hoe! Ho bainesiꞌ ko! Ho musiik amrair au mone. Ma oras ia, he musiik amtein reꞌu naꞌko au anah. Ho ka mumaeb om fa, joo?”
15 Mas ela respondeu: "Não lhe foi suficiente tomar de mim o marido? Vai tomar também as mandrágoras que o meu filho trouxe? " Então disse Raquel: "Jacó se deitará com você esta noite, em troca das mandrágoras trazidas pelo seu filho".
16 Maans ee nmaeb on naan ate, naiꞌ Yakop anfain neem naꞌko rene. Onaim bi Lea nnao nateef nok ne, ma naꞌuab ee mnak, “Aam! Ho ro he mtuup mok kau mabeꞌ ia! Natuin au ꞌbaen aꞌrair ko ꞌeik au aanh ee in reꞌu.” Rarit mabeꞌ naan, naiꞌ Yakop antuup nok bi Lea.
16 Quando Jacó chegou do campo naquela tarde, Lia saiu ao seu encontro e lhe disse: "Hoje você me possuirá, pois eu comprei esse direito com as mandrágoras do meu filho". E naquela noite ele se deitou com ela.
17 Rarit Uisneno nneen bi Lea in onen. Onaim in naꞌapuꞌ, ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes. Neot ia, in nahoniꞌ no niim een.
17 Deus ouviu Lia, e ela engravidou e deu a Jacó o quinto filho.
18 Rarit bi Lea nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Isaskar (reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘baenaꞌ haet’), natuin in naꞌuab am nak, “Uisneno nbaen anrair au haet, natuin au ꞌnonaꞌ ꞌrair bi Silpa he nsao au mone.”
18 Disse Lia: "Deus me recompensou por ter dado a minha serva ao meu marido". Por isso deu-lhe o nome de Issacar.
19 Rarit bi Lea naꞌapuꞌ ntein, ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes. Reꞌ ia, no nee jen.
19 Lia engravidou de novo e deu a Jacó o sexto filho.
20 In naꞌuab am nak, “Uisneno nꞌook-soun kau. Onaim oras ia, au moen je ro he nhormaat kau, natuin au uhoniꞌ ꞌrair riꞌaan mone nee jen.” Etun in nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Sebulon (reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘nfee hormaat’).
20 Disse Lia: "Deus presenteou-me com uma dádiva preciosa. Agora meu marido me tratará melhor; afinal já lhe dei seis filhos". Por isso deu-lhe o nome de Zebulom.
21 Rarit bi Lea nahoniꞌ riꞌaan feot goes. Onaim in nakaanb ee, bi Dina.
21 Algum tempo depois, ela deu à luz uma menina a quem chamou Diná.
22 Mes Uisneno namnau bi Rahel amsaꞌ, ma In nneen in onen totis. Etun In nfei bi Rahel in apun.
22 Então Deus lembrou-se de Raquel. Deus ouviu o seu clamor e a tornou fértil.
23 Onaim in naꞌapuꞌ ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes. In naꞌuab am nak, “Uisneno nait inporin au rais mae.”
23 Ela engravidou, e deu à luz um filho e disse: "Deus tirou de mim a minha humilhação".
24 Onaim in nakanab riꞌanaꞌ naan, naiꞌ Yusuf (reꞌ in aꞌmoufn ii oniꞌ nak ‘maut he in naꞌbabaꞌ’), natuin in naꞌuab am nak, “Au ꞌtoit he Uisneno naꞌbabaꞌ kau riꞌaan moen jes antein.”
24 Deu-lhe o nome de José e disse: "Que o Senhor me acrescente ainda outro filho".
25 Oras bi Rahel nahoniꞌ nrair naiꞌ Yusuf, naiꞌ Yakop naꞌuab nok naiꞌ Laban am nak, “Aam! Karu reko te, au ꞌfain ꞌeu au pah ee feꞌ.
25 Depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: "Deixe-me voltar para a minha terra natal.
26 Maut he au ꞌeik au fee ma au aanh ein amsaꞌ. Ho muhini mrair, au ꞌmeup maꞌtaniꞌ ꞌeu ko. Onaim au ꞌbaen ufeek sin een. Natuin rasi naan, oras ia sin nfanin au nggoa jen.”
26 Dê-me as minhas mulheres, pelas quais o servi, e os meus filhos, e partirei. Você bem sabe quanto trabalhei para você".
27 Rarit in aam baabf ee nataah am nak, “Ako! Ho mneen feꞌ. Au uketiꞌ ma takseer aꞌsobaꞌ. Au ꞌiit aꞌrair, onaim au uhiin ꞌak Uisneno npaek ko he nfee kau tetus-athoen.
27 Mas Labão lhe disse: "Se mereço sua consideração, peço-lhe que fique. Por meio de adivinhação descobri que o Senhor me abençoou por sua causa".
28 Onaim oras ia ho mtoit fak-fauk aah. Au ꞌbaen! Asar ho mutua mok kau mbi ia, ma mmepu mfee kau.”
28 E acrescentou: "Diga o seu salário, e eu lhe pagarei".
29 Rarit naiꞌ Yakop nataah am nak, “Aam, ho miit kuum, au mepun. Nok ranan naan, ho muiꞌt ein naꞌbaab ok piut.
29 Jacó lhe respondeu: "Você sabe quanto trabalhei para você e como os seus rebanhos cresceram sob os meus cuidados.
30 Oras au ka ꞌuum fa feꞌe te, ho ꞌmuiꞌm ein ka mfaun fa feꞌ. Mes oras ia, ho atoin amuꞌit. Uisneno nfee ko tetus, natuin au mepuk. Oras ia, ntea in oors aa goen he au ꞌmeup ꞌeu au fee-anah sin.”
30 O pouco que você possuía antes da minha chegada aumentou muito, pois o Senhor o abençoou depois que vim para cá. Contudo, quando farei algo em favor da minha própria família? "
31 Rarit naiꞌ Laban nataan am nak, “Reko. Onaim au he ꞌbaen on mee ꞌeu ko?”
31 Então Labão perguntou: "Que você quer que eu lhe dê? " "Não me dê coisa alguma", respondeu Jacó. "Voltarei a cuidar dos seus rebanhos se você concordar com o seguinte:
32 Amfee kau mainuan, he neno ia au ꞌnao ꞌeu ho muiꞌt ein. Au he ꞌpiir ꞌaan aꞌbibi ma ꞌbib-kase reꞌ ka maꞌkotoꞌ fa. Sin reꞌ naan, ho nggoa, tua. Mes reꞌ maꞌkoot ein ee, au ngguin. Ma au ꞌheit areꞌ ꞌbib-kaes metan amsaꞌ. Maut he sin ok-okeꞌ naan, anjarin baen neu au suus-haet.
32 Hoje passarei por todos os seus rebanhos e tirarei do meio deles todas as ovelhas salpicadas e pintadas, todos os cordeiros pretos e todas as cabras pintadas e salpicadas. Eles serão o meu salário.
33 Anbi neon amuint ate, of naꞌ ho muhiin mak au neek ii kninuꞌ, aiꞌ kaah? Oras mee-mee jah, ho uum he muprikas au muiꞌt ein. Karu ho miit aꞌbibi reꞌ ka maꞌkotoꞌ fa, aiꞌ ꞌbib-kase reꞌ mutiꞌ te, ho muhiin mak au es reꞌ ubaak ꞌaan ho nggoan.”
33 E a minha honestidade dará testemunho de mim no futuro, toda vez que você resolver verificar o meu salário. Se estiver em meu poder alguma cabra que não seja salpicada ou pintada, e algum cordeiro que não seja preto, poderá considerá-los roubados. "
34 Rarit naiꞌ Laban anroim natuin am nak, “On reꞌ naan ate, reko.”
34 E disse Labão: "De acordo. Seja como você disse".
35 Mes anbi neno naan, naiꞌ Laban anbatis aꞌbib-kasen reꞌ maꞌkotoꞌ, ma aꞌbib-kasen reꞌ metan. Rarit in nreun in aanh ein he natuuk muiꞌt ein naan.
35 Naquele mesmo dia Labão separou todos os bodes que tinham listras ou manchas brancas, todas as cabras que tinham pintas ou manchas brancas, e todos os cordeiros pretos e os colocou aos cuidados de seus filhos.
36 Rarit sin neik muiꞌt ein naan annaon naꞌroon naꞌkon naiꞌ Yakop, neu baer jes reꞌ in aꞌroon ii tnao hae te neno teun feꞌe te naꞌ attea. Rarit naiꞌ Yakop natuuk in aam baabf ee in aꞌbibin ma ꞌbib-kaes aneist ein naan feꞌ.
36 Afastou-se então de Jacó, à distância equivalente a três dias de viagem, e Jacó continuou a apascentar o resto dos rebanhos de Labão.
37 Rarit naiꞌ Yakop ankeut naan hau-taef naꞌko hau humaꞌ teun. In nsapi ntui raan hau-taef ein naan.
37 Jacó pegou galhos verdes de estoraque, amendoeira e plátano e neles fez listras brancas, descascando-os parcialmente e expondo assim a parte branca interna dos galhos.
38 In ntao hau-taef ein reꞌ in ntui raan sin naan, anbin aꞌbai oe. Muiꞌt ein naan natiꞌ te anmaꞌteinꞌ ein nbin bare naan.
38 Depois fixou os galhos descascados junto aos bebedouros, na frente dos rebanhos, no lugar onde costumavam beber água. Na época do cio, os rebanhos vinham beber e
39 Onaim oras muiꞌt ein naan anmaꞌteinꞌ ein npaumaak hau taef matui raanf ein naan ate, sin of nahoin ein anaꞌ ꞌkotoꞌ.
39 se acasalavam diante dos galhos. E geravam filhotes listrados, salpicados e pintados.
40 Rarit karu naiꞌ Laban in muiꞌt ein esan reꞌ he anmaꞌteinꞌ ein ate, naiꞌ Yakop naꞌekab sin neu aꞌbibi aiꞌ aꞌbib-kase reꞌ maꞌkotoꞌ. Rarit sin nahoin ein aan maꞌkotoꞌ msaꞌ. Nok ranan naan, in muiꞌt ein kuun naꞌbaab ok piut. Rarit in nbetis sin naꞌkon naiꞌ Laban iin ein.
40 Jacó separava os filhotes do rebanho dos demais, e fazia com que esses ficassem juntos dos animais listrados e pretos de Labão. Assim foi formando o seu próprio rebanho que separou do de Labão.
41 Oras muꞌit mee reꞌ maꞌtaniꞌ naꞌteniꞌ te, naiꞌ Yakop antao hau taef reꞌ in nruun sin naan, antoom aꞌbai oe, reꞌ nhaumaak sin maatk ein.
41 Toda vez que as fêmeas mais fortes estavam no cio, Jacó colocava os galhos nos bebedouros, em frente dos animais, para que estes se acasalassem perto dos galhos;
42 Mes karu in nkisu ma muꞌit mee nꞌoer oras he naꞌteniꞌ te, in ka ntao fa hau taef ein naan. Onaim naiꞌ Laban in napein muiꞌ maknaꞌu ma aꞌoret. Mes naiꞌ Yakop iin na ok-okeꞌ esan reꞌ apokat ma maꞌtaniꞌ.
42 mas, se os animais eram fracos, não os colocava ali. Desse modo, os animais fracos ficavam para Labão e os mais fortes para Jacó.
43 Nok ranan naan ate, naiꞌ Yakop anjair atoin amuꞌit. In nmuꞌi ꞌbibi, ꞌbib-kase, bikaes unta, bikaes keledai, ma ate, reꞌ mfaun ii kah een.
43 Assim o homem ficou extremamente rico, tornando-se dono de grandes rebanhos e de servos e servas, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.