Gênesis 30

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mes bi Rahel ka nahoniꞌ fa feꞌ. Etun in sero nmuiꞌ tenab neu in tataf. Onaim in naꞌuab neu in moen je mnak, “Aam! On mee mꞌes au ka uhoniꞌ fa? Karu ka mfee kau fa anah ate, reko nneis au ꞌmaet nai.”
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: Dá-me filhos, senão morrerei.
2 Onaim naiꞌ Yakop naskaar ee mnak, “Ho mak au Uisneno kau? Au ka ꞌmoeꞌ uhiin fa riꞌanaꞌ he ꞌfee ko.”
2 Então, Jacó se irou contra Raquel e disse: Acaso, estou eu em lugar de Deus que ao teu ventre impediu frutificar?
3 Rarit bi Rahel naꞌuab am nak, “On nai! Reko nneis ho mtuup mok au ate bi Bilha. Maut he on mee te, in nahoniꞌ riꞌanaꞌ nfee kau.”
3 Respondeu ela: Eis aqui Bila, minha serva; coabita com ela, para que dê à luz, e eu traga filhos ao meu colo, por meio dela.
4 Rarit in nnonaꞌ bi Bilha neu in mone. Onaim naiꞌ Yakop antuup nokan.
4 Assim, lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a possuiu.
5 Rarit bi Bilha naꞌapuꞌ, ma in nahoniꞌ riꞌaan moen jes.
5 Bila concebeu e deu à luz um filho a Jacó.
6 Onaim bi Rahel naꞌuab am nak, “Uisneno nneen au onen. Etun In nfee kau riꞌaan moen jes. Uisneno nafeek nataib ahaa au rasi.” Onaim in nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Dan (reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘afeek rasi’).
6 Então, disse Raquel: Deus me julgou, e também me ouviu a voz, e me deu um filho; portanto, lhe chamou Dã.
7 Rarit bi Bilha naꞌapu ntein, ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes.
7 Concebeu outra vez Bila, serva de Raquel, e deu à luz o segundo filho a Jacó.
8 Onaim bi Rahel naꞌuab am nak, “Au ꞌok au tataꞌ mmariꞌun mahoint ii. Onaim au ꞌiis ꞌaan ee.” Etun in nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Naftali (reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘anmariꞌun’).
8 Disse Raquel: Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e logrei prevalecer; chamou-lhe, pois, Naftali.
9 Oras bi Lea nnaben nahiin neu in ka nahoniꞌ fa heen, in nnonaꞌ bi Silpa he naiꞌ Yakop ansao.
9 Vendo Lia que ela mesma cessara de conceber, tomou também a Zilpa, sua serva, e deu-a a Jacó, por mulher.
10 Rarit bi Silpa nahoniꞌ riꞌaan moen jes.
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 Rarit bi Lea naꞌuab am nak, “Au ua reko kau.” Onaim in nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Gat (reꞌ in aꞌmoufn ii, nak ‘ua reko’).
11 Disse Lia: Afortunada! E lhe chamou Gade.
12 Rarit bi Silpa nahoniꞌ ntein riꞌaan moen jes.
12 Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.
13 Onaim bi Lea naꞌuab am nak, “Hoe! Oras ia, naꞌ au ꞌmariin! Amkius kiim, of bifeen guin naꞌuab ein am nak, au ꞌiis mainenuꞌ.” Etun in nakanab riꞌanaꞌ naan, naiꞌ Aser (reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘marinet’).
13 Então, disse Lia: É a minha felicidade! Porque as filhas me terão por venturosa; e lhe chamou Aser.
14 Neot es, nateef oras amnonut, naiꞌ Ruben annao nbi nasi. In napein hau reꞌu reꞌ nturun tuaf he karu reko te nahoniꞌ. Rarit in neik je neu in ainaf bi Lea. Ankius niit on naan ate, bi Rahel antoit bi Lea mnak, “Airoo, taat! Amfee maan kau reꞌu kreꞌo reꞌ naiꞌ Ruben neik je naan.”
14 Foi Rúben nos dias da ceifa do trigo, e achou mandrágoras no campo, e trouxe-as a Lia, sua mãe. Então, disse Raquel a Lia: Dá-me das mandrágoras de teu filho.
15 Mes bi Lea nataah am nak, “Hoe! Ho bainesiꞌ ko! Ho musiik amrair au mone. Ma oras ia, he musiik amtein reꞌu naꞌko au anah. Ho ka mumaeb om fa, joo?”
15 Respondeu ela: Achas pouco o me teres levado o marido? Tomarás também as mandrágoras de meu filho? Disse Raquel: Ele te possuirá esta noite, a troco das mandrágoras de teu filho.
16 Maans ee nmaeb on naan ate, naiꞌ Yakop anfain neem naꞌko rene. Onaim bi Lea nnao nateef nok ne, ma naꞌuab ee mnak, “Aam! Ho ro he mtuup mok kau mabeꞌ ia! Natuin au ꞌbaen aꞌrair ko ꞌeik au aanh ee in reꞌu.” Rarit mabeꞌ naan, naiꞌ Yakop antuup nok bi Lea.
16 À tarde, vindo Jacó do campo, saiu-lhe ao encontro Lia e lhe disse: Esta noite me possuirás, pois eu te aluguei pelas mandrágoras de meu filho. E Jacó, naquela noite, coabitou com ela.
17 Rarit Uisneno nneen bi Lea in onen. Onaim in naꞌapuꞌ, ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes. Neot ia, in nahoniꞌ no niim een.
17 Ouviu Deus a Lia; ela concebeu e deu à luz o quinto filho.
18 Rarit bi Lea nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Isaskar (reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘baenaꞌ haet’), natuin in naꞌuab am nak, “Uisneno nbaen anrair au haet, natuin au ꞌnonaꞌ ꞌrair bi Silpa he nsao au mone.”
18 Então, disse Lia: Deus me recompensou, porque dei a minha serva a meu marido; e chamou-lhe Issacar.
19 Rarit bi Lea naꞌapuꞌ ntein, ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes. Reꞌ ia, no nee jen.
19 E Lia, tendo concebido outra vez, deu a Jacó o sexto filho.
20 In naꞌuab am nak, “Uisneno nꞌook-soun kau. Onaim oras ia, au moen je ro he nhormaat kau, natuin au uhoniꞌ ꞌrair riꞌaan mone nee jen.” Etun in nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Sebulon (reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘nfee hormaat’).
20 E disse: Deus me concedeu excelente dote; desta vez permanecerá comigo meu marido, porque lhe dei seis filhos; e lhe chamou Zebulom.
21 Rarit bi Lea nahoniꞌ riꞌaan feot goes. Onaim in nakaanb ee, bi Dina.
21 Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.
22 Mes Uisneno namnau bi Rahel amsaꞌ, ma In nneen in onen totis. Etun In nfei bi Rahel in apun.
22 Lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.
23 Onaim in naꞌapuꞌ ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes. In naꞌuab am nak, “Uisneno nait inporin au rais mae.”
23 Ela concebeu, deu à luz um filho e disse: Deus me tirou o meu vexame.
24 Onaim in nakanab riꞌanaꞌ naan, naiꞌ Yusuf (reꞌ in aꞌmoufn ii oniꞌ nak ‘maut he in naꞌbabaꞌ’), natuin in naꞌuab am nak, “Au ꞌtoit he Uisneno naꞌbabaꞌ kau riꞌaan moen jes antein.”
24 E lhe chamou José, dizendo: Dê-me o Senhor ainda outro filho.
25 Oras bi Rahel nahoniꞌ nrair naiꞌ Yusuf, naiꞌ Yakop naꞌuab nok naiꞌ Laban am nak, “Aam! Karu reko te, au ꞌfain ꞌeu au pah ee feꞌ.
25 Tendo Raquel dado à luz a José, disse Jacó a Labão: Permite-me que eu volte ao meu lugar e à minha terra.
26 Maut he au ꞌeik au fee ma au aanh ein amsaꞌ. Ho muhini mrair, au ꞌmeup maꞌtaniꞌ ꞌeu ko. Onaim au ꞌbaen ufeek sin een. Natuin rasi naan, oras ia sin nfanin au nggoa jen.”
26 Dá-me meus filhos e as mulheres, pelas quais eu te servi, e partirei; pois tu sabes quanto e de que maneira te servi.
27 Rarit in aam baabf ee nataah am nak, “Ako! Ho mneen feꞌ. Au uketiꞌ ma takseer aꞌsobaꞌ. Au ꞌiit aꞌrair, onaim au uhiin ꞌak Uisneno npaek ko he nfee kau tetus-athoen.
27 Labão lhe respondeu: Ache eu mercê diante de ti; fica comigo. Tenho experimentado que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 Onaim oras ia ho mtoit fak-fauk aah. Au ꞌbaen! Asar ho mutua mok kau mbi ia, ma mmepu mfee kau.”
28 E disse ainda: Fixa o teu salário, que te pagarei.
29 Rarit naiꞌ Yakop nataah am nak, “Aam, ho miit kuum, au mepun. Nok ranan naan, ho muiꞌt ein naꞌbaab ok piut.
29 Disse-lhe Jacó: Tu sabes como te venho servindo e como cuidei do teu gado.
30 Oras au ka ꞌuum fa feꞌe te, ho ꞌmuiꞌm ein ka mfaun fa feꞌ. Mes oras ia, ho atoin amuꞌit. Uisneno nfee ko tetus, natuin au mepuk. Oras ia, ntea in oors aa goen he au ꞌmeup ꞌeu au fee-anah sin.”
30 Porque o pouco que tinhas antes da minha vinda foi aumentado grandemente; e o Senhor te abençoou por meu trabalho. Agora, pois, quando hei de eu trabalhar também por minha casa?
31 Rarit naiꞌ Laban nataan am nak, “Reko. Onaim au he ꞌbaen on mee ꞌeu ko?”
31 Então, Labão lhe perguntou: Que te darei? Respondeu Jacó: Nada me darás; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho, se me fizeres isto:
32 Amfee kau mainuan, he neno ia au ꞌnao ꞌeu ho muiꞌt ein. Au he ꞌpiir ꞌaan aꞌbibi ma ꞌbib-kase reꞌ ka maꞌkotoꞌ fa. Sin reꞌ naan, ho nggoa, tua. Mes reꞌ maꞌkoot ein ee, au ngguin. Ma au ꞌheit areꞌ ꞌbib-kaes metan amsaꞌ. Maut he sin ok-okeꞌ naan, anjarin baen neu au suus-haet.
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele os salpicados e malhados, e todos os negros entre os cordeiros, e o que é malhado e salpicado entre as cabras; será isto o meu salário.
33 Anbi neon amuint ate, of naꞌ ho muhiin mak au neek ii kninuꞌ, aiꞌ kaah? Oras mee-mee jah, ho uum he muprikas au muiꞌt ein. Karu ho miit aꞌbibi reꞌ ka maꞌkotoꞌ fa, aiꞌ ꞌbib-kase reꞌ mutiꞌ te, ho muhiin mak au es reꞌ ubaak ꞌaan ho nggoan.”
33 Assim, responderá por mim a minha justiça, no dia de amanhã, quando vieres ver o meu salário diante de ti; o que não for salpicado e malhado entre as cabras e negro entre as ovelhas, esse, se for achado comigo, será tido por furtado.
34 Rarit naiꞌ Laban anroim natuin am nak, “On reꞌ naan ate, reko.”
34 Disse Labão: Pois sim! Seja conforme a tua palavra.
35 Mes anbi neno naan, naiꞌ Laban anbatis aꞌbib-kasen reꞌ maꞌkotoꞌ, ma aꞌbib-kasen reꞌ metan. Rarit in nreun in aanh ein he natuuk muiꞌt ein naan.
35 Mas, naquele mesmo dia, separou Labão os bodes listados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os negros entre os cordeiros; e os passou às mãos de seus filhos.
36 Rarit sin neik muiꞌt ein naan annaon naꞌroon naꞌkon naiꞌ Yakop, neu baer jes reꞌ in aꞌroon ii tnao hae te neno teun feꞌe te naꞌ attea. Rarit naiꞌ Yakop natuuk in aam baabf ee in aꞌbibin ma ꞌbib-kaes aneist ein naan feꞌ.
36 E pôs a distância de três dias de jornada entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Rarit naiꞌ Yakop ankeut naan hau-taef naꞌko hau humaꞌ teun. In nsapi ntui raan hau-taef ein naan.
37 Tomou, então, Jacó varas verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura das varas,
38 In ntao hau-taef ein reꞌ in ntui raan sin naan, anbin aꞌbai oe. Muiꞌt ein naan natiꞌ te anmaꞌteinꞌ ein nbin bare naan.
38 as quais, assim escorchadas, pôs ele em frente do rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para dessedentar-se, e conceberam quando vinham a beber.
39 Onaim oras muiꞌt ein naan anmaꞌteinꞌ ein npaumaak hau taef matui raanf ein naan ate, sin of nahoin ein anaꞌ ꞌkotoꞌ.
39 E concebia o rebanho diante das varas, e as ovelhas davam crias listadas, salpicadas e malhadas.
40 Rarit karu naiꞌ Laban in muiꞌt ein esan reꞌ he anmaꞌteinꞌ ein ate, naiꞌ Yakop naꞌekab sin neu aꞌbibi aiꞌ aꞌbib-kase reꞌ maꞌkotoꞌ. Rarit sin nahoin ein aan maꞌkotoꞌ msaꞌ. Nok ranan naan, in muiꞌt ein kuun naꞌbaab ok piut. Rarit in nbetis sin naꞌkon naiꞌ Laban iin ein.
40 Então, separou Jacó os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos listados e dos pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.
41 Oras muꞌit mee reꞌ maꞌtaniꞌ naꞌteniꞌ te, naiꞌ Yakop antao hau taef reꞌ in nruun sin naan, antoom aꞌbai oe, reꞌ nhaumaak sin maatk ein.
41 E, todas as vezes que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas à vista do rebanho nos canais de água, para que concebessem diante das varas.
42 Mes karu in nkisu ma muꞌit mee nꞌoer oras he naꞌteniꞌ te, in ka ntao fa hau taef ein naan. Onaim naiꞌ Laban in napein muiꞌ maknaꞌu ma aꞌoret. Mes naiꞌ Yakop iin na ok-okeꞌ esan reꞌ apokat ma maꞌtaniꞌ.
42 Porém, quando o rebanho era fraco, não as punha; assim, as fracas eram de Labão, e as fortes, de Jacó.
43 Nok ranan naan ate, naiꞌ Yakop anjair atoin amuꞌit. In nmuꞌi ꞌbibi, ꞌbib-kase, bikaes unta, bikaes keledai, ma ate, reꞌ mfaun ii kah een.
43 E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, e servas, e servos, e camelos, e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.