Gênesis 29
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Rarit naiꞌ Yakop annao nkono nꞌain pasaꞌ neon-saet.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 In nna-nao te, in niit oe hain es npaumaak kuan es. Anpaumaak oe haniꞌ naan, anmuꞌi ꞌbibi ma ꞌbib-kase, pukan teun, reꞌ anpaon he napenin oe mninuꞌ. Mes anmuiꞌ faut kouꞌ goes antoeb naan oe haniꞌ naan.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Natiꞌ te, karu muiꞌt ein naan nabua nrarin ate, naꞌ atuuks ein antitar naꞌroob fatu naan, rarit ankuin oe ma naꞌ naꞌinuꞌ sin. Ninu nrarin ate, sin ntoeb nafainꞌ ee.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Onaim naiꞌ Yakop annao nataan atuuks ein naan am nak, “Hoore, tua! Hi miꞌko mee, tua?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Rarit naiꞌ Yakop nataan antein am nak, “Hi mihiin au babaꞌ naiꞌ Laban, aa oo? In reꞌ naan, naiꞌ Nahor in anah.”
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Naiꞌ Yakop nataan piut am nak, “In nꞌao-minaꞌ, oo?”
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Rarit naiꞌ Yakop naꞌuab antein am nak, “Maans ee naꞌpuup feꞌ. Onaim reko nneis muiꞌt ein reꞌ neem nabuan nrarin ia, hi miꞌinuꞌ sin nai. Rarit hi mipooꞌ meik sin he sin nekun huun.”
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Mes sin npenan mates, nak, “Hoe, ka on fa naan! Hai ro he mpao atuuks ein neman ok-okeꞌ neik sin muiꞌt ein ntean ia feꞌ. Henaꞌ hai mtitar fatu ne, he miꞌinuꞌ muiꞌt ein naan.”
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Naiꞌ Yakop feꞌ naꞌub-uab nok atoin ein naan ate, bi Rahel neem antea nok in aamf ee muiꞌt ein. Natiꞌ te, in natuuk muiꞌt ein naan.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Oras naiꞌ Yakop niit bi Rahel nok in aꞌbibin ma ꞌbib-kasen naan ate, in nnao ntitar nain faut tobef naan. Rarit in naꞌinuꞌ in baabf ee in muiꞌt ein.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Rarit in nneek bi Rahel, ma nkae.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Rarit in naꞌaub neu bi Rahel am nak, “Au reꞌ ia, ho baab feto bi Ripka in anah.” Onaim bi Rahel naen anfain neu umi he natoon neu in amaf.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Oras naiꞌ Laban anneen haan tonas nak naiꞌ Yakop naan, in fetof bi Ripka anah, in naen anseun goe. Oras sin natefan ate, naiꞌ Laban nneek ma nhoo goe. Rarit in nok ne neu in umiꞌ. Onaim naiꞌ Yakop naretaꞌ areꞌ saaꞌ-saaꞌ neu in babaf.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 — ausente —
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 naiꞌ Laban naꞌuab neu ne mnak, “Ako! Au ka ꞌroim fa he ho mmeup ruum-ruum meu kau, natuin hit nua kit umi nanan. Onaim ho mtoit fauk?”
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Naiꞌ Laban anmuiꞌ aan feto nua. Ahuunt ee, in kaan ee bi Lea. Amuint ee, in kaan ee bi Rahel.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Bi Lea in maat firo. Mes bi Rahel in huumn ee mamasaꞌ, ma in aon ee msaꞌ ro reko.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Naiꞌ Yakop in ntaam nekan bi Rahel. Onaim in nataah naiꞌ Laban am nak, “Au ꞌmepu ꞌfee ko toon hiut, asar ho mroim he au ꞌsao bi Rahel.”
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Rarit naiꞌ Laban nataah am nak, “Reko! Naan es reꞌ reko nneis, natuin hit nua kit umi nanan. Maut he au anah bi Rahel kais ansao atoin sonaꞌ. Onaim ho mutua mbi ia, he mbiur meu kau.”
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Rarit naiꞌ Yakop nmeup toon hiut, henatiꞌ in bisa nsao bi Rahel. In nneek niis bi Rahel. Etun toon hiut reꞌ naan, on reꞌ neno fauk aah.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Toon hiut namsopu te, naiꞌ Yakop namnaubaꞌ babaf naiꞌ Laban am nak, “Baab! Au ꞌmeup toon hiut goen. Oras ia, mnonaꞌ kau bi Rahel he au ꞌsao.”
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Onaim naiꞌ Laban nahoeb ma narais neu kabin naan. In naskau too mfaun anbin kuan naan.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 — ausente —
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 — ausente —
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 — ausente —
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 — ausente —
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 — ausente —
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Naiꞌ Yakop anroim natuin. Onaim fesat neno hiut namsopu te, naiꞌ Laban anfee bi Rahel he naiꞌ Yakop ansao.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Rarit naiꞌ Laban anfee in ate bi Bilha he njair bi Rahel in ate.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Onaim naiꞌ Yakop ansao bi Rahel amsaꞌ. In nneek nanesib bi Rahel. Onaim in nmepu ntein toon hiut neu in aam babaf.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Mes UISNENO nahiin nak naiꞌ Yakop anneek nanesib bi Rahel. Es naan ate, In nkonan bi Lea he nahoniꞌ. Mes bi Rahel kahaf.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Bi Lea naꞌapuꞌ, ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes. In nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Ruben (reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘mkius, nmuiꞌ anah’), natuin in naꞌuab am nak, “UISNENO nkius niit au susat. Etun es oras ia, au moen je he nkius kau.”
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Rarit bi Lea naꞌapuꞌ ntein, ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes. In nakaanb ee, naiꞌ Simeon (reꞌ in aꞌmoufn ii oniꞌ nak ‘atoniꞌ nneen anrair’), natuin in nak, “UISNENO nneen anrair nak au moen je ka nfairoir kau fa. Es naꞌ In nfee ntein kau riꞌanaꞌ ia.”
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Rarit bi Lea naꞌapuꞌ ntein, ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes. In nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Lewi, natuin in naꞌuab am nak, “Nok reꞌ riꞌanaꞌ ia, au rais ji, okeꞌ nrair. Namneo, au moen ji of naꞌkiiꞌ inbi kau, natuin au uhoniꞌ riꞌaan mone teun goen ma ꞌfee ne sin.”
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Rarit bi Lea naꞌapuꞌ ntein, ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes. In nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Yahuda (reꞌ in aꞌmoufn ii oniꞌ nak ‘boꞌis’), natuin in naꞌuab am nak, “Neot reꞌ ia, au he ꞌboꞌis UISNENO!” Rarit bi Lea ka nahoniꞌ fa heen.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.