Gênesis 29

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Rarit naiꞌ Yakop annao nkono nꞌain pasaꞌ neon-saet.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 In nna-nao te, in niit oe hain es npaumaak kuan es. Anpaumaak oe haniꞌ naan, anmuꞌi ꞌbibi ma ꞌbib-kase, pukan teun, reꞌ anpaon he napenin oe mninuꞌ. Mes anmuiꞌ faut kouꞌ goes antoeb naan oe haniꞌ naan.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Natiꞌ te, karu muiꞌt ein naan nabua nrarin ate, naꞌ atuuks ein antitar naꞌroob fatu naan, rarit ankuin oe ma naꞌ naꞌinuꞌ sin. Ninu nrarin ate, sin ntoeb nafainꞌ ee.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Onaim naiꞌ Yakop annao nataan atuuks ein naan am nak, “Hoore, tua! Hi miꞌko mee, tua?”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Rarit naiꞌ Yakop nataan antein am nak, “Hi mihiin au babaꞌ naiꞌ Laban, aa oo? In reꞌ naan, naiꞌ Nahor in anah.”
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Naiꞌ Yakop nataan piut am nak, “In nꞌao-minaꞌ, oo?”
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Rarit naiꞌ Yakop naꞌuab antein am nak, “Maans ee naꞌpuup feꞌ. Onaim reko nneis muiꞌt ein reꞌ neem nabuan nrarin ia, hi miꞌinuꞌ sin nai. Rarit hi mipooꞌ meik sin he sin nekun huun.”
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Mes sin npenan mates, nak, “Hoe, ka on fa naan! Hai ro he mpao atuuks ein neman ok-okeꞌ neik sin muiꞌt ein ntean ia feꞌ. Henaꞌ hai mtitar fatu ne, he miꞌinuꞌ muiꞌt ein naan.”
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Naiꞌ Yakop feꞌ naꞌub-uab nok atoin ein naan ate, bi Rahel neem antea nok in aamf ee muiꞌt ein. Natiꞌ te, in natuuk muiꞌt ein naan.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Oras naiꞌ Yakop niit bi Rahel nok in aꞌbibin ma ꞌbib-kasen naan ate, in nnao ntitar nain faut tobef naan. Rarit in naꞌinuꞌ in baabf ee in muiꞌt ein.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Rarit in nneek bi Rahel, ma nkae.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Rarit in naꞌaub neu bi Rahel am nak, “Au reꞌ ia, ho baab feto bi Ripka in anah.” Onaim bi Rahel naen anfain neu umi he natoon neu in amaf.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Oras naiꞌ Laban anneen haan tonas nak naiꞌ Yakop naan, in fetof bi Ripka anah, in naen anseun goe. Oras sin natefan ate, naiꞌ Laban nneek ma nhoo goe. Rarit in nok ne neu in umiꞌ. Onaim naiꞌ Yakop naretaꞌ areꞌ saaꞌ-saaꞌ neu in babaf.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 — ausente —
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 naiꞌ Laban naꞌuab neu ne mnak, “Ako! Au ka ꞌroim fa he ho mmeup ruum-ruum meu kau, natuin hit nua kit umi nanan. Onaim ho mtoit fauk?”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Naiꞌ Laban anmuiꞌ aan feto nua. Ahuunt ee, in kaan ee bi Lea. Amuint ee, in kaan ee bi Rahel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Bi Lea in maat firo. Mes bi Rahel in huumn ee mamasaꞌ, ma in aon ee msaꞌ ro reko.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Naiꞌ Yakop in ntaam nekan bi Rahel. Onaim in nataah naiꞌ Laban am nak, “Au ꞌmepu ꞌfee ko toon hiut, asar ho mroim he au ꞌsao bi Rahel.”
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Rarit naiꞌ Laban nataah am nak, “Reko! Naan es reꞌ reko nneis, natuin hit nua kit umi nanan. Maut he au anah bi Rahel kais ansao atoin sonaꞌ. Onaim ho mutua mbi ia, he mbiur meu kau.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Rarit naiꞌ Yakop nmeup toon hiut, henatiꞌ in bisa nsao bi Rahel. In nneek niis bi Rahel. Etun toon hiut reꞌ naan, on reꞌ neno fauk aah.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Toon hiut namsopu te, naiꞌ Yakop namnaubaꞌ babaf naiꞌ Laban am nak, “Baab! Au ꞌmeup toon hiut goen. Oras ia, mnonaꞌ kau bi Rahel he au ꞌsao.”
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Onaim naiꞌ Laban nahoeb ma narais neu kabin naan. In naskau too mfaun anbin kuan naan.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 — ausente —
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 — ausente —
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 — ausente —
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 — ausente —
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 — ausente —
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Naiꞌ Yakop anroim natuin. Onaim fesat neno hiut namsopu te, naiꞌ Laban anfee bi Rahel he naiꞌ Yakop ansao.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Rarit naiꞌ Laban anfee in ate bi Bilha he njair bi Rahel in ate.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Onaim naiꞌ Yakop ansao bi Rahel amsaꞌ. In nneek nanesib bi Rahel. Onaim in nmepu ntein toon hiut neu in aam babaf.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Mes UISNENO nahiin nak naiꞌ Yakop anneek nanesib bi Rahel. Es naan ate, In nkonan bi Lea he nahoniꞌ. Mes bi Rahel kahaf.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Bi Lea naꞌapuꞌ, ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes. In nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Ruben (reꞌ in aꞌmoufn ii nak ‘mkius, nmuiꞌ anah’), natuin in naꞌuab am nak, “UISNENO nkius niit au susat. Etun es oras ia, au moen je he nkius kau.”
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Rarit bi Lea naꞌapuꞌ ntein, ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes. In nakaanb ee, naiꞌ Simeon (reꞌ in aꞌmoufn ii oniꞌ nak ‘atoniꞌ nneen anrair’), natuin in nak, “UISNENO nneen anrair nak au moen je ka nfairoir kau fa. Es naꞌ In nfee ntein kau riꞌanaꞌ ia.”
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Rarit bi Lea naꞌapuꞌ ntein, ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes. In nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Lewi, natuin in naꞌuab am nak, “Nok reꞌ riꞌanaꞌ ia, au rais ji, okeꞌ nrair. Namneo, au moen ji of naꞌkiiꞌ inbi kau, natuin au uhoniꞌ riꞌaan mone teun goen ma ꞌfee ne sin.”
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Rarit bi Lea naꞌapuꞌ ntein, ma nahoniꞌ riꞌaan moen jes. In nakanab riꞌanaꞌ naan naiꞌ Yahuda (reꞌ in aꞌmoufn ii oniꞌ nak ‘boꞌis’), natuin in naꞌuab am nak, “Neot reꞌ ia, au he ꞌboꞌis UISNENO!” Rarit bi Lea ka nahoniꞌ fa heen.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.