Gênesis 27
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA
1 Oras naiꞌ Isak namnais inrair, in maatk ein ankupu nmaten. Onaim in noꞌen in aan moen unu reꞌ in nneek niis ne ji mnak, “Esau! Ho uum feꞌ!”
1 Tendo-se envelhecido Isaque e já não podendo ver, porque os olhos se lhe enfraqueciam, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho! Respondeu ele: Aqui estou!
2 Naiꞌ Isak natoon ee mnak, “On nai! Au umnais jen. Au ka uhiin fa au neno ꞌmaten.
2 Disse-lhe o pai: Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Onaim mait ho baer seokt ein naan, mnao nai he mseok maan kau muiꞌ fui jes.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, sai ao campo, e apanha para mim alguma caça,
4 Rarit ho muhaan maan kau mnaah amin-minat reꞌ au ꞌromi, rarit meik je neem. Au ꞌuah aꞌrari te, au ꞌfee ko tetus. Ma karu au ꞌfee ꞌrair ko tetus ate, au ꞌmate msaꞌ reko.”
4 e faze-me uma comida saborosa, como eu aprecio, e traze-ma, para que eu coma e te abençoe antes que eu morra.
5 Rarit naiꞌ Esau nnao nseok. Mes bi Ripka nneen niit naiꞌ Isak in uaban naan.
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E foi-se Esaú ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 Rarit bi Ripka naꞌuab neu naiꞌ Yakop am nak, “Hoe, Ako! Amneen murek-rekoꞌ! Feꞌe na au ꞌneen ho amaꞌ naꞌuab nok ho tataꞌ naiꞌ Esau, mnak:
6 Então, disse Rebeca a Jacó, seu filho: Ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, assim:
7 ‘Ho mnao mseok maan kau muiꞌ fui jes, he muhaan ee namin-miin neu kau. Karu au ꞌuah aꞌrari te, au ꞌfee ko tetus nbi UISNENO In matan.’
7 Traze caça e faze-me uma comida saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do Senhor , antes que eu morra.
8 Onaim ho mneen murek-rekoꞌ! Au uꞌuab saaꞌ ate, mutuin.
8 Agora, pois, meu filho, atende às minhas palavras com que te ordeno.
9 Oras ia, mnao nai meu hit aꞌbib-kaesn ee, mpiir maan aꞌbib tiup apokat nua. Amroor sin, ma mait meik sin siisk ein naan neman neu kau. Au of uhaan sin utuin ho amaꞌ in romin.
9 Vai ao rebanho e traze-me dois bons cabritos; deles farei uma saborosa comida para teu pai, como ele aprecia;
10 Karu au uhaan aꞌrari te, ho meik sin meu ho amaꞌ he in nbukae. Rarit in nfee ko tetus feꞌ, henaꞌ in nmaet. Nok ranan naan, ho es mupein teuts ee. Ka ho tataꞌ fa.”
10 levá-la-ás a teu pai, para que a coma e te abençoe, antes que morra.
11 Mes naiꞌ Yakop naꞌuab nok in ainf ee mnak, “Ain! Mes au tataꞌ naiꞌ Esau in aon ee maꞌfunuꞌ. Au aok ii kaah fa!
11 Disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Esaú, meu irmão, é homem cabeludo, e eu, homem liso.
12 Kais-kaisaꞌ amaꞌ nreoꞌ au aok ii, ma in nahiin nain nak au upoi. Onaim in nkaas kau!”
12 Dar-se-á o caso de meu pai me apalpar, e passarei a seus olhos por zombador; assim, trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Onaim in ainf ee nak, “Ako. Kais neek maan nabait. Anbain he au es aꞌator! Karu ho amaꞌ nkaas ko, maut he au es reꞌ usaah. Oras ia, mnao nai he mroro ꞌbibin naan.”
13 Respondeu-lhe a mãe: Caia sobre mim essa maldição, meu filho; atende somente o que eu te digo, vai e traze-mos.
14 Rarit naiꞌ Yakop annao npiir naan aꞌbibin naan. Onaim in nroor sin, ma neik sin siisk ein neun in ainaf. Onaim bi Ripka nahaan sin namin-minan on reꞌ naiꞌ Isak in romin.
14 Ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Rarit bi Ripka nnao nait naiꞌ Esau in baer paken reꞌ namasan, ma nfeen naiꞌ Yakop sin he npaek sin.
15 Depois, tomou Rebeca a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais novo.
16 In nꞌaum naiꞌ Yakop in aꞌniimk ein ma in neon, npaek pasu ꞌbibi naan.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Rarit in nfee sisi mtaas ein naan nok utunuꞌ neu naiꞌ Yakop.
17 Então, entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Rarit naiꞌ Yakop neik sisi mtaas ein naan neu in amaf. In naꞌuab am nak, “Aam! Au ꞌuum een.”
18 Jacó foi a seu pai e disse: Meu pai! Ele respondeu: Fala! Quem és tu, meu filho?
19 Onaim naiꞌ Yakop nataah am nak, “Au reꞌ ia, ho aan moen unuꞌ, naiꞌ Esau! Au ꞌtao utuin ho rekat. Amfeen nai he mbukae. Au uhaan sisi naꞌko muiꞌ fui reꞌ au ꞌheek ꞌaan. Ambukae nai, henaꞌ rari te muꞌuab amfee kau tetus, tua!”
19 Respondeu Jacó a seu pai: Sou Esaú, teu primogênito; fiz o que me ordenaste. Levanta-te, pois, assenta-te e come da minha caça, para que me abençoes.
20 Rarit naiꞌ Isak naꞌuab am nak, “Ho maꞌtain reꞌuf ko! Ho mseok rabah, oo!”
20 Disse Isaque a seu filho: Como é isso que a pudeste achar tão depressa, meu filho? Ele respondeu: Porque o Senhor , teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Onaim naiꞌ Isak anhaman naiꞌ Yakop am nak, “Ho mpaumaak kau feꞌ, he au ꞌreoꞌ ꞌiit ko! Naiꞌ Esau es reꞌ ho, oo?”
21 Então, disse Isaque a Jacó: Chega-te aqui, para que eu te apalpe, meu filho, e veja se és meu filho Esaú ou não.
22 Rarit naiꞌ Yakop ansiriꞌ ntaam ma npaumak-maak in amaf. Onaim aꞌnaef ee nreoꞌ goe, ma naꞌuab am nak, “In haan ii, on reꞌ naiꞌ Yakop in hanan! Mes in aꞌniim ii, on reꞌ naiꞌ Esau in aꞌniman.”
22 Jacó chegou-se a Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: A voz é de Jacó, porém as mãos são de Esaú.
23 Mes naiꞌ Isak ka nahiin fa naiꞌ Yakop natuin in aꞌniimn ein maꞌfunuꞌ on reꞌ naiꞌ Esau. Mes oras in he nfee tetus neu naiꞌ Yakop,
23 E não o reconheceu, porque as mãos, com efeito, estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 in nataan antein am nak, “Ho reꞌ ia, naiꞌ Esau batuur-batuur, aa oo?”
24 E lhe disse: És meu filho Esaú mesmo? Ele respondeu: Eu sou.
25 Rarit naiꞌ Isak naꞌuab am nak, “Ho mnonaꞌ sisi naan he au ꞌeuk. Rarit naꞌ au ꞌfee ko tetus.” Onaim naiꞌ Yakop ansoron sisi ma tua min-kase neu in aamf ee, ma in nbukae.
25 Então, disse: Chega isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho; para que eu te abençoe. Chegou-lho, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Rarit in aamf ee naꞌuab am nak, “Airoo. Ampaumaak uum he mhoo ma mneek maan kau.”
26 Então, lhe disse Isaque, seu pai: Chega-te e dá-me um beijo, meu filho.
27 Oras naiꞌ Yakop anpaumaak he nhoo ma nneek in aamf ee te, naiꞌ Isak nafoi nahiin naiꞌ Esau in paekn ein fook ein. Rarit in nfee tetus neu naiꞌ Yakop am nak,
27 Ele se chegou e o beijou. Então, o pai aspirou o cheiro da roupa dele, e o abençoou, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Maut he Uisneno nasanut pinis naꞌko neno,
28 Deus te dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de mosto.
29 Uuf-uuf of anjarin ho aten sin,
29 Sirvam-te povos, e nações te reverenciem; sê senhor de teus irmãos, e os filhos de tua mãe se encurvem a ti; maldito seja o que te amaldiçoar, e abençoado o que te abençoar.
30 Oras naiꞌ Isak anfee nrair tetus, ma naiꞌ Yakop feꞌ anpoi nasaitan in aamf ee te, in tataf naiꞌ Esau nfain neem ma neik muiꞌ fui reꞌ in nheek naan ee.
30 Mal acabara Isaque de abençoar a Jacó, tendo este saído da presença de Isaque, seu pai, chega Esaú, seu irmão, da sua caçada.
31 Onaim in nnao nahaan ee, rarit in neik je neu in amaf. In naꞌuab am nak, “Aam! Amfeen he mbukae nai, tua. Au uhaan aꞌrair siis fui reꞌ au ꞌnao ꞌseok ꞌaan. Ambukae mrari te, amfee kau tetus.”
31 E fez também ele uma comida saborosa, a trouxe a seu pai e lhe disse: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoes.
32 Naiꞌ Isak naskeek. In nataan am nak, “Hoe! Ho sekau ko mtein?”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Sou Esaú, teu filho, o teu primogênito, respondeu.
33 Onaim naiꞌ Isak naꞌtaꞌi. Rarit aꞌnaef ee nataan am nak, “Karu on naan ate, feꞌe na sekau es reꞌ neik kau sisi ma au ꞌeuk? Au ꞌeku ꞌrair, ma ꞌfee ꞌrair tetus ꞌeu tuaf naan. Ma au ka ubeiꞌ fa he ꞌheer ufaniꞌ tetus reꞌ au ꞌfee je naan.”
33 Então, estremeceu Isaque de violenta comoção e disse: Quem é, pois, aquele que apanhou a caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que viesses, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Anneen in aamf ee naꞌuab on naan ate, naiꞌ Esau neekn ee nameen, ma nkae npin-pinus. Ma naꞌaub naher-heer am nak, “Koi, aam! Amfee kau tetus amsaꞌ, tua!”
34 Como ouvisse Esaú tais palavras de seu pai, bradou com profundo amargor e lhe disse: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Mes naiꞌ Isak nak, “Ho oriꞌ neem am napoi nrair kau, ma nabaak naan ho tetus.”
35 Respondeu-lhe o pai: Veio teu irmão astuciosamente e tomou a tua bênção.
36 Rarit naiꞌ Esau naꞌuab am nak, “In napoi kau no nua goen. Nahunu te, in napoi kau ma ntoup naan au hak aan moen unu. Oras ia, in napoi kau ntein ma ntoup naan au tetus. Etun in kaan ee ‘Yakop’. Mes ho mmuiꞌ tetus bian antein he mfee kau, oo?” (Kanaf Yakop in oetn ii ‘nnaaꞌ haen ꞌtikan’. Mes in oten bian ‘apoit’.)
36 Disse Esaú: Não é com razão que se chama ele Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora usurpa a bênção que era minha. Disse ainda: Não reservaste, pois, bênção nenhuma para mim?
37 Rarit naiꞌ Isak nataah am nak, “Au uꞌratan aꞌrair ho oriꞌ njair ho usiꞌ. Ma in aok-bian sin okeꞌ njarin in ate sin. Au ꞌfee ne penaꞌ-makaꞌ nho-hoen, ma hau fua anggur nho-hoen amsaꞌ. Onaim Esau! Oras ia au he ꞌfee ko tetus saaꞌ aꞌtein?”
37 Então, respondeu Isaque a Esaú: Eis que o constituí em teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; de trigo e de mosto o apercebi; que me será dado fazer-te agora, meu filho?
38 Anneen on naan ate, naiꞌ Esau noik aamf ee piut am nak, “Aam, ho mmuꞌi haa tetus meseꞌ, aa oo? Au ꞌtebes, ho of ammuꞌi mtein bian. Maski aanꞌ-anaꞌ msaꞌ, reko!” Onaim in nmurai nkae ntein.
38 Disse Esaú a seu pai: Acaso, tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me, também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Rarit naiꞌ Isak nataah in anah naiꞌ Esau mnak,
39 Então, lhe respondeu Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, e sem orvalho que cai do alto.
40 Ho suin aan of es anfee ko he mmoin.
40 Viverás da tua espada e servirás a teu irmão; quando, porém, te libertares, sacudirás o seu jugo da tua cerviz.
41 Naiꞌ Esau natoꞌon naiꞌ Yakop reꞌ-reꞌuf, natuin naiꞌ Yakop nasiik naan in tetus. Mes in natenab am nak, “Ka ꞌroo fa te, amaꞌ nmaet. Onaim au ꞌpao. Beeꞌt ee okeꞌ te, au ꞌroro!”
41 Passou Esaú a odiar a Jacó por causa da bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e disse consigo: Vêm próximos os dias de luto por meu pai; então, matarei a Jacó, meu irmão.
42 — ausente —
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; ela, pois, mandou chamar a Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú, teu irmão, se consola a teu respeito, resolvendo matar-te.
43 — ausente —
43 Agora, pois, meu filho, ouve o que te digo: retira-te para a casa de Labão, meu irmão, em Harã;
44 Amnao mutua mtahan ambi nee, tar antea ho tataꞌ in neekn ee nmuniꞌ.
44 fica com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão,
45 Karu in nnikan nain saaꞌ-saaꞌ reꞌ ho mmoeꞌ sin neu ne te, au of aꞌreek tuaf he neit naan ko. Natuin au ka ꞌroim fa he unekun au aanh ein nua sin no meseꞌ nain.”
45 e cesse o seu rancor contra ti, e se esqueça do que lhe fizeste. Então, providenciarei e te farei regressar de lá. Por que hei de eu perder os meus dois filhos num só dia?
46 Rarit bi Ripka naꞌuab nok naiꞌ Isak am nak, “Au ꞌrenan naiꞌ Esau in fee nuaꞌ ein reꞌ naꞌkon atoin Hetes sin ia! Karu naiꞌ Yakop ansao riꞌ feot munif Hetes, reko nneis au ꞌmaet nai.”
46 Disse Rebeca a Isaque: Aborrecida estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.