Gênesis 27
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARIB
1 Oras naiꞌ Isak namnais inrair, in maatk ein ankupu nmaten. Onaim in noꞌen in aan moen unu reꞌ in nneek niis ne ji mnak, “Esau! Ho uum feꞌ!”
1 Quando Isaque já estava velho, e se lhe enfraqueciam os olhos, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! Ele lhe respondeu: Eis-me aqui!
2 Naiꞌ Isak natoon ee mnak, “On nai! Au umnais jen. Au ka uhiin fa au neno ꞌmaten.
2 Disse-lhe o pai: Eis que agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 Onaim mait ho baer seokt ein naan, mnao nai he mseok maan kau muiꞌ fui jes.
3 toma, pois, as tuas armas, a tua aljava e o teu arco; e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça;
4 Rarit ho muhaan maan kau mnaah amin-minat reꞌ au ꞌromi, rarit meik je neem. Au ꞌuah aꞌrari te, au ꞌfee ko tetus. Ma karu au ꞌfee ꞌrair ko tetus ate, au ꞌmate msaꞌ reko.”
4 e faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; a fim de que a minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Rarit naiꞌ Esau nnao nseok. Mes bi Ripka nneen niit naiꞌ Isak in uaban naan.
5 Ora, Rebeca estava escutando quando Isaque falou a Esaú, seu filho. Saiu, pois, Esaú ao campo para apanhar caça e trazê-la.
6 Rarit bi Ripka naꞌuab neu naiꞌ Yakop am nak, “Hoe, Ako! Amneen murek-rekoꞌ! Feꞌe na au ꞌneen ho amaꞌ naꞌuab nok ho tataꞌ naiꞌ Esau, mnak:
6 Disse então Rebeca a Jacó, seu filho: Eis que ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 ‘Ho mnao mseok maan kau muiꞌ fui jes, he muhaan ee namin-miin neu kau. Karu au ꞌuah aꞌrari te, au ꞌfee ko tetus nbi UISNENO In matan.’
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante do Senhor, antes da minha morte.
8 Onaim ho mneen murek-rekoꞌ! Au uꞌuab saaꞌ ate, mutuin.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te ordeno:
9 Oras ia, mnao nai meu hit aꞌbib-kaesn ee, mpiir maan aꞌbib tiup apokat nua. Amroor sin, ma mait meik sin siisk ein naan neman neu kau. Au of uhaan sin utuin ho amaꞌ in romin.
9 Vai ao rebanho, e traze-me de lá das cabras dois bons cabritos; e eu farei um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Karu au uhaan aꞌrari te, ho meik sin meu ho amaꞌ he in nbukae. Rarit in nfee ko tetus feꞌ, henaꞌ in nmaet. Nok ranan naan, ho es mupein teuts ee. Ka ho tataꞌ fa.”
10 e levá-lo-ás a teu pai, para que o coma, a fim de te abençoar antes da sua morte.
11 Mes naiꞌ Yakop naꞌuab nok in ainf ee mnak, “Ain! Mes au tataꞌ naiꞌ Esau in aon ee maꞌfunuꞌ. Au aok ii kaah fa!
11 Respondeu, porém, Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é peludo, e eu sou liso.
12 Kais-kaisaꞌ amaꞌ nreoꞌ au aok ii, ma in nahiin nain nak au upoi. Onaim in nkaas kau!”
12 Porventura meu pai me apalpará e serei a seus olhos como enganador; assim trarei sobre mim uma maldição, e não uma bênção.
13 Onaim in ainf ee nak, “Ako. Kais neek maan nabait. Anbain he au es aꞌator! Karu ho amaꞌ nkaas ko, maut he au es reꞌ usaah. Oras ia, mnao nai he mroro ꞌbibin naan.”
13 Respondeu-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim caia essa maldição; somente obedece à minha voz, e vai trazer-mos.
14 Rarit naiꞌ Yakop annao npiir naan aꞌbibin naan. Onaim in nroor sin, ma neik sin siisk ein neun in ainaf. Onaim bi Ripka nahaan sin namin-minan on reꞌ naiꞌ Isak in romin.
14 Então ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez um guisado saboroso como seu pai gostava.
15 Rarit bi Ripka nnao nait naiꞌ Esau in baer paken reꞌ namasan, ma nfeen naiꞌ Yakop sin he npaek sin.
15 Depois Rebeca tomou as melhores vestes de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais moço;
16 In nꞌaum naiꞌ Yakop in aꞌniimk ein ma in neon, npaek pasu ꞌbibi naan.
16 com as peles dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço;
17 Rarit in nfee sisi mtaas ein naan nok utunuꞌ neu naiꞌ Yakop.
17 e pôs o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó, seu filho.
18 Rarit naiꞌ Yakop neik sisi mtaas ein naan neu in amaf. In naꞌuab am nak, “Aam! Au ꞌuum een.”
18 E veio Jacó a seu pai, e chamou: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 Onaim naiꞌ Yakop nataah am nak, “Au reꞌ ia, ho aan moen unuꞌ, naiꞌ Esau! Au ꞌtao utuin ho rekat. Amfeen nai he mbukae. Au uhaan sisi naꞌko muiꞌ fui reꞌ au ꞌheek ꞌaan. Ambukae nai, henaꞌ rari te muꞌuab amfee kau tetus, tua!”
19 Respondeu Jacó a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te, pois, senta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Rarit naiꞌ Isak naꞌuab am nak, “Ho maꞌtain reꞌuf ko! Ho mseok rabah, oo!”
20 Perguntou Isaque a seu filho: Como é que tão depressa a achaste, filho meu? Respondeu ele: Porque o Senhor, teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Onaim naiꞌ Isak anhaman naiꞌ Yakop am nak, “Ho mpaumaak kau feꞌ, he au ꞌreoꞌ ꞌiit ko! Naiꞌ Esau es reꞌ ho, oo?”
21 Então disse Isaque a Jacó: Chega-te, pois, para que eu te apalpe e veja se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 Rarit naiꞌ Yakop ansiriꞌ ntaam ma npaumak-maak in amaf. Onaim aꞌnaef ee nreoꞌ goe, ma naꞌuab am nak, “In haan ii, on reꞌ naiꞌ Yakop in hanan! Mes in aꞌniim ii, on reꞌ naiꞌ Esau in aꞌniman.”
22 chegou-se Jacó a Isaque, seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Mes naiꞌ Isak ka nahiin fa naiꞌ Yakop natuin in aꞌniimn ein maꞌfunuꞌ on reꞌ naiꞌ Esau. Mes oras in he nfee tetus neu naiꞌ Yakop,
23 E não o reconheceu, porquanto as suas mãos estavam peludas, como as de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 in nataan antein am nak, “Ho reꞌ ia, naiꞌ Esau batuur-batuur, aa oo?”
24 No entanto perguntou: Tu és mesmo meu filho Esaú? E ele declarou: Eu o sou.
25 Rarit naiꞌ Isak naꞌuab am nak, “Ho mnonaꞌ sisi naan he au ꞌeuk. Rarit naꞌ au ꞌfee ko tetus.” Onaim naiꞌ Yakop ansoron sisi ma tua min-kase neu in aamf ee, ma in nbukae.
25 Disse-lhe então seu pai: Traze-mo, e comerei da caça de meu filho, para que a minha alma te abençoe: E Jacó lho trouxe, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Rarit in aamf ee naꞌuab am nak, “Airoo. Ampaumaak uum he mhoo ma mneek maan kau.”
26 Disse-lhe mais Isaque, seu pai: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 Oras naiꞌ Yakop anpaumaak he nhoo ma nneek in aamf ee te, naiꞌ Isak nafoi nahiin naiꞌ Esau in paekn ein fook ein. Rarit in nfee tetus neu naiꞌ Yakop am nak,
27 E ele se aproximou e o beijou; e seu pai, sentindo-lhe o cheiro das vestes o abençoou, e disse: Eis que o cheiro de meu filho é como o cheiro de um campo que o Senhor abençoou.
28 Maut he Uisneno nasanut pinis naꞌko neno,
28 Que Deus te dê do orvalho do céu, e dos lugares férteis da terra, e abundância de trigo e de mosto;
29 Uuf-uuf of anjarin ho aten sin,
29 sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; sejam malditos os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Oras naiꞌ Isak anfee nrair tetus, ma naiꞌ Yakop feꞌ anpoi nasaitan in aamf ee te, in tataf naiꞌ Esau nfain neem ma neik muiꞌ fui reꞌ in nheek naan ee.
30 Tão logo Isaque acabara de abençoar a Jacó, e este saíra da presença de seu pai, chegou da caça Esaú, seu irmão;
31 Onaim in nnao nahaan ee, rarit in neik je neu in amaf. In naꞌuab am nak, “Aam! Amfeen he mbukae nai, tua. Au uhaan aꞌrair siis fui reꞌ au ꞌnao ꞌseok ꞌaan. Ambukae mrari te, amfee kau tetus.”
31 e fez também ele um guisado saboroso e, trazendo-o a seu pai, disse-lhe: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 Naiꞌ Isak naskeek. In nataan am nak, “Hoe! Ho sekau ko mtein?”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Respondeu ele: Eu sou teu filho, o teu primogênito, Esaú.
33 Onaim naiꞌ Isak naꞌtaꞌi. Rarit aꞌnaef ee nataan am nak, “Karu on naan ate, feꞌe na sekau es reꞌ neik kau sisi ma au ꞌeuk? Au ꞌeku ꞌrair, ma ꞌfee ꞌrair tetus ꞌeu tuaf naan. Ma au ka ubeiꞌ fa he ꞌheer ufaniꞌ tetus reꞌ au ꞌfee je naan.”
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Anneen in aamf ee naꞌuab on naan ate, naiꞌ Esau neekn ee nameen, ma nkae npin-pinus. Ma naꞌaub naher-heer am nak, “Koi, aam! Amfee kau tetus amsaꞌ, tua!”
34 Esaú, ao ouvir as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Mes naiꞌ Isak nak, “Ho oriꞌ neem am napoi nrair kau, ma nabaak naan ho tetus.”
35 Respondeu Isaque: Veio teu irmão e com sutileza tomou a tua bênção.
36 Rarit naiꞌ Esau naꞌuab am nak, “In napoi kau no nua goen. Nahunu te, in napoi kau ma ntoup naan au hak aan moen unu. Oras ia, in napoi kau ntein ma ntoup naan au tetus. Etun in kaan ee ‘Yakop’. Mes ho mmuiꞌ tetus bian antein he mfee kau, oo?” (Kanaf Yakop in oetn ii ‘nnaaꞌ haen ꞌtikan’. Mes in oten bian ‘apoit’.)
36 Disse Esaú: Não se chama ele com razão Jacó, visto que já por duas vezes me enganou? tirou-me o direito de primogenitura, e eis que agora me tirou a bênção. E perguntou: Não reservaste uma bênção para mim?
37 Rarit naiꞌ Isak nataah am nak, “Au uꞌratan aꞌrair ho oriꞌ njair ho usiꞌ. Ma in aok-bian sin okeꞌ njarin in ate sin. Au ꞌfee ne penaꞌ-makaꞌ nho-hoen, ma hau fua anggur nho-hoen amsaꞌ. Onaim Esau! Oras ia au he ꞌfee ko tetus saaꞌ aꞌtein?”
37 Respondeu Isaque a Esaú: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido. Que, pois, poderei eu fazer por ti, meu filho?
38 Anneen on naan ate, naiꞌ Esau noik aamf ee piut am nak, “Aam, ho mmuꞌi haa tetus meseꞌ, aa oo? Au ꞌtebes, ho of ammuꞌi mtein bian. Maski aanꞌ-anaꞌ msaꞌ, reko!” Onaim in nmurai nkae ntein.
38 Disse Esaú a seu pai: Porventura tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a voz, e chorou.
39 Rarit naiꞌ Isak nataah in anah naiꞌ Esau mnak,
39 Respondeu-lhe Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, longe do orvalho do alto céu;
40 Ho suin aan of es anfee ko he mmoin.
40 pela tua espada viverás, e a teu irmão, serviras; mas quando te tornares impaciente, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Naiꞌ Esau natoꞌon naiꞌ Yakop reꞌ-reꞌuf, natuin naiꞌ Yakop nasiik naan in tetus. Mes in natenab am nak, “Ka ꞌroo fa te, amaꞌ nmaet. Onaim au ꞌpao. Beeꞌt ee okeꞌ te, au ꞌroro!”
41 Esaú, pois, odiava a Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado, e disse consigo: Vêm chegando os dias de luto por meu pai; então hei de matar Jacó, meu irmão.
42 — ausente —
42 Ora, foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; pelo que ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 — ausente —
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz; levanta-te, refugia-te na casa de Labão, meu irmão, em Harã,
44 Amnao mutua mtahan ambi nee, tar antea ho tataꞌ in neekn ee nmuniꞌ.
44 e demora-te com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 Karu in nnikan nain saaꞌ-saaꞌ reꞌ ho mmoeꞌ sin neu ne te, au of aꞌreek tuaf he neit naan ko. Natuin au ka ꞌroim fa he unekun au aanh ein nua sin no meseꞌ nain.”
45 até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e ele se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada de vós ambos num só dia?
46 Rarit bi Ripka naꞌuab nok naiꞌ Isak am nak, “Au ꞌrenan naiꞌ Esau in fee nuaꞌ ein reꞌ naꞌkon atoin Hetes sin ia! Karu naiꞌ Yakop ansao riꞌ feot munif Hetes, reko nneis au ꞌmaet nai.”
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher dentre as filhas de Hete, tais como estas, dentre as filhas desta terra, para que viverei?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.