Gênesis 24
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA
1 Naiꞌ Abraham in ua mnaun, tar antea in namnais reꞌ-reꞌuf. UISNENO npaant ee, ma nfee ne tetus-athoen.
1 Era Abraão já idoso, bem avançado em anos; e o Senhor em tudo o havia abençoado.
2 — ausente —
2 Disse Abraão ao seu mais antigo servo da casa, que governava tudo o que possuía: Põe a mão por baixo da minha coxa,
3 — ausente —
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que não tomarás esposa para meu filho das filhas dos cananeus, entre os quais habito;
4 Mes ho ro he mnao meu au kua-mnasiꞌ, meu au nonot-asar sin. Ho maim bifee muinf es ambi nee, he tasaob ee nok au anah.”
4 mas irás à minha parentela e daí tomarás esposa para Isaque, meu filho.
5 Rarit ate naan nataan naiꞌ Abraham am nak, “Reko, tua! Mes au he ꞌmoeꞌ on mee, karu bifee munif naan ka nroim fa he neem nok on ia? Karu on naan ate, au ro he ꞌeik naiꞌ Isak he tmatsaob ee on nee, aiꞌ on mee?”
5 Disse-lhe o servo: Talvez não queira a mulher seguir-me para esta terra; nesse caso, levarei teu filho à terra donde saíste?
6 Naiꞌ Abraham nataah am nak, “Ho mumnau murek-rekoꞌ! Maski on mee msaꞌ, ho ka mubeiꞌ fa he meik au aanh ee nnao neu nee!
6 Respondeu-lhe Abraão: Cautela! Não faças voltar para lá meu filho.
7 Mumnau, UISNENO reꞌ annaaꞌ kuasa et neno tunan, neik kau ꞌpoi ꞌrair uꞌko au kua-mnasiꞌ, ma neik kau ꞌtaam aꞌtea bare ia. Ma In nahakeb rais manbaꞌan nok kau msaꞌ am nak, ‘Au of aꞌfee ko bare ia ok-okeꞌ ꞌeu ho sufam-kaꞌum sin.’ Onaim kais ho nekam naan naꞌoniꞌ. Ho mnao. Uisneno of anreek In ameput naꞌko sonaf neno tunan he nfei ranan neu ko, he ho bisa muteef mok bifee munif, reꞌ he njair au aanh ee in fee.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, e que me falou, e jurou, dizendo: À tua descendência darei esta terra, ele enviará o seu anjo, que te há de preceder, e tomarás de lá esposa para meu filho.
8 Mes karu bifee naan ka nroim fa he neem nok ko neu ia te, ho supat ia ka naah ko fa. Maski on mee msaꞌ, ka nabeiꞌ fa he ho meik naiꞌ Isak meu nee.”
8 Caso a mulher não queira seguir-te, ficarás desobrigado do teu juramento; entretanto, não levarás para lá meu filho.
9 Rarit ate naan ansuup anbi naiꞌ Abraham am nak, “Reko, tua. Au ꞌmoeꞌ utuin ho uabam naan ok-okeꞌ, tua.”
9 Com isso, pôs o servo a mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Onaim ate naan anpiir naan bikaes unta boꞌes. In nasaeb baer mamasaꞌ ma maꞌosaꞌ humaꞌ-humaꞌ anbi bikaes unta sin. Onaim in nok in aok-bian sin nnaon neun naiꞌ Nahor in kota et pah Mesopotamia.
10 Tomou o servo dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo de todos os bens dele, levantou-se e partiu, rumo da Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Ate naan in nnao piut tar antea kota naan in ninin. Rarit in nasnasab in bikaes unta sin anbin naan, anpaumaak oe hain es. Oras naan maans ee nmaeb jen. Natiꞌ te, bifee muinf ein neman he nkuin oe nbi oe haniꞌ naan.
11 Fora da cidade, fez ajoelhar os camelos junto a um poço de água, à tarde, hora em que as moças saem a tirar água.
12 Rarit ate naan anꞌonen am nak, “UISNENO reꞌ au aam usiꞌ Abraham in Uisneno. Amturun amfei kau ranan, maut he au sairt ii ntea ma upein in afan nesan arekot. Mukriraꞌ Uisneno Ho nekam arekot meu au aam usiꞌ, ma mumnau in rais manbaꞌan meu kau. Maut he reko te, au uteef ꞌok naiꞌ Isak in fee nbi bare ia.
12 E disse consigo: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, rogo-te que me acudas hoje e uses de bondade para com o meu senhor Abraão!
13 Usiꞌ, au ꞌhaek et oe hain ii ninin. Riꞌ feot muinf ein neman naꞌkon kota he nkuin ma nsuun oe naꞌkon oe haniꞌ ia.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água;
14 Onaim au ꞌtoit Ko, tua, on nai: Karu au uꞌuab ꞌok bifee muinf es ꞌak, ‘Parmisi, tua. Karu reko te, musanut ho ꞌnai oe jan he au ꞌiun aan akreꞌo.’ Karu in nataah am nak, ‘Reko, tua. Ma au of uꞌinuꞌ ho unta sin imsaꞌ.’ Naa, reꞌ naan anjair tanar nak, bifee munif naan es reꞌ Uisneno Ho mpiir je njair naiꞌ Isak in fee! Nok tanar naan, au uhiin ꞌak, Uisneno mururuꞌ mrair Ho maneekm ii meu au aam usiꞌ, naiꞌ Abraham.”
14 dá-me, pois, que a moça a quem eu disser: inclina o cântaro para que eu beba; e ela me responder: Bebe, e darei ainda de beber aos teus camelos, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que usaste de bondade para com o meu senhor.
15 — ausente —
15 Considerava ele ainda, quando saiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro ao ombro.
16 — ausente —
16 A moça era mui formosa de aparência, virgem, a quem nenhum homem havia possuído; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Oras bi Ripka nsae nfani te, naiꞌ Abraham in ate naan naen neem anseun goe. Rarit in ntoti mnak, “Parmisi, tua! Amfee maan kau oe he au ꞌiun ꞌaan akreꞌo.”
17 Então, o servo saiu-lhe ao encontro e disse: Dá-me de beber um pouco da água do teu cântaro.
18 Rarit bifee munif naan nataah am nak, “Reko, tua!” Rarit in nasanut in aꞌnai oe naan rabah, ma nfeen ate naan he niun.
18 Ela respondeu: Bebe, meu senhor. E, prontamente, baixando o cântaro para a mão, lhe deu de beber.
19 Ninu nrair on naan ate, bifee munif naan naꞌuab am nak, “Maut he au ꞌkui oe he uꞌinuꞌ ho bikaes unta sin. Maut he sin ninun tar namsenan.”
19 Acabando ela de dar a beber, disse: Tirarei água também para os teus camelos, até que todos bebam.
20 Rarit in nnao nꞌopaꞌ oe nesif naan nbi ꞌbai oe. Rarit in nsae-nsaun he nkui oe naꞌko oe haniꞌ naan, ma naꞌinuꞌ unta sin ok-okeꞌ, tar antea namsenan.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; tirou-a e deu-a a todos os camelos.
21 Naiꞌ Abraham in ate naan anhake ma ntaaꞌ-taaꞌ kuun, mes ankius narek-rekoꞌ riꞌ feot munif naan anbiur. In naten-tenab am nak, “Reꞌ Uisneno npiir je ji, es reꞌ ia, oo?”
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se teria o Senhor levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Unta sin ok-okeꞌ ninun tar namsenan. Onaim ate naan nait ikreni mnatuꞌ reꞌ sin natiꞌ te ntao goe nbi sin paank ein, ma niti mnatuꞌ paasn es ma nanitib bifee munif naan in aꞌniimn ein nua sin.
22 Tendo os camelos acabado de beber, tomou o homem um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 Rarit ate naan nataan am nak, “Ho amaꞌ in kaan ee, sekau? Karu reko te, mabeꞌ ia au ꞌtuup aꞌtahan ꞌbi ho amaꞌ in umi.”
23 e lhe perguntou: De quem és filha? Peço-te que me digas. Haverá em casa de teu pai lugar em que eu fique, e a comitiva?
24 Onaim bifee munif naan, nataah am nak, “Au amaꞌ, kaan ee naiꞌ Betuel. Au naꞌi, es reꞌ naiꞌ Nahor. Au beꞌi, es reꞌ bi Milka.
24 Ela respondeu: Sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu à luz a Naor.
25 Anbi hai uim je nmuiꞌ haraꞌ tupaꞌ neu ki. Ma nmuiꞌ huun neu ho muiꞌt ein.”
25 E acrescentou: Temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 Rarit ate naan naꞌruriꞌ ma naꞌbees neu UISNENO.
26 Então, se inclinou o homem e adorou ao Senhor .
27 Onaim in naꞌuab am nak, “Pures ma boꞌis neu Uisneno! Usiꞌ nfei ranan neu kau, tar antea au uteef ꞌok au aam usiꞌ in nonot-asar sin anbin ia. Nok ranan naan, Uisneno nakriraꞌ In nekan arekot neu au aam usiꞌ, naiꞌ Abraham, ma najarib in rais manbaꞌan neu kau.”
27 E disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua benignidade e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, estando no caminho, o Senhor me guiou à casa dos parentes de meu senhor.
28 Rarit bifee munif naan naen anfain rabah, he natoon rasi naan neu in uim je nanan.
28 E a moça correu e contou aos da casa de sua mãe todas essas coisas.
29 — ausente —
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão; este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 — ausente —
30 Pois, quando viu o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã, tendo ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: Assim me falou o homem, foi Labão ter com ele, o qual estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 Rarit naiꞌ Laban naꞌuab am nak, “Aam! UISNENO neik ko mtea ia goen nok ao-minaꞌ. Onaim kais amhaek mubaar ambi ia. Au uskau he tnao teu hai umi. Hai mibarab keꞌen, ma bukae neu ko ma neu ho unta sin, tua.”
31 E lhe disse: Entra, bendito do Senhor , por que estás aí fora? Pois já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 Rarit naiꞌ Abraham in ate naan nnao natuin naiꞌ Laban, he nnaon neu naiꞌ Betuel in umi. Naiꞌ Laban sin nasanut anturun sin baerꞌ ein naꞌkon unta sin. Rarit sin naꞌekuꞌ unta sin nok huun. Sin neikin oe msaꞌ he ate naan nok in aok-biak ein nafanun.
32 Então, fez entrar o homem; descarregaram-lhe os camelos e lhes deram forragem e pasto; deu-se-lhe água para lavar os pés e também aos homens que estavam com ele.
33 Oras sin nꞌator bukaet anbi mei te, ate naan naꞌuab am nak, “Nahuun naꞌko hai he mbukae te, au ꞌtoit mainuan aꞌkreꞌo he utoon aan hai sairt ii feꞌ, tua.”
33 Diante dele puseram comida; porém ele disse: Não comerei enquanto não expuser o propósito a que venho. Labão respondeu-lhe: Dize.
34 Ate naan naꞌuab am nak, “Au reꞌ ia, hi naꞌi naiꞌ Abraham in ate.
34 Então, disse: Sou servo de Abraão.
35 UISNENO nfee tetus nathoe neu au aam usiꞌ, tar antea in nmuiꞌ batuur-batuur. Uisneno nfee ne mutiꞌ-mnatuꞌ, ate (et bifee ma atoniꞌ), ma muꞌit amfau-rutu, es reꞌ: bijae, bikaes unta, bikaes keledai, ꞌbibi, ma ꞌbib-kase.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, e ele se tornou grande; deu-lhe ovelhas e bois, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 Oras au aam usiꞌ ma au ain usiꞌ namnasin on nai te, ain Saraꞌ nahoniꞌ naan riꞌaan moen jes. In es reꞌ he antoup aam usiꞌ Abraham in pusaak ein ok-okeꞌ.
36 Sara, mulher do meu senhor, era já idosa quando lhe deu à luz um filho; a este deu ele tudo quanto tem.
37 Onaim au aam usiꞌ naiꞌ Abraham anreun kau he ꞌsuup am ꞌak, ‘Ka mubeiꞌ fa he ho mait bifee munif Kananas, he musaob ee nok naiꞌ Isak.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás esposa para meu filho das mulheres dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Mes ho ro he mait bifee munif muꞌko au nonot-asar sin, he njair naiꞌ Isak in fee.’
38 porém irás à casa de meu pai e à minha família e tomarás esposa para meu filho.
39 Rarit au utaan au aam usiꞌ mꞌak ‘Mes on mee karu riꞌ feot munif naan ka nroim fa he neem nok neu ia?’
39 Respondi ao meu senhor: Talvez não queira a mulher seguir-me.
40 Rarit in nataah am nak, ‘UISNENO reꞌ au utuin In roimn ee piut naan, of anreek In ameput naꞌko sonaf neno tunan he nfei ranan neu ko, he ho bisa muteef mok riꞌ feot munif, reꞌ he njair au aanh ee in fee.
40 Ele me disse: O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará contigo o seu Anjo e levará a bom termo a tua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, tomes esposa para meu filho.
41 Mes karu au nonot-asar sin ka nromin fa he nkonan riꞌ feot munif naan he neem nok ko neu ia te, ho supat ia ka naah ko fa.’
41 Então, serás desobrigado do meu juramento, quando fores à minha família; se não ta derem, desobrigado estarás do meu juramento.
42 Onaim feꞌe na au ꞌuum aꞌtea oe hain ee te, au ꞌonen aꞌbi au nekak ꞌak, ‘UISNENO reꞌ au aam usiꞌ Abraham in Uisneno. Amturun amfei kau ranan, maut he au sairt ii ntea ma upein in afan nesan arekot. Maut he reko te, au uteef ꞌok naiꞌ Isak in fee nbi bare ia.
42 Hoje, pois, cheguei à fonte e disse comigo: ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se me levas a bom termo a jornada em que sigo,
43 Usiꞌ, au ꞌhaek et oe hain ii ninin. Ma riꞌ feot muinf ein neman naꞌkon kota he nkuin ma nsuun oe nbin ia. Onaim au ꞌtoit on nai: karu au uꞌuab ꞌok bifee muinf es ꞌak, “Parmisi, tua! Karu reko te, musanut ho ꞌnai oe jan he au ꞌiun ꞌaan akreꞌo.”
43 eis-me agora junto à fonte de água; a moça que sair para tirar água, a quem eu disser: dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 Karu in nataah am nak, “Reko, tua! Ma au of uꞌinuꞌ ho unta sin imsaꞌ.” Naa, reꞌ naan anjair tanar nak, bifee munif naan es reꞌ Uisneno Ho mpiir je njair naiꞌ Isak in fee!’
44 e ela me responder: Bebe, e também tirarei água para os teus camelos, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 Au ka ꞌonen urair fa feꞌe te, bi non Ripka neem neik in aꞌnai oe, ma nkui oe nbi oe haniꞌ naan. Oras in nsae nfain, au ꞌtoit ꞌak, ‘Parmisi, tua! Amfee maan kau oe he au ꞌiun ꞌaan akreꞌo.’
45 Considerava ainda eu assim, no meu íntimo, quando saiu Rebeca trazendo o seu cântaro ao ombro, desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: peço-te que me dês de beber.
46 Onaim in nasanut in aꞌnai oe naan rabah am nak, ‘Reko, tua! Maut he au ꞌkui oe he uꞌinuꞌ ho bikaes unta sin.’ Rarit au ꞌiun, ma au bikaes unta sin ninun amsaꞌ.
46 Ela se apressou e, baixando o cântaro do ombro, disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos. Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 Rarit au utaan ee mꞌak, ‘Ho amaꞌ in kaan ee, sekau?’
47 Daí lhe perguntei: de quem és filha? Ela respondeu: Filha de Betuel, filho de Naor e Milca. Então, lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Onaim au uꞌruriꞌ ma uꞌbees ꞌeu Uisneno, mꞌak ‘Pures-boꞌis ꞌeu Uisneno! Usiꞌ Ho mfei ranan meu kau, tar antea au uteef ꞌok au aam usiꞌ in nonot-asar sin anbin bare ia. Ma au uteef aꞌrair ꞌok naiꞌ Isak in fee msaꞌ.’
48 E, prostrando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de tomar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Onaim oras ia, karu sin ama arki mneek au aam usiꞌ Abraham ate, mitoon kau kninuꞌ. Karu kaah fa te, mitoon kau kninuꞌ msaꞌ. Maut he au uhiin ꞌak, au he ꞌmoeꞌ on mee.”
49 Agora, pois, se haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, fazei-mo saber; se não, declarai-mo, para que eu vá, ou para a direita ou para a esquerda.
50 Ate naan naꞌuab anrair on naan ate, naiꞌ Laban ma naiꞌ Betuel natahan am nak, “Karu UISNENO es anꞌator on naan ate, hai he mak saaꞌ ntein.
50 Então, responderam Labão e Betuel: Isto procede do Senhor , nada temos a dizer fora da sua verdade.
51 Bi Ripka es ia. Mok ne mnao nai. Maut he in njair naꞌi naiꞌ Abraham in nanef, tatuin saaꞌ reꞌ UISNENO nꞌator nain je.”
51 Eis Rebeca na tua presença; toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho do teu senhor, segundo a palavra do Senhor .
52 Anneen on naan ate, naiꞌ Abraham in ate naan, naꞌbees antea afu, ma ntoit makasi neu UISNENO.
52 Tendo ouvido o servo de Abraão tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor ;
53 Onaim in nait napoit noni mnatuꞌ ma noin mutiꞌ, ma baer paken amasat, rarit anfee sin neu bi Ripka. In nfee neu bi Ripka in naof ma ainaf amsaꞌ ook-sonuꞌ reꞌ maꞌosaꞌ.
53 e tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca; também deu ricos presentes a seu irmão e a sua mãe.
54 Rarit naiꞌ Abraham in ate naan, ma in aok-bian sin, nbukaen buꞌ-buaꞌ. Rarit sin ntupan nbin naan. Nokaꞌ on naan ate, sin nfenan. Rarit ate naan natoon neu uim tuaf ein am nak, “Au ꞌtoit mainuan he mkonan kau, karu reko te, hai mfain nai oras ia meu au aam usiꞌ.”
54 Depois, comeram, e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, disse o servo: Permiti que eu volte ao meu senhor.
55 Mes bi Ripka in naof ma in ainaf nak, “Hi mmanaap miꞌsek-sekeꞌ he saaꞌ? Maut he bi Ripka namaik naan nok kai neno boꞌes aꞌsaaꞌ. Rarit naꞌ hi mkoen om mok ne.”
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: Fique ela ainda conosco alguns dias, pelo menos dez; e depois irá.
56 Mes ate naan nataah am nak, “Koi, ain! Kaisaꞌ mtahan amtein kau! UISNENO nturun anrair kau, tar antea au uteef aꞌrair ꞌok naiꞌ Isak in fee. Onaim ain, hi mifetin kai he hai mfain ma meik rasi ia meu hai aam usiꞌ.”
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor me tem levado a bom termo na jornada; permiti que eu volte ao meu senhor.
57 Onaim sin nataah ate naan nak, “Hena te, on nai! Hit taskau bi Ripka he tataan teu ne. In nroimn ii, on mee?”
57 Disseram: Chamemos a moça e ouçamo-la pessoalmente.
58 Onaim sin nhaman bi Ripka ma nataan ee mnak, “Ripka! Oras ia, et reꞌ ho. Ho mroim he mok main atoniꞌ ia, oo, aiꞌ on mee?”
58 Chamaram, pois, a Rebeca e lhe perguntaram: Queres ir com este homem? Ela respondeu: Irei.
59 — ausente —
59 Então, despediram a Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e ao servo de Abraão, e a seus homens.
60 — ausente —
60 Abençoaram a Rebeca e lhe disseram: És nossa irmã; sê tu a mãe de milhares de milhares, e que a tua descendência possua a porta dos seus inimigos.
61 Rarit bi Ripka nok in ate naan, sin nakbuaꞌ sin abruaꞌ ein, ma nsaen bikaes unta, ma nnao nanin, natuin naiꞌ Abraham in ate sin.
61 Então, se levantou Rebeca com suas moças e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo tomou a Rebeca e partiu.
62 Naiꞌ Isak natua et pah Negep. Oras naan, in feꞌ anfain neem naꞌko oe haniꞌ Beer Lahai Roi.
62 Ora, Isaque vinha de caminho de Beer-Laai-Roi, porque habitava na terra do Neguebe.
63 Neon maeb es ate, in npoi naꞌko in tenas he nna-nao kuun. In nait in matan, ma napen-peen kuun on naan ate, in niit unta puukn es annaon neman.
63 Saíra Isaque a meditar no campo, ao cair da tarde; erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Oras bi Ripka nkius niit naiꞌ Isak te, in nsaun rabah naꞌko in unta.
64 Também Rebeca levantou os olhos, e, vendo a Isaque, apeou do camelo,
65 Onaim in nataan naiꞌ Abraham in ate naan am nak, “Aam, atoniꞌ reꞌ annao neem reꞌ nee, sekau?”
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? É o meu senhor, respondeu. Então, tomou ela o véu e se cobriu.
66 Rarit ate naan natoon rasin naan ok-okeꞌ neu naiꞌ Isak.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Onaim naiꞌ Isak neik bi Ripka ntaam neu in ainf ee tenas. Sin nua sin nmatsaon. Naiꞌ Isak nneek niis bi Ripka. Es naan ate, in ka nsuus antein fa heen neu in ainf ee nmaet.
67 Isaque conduziu-a até à tenda de Sara, mãe dele, e tomou a Rebeca, e esta lhe foi por mulher. Ele a amou; assim, foi Isaque consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.