Gênesis 21

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 O Senhor visitou Sara, como ele tinha dito, e cumpriu em seu favor o que havia prometido.
2 — ausente —
2 Sara concebeu e, apesar de sua velhice, deu à luz um filho a Abraão, no tempo fixado por Deus.
3 — ausente —
3 Abraão pôs o nome de Isaac ao filho que lhe nascera de Sara.
4 — ausente —
4 E, passados oito dias do seu nascimento, circuncidou-o, como Deus lhe tinha ordenado.
5 — ausente —
5 Abraão tinha cem anos, quando nasceu o seu filho Isaac.
6 — ausente —
6 Sara disse: "Deus deu-me algo de que rir; e todos aqueles que o souberem se rirão de mim."
7 — ausente —
7 E ajuntou: "Quem teria previsto que Sara amamentaria filhos a Abraão? Porque eu lhe dei um filho em sua velhice."
8 Rarit naiꞌ Isak naꞌnae. Oras sin he nsoer je te, amaf naiꞌ Abraham nmoeꞌ fesat koꞌu.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que foi desmamado, Abraão fez uma grande festa.
9 — ausente —
9 Sara viu que o filho nascido a Abraão de Agar, a egípcia, escarnecia de seu filho Isaac,
10 — ausente —
10 e disse a Abraão: "Expulsa esta escrava com o seu filho, porque o filho desta escrava não será herdeiro com meu filho Isaac."
11 Anneen ain Saraꞌ in uaban naan ate, naiꞌ Abraham nnaben ate ka reko fa, natuin naiꞌ Ismaꞌel naan, in aanh aa msaꞌ.
11 Isso desagradou muitíssimo a Abraão, por causa de seu filho Ismael.
12 Mes Uisneno naꞌuab neu naiꞌ Abraham am nak, “Abraham! Ho kais mutenab ho fee muin aan nok in aanh aan. Mutuin ain Saraꞌ in roim naan. Natuin Au ꞌbaꞌan aꞌrair ꞌak ho of musuuf muꞌko naiꞌ Isak.
12 Mas Deus disse-lhe: "Não te preocupes com o menino e com a tua escrava. Faze tudo o que Sara te pedir, pois é de Isaac que nascerá a posteridade que terá o teu nome.
13 Mes Au ꞌfee tetus amsaꞌ ꞌeu ho fee muniꞌ naan in anah. Natuin in ho sisim ho naam amsaꞌ. In suufk ein of anjarin uuf es.”
13 Mas do filho da escrava também farei um grande povo, por ser de tua raça."
14 Nokaꞌ kik-kiku on naan ate, naiꞌ Abraham nabarab oe-betiꞌ neu ain Hagar, ma nasniinb ee oe nbi baer es, reꞌ anmoeꞌ je naꞌko pasu. Rarit in nafetin bifee naan ma in anah he nnaon nmesen. Rarit sin nnaon nfuun baer ruman anpaumaak Beer Seba.
14 No dia seguinte, pela manhã, Abraão tomou pão e um odre de água, e deu-os a Agar, colocando-os às suas costas, e despediu-a com seu filho. Ela partiu, errando pelo deserto de Bersabéia.
15 Oras sin oe mniun ee okeꞌ te, ain Hagar nasaitan riꞌanaꞌ naan anbi hau aan es in mafon.
15 Acabada a água do odre, deixou o menino sob um arbusto,
16 Onaim in natenab am nak, “Karu in natfeek am au ꞌhak-hake te, au neek ii nsuus anmaet.” Rarit in ntet-koit, ma nnao ntook seor naꞌroo naꞌko riꞌanaꞌ naan of oniꞌ meter boꞌ niim. Rarit in nkae nmeꞌ-meꞌur.
16 e foi assentar-se em frente, à distância de um tiro de flecha, "porque, dizia ela, não quero ver morrer o menino". Ela assentou-se, pois, em frente e pôs-se a chorar.
17 Uisneno nneen naiꞌ Ismaꞌel ankae msaꞌ, rarit In ameupt es neem naꞌko sonaf neno tunan, ma nhaman ain Hagar am nak, “Hagar! Nansaaꞌ am es ho msuus on reꞌ naan? Kais mumtau, Uisneno nneen anrair ho aanh ee in kaet.
17 Deus ouviu a voz do menino, e o anjo de Deus chamou Agar, do céu, dizendo-lhe: "Que tens, Agar? Nada temas, porque Deus ouviu a voz do menino do lugar onde está.
18 Oras ia, mfeen ma mnao mkius riꞌanaꞌ naan. Amhaan mau goe ma mhaꞌtain in nekan, natuin Au of aꞌmoeꞌ in sufan sin anjarin too uuf maꞌtain es.”
18 Levanta-te, toma o menino e tem-no pela mão, porque farei dele uma grande nação."
19 Rarit Uisneno nfei ain Hagar in maatk ein, ma in niit oe maat es anbi naan. Onaim in neik baer oe, ma nnao nakain oe, rarit in neik je ma naꞌinuꞌ riꞌanaꞌ naan.
19 Deus abriu-lhe os olhos, e ela viu um poço, onde foi encher o odre, e deu de beber ao menino.
20 — ausente —
20 Deus esteve com este menino. Ele cresceu, habitou no deserto e tornou-se um hábil flecheiro.
21 — ausente —
21 E habitou no deserto de Farã, e sua mãe tomou para ele uma mulher egípcia.
22 Oras naan, usif Abimerek, nok in meo paeꞌ makenat, naiꞌ Fikor, neman ma natefan nok naiꞌ Abraham. Usif naan naꞌuab am nak, “Abraham! Hai mihiin mak Uisneno nok ko. Etun ho mmoeꞌ saaꞌ-saaꞌ aah, ro he njarin on naan.
22 Por aquele tempo, Abimelec, acompanhado de Ficol, general do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Onaim oras ia, au ꞌtoit ko he msuup ambi Uisneno In matan, mak ho of ka mputa-kriu kau fa, ꞌok au anah-upuf sin ok-okeꞌ. Natuin au ꞌmoeꞌ reko ꞌok ko, es naan ate ho ro he mmoeꞌ reko mok kau nbi pah ia msaꞌ.”
23 Jura-me, pois, pelo nome de Deus, que não me enganarás, nem a mim, nem a meus filhos, nem aos meus descendentes, mas que usarás para comigo e com a terra onde habitas, da mesma benevolência que eu te tenho testemunhado."
24 Onaim naiꞌ Abraham nataah am nak, “Reko, tua! Au ꞌsuup.”
24 "Eu juro", respondeu Abraão.
25 Mes rarit naiꞌ Abraham natraak neu usif naan am nak, “Aam usiꞌ, ho too ngguin nasiik naan au oe maat hain es.”
25 Mas Abraão queixou-se a Abimelec por causa de um poço que os seus homens lhe tinham tirado à força.
26 Anneen on naan ate, usif naan nataah am nak, “Ahh! Au feꞌ aꞌneen rasi ia. Nansaaꞌ am es ho ka mutoon fa naꞌko af-afi naa? Au ka uhiin fa neu sekau es anmoeꞌ on reꞌ naan.”
26 "Ignoro quem tenha feito isto, respondeu Abimelec; tu mesmo nunca me disseste nada a respeito, e só hoje estou ouvindo falar disso."
27 — ausente —
27 Abraão tomou então ovelhas e bois e deu-os a Abimelec, e fizeram aliança entre si.
28 — ausente —
28 Abraão pôs à parte sete jovens ovelhas do rebanho.
29 Rarit uisf ee nataan ee mnak, “Nansaaꞌ am es ho mmoeꞌ on naan?”
29 "Que significam, disse-lhe o rei, estas sete ovelhinhas que puseste à parte?
30 On nai te, naiꞌ Abraham natoon am nak, “Aam usiꞌ. Amtoup aꞌbib-kaes tiup ein ia, he njarin tanar nak aam usiꞌ ho mmanakuꞌ mak au es aꞌhain oe haniꞌ reꞌ ia.”
30 "Aceitarás de minhas mãos estas sete ovelhinhas, respondeu Abraão, como testemunho de que fui eu que cavei este poço".
31 Natuin sin nua sin nmoꞌen nrarin rasi tfekaꞌ nbin bare naan, es naꞌ sin nakanab bare naan Beer Seba. In aꞌmoufn ii nak ‘Oe ꞌHain Supat’.
31 Por isso deu-se àquele lugar o nome de Bersabéia; porque ambos ali tinham jurado.
32 Sin nsupan nrarin on naan ate, usif naiꞌ Abimerek nok in meo paeꞌ je nfanin on sin pah Filistin.
32 Foi assim que fizeram aliança em Bersabéia. Depois disso, voltou Abimelec para a terra dos filisteus com Ficol, general do seu exército.
33 Rarit naiꞌ Abraham nseen hau tamareska uuꞌ goes nbi Beer Seba. Anmurai naꞌko oras naan, hau naan anjair tanar amnaubaꞌ neu naiꞌ Abraham, nak in naꞌbees neu UISNENO reꞌ Amonit Nabar-baar anbi bare naan.
33 Abraão plantou um tamariz em Bersabéia e invocou ali o nome do Senhor, Deus da eternidade.
34 Rarit naiꞌ Abraham natua on reꞌ anao-amnemat tar aꞌroo nbi atoin Filistinas sin pah.
34 Abraão habitou muito tempo na terra dos filisteus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.