Gênesis 21
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 — ausente —
1 De acordo com a sua promessa, o Senhor Deus abençoou Sara.
2 — ausente —
2 Ela ficou grávida e, na velhice de Abraão, lhe deu um filho. O menino nasceu no tempo que Deus havia marcado,
3 — ausente —
3 e Abraão pôs nele o nome de Isaque.
4 — ausente —
4 Quando Isaque tinha oito dias, Abraão o circuncidou , como Deus havia mandado.
5 — ausente —
5 Quando Isaque nasceu, Abraão tinha cem anos.
6 — ausente —
6 Então Sara disse: — Deus me deu motivo para rir . E todos os que ouvirem essa história vão rir comigo.
7 — ausente —
7 E disse também: — Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar? No entanto, apesar de ele estar velho, eu lhe dei um filho.
8 Rarit naiꞌ Isak naꞌnae. Oras sin he nsoer je te, amaf naiꞌ Abraham nmoeꞌ fesat koꞌu.
8 O menino cresceu e foi desmamado. E, no dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 — ausente —
9 Certo dia Ismael, o filho de Abraão e da egípcia Agar, estava brincando com Isaque, o filho de Sara.
10 — ausente —
10 Quando Sara viu isso, disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, pois o filho dessa escrava não será herdeiro junto com Isaque, o meu filho.
11 Anneen ain Saraꞌ in uaban naan ate, naiꞌ Abraham nnaben ate ka reko fa, natuin naiꞌ Ismaꞌel naan, in aanh aa msaꞌ.
11 Abraão ficou muito preocupado com isso, pois Ismael também era seu filho.
12 Mes Uisneno naꞌuab neu naiꞌ Abraham am nak, “Abraham! Ho kais mutenab ho fee muin aan nok in aanh aan. Mutuin ain Saraꞌ in roim naan. Natuin Au ꞌbaꞌan aꞌrair ꞌak ho of musuuf muꞌko naiꞌ Isak.
12 Mas Deus disse: — Abraão, não se preocupe com o menino, nem com a sua escrava. Faça tudo o que Sara disser, pois você terá descendentes por meio de Isaque.
13 Mes Au ꞌfee tetus amsaꞌ ꞌeu ho fee muniꞌ naan in anah. Natuin in ho sisim ho naam amsaꞌ. In suufk ein of anjarin uuf es.”
13 O filho da escrava é seu filho também, e por isso farei com que os descendentes dele sejam uma grande nação.
14 Nokaꞌ kik-kiku on naan ate, naiꞌ Abraham nabarab oe-betiꞌ neu ain Hagar, ma nasniinb ee oe nbi baer es, reꞌ anmoeꞌ je naꞌko pasu. Rarit in nafetin bifee naan ma in anah he nnaon nmesen. Rarit sin nnaon nfuun baer ruman anpaumaak Beer Seba.
14 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e deu para Agar comida e um odre cheio de água. Pôs o menino nos ombros dela e mandou que fosse embora. E Agar foi embora, andando sem direção pelo deserto de Berseba.
15 Oras sin oe mniun ee okeꞌ te, ain Hagar nasaitan riꞌanaꞌ naan anbi hau aan es in mafon.
15 Quando acabou a água do odre, ela deixou o menino debaixo de uma arvorezinha
16 Onaim in natenab am nak, “Karu in natfeek am au ꞌhak-hake te, au neek ii nsuus anmaet.” Rarit in ntet-koit, ma nnao ntook seor naꞌroo naꞌko riꞌanaꞌ naan of oniꞌ meter boꞌ niim. Rarit in nkae nmeꞌ-meꞌur.
16 e foi sentar-se a uns cem metros dali. Ela estava pensando: “Não suporto ver o meu filho morrer.” Ela ficou ali sentada, e o menino começou a chorar.
17 Uisneno nneen naiꞌ Ismaꞌel ankae msaꞌ, rarit In ameupt es neem naꞌko sonaf neno tunan, ma nhaman ain Hagar am nak, “Hagar! Nansaaꞌ am es ho msuus on reꞌ naan? Kais mumtau, Uisneno nneen anrair ho aanh ee in kaet.
17 Deus ouviu o choro do menino; e, lá do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e disse: — Por que é que você está preocupada, Agar? Não tenha medo, pois Deus ouviu o choro do menino aí onde ele está.
18 Oras ia, mfeen ma mnao mkius riꞌanaꞌ naan. Amhaan mau goe ma mhaꞌtain in nekan, natuin Au of aꞌmoeꞌ in sufan sin anjarin too uuf maꞌtain es.”
18 Vamos! Levante o menino e pegue-o pela mão. Eu farei dos seus descendentes uma grande nação.
19 Rarit Uisneno nfei ain Hagar in maatk ein, ma in niit oe maat es anbi naan. Onaim in neik baer oe, ma nnao nakain oe, rarit in neik je ma naꞌinuꞌ riꞌanaꞌ naan.
19 Então Deus abriu os olhos de Agar, e ela viu um poço. Ela foi, encheu o odre de água e deu para Ismael beber.
20 — ausente —
20 Protegido por Deus, o menino cresceu. Ismael ficou morando no deserto de Parã e se tornou um bom atirador de flechas.
21 — ausente —
21 E a sua mãe arranjou uma mulher egípcia para ele.
22 Oras naan, usif Abimerek, nok in meo paeꞌ makenat, naiꞌ Fikor, neman ma natefan nok naiꞌ Abraham. Usif naan naꞌuab am nak, “Abraham! Hai mihiin mak Uisneno nok ko. Etun ho mmoeꞌ saaꞌ-saaꞌ aah, ro he njarin on naan.
22 Por esse tempo Abimeleque foi conversar com Abraão. Ficol, comandante do seu exército, foi com ele. Abimeleque disse a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 Onaim oras ia, au ꞌtoit ko he msuup ambi Uisneno In matan, mak ho of ka mputa-kriu kau fa, ꞌok au anah-upuf sin ok-okeꞌ. Natuin au ꞌmoeꞌ reko ꞌok ko, es naan ate ho ro he mmoeꞌ reko mok kau nbi pah ia msaꞌ.”
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que não vai enganar nem a mim, nem aos meus filhos, nem aos meus descendentes. Eu tenho sido sincero com você; por isso prometa que será sincero comigo e fiel a esta terra em que está morando.
24 Onaim naiꞌ Abraham nataah am nak, “Reko, tua! Au ꞌsuup.”
24 — Eu juro — disse Abraão.
25 Mes rarit naiꞌ Abraham natraak neu usif naan am nak, “Aam usiꞌ, ho too ngguin nasiik naan au oe maat hain es.”
25 Abraão fez uma reclamação a Abimeleque por causa de um poço que os empregados de Abimeleque haviam tomado à força.
26 Anneen on naan ate, usif naan nataah am nak, “Ahh! Au feꞌ aꞌneen rasi ia. Nansaaꞌ am es ho ka mutoon fa naꞌko af-afi naa? Au ka uhiin fa neu sekau es anmoeꞌ on reꞌ naan.”
26 Abimeleque explicou: — Não sei quem fez isso. Você nunca me falou nada, e esta é a primeira vez que estou ouvindo falar desse assunto.
27 — ausente —
27 Aí Abraão pegou algumas ovelhas e alguns bois e deu a Abimeleque, e os dois fizeram um trato.
28 — ausente —
28 Abraão separou sete ovelhinhas do seu rebanho,
29 Rarit uisf ee nataan ee mnak, “Nansaaꞌ am es ho mmoeꞌ on naan?”
29 e Abimeleque perguntou: — Por que você separou estas sete ovelhinhas?
30 On nai te, naiꞌ Abraham natoon am nak, “Aam usiꞌ. Amtoup aꞌbib-kaes tiup ein ia, he njarin tanar nak aam usiꞌ ho mmanakuꞌ mak au es aꞌhain oe haniꞌ reꞌ ia.”
30 Abraão respondeu: — Elas são um presente para você. Ao receber estas sete ovelhinhas, você estará concordando que fui eu quem cavou este poço.
31 Natuin sin nua sin nmoꞌen nrarin rasi tfekaꞌ nbin bare naan, es naꞌ sin nakanab bare naan Beer Seba. In aꞌmoufn ii nak ‘Oe ꞌHain Supat’.
31 Por isso aquele lugar ficou sendo chamado de Berseba , pois ali os dois fizeram um juramento.
32 Sin nsupan nrarin on naan ate, usif naiꞌ Abimerek nok in meo paeꞌ je nfanin on sin pah Filistin.
32 Depois de fazerem esse trato em Berseba, Abimeleque e Ficol voltaram para a Filisteia.
33 Rarit naiꞌ Abraham nseen hau tamareska uuꞌ goes nbi Beer Seba. Anmurai naꞌko oras naan, hau naan anjair tanar amnaubaꞌ neu naiꞌ Abraham, nak in naꞌbees neu UISNENO reꞌ Amonit Nabar-baar anbi bare naan.
33 Abraão plantou uma árvore em Berseba e ali adorou o Senhor , o Deus Eterno.
34 Rarit naiꞌ Abraham natua on reꞌ anao-amnemat tar aꞌroo nbi atoin Filistinas sin pah.
34 E Abraão ficou morando muito tempo na Filisteia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.