Gênesis 20
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Rarit naiꞌ Abraham nananiꞌ naꞌko Mamre, nnao neu pah Negep et pasaꞌ haaꞌ-nua. In natua nbi kuan Kades ma kuan Sur sin atnaank ein. Mes ka ꞌroo fa on naan ate, in natnani ntein neu kuan Gerar.
1 Abraão se mudou para o Neguebe, ao sul. Permaneceu por algum tempo entre Cades e Sur e depois seguiu até Gerar. Enquanto morava ali como estrangeiro,
2 Ma in natonan abitan kuan naan am nak, ain Saraꞌ naan, in fetof. Es naan ate, naiꞌ Abimerek, usif Gerar, nreek tuaf ma ntaam antoit bi Saraꞌ. Rarit sin neik je neu uisf ee in sonaf.
2 Abraão apresentava Sara, sua mulher, dizendo: “Ela é minha irmã”. Por isso, o rei Abimeleque, de Gerar, mandou buscar Sara para seu palácio.
3 Fai jes, Uisneno nakriir On anbi mneit neu usif naan. In naꞌuab am nak, “Ho he mmaet een! Natuin ho mtoup maan atoniꞌ in fee!”
3 Naquela noite, Deus apareceu a Abimeleque num sonho e lhe disse: “Você vai morrer! A mulher que tomou já é casada!”.
4 — ausente —
4 Abimeleque, porém, ainda não havia dormido com ela. Assim, disse: “Senhor, castigarás uma nação inocente?
5 — ausente —
5 Não foi Abraão quem me disse: ‘Ela é minha irmã’? E ela própria afirmou: ‘Sim, ele é meu irmão’? Agi com total inocência. Minhas mãos estão limpas!”.
6 Onaim Uisneno nataah am nak, “Batuur. Au uhiin ꞌak ho nekam naan kninuꞌ. Ma Au es reꞌ aꞌkaheꞌ ko he kaisaꞌ mreoꞌ bifee naan. Nok ranan naan ate, ho ka musanab fa meu Kau.
6 No sonho, Deus respondeu: “Sim, eu sei que você é inocente. Por isso o impedi de pecar e não deixei que a tocasse.
7 Oras ia, mnonaꞌ mufaniꞌ bifee naan meu in mone. Atoniꞌ reꞌ naan, Au mafefa kninuꞌ. Onaim amtoit je he nꞌonen henatiꞌ ho kaisaꞌ mmaet. Mes karu ho ka mnonaꞌ mufaniꞌ fa bifee naan, ho mumnau murek-rekoꞌ! Ho mok ho too ngguin of anmaet sapuꞌ-sapuꞌ.”
7 Agora, devolva a mulher ao marido dela, e ele orará por você, pois é profeta. Então você viverá. Mas, se não a devolver, esteja certo de que você e todo o seu povo morrerão”.
8 Kik-kiku te, uisf ee noꞌen in ameupt ein okeꞌ, ma naretaꞌ in amneit naan. Onaim sin arsin namtaun.
8 Na manhã seguinte, Abimeleque se levantou cedo e, sem demora, reuniu todos os seus servos. Quando contou o que havia acontecido, seus homens se encheram de medo.
9 Rarit uisf ee noꞌen naiꞌ Abraham, ma nataan ee mnak, “Au ꞌtao ꞌsaan ko saaꞌ, es ho mmoeꞌ he hai msiraak om? Ho kais mupoi on reꞌ naan.
9 Então Abimeleque mandou chamar Abraão. “O que você fez conosco?”, perguntou. “Que crime cometi para merecer este tratamento que nos torna, a mim e ao meu reino, culpados deste grande pecado? O que você me fez não se faz a ninguém!
10 Ho mutenab saaꞌ, es ho mmoeꞌ on reꞌ ia?”
10 O que deu em você para agir desse jeito?”
11 Onaim naiꞌ Abraham nataah am nak, “Aam usiꞌ! Au ꞌbaiseun. Au utenab ꞌak hi ar-arki ka mihiin fa Uisneno. Onaim hi of miꞌmaet kau, he msao au fee.
11 Abraão respondeu: “Pensei comigo: ‘Este é um lugar onde ninguém teme a Deus, e vão me matar para ficarem com minha mulher’.
12 Au uꞌuab batuur, ꞌak bi Saraꞌ naan au fetoꞌ. Hai nua kai amaꞌ meseꞌ, mes es-es ate miꞌain kiim. Es naꞌ hai matsao on reꞌ ia.
12 Além do mais, ela é, de fato, minha irmã por parte de pai, mas não de mãe, e eu me casei com ela.
13 Onaim oras Uisneno nreek kai he mpoi miꞌko hai kuan, ma mnao miꞌroo-ꞌroo meu kua-ꞌtetaꞌ, au utoon ain ꞌeu au fee ji mꞌak, ‘Hit tbi mee-mee jah, karu atoniꞌ natanan anmatoom nok hit nua kit, ma karu ho mneek kau te, mutaah am mak, hit meu fetof-naof.’ ”
13 Quando Deus me chamou para deixar a casa de meu pai e viajar de um lugar para outro, eu disse a ela: ‘Faça-me este favor: por onde formos, diga que eu sou seu irmão’”.
14 — ausente —
14 Então Abimeleque pegou ovelhas e bois, servos e servas, e os deu de presente a Abraão. Também lhe devolveu Sara, sua mulher.
15 — ausente —
15 Abimeleque disse: “Veja, minha terra está à sua disposição. More onde lhe parecer melhor”.
16 — ausente —
16 E disse a Sara: “Estou dando a seu irmão mil peças de prata diante de todas estas testemunhas para reparar qualquer dano que eu lhe tenha causado. Assim, todos saberão que você é inocente”.
17 — ausente —
17 Então Abraão orou a Deus, e Deus curou Abimeleque, sua mulher e suas servas, de modo que pudessem ter filhos,
18 — ausente —
18 pois o S enhor havia tornado estéreis todas as mulheres do harém de Abimeleque por causa do que tinha acontecido com Sara, mulher de Abraão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.